Vandaag was het zover, Lilo's hechtinkjes werden verwijdert, Lilo vind het helemaal geweldig om naar de da te gaan ( de rest trouwens ook) dus die huppelde al vrolijk binnen, we waren wat vroeg dus we moesten even wachten...Eerst maar eens aan de assistente gevraagd of A, de opererende da toevallig nieuwe batterijtjes in Lilo gestopt had, ze spoort echt niet, gedraagd zich als een pup en hing vanmiddag Zen in zn nek omdat ze met hem wilde spelen, dit heeft ze nog nooit bij hem gedaan. Komt er vervolgens een nogal sjieke dame binnen met een paar Shi Tzu's die meteen een heel verhaal tegen Lilo af gaat steken, Liel op haar beurt vind dat buitengewoon lollig en wist van gekkigheid niet in welke positie ze zich moest wringen.
Mevroi vond Lilo een buitengewoon leuk en mooi hondje en vroeg of ze al eens een nestje had gehad, want daar moesten toch wel geweldige pupjes van komen....Dus ik vertelde heel netjes dat dat niet het geval was en ook nooit (meer

) zou gebeuren.
Onze da J ( type zo gek als een deur) stond om een hoekje en zei vervolgens " ohw Kitty ik kan wel even in de container kijken of haar baarmoeder er nog inligt hoor, ff omspoelen met dettol en we naaien hem er zo weer in, geen probleem

". *proest* mijn lief stak zowat van het lachen en mevrouw keek enigzins verbaasd en niet begrijpend van J naar mij en terug. Vervolgens mochten we bij da B de spreekkamer in om de hechtingen te verwijderen, was in een poep en een scheet gebeurt en Liel kreeg nog een koekie en een flinke aai, volgens mij zag ze het wel zitten om baliemedewerkster te worden.
Afijn, onze kleine swiffer is weer helemaal goedgekeurd en kan nog minstens 20 jaar mee
