Dat is heel vreemd, want het is een te zware stoel om 'zo maar even' te verschuiven, laat staan heel de kamer door te krijgen.
Toen ik binnenkwam kwamen de honden wat timide uit de slaapkamer zetten; ergens klopte er iets niet
En toen zag ik naast de stoel een klein plasje, met een heel druppelspoor van de stoel af. En even later zag ik dat Vera haar duimnageltje afgescheurd had. Toen ik op de grond ging zitten om haar te aaien (ze stond wat timide naar me te kijken dus) begon ze helemaal te bibberen.
Ik denk dus dat Vera op de 1 of andere manier vast is komen te zitten onder/aan (het stof van de kussens) van die stoel, en in paniek die stoel de kamer doorgetrokken heeft, en van ellende een angstplasje gedaan heeft
He, ik word er nog steeds helemaal naar van als ik daaraan denk
Om het nog fijner te maken had ze eergisteren diezelfde poot wat verstuikt, dus ze liep al soms heel lichtjes mank ermee. Daarom weet ik ook heel zeker dat die nagel er daarvoor nog gewoon prima aanzat; ik heb die poot goed gecontroleerd en in de gaten gehouden namelijk.
Dus nu heeft ze dubbel pech. Gelukkig lijkt ze er vandaag al veel minder last van te hebben, daagt Saar uit om te spelen (mag nu even niet van me) en stond net buiten gewoon te springen om de bal. Maar even in de gaten houden dus....












