Hij op hoge poten naar tante toe, want een pup kan echt niet. Helemaal niet van dit formaat. Want het pupje past in je hand, echt zo klein. En aangezien lompe Diesel hier ook rondloopt is dat echt wel gevaarlijk. En zindelijk maken kan ze hem helemaal niet vanwege haar ziekte dus.
Zij komen de slaapkamer binnen waar ik zat het het pupje, en ze zei dat ze alleen maar een grapje had gemaakt dat ze hem zo graag wilde hebben, maar dat ze dat niet meende.
En dan zit je daar met een pupje. Veels te klein met een mega wormen buik, een groot hoofd en een eng dun nekje. Chi-achtig met in verhouding grote hangoortjes. Black/tan en het is een reutje. Hij schijnt 9 weken oud te zijn.
Jason's eerste neiging was dat ze hem maar weer moesten komen ophalen. Maar aangezien dat echt 'trailer trash' is vond ik dat geen strak plan.
Houden was mijn eerste gedachte.
Maar ik vraag me af of ie gezond is.
Hij ligt op bed, ging gelijk slapen, zonder rond te kijken. Molly grommelde een beetje naar hem, misschien een teken dat er iets niet goed zit? Hij was ook heel erg angstig, probeert weg te kruipen, en nou ja. Nu ligt ie naast Jason op bed.
We gaan het een paar dagen aankijken, en als ie toch gezond blijkt te zijn gaan we van het weekend een heel goed huisje voor hem zoeken. Misschien zelf wel mijn schoonouders, maar die hebben er al zoveel.
Met Diesel is het gewoon gevaarlijk om zo'n klein ding te houden en financieel is het niet zo'n goed plan ook.
Nog een mond om te voeden, die DA kosten mee gaat brengen en Diesel is trouwens ook dezelfde leeftijd. En twee reuen dezelfde leeftijd lijkt me dan ook weer niet zo'n goed plan.
En de vraag is hoe groot hij wordt, als hij zo klein blijft als een Chi dan kan het echt niet samen.
Jeetje wat een gedoe op de late avond
Een gewone maat wasmand 
.
daarna zag ik pas je woonplaats.... 
maar oh, wat een droppie!
