Verlatingsangst bij nieuw hondje

[Ninamaria]

Sinds een week heb ik een nieuwe hond. Haar naam is Vos en ze is een kleine bastaard van 3 jaar uit het asiel. Ze heeft haar hele leven met twintig andere honden en katten op een boot geleefd. Allen zijn ingenomen door de dierenbescherming en Vos is via hen bij mij gekomen. Ze lijkt snel gewend aan haar nieuwe omgeving en te genieten van de rust hier in huis. Ze reageert goed op mijn stem en is lief tegen andere dieren, mensen, etc.

Eigenlijk gaat alles goed tot ik weg ga: ze heeft nooit geleerd alleen te zijn en jankt de hele nacht als ik in bed lig. Ook als ik langer dan een half uurtje weg ben jankt en blaft ze. Ze kan de trap naar mijn slaapkamer niet op. Hoe dan ook, ook als dat wel zou kunnen heb ik liever dat ze leert beneden te slapen. Nu zoek ik naar de mogelijkheden Vos te leren even alleen te blijven. Wie heeft hier ervaring mee? Ik heb veel gelezen over verschillende mogelijkheden maar hoor graag hoe jullie hiermee omgaan. Tips? Suggesties??

Alvast bedankt en groetjes van Ninamaria en Vos

[Kit]

Ik zou haar de eerste tijd tot je echt een band met haar hebt lekker bij je laten slapen, ze is er nog maar een week, dat is echt veel te kort om dingen van haar te kunnen verwachten

[mwillow]

Ik zou dit hondje in eerste instantie wel meenemen naar boven. Laat haar eerst eens vertrouwen krijgen in jullie en haar nieuwe omgeving. De rest komt wel, maar eerst moet er vertrouwen zijn. Wij hebben onze vorige hond met een behoorlijke vorm van verlatingsangst 's nachts op de overloop laten slapen. Bewust niet op de slaapkamer, maar wel 'bij' ons op zijn eigen plek. Op de dag hebben we hem langzaam zijn plek beneden aangeleerd en als een pup het alleen zijn opgebouwd. Radio aan en een Kong in zijn mand. Niet teveel poespas bij het weggaan, commando 'mand' en 'we zijn zo terug' en verder niets. Als je weer terug komt, gewoon normaal reageren 'we zijn er weer', geen extra aandacht. Als je het rustig aanpakt, komt het vast wel goed. Veel succes!

[Renske]

Zoals aangegeven, ik zou haar eerst laten wennen. Daarna stap voor stap iets langer alleen laten, net als bij een pup. Je merkt vanzelf wel hoe snel dit gaat. Een half uur alleen laten in de eerste week vind ik behoorlijk lang. Begin eerst eens met een paar seconden wanneer ze moe is. Dit iedere dag opbouwen, de eerste dag secondes, de tweede dag een halve minuut (bijv. 4 sessies), de dag erna een minuut, dag 4 2 minuten, dag 5 3 minuten etc. De eerste sessie van de volgende dag beginnen met een iets kortere periode dan waar je de dag ervoor geeindigd bent.
Ons herplaatsertje, die bijna 10 jaar lang verlatingsangst had, kon verbazingwekkend snel alleen zijn. Mijn ouders bouwden het veel sneller op dan het schema wat ik ze aanraadde. Ze ging vrij snel de krant naar de buren brengen en bleef darr dan wat langer. Uit ervaring weet ik dus dat het vrij snel op te lossen kán zijn. Hij blijft wel op de uitkijk en gaat dus vrijwel niet slapen, maar is stil en sloopt niets.

[Drazic]

Boris heeft ook verlatingsangst,en omdat ik mijn nachtrust wil hebben mocht hij in een bench op de slaapkamer
we hebben het maar zo gelaten,maar wel slapen ze nu op een andere kamer.
dat gaat goed.
Ook als ik ga werken dan heeft Boris nergens last van dan hoor ik hem niet als ik thuis kom,maar in het weekend als wij boodschappen gaan doen dan heeft hij er wel weer last van dan hoor ik hem al als ik de auto uitstap
Als ik op zaterdag in mijn werkkleren de boodschappen ga doen hoor ik hem niet als wij thuis komen
Hij denkt bij zichzelf oke ze mag weg alleen om geld te verdienen
Nou ja ik ben er in ieder geval blij mee dat als ik ben werken dat hij stil is verder zijn wij bijna altijd thuis of maar even weg.
En de buurvrouw vind het niet erg als hij even blaft dus laten we het maar zo.
Meestal als we weggaan kunnen ze ook mee,maar echt afleren is mij nog niet gelukt helaas
Ik houd mij wel aan rituelen als ik ga werken voor Boris omdat dat goed werkt (voor hem dan)

En Biggy die heeft daar gelukkig geen last van en gaat ook niet mee doen.......