Wie heeft er hier een dominante hond?

[sTefaniA]

Ik hoor en lees hier altijd maar over dominant dit en dominant dat. Maar wie heeft er hier nu echt een hond waarvan je zelf zegt, die is dominant om die en die reden? En dan bedoel ik niet hondagressief. Je hoort dat woord echt overal te pas en te onpas. Wat is het verschil tussen dominant, en agressief? Ik zou graag eens weten wie hier op het forum van zijn eigen hond zegt, kijk, deze is dominant omdat.... ?

[Bobcat]

Bobby is dominant

[Maeve]

Ik vind Nora een typisch voorbeeld van dominant. Ze heeft een soort natuurlijk overwicht. Zet haar in een roedel en er zullen geen confrontaties zijn, ze kan heel veel oplossen met alleen lichaamstaal. Ze hoeft zich niet te bewijzen dus, krachten meten is er nooit bij. Daarnaast voelt ze zich te goed om ons te gehoorzamen Dat vind ik ook wel een dominant trekje.

Nilo is wel dominant in de zin van, zelf keuzes maken en qua gehoorzaamheid moet ik er best bovenop zitten bij hem. Maar hij is naar andere honden toe anders dan Nora, hij heeft dat natuurlijk overwicht niet. Maar hij pikt ook zeker niet alles van andere honden. Dus een tikkeltje dominant vind ik hem ook wel (onderdanig zal ik het zeker niet noemen) maar lang niet zo als Nora.

[_Jules_]

Mijn honden zijn niet dominant.. Jazz die wil wel de boel regelen en die zorgt voor de andere 2..als andere honden te druk doen tegen James of Jules of als ze iets van hun af willen pakken, kunnen die honden van Jazz een snauw verwachten. Maar echt dominant, neuh..vooral Jules en James zijn daar te sukkelig voor.

[flamme]

Ik heb een dominante reu. Ik vind hem dominant omdat hij zijn "belangrijkheid" niet laat gelden uit onzekerheid. Hij bepaald wat er in een groep honden gebeurd, welke hond er "op de plaats gezet" moet worden. Dit alles met zo min mogelijk geweld bij de meeste honden. Meestal pikt hij er 1 hond uit die in zijn ogen een les moet leren (meestal een andere reu die ook met de staart in de lucht loopt) en die legt hij op de rug. Dat doet mij wel eens wat geweldadig aan, maar hij heeft 1 x een hoektandgaatje veroorzaakt in een patspartij die hij niet meer kon ontwijken. Escan werkt heel veel met lichaamstaal. Staart, oren, lippen, algemene houding. Veel honden erkennen hem ook direct als leider. Daarom vind ik mijn hond dus dominant.

Ik laat hem overigens alleen los op stukken die overzichtelijk zijn. Want ik kan wel weten dat mijn hond geen stukken maakt, maar ik kan de andere hond niet zo goed lezen op afstand en de meeste mensen vinden het niet zo fijn als er een nepwolf op hun hond afkomt.

[StormenRoxy]

ik weet niet of storm dominant is..
ik denk dat het bij storm vooral uit onzekerheid voort komt..

hij is in huis alles behalve dominant..

[Daisy@]

Spike naar andere honden. Maar verder is hij dat niet. Ook absoluut geen leider, alleen een grote bek. Ook een groot stuk onzekerheid vaak.

Ik denk dat als het om echt dominantie gaat Kelly daar wel een eind aan voldoet. Zij zal het allemaal wel uitmaken als ze de kans zou krijgen. Ze zal niet snel vechten, geeft een snauw en verteld wat haar plek is en waar de andere hond vandaan moet blijven.
Als ze dat bij Mike doet gaat die een partij dom staan kijken, haha.
Kel doet dat ook bij mensen als ze de kans krijgt. Ze is ook niet verlegen om ons daarbij een hapje te geven. Ook wel een paar keer gedaan in het begin, alleen vonden wij dat niet zo leuk.

[Job]

moeilijk begrip hoor,
ik heb zelf 4 honden, daarnaast vang ik bijna het hele jaar honden op
(ook straathonden die gesocialiseerd moeten worden).
Iedere hond weet dat Job de baas is.
Heel geduldig, heel consequent en vol liefde,
maar niemand mag over zijn grenzen gaan
of ze worden duidelijk op hun plek gezet.
Is dat dan dominant?
Waarschijnlijk, maar met zo'n zachte zorgzame hond
heb ik moeite met het woord dominant.
Job is mijn rechterhand, Job is de alfa onder de honden,
ik kan me geen betere alfahond wensen.

edit: dikke reumavingerstypfouten.

[Frederiek]

Dat is afhankelijk van de situatie en de andere hond. In sommige gevallen stelt hij zich wat dominanter op dan op andere momenten, maar hij kan zich prima onderdanig gedragen als hij een andere hond als 'meerdere' inschat.

[Jaap*]

Dominantie, of eigenlijk zelfverzekerdheid, heeft helemaal niks te maken met agressie.
Het is gewoon een hond die veel initiatief neemt.

Een echt dominante hond is ook zelden een vervelende of een zichzelf steeds moeten bewijzende hond. Als hij dat wel is komt dat meestal door een gebrekkige begeleiding. Maar de meeste honden zijn gewoonweg vaak niet zo dominant als hun baasjes denken
Honden die vinden dat ze zich overal mee moeten bemoeien zijn, naar mijn mening, veel ambivalenter over zichzelf.
De doorsnee zelfzekere hond merk je niet zozeer. Want de prikkels die hij uitzend om de onderlinge verhoudingen te onderhouden, bestendigen, of te testen zijn maar subtiel. Pas als die signalen verkeerd worden geinterpreteerd of genegeerd worden gaat het uit de hand lopen.
Een dominante hond laat heel duidelijk zien wat hij belangrijk vind en wat z'n handvatten zijn. Dat is voor ons veel gemakkelijker dan een hond die meer onzeker is.
Met de wetenschap over de handvatten is zo'n hond gemakkelijk te sturen, maar als je voldoende aandacht besteedt aan je eigen houding naar hem toe hoef je meestal niet zoveel te sturen. Want een echt dominante hond verzeild praktisch nooit in de problemen. Daar staat hij boven

[29996D]

Volgens de trainer op gehoorzaamheidscursus is Joe dominant, nou dat is hij dus totaal niet.
Beuk wel, die heeft altijd een natuurlijk overwicht en waarschuwt dan door alleen maar te kijken

[S@ndr@]

Nee, ik weet zeker van nu niet,
en maar 1 keer gehad, dat was Baco, de rust zelve, verder nooit

[Lillith]

Dominantie, of eigenlijk zelfverzekerdheid, heeft helemaal niks te maken met agressie.
Het is gewoon een hond die veel initiatief neemt.

Een echt dominante hond is ook zelden een vervelende of een zichzelf steeds moeten bewijzende hond. Als hij dat wel is komt dat meestal door een gebrekkige begeleiding. Maar de meeste honden zijn gewoonweg vaak niet zo dominant als hun baasjes denken
Honden die vinden dat ze zich overal mee moeten bemoeien zijn, naar mijn mening, veel ambivalenter over zichzelf.
De doorsnee zelfzekere hond merk je niet zozeer. Want de prikkels die hij uitzend om de onderlinge verhoudingen te onderhouden, bestendigen, of te testen zijn maar subtiel. Pas als die signalen verkeerd worden geinterpreteerd of genegeerd worden gaat het uit de hand lopen.
Een dominante hond laat heel duidelijk zien wat hij belangrijk vind en wat z'n handvatten zijn. Dat is voor ons veel gemakkelijker dan een hond die meer onzeker is.
Met de wetenschap over de handvatten is zo'n hond gemakkelijk te sturen, maar als je voldoende aandacht besteedt aan je eigen houding naar hem toe hoef je meestal niet zoveel te sturen. Want een echt dominante hond verzeild praktisch nooit in de problemen. Daar staat hij boven

Precies, een hond hoeft maar te blaffen of grommen, poot op te leggen en dan is hij dominant, eerder onzeker of toont agressie.
"Lillith zou het wel wille" zijn maar ze is te gevoelig voor Joffe, hij mag veel en luistert niet naar der.
Wel houdt ze alles draaiende en ik wacht het wel af tot ze beide ouder zijn.

[bouvierpoedel]

Ik geloof niet zo in alleen maar dominant zijn of onderdanig.
Daarin spelen anderen ook een rol want je leeft je leven natuurlijk nooit in je uppie.
Ook geloof ik niet dat dominantie nooit gepaard gaat met agressie.
Agressie hoord ook bij het leven want dat kan ook zorgen dat je overleeft en jezelf kan meten aan een hond van je eigen kaliber/energie in je plaats op te eissen of verdedigen van jezelf of roedel status.
Dus je kunt niet alles zien als iets op zichzelf staand .

[Daisy@]

Dominantie, of eigenlijk zelfverzekerdheid, heeft helemaal niks te maken met agressie.
Het is gewoon een hond die veel initiatief neemt.

Een echt dominante hond is ook zelden een vervelende of een zichzelf steeds moeten bewijzende hond. Als hij dat wel is komt dat meestal door een gebrekkige begeleiding. Maar de meeste honden zijn gewoonweg vaak niet zo dominant als hun baasjes denken
Honden die vinden dat ze zich overal mee moeten bemoeien zijn, naar mijn mening, veel ambivalenter over zichzelf.
De doorsnee zelfzekere hond merk je niet zozeer. Want de prikkels die hij uitzend om de onderlinge verhoudingen te onderhouden, bestendigen, of te testen zijn maar subtiel. Pas als die signalen verkeerd worden geinterpreteerd of genegeerd worden gaat het uit de hand lopen.
Een dominante hond laat heel duidelijk zien wat hij belangrijk vind en wat z'n handvatten zijn. Dat is voor ons veel gemakkelijker dan een hond die meer onzeker is.
Met de wetenschap over de handvatten is zo'n hond gemakkelijk te sturen, maar als je voldoende aandacht besteedt aan je eigen houding naar hem toe hoef je meestal niet zoveel te sturen. Want een echt dominante hond verzeild praktisch nooit in de problemen. Daar staat hij boven

Dat ben ik in de loop der jaren wel in gaan zien. Dacht ook dat Spike een dominant ding was. Ja, met een grote bek. Maar als het erop aan kwam moest Daisy de kar trekken. Die was rustig, overzag de boel, deelde één grom uit en de andere hond wist precies waar ze aan toe waren.
Naar ons toe was zij juist heel lief, aanhankelijk, altijd goed willen doen. Dus ja, onderling met de honden was Daisy de baas, de rustige boei voor Spike.

Naar de omgeving, mensen, kan Kelly die trekjes hebben.

[laeken]

Cleo is een beetje dominant. Aai haar op de bank en ze gaat overhangen of proberen op je te staan, laat haar een hond zien en ze rent er heel zelfverzekerd op af en geef haar commando's en ze doet ze nooit Maar ze kan wel prima onderdanig doen tegen Eva als die bazig is en als je boos op Cleo wordt dan kruipt ze ergens onder en doet ze heel zielig. Dus dat gaat niet zo goed. Maar ze is wel lief, heeft nog nooit iets verkeerd gedaan bij honden of mensen en dus vind ik haar heel makkelijk. Wel gromt ze bv als je haar per ongeluk aanraakt met je voet op de bank. :N:

Ze toont dus heel dominant maar is ondertussen het makkelijkste hondje dat er is. Ik denk dat ze dominant lijkt omdat ze hondentaal op mensen toepast. Aai je Cleo op de bank en ga je naar haar toe dan geef je haar een soort toestemming om dominant over te hangen. Je gedraagt je immers ranglager. Zo reageert zij op alle hondentaal-regeltjes heel erg puur. Ik denk omdat ze als pup onder honden leefden en pas na 6 maanden leerden om bij mensen te leven. Dan gaan honden misschien al snel hondendingen met mensen doen. Oa grommen en overhangen. Dat is echter totaal ongevaarlijk bij Cleo omdat ze dat nooit door zal zetten. Maar grommen, overhangen, mensen bespringen en op honden af stormen met een hoge kam haren en de staart recht omhoog kan ze als de beste. Ze rent ook rustig zelfverzekerd hele roedels in die ze niet kent. Maar ruzie maken doet ze dus nooit.

Ik vroeg het net aan Martijn en die vindt Cleo ook heel dominant.

Eva is totaal niet dominant. Die kan niets anders dan vragend met ons omgaan. Soms tot zeurend aan toe maar dwingend is ze niet echt. Interactie met Eva betekent hoe dan ook dat ze de oren in de nek legt en alles doet wat je zegt. Praatjes heeft ze zeker, dominant is ze absoluut niet. Eva is een volger. Wel een hele behulpzame wat soms wat problemen geeft. Cleo is dus dominant maar met Eva aan haar zijde heeft ze er een heel fel lijfwachtje bij. Geeft Cleo een signaal dat er iets is dan zal Eva de klus opknappen. Bij ons idem. Ga ik twijfelen aan de situatie met honden bv dan springt Eva naar voren om het te regelen. Een echte herder dus. Maar dominant, nee, dat absoluut niet. Eva in haar uppie is echt een lam. Cleo in haar uppie is precies hetzelfde als met ons erbij. Wij namen ooit de proef op de som en zijn naar huis gegaan toen ze niet kwam toen wij riepen. Ze heeft nog een half uur op haar dooie gemakt gewandeld en toen ben ik haar maar gaan ophalen Eva zou binnen 20 seconde al in paniek rondrennen om ons te zoeken. Cleo is het om het even of ze met ons meeloopt of haar eigen leven heeft. Gelukkig loopt ze wel met ons mee meestal maar de eerste 8 jaar liep ze rustig de hele wandeling ergens uit het zicht en dan moest je haar terug zien te roepen als je naar huis wilde. Dat alleen al vind ik best dominant

[Cash]

Een echt dominante hond is ook zelden een vervelende of een zichzelf steeds moeten bewijzende hond. Als hij dat wel is komt dat meestal door een gebrekkige begeleiding. Maar de meeste honden zijn gewoonweg vaak niet zo dominant als hun baasjes denken
Honden die vinden dat ze zich overal mee moeten bemoeien zijn, naar mijn mening, veel ambivalenter over zichzelf.
De doorsnee zelfzekere hond merk je niet zozeer. Want de prikkels die hij uitzend om de onderlinge verhoudingen te onderhouden, bestendigen, of te testen zijn maar subtiel. Pas als die signalen verkeerd worden geinterpreteerd of genegeerd worden gaat het uit de hand lopen.
Een dominante hond laat heel duidelijk zien wat hij belangrijk vind en wat z'n handvatten zijn. Dat is voor ons veel gemakkelijker dan een hond die meer onzeker is.
Met de wetenschap over de handvatten is zo'n hond gemakkelijk te sturen, maar als je voldoende aandacht besteedt aan je eigen houding naar hem toe hoef je meestal niet zoveel te sturen. Want een echt dominante hond verzeild praktisch nooit in de problemen. Daar staat hij boven

Dit was precies Chello.
De leider jaren over een groep van soms wel meer als 10 honden maar je merkte hem nauwelijks op.
Hij bemoeide zich weinig tot niet met de groep behalve als er echt stront aan de knikker dreigde maar dat gebeurde nauwelijks en anders was zijn blik genoeg om de rust weer terug te laten keren.
Hij had ook geen grote bek nodig want zijn uitstraling was meer dan voldoende.


wat mis ik die hond zeg.

[Beer]

ik heb altijd geleerd dat een dominante hond eigenlijk niet bestaat. Een zelfverzekerde hond bestaat echter wel en deze kan wel dominant gedrag vertonen (minder zekere honden natuurlijk ook). dominantie noem je ook eigenlijk alleen maar zo als het gebeurd binnen de eigen roedel / omgeving.

[Jaap*]

Ook geloof ik niet dat dominantie nooit gepaard gaat met agressie.
Agressie hoord ook bij het leven want dat kan ook zorgen dat je overleeft en jezelf kan meten aan een hond van je eigen kaliber/energie in je plaats op te eissen of verdedigen van jezelf of roedel status.
Dus je kunt niet alles zien als iets op zichzelf staand .

Ik heb ook een hekel aan elke vorm van fixatie op steeds één deel van het karakter hoor. Het karakter is inderdaad een mengsel van eigenschappen, en niet slechts één onderdeel daarvan
Maar ik ben wel van mening dat een, wat we dan maar noemen, dominante hond minder snel agressief is. En er ook meer voorspelbaar in is.
Élke hond kan agressief zijn of worden, maar een dominante hond laat het vaak al niet zover komen. Bij een dominante hond komt het, naar mijn mening, minder vaak tot agressie omdat zo'n hond flegmatieker is, en daarnaast omdat hij in staat is om de boel in een eerder stadium af te doen.
Maar als je zo'n hond gedurende een periode niet goed hebt begrepen en je jezelf hebt aangepast naar zijn regels kan het wél lastig worden

[corason del perro]

Ik vind mijn honden niet echt dominant.
Beide reageren eerder uit een verbloemde angst.
Jola is wel echt een regelteef maar een hele slechte alpha dus vind ik haar ook niet dominant al zou het misschien soms bij andere zo overkomen ze moet teveel haar best doen om haar punt over te laten komen. Echte dominante honden doen daar helemaal geen moeite voor komen zelfverzekerd aanlopen en geven een brom en dan is alle onrust vanzelf over.
(teminsten zo ervaar ik dat dan)

[laeken]

Ik denk dat agressie en dominantie niks met elkaar te maken hebben. Ik vind het dus onzin om te zeggen dat een hond die nooit agressief is eerder dominant genoemd kan worden dan een hond die wel agressief is. Agressie en dominantie hebben niks met elkaar te maken. Een hond die snel agressie toont kan net zo goed hartstikke dominant zijn. Hier wordt vaak net gedaan alsof agressie en dominantie met elkaar verbonden zijn. Rassen die geen agressie in zich hebben kunnen hartstikke dominant zijn. Klopt. Maar er zijn ook rassen, neem de rottweiler, die extreem dominant kunnen zijn maar wel degelijk zeer agressief daarbij. Dominante agressie is geen term die mensen uit hun duim zuigen. Zeker rassen als de rottweiler kennen dat. En dat zijn geen honden die stiekem onzeker zijn. Net als Amerikaanse Staffords om maar een dwarsstraat te nemen. Die honden zijn vaak zeer dominant van aard en daarbij ook heel erg agressief. Dus dominant is 1, agressie is 2. Het is niet vanzelfsprekend dat 1 en 2 gekoppeld zijn maar het is ook zeker niet zo dat 1 zorgt dat 2 er niet zou zijn. Dat vind ik echt onzin.

Ik merk dat mensen met honden die nooit agressie tonen zeer snel geneigd zijn om te zeggen dat een hond die agressie toont eigenlijk onzeker is. Dus zeker niet dominant want dan zou hij/zij het anders regelen. Met houdingen en blikken. In mijn ogen onzin. Hangt totaal af van het ras en het karakter van de hond. Natuurlijk is een hele dominante labrador niet agressief, maar een hele dominante mechelaar of Hollander kan wel degelijk zeer pittig zijn zonder onzeker te zijn. Juist heel pittig. Zij hebben een veel reactiever karakter en grijpen gewoon snel in. En dan zijn ze dus wel degelijk heel erg dominant.

[laeken]

Mijn vorige hond was nl een hele dominante hond. Zij ging voor niets of niemand aan de kant, lag altijd midden in de kamer en in de weg. Ze liep altijd rechtdoor en ging voor geen mens of hond aan de kant op straat. Haar staart stak altijd in de lucht en toen ik Martijn net kende kon ze hem ook hebben. Ze liep mee naar de keuken, eiste wat lekkers en ging Martijn dan blokkeren en grommen. Met andere honden had ze geen geduld. Alleen dominante reuen konden haar goedkeuring krijgen als ze haar bevielen.

En die hond werd wel degelijk agressief indien nodig in haar ogen. Bepaalde mensen die niet voor haar aan de kant gingen op straat beet ze rustig even snel in hun been. Honden die hun staart omhoog deden werden stelselmatig tegen de grond gewerkt en sommige mensen liet ze absoluut niet in huis komen. Die hond was zelfs dominant over mij op bepaalde vlakken. En ik garandeer je dat er geen enkele onzekerheid bij kwam kijken. Zij was gewoon een dominant kreng dat erg op haar strepen stond en weinig tolerantie had naar tegenspraak. Martijn's vader stampte de sneeuw van zijn schoenen op de mat en dan zei mijn hond NEE! zitten jij! Dan ging ze woest blaffen en grommen. Maar, dan bleef ze wel gewoon liggen. Het was de eerste waarschuwing.

Ik ben helemaal niet de persoon die zich wil bewijzen naar mijn hond. Ik ging dus nooit de strijd aan met die hond en ik regelde gewoon alles op mijn manier.

Ik denk dat een hond die zich heel agressief gedraagt bij dominantie een probleem met zijn baas heeft. Ga je constant de strijd aan en ben je constant met dominantie bezig dan krijg je ook zo'n hond. Mijn hond had het dus in zich maar uitte het niet zo vaak omdat ik nooit signalen gaf dat dat nodig was.

[dagmar88]

Ik denk dat agressie en dominantie niks met elkaar te maken hebben. Ik vind het dus onzin om te zeggen dat een hond die nooit agressief is eerder dominant genoemd kan worden dan een hond die wel agressief is. Agressie en dominantie hebben niks met elkaar te maken. Een hond die snel agressie toont kan net zo goed hartstikke dominant zijn. Hier wordt vaak net gedaan alsof agressie en dominantie met elkaar verbonden zijn. Rassen die geen agressie in zich hebben kunnen hartstikke dominant zijn. Klopt. Maar er zijn ook rassen, neem de rottweiler, die extreem dominant kunnen zijn maar wel degelijk zeer agressief daarbij. Dominante agressie is geen term die mensen uit hun duim zuigen. Zeker rassen als de rottweiler kennen dat. En dat zijn geen honden die stiekem onzeker zijn. Net als Amerikaanse Staffords om maar een dwarsstraat te nemen. Die honden zijn vaak zeer dominant van aard en daarbij ook heel erg agressief. Dus dominant is 1, agressie is 2. Het is niet vanzelfsprekend dat 1 en 2 gekoppeld zijn maar het is ook zeker niet zo dat 1 zorgt dat 2 er niet zou zijn. Dat vind ik echt onzin.

Ik merk dat mensen met honden die nooit agressie tonen zeer snel geneigd zijn om te zeggen dat een hond die agressie toont eigenlijk onzeker is. Dus zeker niet dominant want dan zou hij/zij het anders regelen. Met houdingen en blikken. In mijn ogen onzin. Hangt totaal af van het ras en het karakter van de hond. Natuurlijk is een hele dominante labrador niet agressief, maar een hele dominante mechelaar of Hollander kan wel degelijk zeer pittig zijn zonder onzeker te zijn. Juist heel pittig. Zij hebben een veel reactiever karakter en grijpen gewoon snel in. En dan zijn ze dus wel degelijk heel erg dominant.

Precies, heb hier wel degelijk een dominante teef (en dat uit zich in altijd proberen een poot op andere honden te leggen, oortjes recht omhoog, rijden als ze de kans zou krijgen, poepen op de hoogste berg en plassen met één poot omhoog), maar op sociaal vlak is het geen uitblinker. Wil niet zeggen dat ze zeer agressief is; maar aan de lijn kan ze in ieder geval niet bij 90% van de andere honden.
Onzeker? Geloof ik niet hoor.

[Minna]

Niemand, want dominantie is een gedraging/relatiebegrip en geen eigenschap. Een dominante hond bestaat dus niet.
Een hond die in bepaalde situaties domineert over een andere hond wel, maar hetzelfde hond kan in andere situatie weer onderdanig zijn naar hetzelfde hond.
Of in hetzelfde situatie onderdanig zijn naar een andere hond.
De verhouding dominantie-onderdanigheid ligt dus aan de twee dieren die een relatie me elkaar hebben en aan de situatie.
Een in het algemeen zelfverzekerde hond bestaat wel, maar dat heeft niks met dominantie te maken. Een hond kan ook zelfverzekerd zijn als die op dat moment in een situatie de ondergeschikte is.

[bouvierpoedel]

Ach het luistert niet allemaal zo nauw met dat hele dominantie gedoe.
Mijn onderste teef gaat ook gerust heel zeker midden in de kamer liggen en speelt de laagste rol hier in huis.
Maar buiten het erf wil ze ook domineren en gaat een knokpartij niet uit de weg.
De teven die tussen de laagste en hoogste in zitten vertonen ook dominantie en agressie op zijn tijd naar elkaar.
Het is niet alleen maar behouden aan de hoogste in rang om dominantie of agressie te vertonen.

[bouvierpoedel]

Niemand, want dominantie is een gedraging/relatiebegrip en geen eigenschap. Een dominante hond bestaat dus niet.
Een hond die in bepaalde situaties domineert over een andere hond wel, maar hetzelfde hond kan in andere situatie weer onderdanig zijn naar hetzelfde hond.
Of in hetzelfde situatie onderdanig zijn naar een andere hond.
De verhouding dominantie-onderdanigheid ligt dus aan de twee dieren die een relatie me elkaar hebben en aan de situatie.
Een in het algemeen zelfverzekerde hond bestaat wel, maar dat heeft niks met dominantie te maken. Een hond kan ook zelfverzekerd zijn als die op dat moment in een situatie de ondergeschikte is.

[Jaap*]

Ik zie dan weer niet zoveel in die fixatie op raseigenschappen. Als je die er in gaat betrekken weet ik nog wel een paar factoren die dan ook gelinkt kunnen worden aan het gedrag.
Het gaat om een heel basale eigenschap van een dier wat eerst hond is en dan pas een ras.
Raseigenschappen hebben meer van doen met de aard van de begeleiding dan met een heel basale karaktereiegenschap denk ik.
Daarmee bedoel ik dat de ene hond z'n baas sneller serieus neemt dan de ander. Ik geloof best dat je voor een mechelaar meer, of op een andere manier, je best moet doen om het respect te krijgen dan van een cavalier. Maar ze kunnen beide even 'dominant' zijn.
Het hangt niet af van hoeveel 'last' je er van hebt.

[Jaap*]

Niemand, want dominantie is een gedraging/relatiebegrip en geen eigenschap. Een dominante hond bestaat dus niet.
Een hond die in bepaalde situaties domineert over een andere hond wel, maar hetzelfde hond kan in andere situatie weer onderdanig zijn naar hetzelfde hond.
Of in hetzelfde situatie onderdanig zijn naar een andere hond.
De verhouding dominantie-onderdanigheid ligt dus aan de twee dieren die een relatie me elkaar hebben en aan de situatie.
Een in het algemeen zelfverzekerde hond bestaat wel, maar dat heeft niks met dominantie te maken. Een hond kan ook zelfverzekerd zijn als die op dat moment in een situatie de ondergeschikte is.

Dat dominantie een holle frase is, is al wel eens eerder besproken
Maar je kunt toch niet ontkennen dat de ene hond de andere niet is, en dat bepaalde honden nu eenmaal vrij stevig in hun schoenen staan.
De ene hond domineert nu eenmaal vaker over een andere hond dan de andere hond. En de eerste variant noemen we dan maar een dominante hond. Bij gebrek aan een betere, algemeen geaccepteerde, term

[M@rleen]

Ik vind Boomer niet dominant, wel zelfverzekerd.
Hij weet wat hij wanneer wel en niet kan maken.
De ene hond negeert hij, een andere gaat hij mee rennen, weer een ander laat hij weten dat hij toch echt ouder is, maar conflicten heeft hij heel zelden.
Wil hij heel graag naar de ene buurhond, gaat hij eerst even voor de 2e half op zn rug, om vervolgens bij de 1e te gaan overhangen..

[laeken]

Ik zie dan weer niet zoveel in die fixatie op raseigenschappen. Als je die er in gaat betrekken weet ik nog wel een paar factoren die dan ook gelinkt kunnen worden aan het gedrag.
Het gaat om een heel basale eigenschap van een dier wat eerst hond is en dan pas een ras.
Raseigenschappen hebben meer van doen met de aard van de begeleiding dan met een heel basale karaktereiegenschap denk ik.
Daarmee bedoel ik dat de ene hond z'n baas sneller serieus neemt dan de ander. Ik geloof best dat je voor een mechelaar meer, of op een andere manier, je best moet doen om het respect te krijgen dan van een cavalier. Maar ze kunnen beide even 'dominant' zijn.
Het hangt niet af van hoeveel 'last' je er van hebt.

Ik vind dat je raseigenschappen totaal niet los kan zien van basaal gedrag. Niets in een rottweiler maakt dat hij ooit dezelfde gedragingen laat zien als een dominante Cavalier. Dus het is wel degelijk een verschil van dag en nacht en totaal afhankelijk van raseigenschappen. Neem stafford en co. Vaak extreem dominant naar soortgenoten. Juist omdat er vechtlust in zit zullen zij dus nooit onderdanig gedrag tonen maar alles inzetten om dat te voorkomen. Dus het is helemaal niet waar dat een pitbull-reu ook onderdanig naar een andere reu kan zijn. Hij sterft nog liever en dat is puur het ras. En het is ook helemaal niet zo dat een rottweiler reu die waaks is en territoriaal ooit onderdanig wordt naar een vreemde bezoeker op zijn erf. Natuurlijk kan dat wel als de hond niet zeker genoeg is. Maar een hond met een karakter van hier tot Tokio en een zeer dominante inslag van bv het ras rottweiler zal nooit toegeven naar een persoon die hem wil domineren.

Je kan een hond niet uit elkaar vlechten in draadjes zodat ze met elkaar vergeleken kunnen worden. Dominant kan elke hond zijn. Onderdanig kan niet elke hond zijn. De baas zou er iets mee moeten kunnen als hij alles perfect aanpakt. Maar dat betekent nog steeds niet dat die hond ook onderdanig kan worden naar een andere hond of naar een vreemde persoon die wel die interactie aangaat. En dat laatste hangt imo erg samen met het ras. Raseigenschappen kunnen oa dominantie zijn. Dat kun je infokken en combineren met andere raseigenschappen als waaksheid, beschermdrift en vechtlust. Hondenrassen die zeer dominant zijn als bv de komondor, veel berghonden en veel vecht-honden zijn niet op dezelfde manier eronder te krijgen als een zeer dominante Cavalier. Dat is een andere orde. Het is niet voor niets dat van veel rassen reuen of vaak ook teven onder geen enkele omstandigheid samen kunnen leven als je ze vrij laat daarin. Ze geven niet toe. Nooit. Pas als ze levenloos in de hoek van de tuin liggen omdat de andere reu ze gemold heeft stopt hun weerwoord.