Sommige mensen...

[Lieke67]

Ik moet het toch nog even kwijt heb me vanochtend zo geergerd!
Jonna is nogal enthousiast tegenover mensen als ze aandacht krijgt en dan wil ze nog wel eens gaan springen. Dat wil ik dus niet en ben haar dat dus aan het afleren en als iedereen die ik tegenkom nou eens een beetje mee zou werken... Maar nee dus. Ik wil ook graag dat ze doorloopt als ze mensen tegenkomt maar dat is ook erg lastig met zo'n klein wit schattig hondje.
Vanochtend kwamen we dus twee mensen tegen, een man en een vrouw. Ik Jonna van te voren waarschuwen dat ze moest DOORLOPEN. Die mensen horen mij het commando aan Jonna geven en gaan met z'n tweeen vervolgens door de knieeen en nodigen Jonna uit om te komen
En Jonna zet de spurt in natuurlijk want die wil aandacht. Ik roepen dat ze niet mag springen, staan die twee op hun knieeen te kloppen zodat Jonna juist wel gaat springen
Voor mij was het dus alweer een verloren zaak en ik had al de pest in maar dacht bij mezelf; laat het maar weer, ik zeg er wel niks van...
Maar nu komt het mooie van het verhaal; Jonna sprong nog een keer en ik zei dat ze niet mocht springen en de dame van het stel keek mij met een stomverbaasd hoofd aan en zei; maar hij doet het wel!!!
Tja.... ik was woest en heb duidelijk gemaakt dat dat komt doordat zij haar zelf uit nodigen en dat ik dat niet wil als ik mijn hond het commando geef door te lopen!!
Ach zei de man, het is ook moeilijk om zo'n hondje niet bij je te roepen he
Leuk weer toch dit soort mensen?

[Frederiek]

Dat lijkt me toch inderdaad wel lastig, als je een schattig klein hondje hebt. Met formaatje Hades vinden mensen het al snel niet zo schattig meer als hij zou opspringen . Ik heb de indruk dat veel mensen kleine hondjes toch niet helemaal als volle hond zien ofzo, die zich ook gewoon aan de regels van het baasje moeten houden. Want tsja, zo'n kleintje springt natuurlijk niet gauw iemand omver dus echt veel 'last' heb je in die zin niet van een opspringende maltezer. Maar wat niet mag, mag niet. Klaar. Ik zou dan ook direct omdraaien, desnoods hondje onder de arm en gaan. Dan maar geen vrienden worden met volstrekt vreemden op straat, want op deze manier leert ze wel haar zin te krijgen . Of meteen duidelijk maken dat jullie aan het trainen zijn en dat ze moet leren haar aandacht op jou te vestigen, ofzo. Dat snappen mensen vaak beter dan 'dat mag niet'. Maar goed, het lijkt me wel vervelend.

[Marjoleine]

Ik ben blij dat Fien niet zo amicaal van karakter is.
Als mensen haar roepen gaat ze direct bij mij staan met haar "wat mot je"-gezicht.
Dan zeggen ze wel eens: Is ze bang?
Nee, zeg ik dan, alleen kieskeurig.

[Lieke67]

Het was met Jonna natuurlijk meteen vanaf het begin al zo dat ze heeeel veel aandacht kreeg van de buitenwereld. Kan ik me ook wel voorstellen en in het kader van de socialisatie heb ik dat toen dus toegelaten
Birke wil nu ook wel van iedereen aandacht maar daar waak ik voor, Jonna luistert ook wel als ik zeg dat ze niet mag springen maar als mensen haar dan gaan lokken... Zover zijn we nog niet want die aandcht is veel te leuk!
Ik heb Jonna gewoon te sociaal gemaakt denk ik

[Joenino]

Ach bij Rex heb ik het maar opgegeven. Hij loopt wel door als ik het wil maar zodra mensen hem aandacht geven en ik laat het toe, dan springt hij soms ook wel eens tegen die mensen op. En veel mensen weten dan ff niet wat ze overkomt als er 44 kilo tegen ze aan springt haha Bij kinderen gaat hij meestal gewoon netjes zitten en laat zich aaien.

[Lieke67]

Krijg je dan geen opmerkingen dan want 44 kilo hond is nog wel wat anders dan een klein maltezertje

[dogo4ever]

Wij hebben een paar weken terug anderhalve week op een patterdale pup gepast en ik moet je zeggen dat het erg wennen was. Wij zijn Staffords gewend en Dogo's. Een minipatter is dan toch erg vreemd (maar wel heeeeeel leuk). Ook buiten. Mensen zien het als een speelgoedje volgens mij. Ben ik gewend dat mensen toch wel een soort van respect hebben voor de honden en dat ik tijdens het uitlaten gewoon lekker door kan slenteren, hadden ze dat met die patterpup dus totaal niet. Gewoon ongevraagd optillen, aaien en laten springen inderdaad. Ik ben daar behoorlijk narrig van geworden. Hoe klein een hond ook is, het blijft een hond en geen piepbeestje en de hond zal toch ook echt moeten leren luisteren.

Ik vond het ook stukken ontspannender lopen als we met de pup en de Dogo's op stap waren. De pup stapte wel dapper door en liep heerlijk tussen de Dogo's ook vooral erg groot te wezen en de mensen lieten haar ook met rust. Gewoon weer zoals ik heerlijk gewend ben een goedemorgen tegen de medemens of wat dan ook en doorlopen. Geen gemuts en gefruts.

Ik kan me je gevoel in ieder geval helemaal voorstellen.

[Joenino]

Krijg je dan geen opmerkingen dan want 44 kilo hond is nog wel wat anders dan een klein maltezertje

Haha ja de enigste opmerking die ik dan krijg is: Hijs nog jong zeker:P Dan zeg ik altijd ja hij is nog maar 14 maanden Maar de meeste mensen kennen Rex al en weten dat hij wel eens tegen je aan springt.

[S@ndr@]

tja ik heb mensen gelijk bang gemaakt en als ze hem dan toch likte gezegd dat hij 70 kilo zou gaan wegen( beetje liegen mag toch) een dat ze dan niet moesten miepen als hij dan nog tegen ze op zou springen
alleen de mensen waarvan ik echt weet die vinden het later ook niet erg die mochten het, maar ik hoopbdat Gil een beetje de ras typische terughoudend heid gaat inwikkelen

[Lieke67]

Inderdaad, mijn hond is geen piepbeestje, zo wordt ze wel door velen behandeld. En ik vind het best leuk hoor dat iedereen Jonna leuk lief en schattig vind (is ie ook) maar zo wordt ze wel verwend met al die aandacht, wat ze maar wat leuk vindt (terecht).
Ach, ik geef maar een snauw als iemand zo raar doet denk ik.
En dan heb je ook nog van die figuren die naar je hond fluiten vanaf hun fiets, ook zoiets En Jonna denkt dan; ha aandacht!! Hij luistert niet best he, zegt men dan

[Geer]

Daar had ik ook last van met Ted, mijn Dwergteckel, toen ze jong was. Mensen willen gewoon niet luisteren als je ze vraagt zo'n schattig hondje te negeren. Bij één mevrouw die na tig herhaalde verzoeken nóg iedere keer kirrend op de knieën viel, heb ik op een gegeven moment zoetjes de tip gegeven om haar dan ook maar even gelijk lekker op te tillen om te knuffelen. Daar werd Ted namelijk zó dolletjes opgewonden van dat ze onherroepelijk de controle over haar blaas volledig verloor. Ted werd in de lucht gehesen en de mooie neppige bontjas werd met een ferme straal helemaal onder gepist. Toen was het klaar met de aandacht

Op een gegeven moment ben ik haar telkens kort aan gaan lijnen, zodat ik in ieder geval zelf kon beslissen dat ze niet op de uitnodiging tot knuffelen inging.

[renee-uk]

ik zit al een tijdje te bedenken of ik al dan niet zal reageren maar ik kan het toch niet laten.

Ik vraag me af waarom zoveel mensen, want jij bent hierin zeker niet de enige Lieke, de schuld van het mislukken van hun opvoeding in de schoenen van anderen schuiven.
Het is toch niet de hond van die mensen die er allerlei dingen mee doen die jij niet wil? Het is jouw hond en dus is de opvoeding van die hond jouw verantwoording.

Dat er een keertje eens wat misgaat door buitenstaanders kan ik me voorstellen, maar zoals ik het hier lees is het bijna struktureel en dan denk ik, zorg dan dat dat niet kan gebeuren.
Hou je hond aan een lange lijn zodat je zelf de controle houdt, dan kan ze niet naar vreemden die haar roepen en er ook niet tegen opspringen.
Als ze afgeleid dreigt te worden door akties van buitenstaanders (zoals dat fluiten) is dat juist je kans om op aandacht voor jou te trainen, voor mijn part met biefstuk.

Ik vind het echt onbegrijpelijk dat je (en nogmaals Lieke dat ben jij niet alleen) zo de regie uit handen geeft.

[Geer]

ik zit al een tijdje te bedenken of ik al dan niet zal reageren maar ik kan het toch niet laten.

Ik vraag me af waarom zoveel mensen, want jij bent hierin zeker niet de enige Lieke, de schuld van het mislukken van hun opvoeding in de schoenen van anderen schuiven.
Het is toch niet de hond van die mensen die er allerlei dingen mee doen die jij niet wil? Het is jouw hond en dus is de opvoeding van die hond jouw verantwoording.
Ik vind het echt onbegrijpelijk dat je (en nogmaals Lieke dat ben jij niet alleen) zo de regie uit handen geeft.

Ik ben het helemaal met je eens hoor, je blijft altijd verantwoordelijk voor je eigen hond. Maar toch is het af en toe wél vervelend. Je gaat in de supermarkt toch ook niet continu andermans kind bij hem wegroepen met snoepjes en mooie praatjes? Van andermans spullen blijf je af en van andermans honden blijf je ook af. Helemaal als de baas op voorhand vriendelijk vraagt om een hond te negeren. Dat vinden we normaal bij honden die niets van vreemden moeten hebben, en ik vind dat net zo normaal bij honden die teveel van vreemden moeten hebben.

Tuurlijk, als een klein hondje actief contact zoekt en je gaat daar op in, dat snap ik volkomen. Maar je wil niet weten hoeveel mensen gewoon 'in de loop' ineens door hun knieën zakken om een klein hondje te aaien, of - in Ted haar geval - op te tillen. Zonder vragen, zonder aankondiging. Ik had op een gegeven moment Ted zover dat ze voorbijgangers gewoon negeerde. Ik liep in het bos, ze liep een stukje voor me uit over een bruggetje waar een moeder met een bakfiets met daarin 3 peutertjes stond. Die ging door haar knieën, lokte Ted en hees haar zo de bakfiets in. Sorry, maar dat valt voor mij op een gegeven moment niet meer onder mijn verantwoording.

[Jacksel]

Ik heb het bij Jamey om dezelfde reden gewoon opgegeven. Mijn hond mag opspringen. Ik werd het zat om iedere keer aan mensen uit te leggen dat ze in training was en niet mocht opspringen.

@renee: Bij Jamey ben je gewoon kansloos als je in zo'n situatie leuker wil zijn. Die luistert dan echt niet meer... Het enige wat je kan doen is meesleuren. Ik heb gewoon besloten om er geen punt van te maken. Als mensen haar met rust laten, loopt zij op een 'doorlopen' van mij gewoon door. Als mensen haar niet met rust laten, is het hun probleem, dan springt ze inderdaad.

[renee-uk]

ik zit al een tijdje te bedenken of ik al dan niet zal reageren maar ik kan het toch niet laten.

Ik vraag me af waarom zoveel mensen, want jij bent hierin zeker niet de enige Lieke, de schuld van het mislukken van hun opvoeding in de schoenen van anderen schuiven.
Het is toch niet de hond van die mensen die er allerlei dingen mee doen die jij niet wil? Het is jouw hond en dus is de opvoeding van die hond jouw verantwoording.
Ik vind het echt onbegrijpelijk dat je (en nogmaals Lieke dat ben jij niet alleen) zo de regie uit handen geeft.

Ik ben het helemaal met je eens hoor, je blijft altijd verantwoordelijk voor je eigen hond. Maar toch is het af en toe wél vervelend. Je gaat in de supermarkt toch ook niet continu andermans kind bij hem wegroepen met snoepjes en mooie praatjes? Van andermans spullen blijf je af en van andermans honden blijf je ook af. Helemaal als de baas op voorhand vriendelijk vraagt om een hond te negeren. Dat vinden we normaal bij honden die niets van vreemden moeten hebben, en ik vind dat net zo normaal bij honden die teveel van vreemden moeten hebben.

Tuurlijk, als een klein hondje actief contact zoekt en je gaat daar op in, dat snap ik volkomen. Maar je wil niet weten hoeveel mensen gewoon 'in de loop' ineens door hun knieën zakken om een klein hondje te aaien, of - in Ted haar geval - op te tillen. Zonder vragen, zonder aankondiging. Ik had op een gegeven moment Ted zover dat ze voorbijgangers gewoon negeerde. Ik liep in het bos, ze liep een stukje voor me uit over een bruggetje waar een moeder met een bakfiets met daarin 3 peutertjes stond. Die ging door haar knieën, lokte Ted en hees haar zo de bakfiets in. Sorry, maar dat valt voor mij op een gegeven moment niet meer onder mijn verantwoording.

Dat is te gek om los te lopen
maar ik zeg ook:

Dat er een keertje eens wat misgaat door buitenstaanders kan ik me voorstellen... knip

en daar valt zoiets onder natuurlijk.

Het gaat me er meer om dat ik hier zo vaak lees dat het bij een aantal mensen haast struktureel is dat buitenstaanders het heft in handen nemen. Dan denk ik toch echt dat je daar zelf ook best wat aan kunt doen en ja dan stoort me het soms dat de verantwoording voor het mislukken van een aantal dingen bij die buitenstaanders wordt neergelegd.

Ik heb niet altijd alleen grote en/of enge honden gehad hoor, had ook een middenslag poedel en een kruising tekkel/cocker die er uitzag als lady in lady en de vagebond maar dan in het zwart... onweerstaanbaar was ze
En natuurlijk ging er bij hen ook wel eens wat mis, maar toch echt niet in die mate dat ik geen zeggenschap meer had over mijn hondje.

[Lellibel]

Mijn hond is dan wel groot maar dalmatiërs vallen blijkbaar erg in de smaak bij veel mensen. Als er iemand naar ons toekomt zeg ik ook gewoon, ga maar. Ik ga niet moeilijk doen dat ze maar door moet lopen. Ik vind het ook niet erg. Maar het is ook niet zo dat ze opspringt.

[renee-uk]

Ik heb het bij Jamey om dezelfde reden gewoon opgegeven. Mijn hond mag opspringen. Ik werd het zat om iedere keer aan mensen uit te leggen dat ze in training was en niet mocht opspringen.

@renee: Bij Jamey ben je gewoon kansloos als je in zo'n situatie leuker wil zijn. Die luistert dan echt niet meer... Het enige wat je kan doen is meesleuren. Ik heb gewoon besloten om er geen punt van te maken. Als mensen haar met rust laten, loopt zij op een 'doorlopen' van mij gewoon door. Als mensen haar niet met rust laten, is het hun probleem, dan springt ze inderdaad.

Wat ik dan niet begrijp is hoe ze bij die mensen komt?
Als ik een hond had die niet meer onder controle stond door mensen van buitenaf kreeg ze de kans gewoon niet om daar naartoe te gaan.
Ik vind dat namelijk niet het probleem van die mensen, ik vind dat mijn probleem en ik ben degene die dat op moet lossen.

[renee-uk]

Mijn hond is dan wel groot maar dalmatiërs vallen blijkbaar erg in de smaak bij veel mensen. Als er iemand naar ons toekomt zeg ik ook gewoon, ga maar. Ik ga niet moeilijk doen dat ze maar door moet lopen. Ik vind het ook niet erg. Maar het is ook niet zo dat ze opspringt.

ja maar dat is van een heel andere orde, jij 'klaagt' ook niet dat daardoor de opvoeding van je hond in de soep draait. Bovendien geef je zelf toestemming door 'ga maar' te zeggen.

[corason del perro]

Mijn zus heeft dat met haar bordercollie pup ook gehad. Mensen die constant het hondje riepen en wilde aaien terwijl ze aangaf dit niet te willen. Op een gegeven moment was ze het zat en niet zo aardig meer dan snauwde ze die mensen soms weg. Als dat nodig is moet je dat maar doen het helpt wel. Ik heb dat met mijn pup gelukkig nooit gehad mensen ging wel ooooo en aaaa doen maar vroegen altijd netjes of ze hem mochten aaien. Misschien kijk ik wel niet zo aardig en dat ze daarom weg blijven Maar ik denk echt dat je met je eigen houding heel veel kan berijken en als mensen zo vervelend doen waarom zou jij dan aardig blijven???

[Jacksel]

Ik heb het bij Jamey om dezelfde reden gewoon opgegeven. Mijn hond mag opspringen. Ik werd het zat om iedere keer aan mensen uit te leggen dat ze in training was en niet mocht opspringen.

@renee: Bij Jamey ben je gewoon kansloos als je in zo'n situatie leuker wil zijn. Die luistert dan echt niet meer... Het enige wat je kan doen is meesleuren. Ik heb gewoon besloten om er geen punt van te maken. Als mensen haar met rust laten, loopt zij op een 'doorlopen' van mij gewoon door. Als mensen haar niet met rust laten, is het hun probleem, dan springt ze inderdaad.

Wat ik dan niet begrijp is hoe ze bij die mensen komt?
Als ik een hond had die niet meer onder controle stond door mensen van buitenaf kreeg ze de kans gewoon niet om daar naartoe te gaan.
Ik vind dat namelijk niet het probleem van die mensen, ik vind dat mijn probleem en ik ben degene die dat op moet lossen.

Als de mensen niets doen, loopt Jamey ook gewoon door zonder iets te doen, is er dus niets aan de hand. Roepen de mensen haar, sja, dan luistert ze dus niet meer naar mij, want dan zijn die mensen leukkkkkkkkkkk, maar dan mogen ze zelf de gevolgen ervan dragen. Moeten ze haar maar niet roepen en druk lopen doen . Ik heb me er een tijd druk om gemaakt, ondertussen doe ik dat niet meer...

De enige manier waarop ik dit zou kunnen stoppen is om haar altijd kort aangelijnd te houden. En daar heb ik dus geen zin in, vooral omdat ze mensen gewoon met rust laat als zij hetzelfde doen. Als je met je witte zondagse broek gaat oetsiekoetsieën in het losloopgebied, dan is dat niet mijn probleem als mijn hond tegen je op springt...

[Emma]

Als de mensen niets doen, loopt Jamey ook gewoon door zonder iets te doen, is er dus niets aan de hand. Roepen de mensen haar, sja, dan luistert ze dus niet meer naar mij, want dan zijn die mensen leukkkkkkkkkkk, maar dan mogen ze zelf de gevolgen ervan dragen. Moeten ze haar maar niet roepen en druk lopen doen . Ik heb me er een tijd druk om gemaakt, ondertussen doe ik dat niet meer...

De enige manier waarop ik dit zou kunnen stoppen is om haar altijd kort aangelijnd te houden. En daar heb ik dus geen zin in, vooral omdat ze mensen gewoon met rust laat als zij hetzelfde doen. Als je met je witte zondagse broek gaat oetsiekoetsieën in het losloopgebied, dan is dat niet mijn probleem als mijn hond tegen je op springt...

[/quote]

vind ik ook hoor. Buster springt dan niet op. maar als mensen hem heel enthousiast roepen, komt hij wel even buurten soms. en als hij dan net met zijn snuit in het zand is geweest, tja . . .. dan moeten ze hem ook maar met rust laten. dan doet hij dat ook. ik ga niet op mijn tenen lopen omdat andere mensen hem per-se moeten aaien. en meestal vinden die mensen het leuk. en Buster ook. dus prima toch.

[renee-uk]

Ik heb het bij Jamey om dezelfde reden gewoon opgegeven. Mijn hond mag opspringen. Ik werd het zat om iedere keer aan mensen uit te leggen dat ze in training was en niet mocht opspringen.

@renee: Bij Jamey ben je gewoon kansloos als je in zo'n situatie leuker wil zijn. Die luistert dan echt niet meer... Het enige wat je kan doen is meesleuren. Ik heb gewoon besloten om er geen punt van te maken. Als mensen haar met rust laten, loopt zij op een 'doorlopen' van mij gewoon door. Als mensen haar niet met rust laten, is het hun probleem, dan springt ze inderdaad.

Wat ik dan niet begrijp is hoe ze bij die mensen komt?
Als ik een hond had die niet meer onder controle stond door mensen van buitenaf kreeg ze de kans gewoon niet om daar naartoe te gaan.
Ik vind dat namelijk niet het probleem van die mensen, ik vind dat mijn probleem en ik ben degene die dat op moet lossen.

Als de mensen niets doen, loopt Jamey ook gewoon door zonder iets te doen, is er dus niets aan de hand. Roepen de mensen haar, sja, dan luistert ze dus niet meer naar mij, want dan zijn die mensen leukkkkkkkkkkk, maar dan mogen ze zelf de gevolgen ervan dragen. Moeten ze haar maar niet roepen en druk lopen doen . Ik heb me er een tijd druk om gemaakt, ondertussen doe ik dat niet meer...

De enige manier waarop ik dit zou kunnen stoppen is om haar altijd kort aangelijnd te houden. En daar heb ik dus geen zin in, vooral omdat ze mensen gewoon met rust laat als zij hetzelfde doen. Als je met je witte zondagse broek gaat oetsiekoetsieën in het losloopgebied, dan is dat niet mijn probleem als mijn hond tegen je op springt...

Bij dat vetgedrukte denk ik inderdaad dat ze daar dan niet over moeten zeuren, risiko van het vak.
Alleen vind ik dat nog steeds niet de 'schuld' van die mensen maar een tekortkoming in de opvoeding van het hondje
Ik zou zelf niet blij worden van het feit dat mijn hondje andere mensen interessanter vindt dan mij, maar gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

[renee-uk]

vind ik ook hoor. Buster springt dan niet op. maar als mensen hem heel enthousiast roepen, komt hij wel even buurten soms. en als hij dan net met zijn snuit in het zand is geweest, tja . . .. dan moeten ze hem ook maar met rust laten. dan doet hij dat ook. ik ga niet op mijn tenen lopen omdat andere mensen hem per-se moeten aaien. en meestal vinden die mensen het leuk. en Buster ook. dus prima toch.

Daar gaat het mij helemaal niet om, als iedereen het prima vindt is er toch niks aan de hand?
Het gaat er mij om dat veel mensen de schuld van het mislukken van de opvoeding van hun hond bij oorzaken van buitenaf leggen en dat is iets heel anders dan een buurtende hond in het bos waarmee baasje en degene bij wie gebuurt wordt geen probleem hebben.

[Drijver]

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er vrijwel nooit last van heb. Mijn honden houden heus wel van mensen maar mensen halen het niet in hun hoofd om een groep van 6 honden uitgebreid te willen knuffelen.
Mijn oude Malezer Meesie komt er altijd als laatste achteraan gesjokt en daar willen mensen dan wel voor op hun knieën, maar Meesie moet daar helemaal niks van hebben. Die sjokt met een ruime boog om ze heen, ongeinteresseerd naar ze kijkend en als het even kan met een middelvinger omhoog
En ook dat kunnen de meesten niet waarderen, maar ik wel

[Jacksel]

Ik zou zelf niet blij worden van het feit dat mijn hondje andere mensen interessanter vindt dan mij, maar gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

Daar ben ik ook niet blij mee, maar ik zal ermee moeten leven, ik krijg het niet beter bij Jamey, en heb er genoeg aan gewerkt...

[schnauzer]

Wat dat betreft heb ik daar dan weer geen last van met yari.
Als mensen hem roepen gaat hij dus echt niet naar ze toe.
No way.
Ik moest erg aan dat argwanende/eenkennige wennen, maar met dit soort dingen is het weer handig.
Maar het is wel reuze vervelend dat soort mensen.

[ranetje]

Wat ik dan niet begrijp is hoe ze bij die mensen komt?
Als ik een hond had die niet meer onder controle stond door mensen van buitenaf kreeg ze de kans gewoon niet om daar naartoe te gaan.
Ik vind dat namelijk niet het probleem van die mensen, ik vind dat mijn probleem en ik ben degene die dat op moet lossen.

Als de mensen niets doen, loopt Jamey ook gewoon door zonder iets te doen, is er dus niets aan de hand. Roepen de mensen haar, sja, dan luistert ze dus niet meer naar mij, want dan zijn die mensen leukkkkkkkkkkk, maar dan mogen ze zelf de gevolgen ervan dragen. Moeten ze haar maar niet roepen en druk lopen doen . Ik heb me er een tijd druk om gemaakt, ondertussen doe ik dat niet meer...

De enige manier waarop ik dit zou kunnen stoppen is om haar altijd kort aangelijnd te houden. En daar heb ik dus geen zin in, vooral omdat ze mensen gewoon met rust laat als zij hetzelfde doen. Als je met je witte zondagse broek gaat oetsiekoetsieën in het losloopgebied, dan is dat niet mijn probleem als mijn hond tegen je op springt...

Bij dat vetgedrukte denk ik inderdaad dat ze daar dan niet over moeten zeuren, risiko van het vak.
Alleen vind ik dat nog steeds niet de 'schuld' van die mensen maar een tekortkoming in de opvoeding van het hondje
Ik zou zelf niet blij worden van het feit dat mijn hondje andere mensen interessanter vindt dan mij, maar gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

Is dat niet ook een beetje rasafhankelijk?
Hele vriendelijke honden die heel mensgericht zijn (zoals veel jachthonden ) reageren veel eerder op het oetsiekoetsie gebeuren dan honden die oorspronkelijk zijn bedoeld voor bewaking.
Rana is een enorme knuffelkont en als iemand haar gaat oetsiekoetsieën ( ) dat is ze daar helemaal voor in.
En ik zie hetzelfde bij heel veel rasgenoten.
Toevallig is Ita ietsje anders ingesteld.
Die staat die mensen aan te kijken met een blik van "heb ik iets van je aan of zo?" en zorgt dat ze niet in de buurt komt.
Toch is ze verdraagzaam en vriendelijk als ik met iemand praat en die zou haar even aanraken.

Ik heb me rot geoefend om Rana niet te laten opspringen.
Juist door mensen die meteen door de hurken gaan, haar als pup op hun schoot lieten klimmen enz.
Om dan de pup in het losloopgebied daarom aan te gaan lijnen en dus niet los te laten lopen vind ik niet handig
Daarvan leert ze namelijk niet om op mij te letten.
Dus gaf ik bij elke oetsiekoetsie behandeling een complete verhandeling over de problemen die zowel zij als ik daar uiteindelijk mee zouden krijgen.
Daardoor werd het steeds minder en ging het na 2 jaar!!! goed.

Ik leg de verantwoordelijkheid niet bij die oetsiekoetsie mensen, maar ik werd er wel eens wanhopig van
Dus als iemand hier op het forum een keer een verzuchting loslaat dat hij/zij er zo moe van wordt, kan ik me daar alles bij voorstellen.

[renee-uk]

Is dat niet ook een beetje rasafhankelijk?
Hele vriendelijke honden die heel mensgericht zijn (zoals veel jachthonden ) reageren veel eerder op het oetsiekoetsie gebeuren dan honden die oorspronkelijk zijn bedoeld voor bewaking.
Rana is een enorme knuffelkont en als iemand haar gaat oetsiekoetsieën ( ) dat is ze daar helemaal voor in.
En ik zie hetzelfde bij heel veel rasgenoten.
Toevallig is Ita ietsje anders ingesteld.
Die staat die mensen aan te kijken met een blik van "heb ik iets van je aan of zo?" en zorgt dat ze niet in de buurt komt.
Toch is ze verdraagzaam en vriendelijk als ik met iemand praat en die zou haar even aanraken.

Ik heb me rot geoefend om Rana niet te laten opspringen.
Juist door mensen die meteen door de hurken gaan, haar als pup op hun schoot lieten klimmen enz.
Om dan de pup in het losloopgebied daarom aan te gaan lijnen en dus niet los te laten lopen vind ik niet handig
Daarvan leert ze namelijk niet om op mij te letten.
Dus gaf ik bij elke oetsiekoetsie behandeling een complete verhandeling over de problemen die zowel zij als ik daar uiteindelijk mee zouden krijgen.
Daardoor werd het steeds minder en ging het na 2 jaar!!! goed.

Ik leg de verantwoordelijkheid niet bij die oetsiekoetsie mensen, maar ik werd er wel eens wanhopig van
Dus als iemand hier op het forum een keer een verzuchting loslaat dat hij/zij er zo moe van wordt, kan ik me daar alles bij voorstellen.

Tuurlijk is dat ook rasafhankelijk, daarom zei ik ook al dat ik niet alleen grote en/of enge honden gehad heb. Ik denk ook zeker niet dat het altijd even gemakkelijk is.
Maar ik blijf toch echt vinden dat je de schuld/verantwoordelijkheid van het mislukken van je opvoeding niet bij iemand anders neer moet leggen, al zullen sommige mensen het je zeker wel moeilijker maken.
En dat dat erg vervelend is begrijp ik ook hoor, alleen het is niet hun schuld
vind ik dan hè

Wat ik dan niet begrijp is hoe ze bij die mensen komt?
Als ik een hond had die niet meer onder controle stond door mensen van buitenaf kreeg ze de kans gewoon niet om daar naartoe te gaan.
Ik vind dat namelijk niet het probleem van die mensen, ik vind dat mijn probleem en ik ben degene die dat op moet lossen.

Dit heb ik ook gezegd en daar sta ik nog steeds achter, ik zou in zo'n geval mijn hond wel aan een lange lijn doen namelijk.
Dat heb ik ook gedaan met diverse vroegere honden als het nodig was.
Bij de witte, duitse en andere herders in mijn leven hoefde dat niet met betrekking tot andere mensen, maar toch loopt Gina ook aan een lange lijn.
Dat heeft welliswaar een andere oorzaak maar het gevolg is hetzelfde.
Mijn hond, mijn probleem, mijn verantwoordelijkheid

[Jacksel]

Ik zou zelf niet blij worden van het feit dat mijn hondje andere mensen interessanter vindt dan mij, maar gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

Daar ben ik ook niet blij mee, maar ik zal ermee moeten leven, ik krijg het niet beter bij Jamey, en heb er genoeg aan gewerkt...

Oh.

Hoe ga je dat doen als ze haar hulptaken moet uitvoeren?

Die zal ze buitenshuis niet of nauwelijks hebben

[Geer]

Is dat niet ook een beetje rasafhankelijk?
Hele vriendelijke honden die heel mensgericht zijn (zoals veel jachthonden ) reageren veel eerder op het oetsiekoetsie gebeuren dan honden die oorspronkelijk zijn bedoeld voor bewaking.
Rana is een enorme knuffelkont en als iemand haar gaat oetsiekoetsieën ( ) dat is ze daar helemaal voor in.
En ik zie hetzelfde bij heel veel rasgenoten.
Toevallig is Ita ietsje anders ingesteld.
Die staat die mensen aan te kijken met een blik van "heb ik iets van je aan of zo?" en zorgt dat ze niet in de buurt komt.
Toch is ze verdraagzaam en vriendelijk als ik met iemand praat en die zou haar even aanraken.

Ik heb me rot geoefend om Rana niet te laten opspringen.
Juist door mensen die meteen door de hurken gaan, haar als pup op hun schoot lieten klimmen enz.
Om dan de pup in het losloopgebied daarom aan te gaan lijnen en dus niet los te laten lopen vind ik niet handig
Daarvan leert ze namelijk niet om op mij te letten.
Dus gaf ik bij elke oetsiekoetsie behandeling een complete verhandeling over de problemen die zowel zij als ik daar uiteindelijk mee zouden krijgen.
Daardoor werd het steeds minder en ging het na 2 jaar!!! goed.

Ik leg de verantwoordelijkheid niet bij die oetsiekoetsie mensen, maar ik werd er wel eens wanhopig van
Dus als iemand hier op het forum een keer een verzuchting loslaat dat hij/zij er zo moe van wordt, kan ik me daar alles bij voorstellen.

Hier ben ik het helemaal mee eens. Ted is een hond die dól is op mensen en aandacht, Sophie laat zich nog met geen tien leverworsten roepen door een vreemde. Ik lees ook nergens dat iemand voorbijgangers de 'schuld geeft van het mislukken van de opvoeding'. Ik lees alleen dat het soms erg vervelend is als mensen ondanks herhaaldellijk verzoek niet van je hond af kunnen blijven waardoor jouw training bemoeilijkt wordt. Als jij met je hond behendigheid doet en er is iemand die continu zijn losse hond door het parcours laat rennen net als jouw hond aan het oefenen is, dan is dat ook niet handig. Dan is het misschien je eigen schuld dat jouw hond niet geconcentreerd zijn parcours blijft lopen, maar het blijft wel vervelend dat mensen gewoon maar fijn blijven doen waar ze zelf zin in hebben.