Wanneer ben jij het meest geschrokken??

[Hailfall]

Oh helemaal vergeten.. doodsangst uitgestaan toen er ineens 3 honden (meende pitbulls maar ben niet meer 100% zeker) uit de auto sprongen en zo naar onze vorige jack toe rende, zij was aan de riem en hield niet van grote honden en geeft dan een blafje. Waarop de 3 honden haar gelijk grepen.. ik was zo bang om hierna een in 3en gescheurd hondje terug te zien. Gelukkig konden de eigenaren ze erg nog van aftrekken, onze hond is gelijk naar mij toe gerend en had behalve 2 bijtwondjes onder haar oksel eigenlijk niks erg. Ze was hierdoor wel heel bang geworden van andere honden.. arm schaap

[Gerrie]

En ik weet dat herder-eigenaren er vaak een hekel aan hebben als dit gezegd wordt, maar sindsdien vind Luna herdertjes toch echt minder leuk dan andere honden... Zelfs de herderpup bij de hondencursus (puppycursus en vervolgcursus werden tegelijkertijd en naast elkaar gegeven) werd echt aangeblaft (en niet op een vriendelijke manier) toen die alleen maar met een andere pup een beetje ruw aan het spelen was...

Weet je zeker dat je nog met mij wilt wandelen vrijdag (heb ook een stom herdertje hoor)

haha, heb het nergens gehad over 'stomme herdertjes' hoor

Ze is sowieso op haar hoede bij iedere hond, maar bij herders toch echt iets meer en dan duurt het iets langer. Meestal is het na even snuffelen over, dus ben benieuwd vrijdag! En zoals ik al zei: als het niet gaat, omdat Luna uitvalt, ben ik zo weer thuis

[Valerie]

Tyra begon een keer schuim te kotsen. Ik dacht ik ga even met haar naar buiten misschien doet frisse lucht haar goed en toen zakte ze meteen door haar benen en kon niet meer opstaan. Ik tilde haar weer naar binnen en belde de dierenarts, die vroeg of ik 2 vingers op haar buik kon doen en wat ik hoorde als ik daar tegen aan tikte. Klonk het als een trommel? Ja dus. Toen moest ik heeel snel naar de dierenarts komen.
Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit zo bang ben geweest als toen.

[Linsey]

Toen ik een keer met Lotje aan het wandelen was op het voetpad en er ineens een vrachtwagen over het voetpad heen reed, ik kon Lotje net op tijd voor de wielen weg trekken aan haar harnas omhoog. :N:

[Pemba]

Ik denk dat ik het meest geschrokken ben toen de 2 jongste honden hem hier samen gesmeerd waren. Er zat maar een half jaar tussen die 2,dus helemaal op elkaar gericht.
Elke keer zagen we ze weer lopen, de ene wilde wel komen maar de ander ging er weer vandoor, die vond het blijkbaar een heel leuk spelletje.
Wij zitten hier vlakbij een drukke provinciale weg en bij 2 spoorlijnen. Ze zijn een half uur zoek geweest en vonden ze uiteindelijk terug bij een spoortunnel.
Dat half uur heeft me zeker 10 jaar van mijn leven gekost.
En een paar maand gelden is er eentje 's avonds laat gegrepen door een Kangal waarvan de baas 100 meter verderop stond.
Gelukkig was ik daar niet bij maar krijg nog de rillingen als ik er aan denk hoe mijn man het beschreef, een kreunende , gorgelende hond.
Ik durf die kant nog steeds niet uit, die man weigert zijn 2 kangals aan te lijnen. Een maand daarna heeft dezelfde hond een hondje doodgebeten.

[maart]

schrikken is niet het juiste woord, maar mijn grootste blijvende nachtmerrie is Fez die doodgebeten werd en niets kon doen

Ds die vergif had gegeten was ook behoorlijk schrikken, ze is altijd zo statig en ineens lag ze schuimbekkend en rillend plat op de grond :N:

Fax heeft tot nu toe mijn hart nog wat gespaard. het 'ergste' van hem was toen zijn RX foto's genomen werden, hij verondersteld was van nog verdoofd te zijn, de DA hem naar buiten naar mijn auto droeg en Fax ineens beet naar het gezicht van de DA, DA liet hem uiteraard vallen en Fax rende de straat op gelukkig was hij blijkbaar ineens direct bij bewustzijn, want hij reageerde netjes op mijn stem en sprong zelf de auto in.

[Ragyo]

Ik ben eens heel erg geschrokken toen Ragyo ineens heel zielig was, niet meer wilde lopen en begon te rillen, beetje sleepte met zijn achterkant. Ik dacht dat er iets heel vreselijks met hem moest zijn, een verlamming oid, kwam zo ineens opzetten ook. Eenmaal bij de dierenarts bleek het "slechts" een prostaatontsteking gelukkig.
Toen we in Roemenie woonden is hij eens geschrokken onderweg en weggerend, toen was ik hem urenlang kwijt, toen was ik ook wel bang dat ik hem nooit meer terug zou zien (Roemenen willen best eens een hondje houden als ze het toevallig leuk vinden of een steen naar de kop gooien als ze hem niet leuk vinden)

[larissa85]

En ik weet dat herder-eigenaren er vaak een hekel aan hebben als dit gezegd wordt, maar sindsdien vind Luna herdertjes toch echt minder leuk dan andere honden... Zelfs de herderpup bij de hondencursus (puppycursus en vervolgcursus werden tegelijkertijd en naast elkaar gegeven) werd echt aangeblaft (en niet op een vriendelijke manier) toen die alleen maar met een andere pup een beetje ruw aan het spelen was...

Ik begrijp helemaal wat je bedoelt!
Bono houdt helemaal niet van duitse herder reuen. teven gaat prima. dat wordt geheid vechten. Ook houdt hij niet van rottweilers (teef of reu)
dit komt denk ik doordat hij als pup is aangevallen door deze rassen. ik weet dat niet zeker (hij was een jaar toen hij bij mij kwam) maar het is toch wel frapant dat hij als deze honden ziet helemaal uit zijn dak probeert te gaan.

de ergste schrik die ik kreeg was toen ik nog in rotterdam woonde. ik had Bono nog niet zo lang.
de bel was kapot en de deur was gewoon van het slot af, dus toen de loodgieter aanbelde en ik dat dus niet hoorde en Bono blafte ook niet, liep hij gewoon naar binnen. ik zat in de huiskamer en had niks door en opeens hoor in bono uit zijn dak gaan!
dus ik kijken stond die loodgieter daar vastgenageld aan de grond en bono vertrouwde het voor geen meter, balfte en gromde. ik was echt geschrokken, ik dacht straks had ie m gegrepen, maar nu weet ik dat bono dat niet snel zal doen. maar toch, je weet maar nooit en het is zooo stom dat die man gewoon binnenkwam. ik woonde toen anti-kraak, blijkbaar denken ze dan dat ze gewoon binnen mogen komen. die man heeft verder niet zn werk rustig kunnen uitvoeren, was ook erg geschrokken, haha arme man

[Bonnie F]

Toen mijn buurvrouw belde, Zappa was bij haar weggelopen tijdens het wandelen en liep langs de A28.
Ik heb nog nooit zoveel verkeersovertredingen in zo'n korte tijd gemaakt.
Dankzij zeer verstandig optreden van buuf liep het allemaal goed af......

[Judith]

De keer dat ik heel erg geschrokken ben is 1,5 jaar geleden geweest,
Ik was vrij die dag en woonde al niet meer thuis, om een uur of 5 dacht ik laat ik eens Joop uit gaan laten (hond van mijn ouders).
Ik draai de sleutel om en ik zie Joop aan komen strompelen, dronken, scheef hoofd. Hij strompelde de tuin in en wilde plassen dus tilde zijn poot op en viel om, kreeg zichzelf weer omhoog.
Heb hem gauw opgepakt (15 kilo) en ondertussen mijn moeder gebeld dat het helemaal niet goed ging.
Ik Joop in de auto getild en naar de DA gesjeesd. Bleek hij een enstige hersenbloeding te hebben gehad. Kreeg nog een injectie en volgende dag is hij toch in geslapen, kon niet meer lopen, eten, plassen. En die ogen die de hele tijd heen en weer wiebelden
Dat beeld kan ik niet meer van mijn netvlies krijgen hoe hij daar die deur opening in kwam lopen.
Ik zal het mezelf ook NOOIT meer vergeven dat ik niet eerder naar mijn ouders ben gegaan om te kijken. Voor het zelfde geld heeft hij de hele dag pijn of iets dergelijks gehad. Het doet nog steeds pijn als ik er aan denk...

[rubyred]

Toen mijn hond in een jagers klem kwam met zijn kop. Het was een nachtmerrie!

[Lellibel]

Het meest enge.. ik bond Roos vast aan een boom , aan de overkant van de weg. Je ziet hem al aankomen. Maar eigenlijk was het niet zo voorspelbaar. Ik bond haar dus goed vast, zodat ze echt niet weg kon. En ik moest snel naar het restaurant. Ging naar binnen, en bestelde, keek naar buiten. Toen kreeg ik haast geen lucht meer. Een stel kankerwijven hadden MIJN hond losgemaakt, omdat ze haar wilden meenemen en naar het asiel brengen omdat ze zo zat te piepen. Ja, ze piepte. Maar NEE, dit is géén verwaarloosde hond, ze zat daar amper een paar minuten!!! Maar dus, ze rende meteen naar mij toe, over de weg. Mijn hart stond even stil. Gelukkig, wonder boven wonder had ze het gered, ze werd niet aangereden, had niks. Áls ze iets had gehad, zou ik hoogstpersoonlijk die wijven in elkaar trappen echt waar! Ik ben helemaal niet agressief, integendeel, maar als je zó iets flikt nou..

Toen kwamen ze naar me toe, waarschuwden ze mij godverdomme dat als ik haar ooit weer vastbind ze weer wordt losgelaten en het niet meer goed afloopt!!!!! Nou ik zei dat ze moesten doen wat ze niet later kunnen en liep weg. Misschien zat ik ook fout, maar ze mochten gewoon niet aan mijn hond komen en al HELEMAAL NIET loslaten! Als ze minder geluk hadden gehad hadden ze gaatjes!

Ik was heel erg geschrokken echt waar.

[Marjoleine]

De keer dat Orpa had bedacht dat ze een bull terrier teef ging doodmaken omdat die haar ging doodmaken, toen was ik niet zo blij.
Gelukkig waren we allebei van harte bereid die rotmeiden uit te leggen dat het niet mocht.

Maar echt over de rooie ging ik toen Orpa heel terecht een opdringerige Golden-reu wegsnauwde en die vervolgens om zich heen keek en zich toen op pupje Willemijn van toen 9 weken stortte die 5 meter verder in de bosjes scharrelde.
Hij had haar vol vast en schudde of ze een konijn was. :N: Ik dacht echt dat ze er geweest was, ze had behoorlijke wonden aan haar neus.
Ik heb hem eraf getrokken en zijn baas de huid vol gescholden.
Niet dat het hielp: hij had wel vaker en heel wat erger honden gepakt, dit was nog niks
Maar toen ie een maand later een flatcoated reutje van 7 maanden pakte en iets later nog een andere hond werden meer mensen boos.
Tegenwoordig komt ie niet meer van de riem af gelukkig.

[roksefloks]

Een paar maanden geleden kwam ik terug van een rondje met Judy en Romie. Toen ik bijna bij onze oprit was zag ik een hondje aan komen rennen.
Ik dacht nog:"Goh, een Cavaliertje alleen op pad".

Toen zag ik tot mijn grote schrik dat het onze Rika was.
Op zich geen probleem zou je zeggen....even roepen en het probleem is opgelost.

Zo werkt dat helaas niet met Rika. Ze heeft slechts één oogje waarmee ze kokerzicht heeft. Daarnaast is ze volgens ons ook een geestelijke beperking.

Dus voorzichtig roepen....vooral geen paniek in de stem.....maar Rika rende weer de ander kant op. Richting een vrij drukke, doorgaande weg.
Mijn hart stond stil.
Door naar haar toe te lopen met de andere honden kwam ze weer mijn kant op en heb ik haar middels een snoekduik gevangen. Gillen dat ze deed.

Mijn man had het hek niet goed achter zich dicht gedaan toen hij naar de moestuin ging.

Rika's geluk was dat dit gebeurde op 11 juli 2010 om half negen.
Nederland speelde toen de finale WK en er was geen mens/auto op straat.

[Danoontje powerrr]

Toen Nando tijdens een wandeling plotseling onder het bloed zat. Vooral zijn rug heel erg.
Hij had er zelf geen problemen mee en wandelde ontspannen voort.
Toen ik naar de dierenarts ging, kwispelde hij vrolijk de hele auto onder het bloed.
En toen zag ik dus pas dat het topje van zijn staart eraf was.
Dat was een pak van mijn hart.
Het topje bleek trouwens nog aan de voordeur te hangen.
Sindsdien zeg ik nooit meer dat Dobers gevoelige zieltjes zijn (fysiek dan).
Iets levensbedreigend heb ik nog nooit mee gemaakt gelukkig.

[S@ndr@]

Met Baco toen hij achter een kat aanging en het ijs opsprong( dat nog niet betrouwbaar was) en daarna verdwenen was,
dat heeft me 10 jaar van mijn leven gekost

[Moos]

Toen Moos in de bek van een bull terrier hing, en het leek alsof hij dood was (hij hield zich dood bleek later dus). Ik schijn asgrauw geweest te zijn, en moest van omstanders gaan zitten omdat ze dachten dat ik anders ter plekke om zou vallen. Voor mijn gevoel toen viel dat best mee, ik was alleen bezig met Moos.

En niet zo lang geleden toen Vera opeens weg was in het bos. Ik dacht slim te zijn en de snelweg te kunnen omzeilen door er onder door te lopen. Ik zei dat nog tegen Yvette, dus wij leuk onder die snelweg door. Was Vera opeens verdwenen, dat is gek, want Vera is nooit weg En toen zag ik dat je gewoon midden op de snelweg kwam te staan als je een heuveltje opliep :N: Ik roepen, en Vera niet komen. Dat is nog gekker, want Vera komt altijd. Nog meer roepen, en Vera nog steeds niet verschijnen. Ben ik nog dat heuveltje zelf opgerend, om te kijken of ze op de snelweg stond, niet dus.
En opeens kwam ze aanrennen. Waar ze nou geweest was, geen idee. Maar dat was ook niet leuk

[Hayley84]

Toen Rossi 12 weken oud was is ze bij mijn (inmiddels ex) vriend uit zijn armen gesprongen, zo op de tegels met haar koppie, bewusteloos ... Met spoed naar de DA (zaterdagavond 23:00) gelukkig allemaal goed gekomen.

De keer dat de visite de poort niet goed had dichtgedaan en Rossi weg was...
Gelukkig bleek ze bij de buren in de tuin te zitten, ik was al halverwege de straat gerend maar kon haar niet vinden.

De keer dat ze achter een eend aanvloog, op volle snelheid dwars door een hek van prikkeldraad heen.
Ze zat behoorlijk onder de schrammen...

Dat kostte me toch wel wat jaren van mijn leven

En de keer dat ik de buurhond redde ... ik zat op de bus te wachten om te gaan werken en zag de buurman aan komen fietsen met hun (aangelijnde) Flatcoated Retriever, de bushalte stond naast een brug en aan de ander kan van de brug begon het wandelpad.
De buurman ging de bocht door en ik zat ze nog na te kijken.
Komt opeens de buurhond in volle vaart terugrennen en steekt 2 keer de straat over om de 3e keer midden op de (drukke) weg te blijven staan. Ik ben er naar toe gerend en heb hem bij zijn nekvel gegrepen en de stoep opgesleurd en gewacht tot buurman terugkwam fietsen.
S 'avonds kwam de buurvrouw me nog bedanken.

[Liet]

En natuurlijk het moment dat onze Rottweilerpup Tara van 16 weken haar voorpootjes op het ijs zette en er doorheen ging.
Zeer waarschijnlijk was ze op slag dood Schrik is het juiste woord daar eigenlijk niet voor, ontzetting, ongeloof, afgrijzen.

Jezus, hier krijg ik echt de rillingen van, wat verschrikkelijk