Geer schreef:ranetje schreef:Is dat niet ook een beetje rasafhankelijk?
Hele vriendelijke honden die heel mensgericht zijn (zoals veel jachthonden

) reageren veel eerder op het oetsiekoetsie gebeuren dan honden die oorspronkelijk zijn bedoeld voor bewaking.
Rana is een enorme knuffelkont en als iemand haar gaat oetsiekoetsieën (

) dat is ze daar helemaal voor in.
En ik zie hetzelfde bij heel veel rasgenoten.
Toevallig is Ita ietsje anders ingesteld.
Die staat die mensen aan te kijken met een blik van "heb ik iets van je aan of zo?"

en zorgt dat ze niet in de buurt komt.
Toch is ze verdraagzaam en vriendelijk als ik met iemand praat en die zou haar even aanraken.
Ik heb me rot geoefend om Rana niet te laten opspringen.
Juist door mensen die meteen door de hurken gaan, haar als pup op hun schoot lieten klimmen enz.
Om dan de pup in het losloopgebied
daarom aan te gaan lijnen en dus niet los te laten lopen vind ik niet handig
Daarvan leert ze namelijk niet om op mij te letten.
Dus gaf ik bij elke oetsiekoetsie behandeling een complete verhandeling over de problemen die zowel zij als ik daar uiteindelijk mee zouden krijgen.
Daardoor werd het steeds minder en ging het na 2 jaar!!!

goed.
Ik leg de
verantwoordelijkheid niet bij die oetsiekoetsie mensen, maar ik werd er wel eens wanhopig van

Dus als iemand hier op het forum een keer een verzuchting loslaat dat hij/zij er zo moe van wordt, kan ik me daar alles bij voorstellen.
Hier ben ik het helemaal mee eens. Ted is een hond die dól is op mensen en aandacht, Sophie laat zich nog met geen tien leverworsten roepen door een vreemde. Ik lees ook nergens dat iemand voorbijgangers de 'schuld geeft van het mislukken van de opvoeding'. Ik lees alleen dat het soms erg vervelend is als mensen ondanks herhaaldellijk verzoek niet van je hond af kunnen blijven waardoor jouw training bemoeilijkt wordt. Als jij met je hond behendigheid doet en er is iemand die continu zijn losse hond door het parcours laat rennen net als jouw hond aan het oefenen is, dan is dat ook niet handig. Dan is het misschien je eigen schuld dat jouw hond niet geconcentreerd zijn parcours blijft lopen, maar het blijft wel vervelend dat mensen gewoon maar fijn blijven doen waar ze zelf zin in hebben.
Ook mee eens

Het is niet de schuld van al die mensen die je hond aangevraagd aandacht geven, maar het werkt ook niet bepaald in je voordeel even lekker mee
Saar is makkelijk, die mot niks van vreemden. Als ze per se contact zoeken is ze vriendelijk hoor, gelaten vriendelijk, maar ze zal nooit zelf vreemden opzoeken, ook niet als ze lokken of roepen.
Vera.................ach tja, wat zal ik zeggen he?

Maar goed, ik heb haar dus wel 'getraind' dat ze bijna altijd luistert en eventueel terug te roepen is. En als ik doorloop weet ze ook niet hoe snel ze achter me aan moet komen. Aaiende vreemden zijn namelijk heel leuk, maar
alleen als de baas er ook bij is. Loop ik weg komt ze dus mee "woowww, wacht, help, baasjeeee

".
Waar Saartje, de alles negeerder, dan weer gewoon met mensen mee naar huis zou lopen als ze maar koekies in d'r blijven stoppen, krijg je Vera met geen 10 paarden mee hoor, ook niet met biefstuk, en ook niet met balletjes. Maarrrr, als ik er leuk veilig bij ben vindt ze vrijwel ieder ander op 2 benen ook bijzonder gezellie.
En mensen die dan dus terwijl ik Vera duidelijk laat volgen, opeens gaan lopen oetsiekoetsie-en, maken het mij niet bepaald makkelijker. Mensen die overdreven lokken weer wel, die vindt Vera verdacht

, maar mensen die heel erg vriendelijk glimlachend oogcontact zoeken, oef, die straal negeren is echt hogere school werk voor d'r hoor

Dat is hetzelfde als voor een vreetgrage hond een lap pens heen en weer slingeren, en dan vinden dat ie dat moet negeren "want de baas is leuker"

En ze kan het hoor (die glimlachende oogcontact zoekende mensen negeren), maar het is wel een heule grote oefening in zelfbeheersing voor haar.