Enorm schattig pupje, erg leuk!
Zien we op een bepaald moment op een afstandje een oude man aan komen lopen met een Rottweiler.
Dus ik hoor die man al pratend tegen zijn hond 'kijk eens een puppy, bla bla bla'
Vraag ik aan hem of hij wat afstand wil bewaren omdat dat waarschijnlijk niet goed gaat samen met mijn honden.
Maar hij loopt doodleuk door, en begint wat te brabbelen over dat ik me niet zo druk moet maken en dat er helemaal niets gebeurt.
Dus ik nogmaals 'meneer, ik vraag of u afstand wil bewaren omdat mijn honden er niet van gediend zijn! en ik wil niet dat uw hond gebeten wordt!'
En op dat moment loop ik al wat achteruit, omdat ik het absoluut niet vertrouwde, dus ik moet door zo'n oelewapper weer achteruit met mijn honden terwijl ik juist zo gezellig met die mensen aan het babbelen was.
Begint die oude man ook nog eens te zaniken dat ik niet met honden om kan gaan, en dat door mijn eigen gedrag mijn honden niet met andere honden kunnen enz.
Overigens bleven mijn honden al die tijd heel rustig, dus geen gezeur.
Maar ik begon behoorlijk geirriteerd te raken door zijn achterlijke opmerkingen, en zei dat hij zijn opmerkingen voor zich moest houden en dat hij totaal niet weet waar hij het over heeft, en ook nog eens asociaal is omdat hij ondanks mijn vraag om afstand te houden gewoon doodleuk doorloopt.
Komt hij ook nog eens aanzetten met de opmerking dat het gevaarlijk is, mijn honden bij die pup
Die Rottweiler was trouwens een teef en hooguit een maand of tien oud, toen ik de hond eens goed had bekeken zag ik dat pas.
Als die man nou even wat afstand had bewaard dan had ik rustig kunnen bekijken wat de reactie van de honden onderling zou zijn en of contact maken zou kunnen, nu kreeg ik die kans niet eens.
Ik vraag me af of zulke mensen er wel eens bij stilstaan dat sommige honden een verleden hebben.
Je kan mensen enorm kwetsen met dat soort opmerkingen en zulk gedrag.
Er viel me bij Romeo trouwens wel iets vreemds op toen de man met zijn hond aan kwam lopen.
Hij ging op de grond liggen om de hond op te wachten, dat maakte mij een beetje onzeker, want dit heeft hij in zijn hele leven (negen jaar dus) nog nooit gedaan.
Ik wist niet zo goed wat zijn bedoelingen waren, want hij lag wat te trillen van opwinding toen hij op de grond lag te kijken naar de Rottweiler.
En kon bij het aanzien van zóveel schoonheid niet meer op de beentjes blijven staan. 
