Mijn schipperke Jola van bijna 14 jaar (op 9 nov. is ze jarig) was afgelopen maandag opeens, van de ene op de andre dag, flink ziek. Ze lag met koorts in haar mandje en was lusteloos. Ze heeft niet gebraakt. Ik ben meteen met haar naar de dierenarts gegaan en die dacht dat het waarschijnlijk een baarmoederontsteking zou zijn, dus kreeg ze een antibioticumprik en pilletjes mee.
's Avonds zag ik wat uitvloeiïng bij haar, het zag eruit als pus en het stonk niet. Ik heb toen de dierenarts die dienst had gebeld en die zei dat het juist goed was dat het eruit kwam.
Omdat ik nogal van de alternatieve geneeswijzen ben, ben ik gaan zoeken en in overleg met de fokker van mijn andere schipperke heb ik de volgende ochtend meteen een flesje Utero Vetsem gekocht, gelukkig had iemand in de buurt er nog ééntje, en daarmee begonnen, elk half uur een paar druppels. Ook ben ik begonnen met Echinaforce en vrouwenmantelthee, dat had ik ook nog in huis
Jola knapte al erg snel op en na een dag of 2 was al niks meer aan haar te merken, op een heel klein beetje pus zo nu en dan na.
'Mijn' dierenarts ging bijna door het lint toen ik haar over dat homeopatische middel vertelde, maar zei ook dat ze Jola een grensgeval vond wat betreft opereren, omdat ze al zo oud is en ook een beetje hoest als ze zenuwachtig is, zoals tijdens het onderzoek.
Nu is de kuur morgen afgelopen en ik weet niet wat ik moet doen. Een second opinion vragen? Doorgaan met Utero Vetsem en kijken wat er dan gebeurt? Ik las ook iets over Wobenzym, kennen jullie dat en werkt het?
Een operatie zie ik niet zo zitten gezien de consequenties die er toch aan vast kunnen zitten, zeker met zo'n oud wijffie.
Sorry voor het lange verhaal maar ik weet t gewoon even niet meer









