Ze had totaal geen fut, wilde alleen maar in de mand liggen, niet eten, niet mee uit. En steeds als ze wel opstond dan zwalkte ze even vanuit de achterhand. Nog enkele keren wat urine verloren, druppels en kleine plasjes. 's Avonds naar de dierenarts maar net toen we wilden gaan stond ze op, ging buiten poepen en plassen (urine opgevangen) en werd erg vrolijk toen ze de autosleutels hoorde. Onderweg helemaal blij, want autorijden betekent leuke dingen doen, naar het bos/water/dierenarts/ allemaal leuk!
Bij de dierenarts aangekomen was ze haar eigen enthousiaste ik weer. Urine goed, geen koorts, de dierenarts kon niet zo veel ontdekken, dus weer mee naar huis waar ze haar eten naar binnen schrokte!
Ze heeft géén scheefstand van het hoofd gehad, geen snelle oogbewegingen, niet zichtbaar misselijk geweest (hoewel, een labrador die niet eet....)
Vandaag alles normaal. De da wist het dus niet, hebben jullie ideeën? Vestibulair syndroom, tia?
