Wat nou als....

[Hutsje]

Is het raar dat ik nooit van die doemgedachtes heb?
Mocht er iets gebeuren is het nog tijd genoeg om me daar druk over te maken, vind ik dan hè

ik ben blij dat ik dat niet heb, ik heb al genoeg dingen om me (terecht) druk om te maken

[Maylala]

Is het raar dat ik nooit van die doemgedachtes heb?
Mocht er iets gebeuren is het nog tijd genoeg om me daar druk over te maken, vind ik dan hè

ik ben blij dat ik dat niet heb, ik heb al genoeg dingen om me (terecht) druk om te maken

Het is inderdaad niet echt een eigenschap die ik heel erg koester of zo.

[Tamara/Bayko]

Hier nog zo'n piekeraar die over dit soort dingen nadenkt. Tijdens wandelingen met de honden heb ik altijd m'n mobieltje bij me met de nummers van de DA en dierenambulance erin opgeslagen. Formaat en gewicht is mede om deze reden een belangrijk criterium in m'n keuze voor een volgende hond. Cyntha is een veertje van 13 kilo, die kan ik best een tijdje dragen. Bayko daarentegen...

[renee-uk]

Hier nog zo'n piekeraar die over dit soort dingen nadenkt. Tijdens wandelingen met de honden heb ik altijd m'n mobieltje bij me met de nummers van de DA en dierenambulance erin opgeslagen. Formaat en gewicht is mede om deze reden een belangrijk criterium in m'n keuze voor een volgende hond. Cyntha is een veertje van 13 kilo, die kan ik best een tijdje dragen. Bayko daarentegen...

dat meen je toch niet dat je een hond gaat uitkiezen op iets dat hoogstwaarschijnlijk nooit zal gebeuren

[Tamara/Bayko]

Hier nog zo'n piekeraar die over dit soort dingen nadenkt. Tijdens wandelingen met de honden heb ik altijd m'n mobieltje bij me met de nummers van de DA en dierenambulance erin opgeslagen. Formaat en gewicht is mede om deze reden een belangrijk criterium in m'n keuze voor een volgende hond. Cyntha is een veertje van 13 kilo, die kan ik best een tijdje dragen. Bayko daarentegen...

dat meen je toch niet dat je een hond gaat uitkiezen op iets dat hoogstwaarschijnlijk nooit zal gebeuren

Niet alleen om de reden dat er ooit een noodsituatie zou kunnen ontstaan hoor , maar aangezien ik alles in m'n uppie moet doen en een arm mis, is het in meerdere opzichten wel zo verstandig om niet voor een hond/twee honden formaatje Duitse Dog te gaan. Iets groters dan Bayko zal er waarschijnlijk nooit komen, en die keuze maak ik dus wel vanuit praktisch oogpunt.

[Brigitte]

Ik denk daar niet over na, kan zelf ook wel dood neervallen en ja wat dan hoef er niet op te rekenen dat de honden iemand bellen of mij gaan dragen dus sja er kan van alles gebeuren waar je niet op voorbereid zal zijn.

[Maylala]

en ja wat dan hoef er niet op te rekenen dat de honden iemand bellen of mij gaan dragen dus sja

Als ze het kónden, zouden ze het doen.

[jacq1970]

Is het raar dat ik nooit van die doemgedachtes heb?
Mocht er iets gebeuren is het nog tijd genoeg om me daar druk over te maken, vind ik dan hè

ik ben blij dat ik dat niet heb, ik heb al genoeg dingen om me (terecht) druk om te maken

oh ik pieker er niet over hoor... toen me verteld werd dat Samara zo maar dood neerkan vallen heb ik alleen iets bedacht ( dat vest dus) en verder heb ik sowieso altijd mijn mobiel bij me met nummer van dierenambulance enzo, maar dat is meer voor aangereden dieren etc... maar ik denk echt niet elke keer als ik wandel "ohoh als dat maar goed gaat' als het zo is dan is het zo .

[Maylala]

Hier nog zo'n piekeraar die over dit soort dingen nadenkt. Tijdens wandelingen met de honden heb ik altijd m'n mobieltje bij me met de nummers van de DA en dierenambulance erin opgeslagen. Formaat en gewicht is mede om deze reden een belangrijk criterium in m'n keuze voor een volgende hond. Cyntha is een veertje van 13 kilo, die kan ik best een tijdje dragen. Bayko daarentegen...

dat meen je toch niet dat je een hond gaat uitkiezen op iets dat hoogstwaarschijnlijk nooit zal gebeuren

Om voor mezelf te spreken; ik zou het er niet om laten, als ik morgen (heeeel hypothetisch he ) een Sint Bernard tegenkom die een huisje nodig heeft zou ik 'm zo nemen, maar ik zou wel echt een goed noodplan achter de hand willen hebben.

[Marion.]

Nu vraag ik me dus af wat jullie voor noodplannen en constructies bedacht hebben, voor het geval dat "wat nou als" ineens uitkomt.

Nee. Maar ik denk er wel eens aan. Heb zelfs ooit een droom gehad dat een voorbijganger Pieter moet bellen (waar ik het nummer niet van heb), dat hij aankwam en dat wij samen dode Saar met het dekbed uit de auto hebben weggedragen. Met Miep in ons kielzog.

Ik wens haar wel zo'n dood. Maar ik heb nooit mijn mobi bij me, en Pieter ook niet. Ik zou gewoon in het veld of in het bos blijven zitten met Saar en Miep, en ik denk dat óf Pieter ons daar wel komt zoeken óf er komt iemand voorbij die wel even wil bellen voor me. Dragen gaat niet lukken.
Maar goed, ik loop wel altijd op loopafstand van ons huis en Pieter weet waar we allemaal kunnen lopen.

[renee-uk]

Hier nog zo'n piekeraar die over dit soort dingen nadenkt. Tijdens wandelingen met de honden heb ik altijd m'n mobieltje bij me met de nummers van de DA en dierenambulance erin opgeslagen. Formaat en gewicht is mede om deze reden een belangrijk criterium in m'n keuze voor een volgende hond. Cyntha is een veertje van 13 kilo, die kan ik best een tijdje dragen. Bayko daarentegen...

dat meen je toch niet dat je een hond gaat uitkiezen op iets dat hoogstwaarschijnlijk nooit zal gebeuren

Niet alleen om de reden dat er ooit een noodsituatie zou kunnen ontstaan hoor , maar aangezien ik alles in m'n uppie moet doen en een arm mis, is het in meerdere opzichten wel zo verstandig om niet voor een hond/twee honden formaatje Duitse Dog te gaan. Iets groters dan Bayko zal er waarschijnlijk nooit komen, en die keuze maak ik dus wel vanuit praktisch oogpunt.

dat snap ik, dat vind ik ook een heel plausibele reden.
Als ik nog veel krakkemikkiger word in mijn gewrichten kan ik op termijn een grote hond ook wel vergeten laat staan 2, maar dat is in mijn ogen totaal anders dan er van af te zien om een reden die waarschijnlijk helemaal nooit zal voorkomen

*taalfout

[Naima]

Ik als kind van mijn generatie (27) heb zo'n beetje dag en nacht een mobiel binnen handbereik, dus dat scheelt. Neem aan dat desnoods via mijn phone nagegaan kan worden waar ik ongeveer ben. Bovendien weeg ik een heel stukkie meer dan Django dus desnoods denk ik wel dat ik hem (met pauzes tussendoor) een stukje zou kunnen vervoeren, iig tot de dichtsbijzijnde weg (die hier in de buurt nooit verder dan 10-15 minuten lopen zal zijn)

[DjockPuck]

Ik denk daar niet over na, kan zelf ook wel dood neervallen en ja wat dan hoef er niet op te rekenen dat de honden iemand bellen of mij gaan dragen dus sja er kan van alles gebeuren waar je niet op voorbereid zal zijn.

Dat is mij dus vorig jaar gebeurd. Niet dood, maar toch.
Ik ging lopen met de honden en liep nog bij de vijvers in het dorp en ben zelf gevallen Kreeg een epileptische aanval. Het duurt te lang om te vertellen waarom, want ik heb geen epilepsie.
Maar ik had dus wel een mobieltje bij me, maar heb hem domweg niet gebruikt.
Heel gelukkig heb ik beide honden ( schijnbaar) vast gehouden en ben in verwarde toestand weer terug gegaan naar huis.
In het kort. Ambu erbij en heb een paar dagen voor onderzoek in het ziekenhuis gelegen.
Wat ik maar wil zeggen het kan je dus zelf ook gebeuren.
Achteraf zijn er dus mensen geweest die het hebben gezien, maar geen hulp. Niks nadda, noppes..

Je kunt je wel van alles in het hoofd halen maar als het gebeurt dan gebeurt het. Ik laat me er niet door weerhouden ben ook niet bang geworden, maar heb wel altijd iemand die weet waar ik ben of naar toe ga.

[patricia]

Ik heb mijn 35kg wegende bouvier in moeten laten slapen bij een da 3 hoog, trap op leefde ze nog dus die liep ze zelf omhoog maar een 35kg dode bouvier 3 etages naar beneden dragen is erg zwaar gelukkig waren we met zijn tweetjes
Dit was een noodartsenpraktijk in Innsbruck ik had geen keus.

Mijn andere bouvier weegt 40 kg en loopt vanwege ouderdom de open houten trap hier in huis niet meer op en haar tillen red ik echt niet.
De woonkamer is boven waardoor ze nu dus s'avonds alleen beneden moet blijven gelukkig heeft ze daar zelf geen moeite mee maar ik mis haar wel.
Dat vind ik toch wel een nadeel van een grote hond maar het zou me er niet van weerhouden om er ooit weer een te nemen eerder een ander huis waar de woonkamer beneden is.

[** Angela **]

Ik heb het een paar jaar geleden gehad toen ik nog thuis woonde.

Mn ouders hadden van mn pa zn baas een reisje naar Kreta gehad ( mn pa was 25 jr bij de zaak )

Loop met Roan en Elena in het park, Elena gaat er samen met een andere DH vandoor.
Ik zie ze richting straat gaan, dus ik erachteraan. Roan ook meerennen natuurlijk.

Roan ging door zn voorpoten en kon ff niks meer.
Ik ging dr mn verkeerde knie, die sloeg meteen op slot.

Gelukkig kwam Elena snel terug.
Maar daar sta je dan met een hond van 32 kg die niet tot nauwelijks kon lopen en jij zelf kan ook bijna niet lopen.
Mobiel natuurlijk niet bij, die had ik eigenlijk nooit mee.
Kon dus mn broertje ook niet bellen.

En dan is die 5 min naar huis erg lang hoor.

Heb Elena aangelijnt, die bleef gelukkig netjes naast lopen.
Roan kon maar een klein stukje lopen en dan ging t niet meer.

Dus t was voor mij hond optillen, zelf laten lopen enz.
Heb dr geloof ik een half uur over gedaan, maar we zijn thuis gekomen.


Sindsdien heb ik ook al is t ff naar de overkant voor een piesje , altijd mn mobiel bij.



Omdat Elena niet met andere honden kan, en ik t alweer helemaal zag gebeuren heb ik iets bedacht.
In de gang naast de kapstok heb ik een a4tje hangen met grote letters

Hulpdiensten let op !!!
De aanwezige honden kunnen NIET samen.

En dan daaronder foto's vd honden met de tekst dat Elena hondagressief is en dat ze dus gemuilkorft moet.


Op t raam naast de achterdeur heb ik zo'n zelfde tekst maar dan in een kleiner formaat.

Dat heeft voor mij al een hoop stress weggenomen, want ik had zelfs al nachtmerries dat er brand of zo was en dat ze de honden losgooiden , dat die gingen vechten en dat ze alle 3 doodwaren

Sinds ik die papieren heb opgehangen , en stickers voor en achter heb dat er huisdieren aanwezig zijn heb ik die nachtmerries niet meer

[sjaak-k]

Ik kan beide honden tillen, ook als ze niet helemaal meewerken.

20 (straks dan) en 27 KG hier.

[PLT]

Hier nog zo'n piekeraar die over dit soort dingen nadenkt. Tijdens wandelingen met de honden heb ik altijd m'n mobieltje bij me met de nummers van de DA en dierenambulance erin opgeslagen. Formaat en gewicht is mede om deze reden een belangrijk criterium in m'n keuze voor een volgende hond. Cyntha is een veertje van 13 kilo, die kan ik best een tijdje dragen. Bayko daarentegen...

dat meen je toch niet dat je een hond gaat uitkiezen op iets dat hoogstwaarschijnlijk nooit zal gebeuren

Niet alleen om de reden dat er ooit een noodsituatie zou kunnen ontstaan hoor , maar aangezien ik alles in m'n uppie moet doen en een arm mis, is het in meerdere opzichten wel zo verstandig om niet voor een hond/twee honden formaatje Duitse Dog te gaan. Iets groters dan Bayko zal er waarschijnlijk nooit komen, en die keuze maak ik dus wel vanuit praktisch oogpunt.

En gelijk heb je.

[Daisy@]

Ik denk ook over dit soort dingen na . Kan ook geen 50 kilo tillen, lukt niet.
Leve de mobiel. Zou wel iemand kunnen bereiken die me op komt halen. Nummer van de dierenambulance staat ook in m'n mobiel, je weet nooit!

[samantha!]

Ik denk er ook nooit over na.
Max weegt 82kg dus die zou ik nooit getild krijgen.
Macho weegt 30 en ik heb hem eens opgetild toen we op de roltrap moesten en dat was al aardig zwaar!

[Maeve]

Ik heb het verschillende keren van anderen gehoord en ben wel eens bang dat zoiets met Nora gebeurt. Een keer hoorde ik van een oude Bouvier die overleed tijdens een wandeling. We hebben een kruiwagen opgehaald en daar de hond in gelegt. Tja, veel anders kan je niet. En een Leonberger die nog niet eens zo oud was maar op het strand ineens inzakte en ter plekke overleed. Dat is een hele operatie geweest om die daar weg te krijgen

Heb zelf niet echt een noodplan. Wel altijd een mobiel bij me.

[Frederiek]

Ik heb er eigenlijk nooit zo over nagedacht . En helemaal niet of dat zou meewegen in de beslissing om al dan niet een grote hond te nemen. Ik kan me best voorstellen dat mensen er wél over nadenken hoor, maar het is voor mij persoonlijk helemaal geen punt. Ik heb wel altijd een mobiel bij me, dus ik zou me wel redden als er iets zou gebeuren. Maar ja, ik kan ook gezellig aan het wandelen zijn met m'n vriendin/vader/vrienden en er valt er één dood neer. Dat sleep je ook niet zo even mee natuurlijk. Ik vind dat soort situaties meer iets van 'we zien wel als het gebeurt' dan iets om daadwerkelijk op dagelijkse basis rekening mee te houden. Het lijkt me wel extreem kut om mee te maken trouwens, zonder mobiel in de wildernis met een gewonde/dode hond . Hoewel ik Hades (40 kilo) best op kan tillen denk ik niet dat ik kilometers sjouwen zou redden. Maar goed, ik heb dus altijd een mobiel bij me, dus dan zou ik iemand bellen.

[Lieke87]

Mijn hond kan ik in geval van nood altijd tillen (kilo of 12) Zelf denk ik daar nooit echt over na en zie ik het op het moment zelf allemaal wel. En heb natuurlijk altijd een mobiel bij.

Wel hebben wij met de paarden ooit meegemaakt dat er 1 is gevallen tijdens een buitenrit en absoluut niet verder wilde lopen, toen ben ik terug naar huis gerend en ben met de auto + trailer gewoon het bos in gereden om het paard op te halen.

[Hilde]

Ik dacht dat ik de enige was die zo denkt Beau zou ik 10 minuten kunnen tillen maar geen uur. En ook niet als hij niet meewerkt. 22 Kilo

[Hanneke2]

Ik denk daar maar liever niet over na.

Ik heb Jack destijds naar huis gedragen toen hij een teen brak, maar Lilo laat zich niet dragen.

[billy]

Ik denk daar nooit over na, en ik kan Baco toch niet tillen, dus heb zowiezo mijn mobiel altijd mee en dan ga ik bellen, maar dat zie ik dan wel weer.

[Inge]

Jaren geleden las ik in het clubblad van de NBC (boxerclub) waar ik destijds nog lid van was, het verhaal van iemand die in het bos omver was gelopen door haar boxers en haar been gebroken had.

Ik vertelde dat verhaal thuis en kreeg direct de opdracht NU een mobiele telefoon aan te schaffen.
Dat heb ik dus maar gedaan.
Heb 1x moeten bellen toen ik bij mijn auto stond en de sleutel afbrak in het slot .
Heb dus altijd een mobiel bij me als ik alleen wandel en zorg dat ik in ieder geval redelijk weet waar ik ben zodat, áls het nodig is, ik de hulptroepen in ieder geval in de buurt van waar ik ben kan navigeren.

[wendy71]

Ik zie mezelf ook niet rondsjouwen met zo'n 45 kg, ik ben best sterk maar dat is me iets te gortig.
Meestal heb ik een gsm bij en als er iets erg gebeurt bel ik mijn da of de dierenambu,of Mark.

[Kit]

Ik heb altijd een dekbed in de auto en touw, in mijn tas of om mn nek een shawl, zo'n grote, mocht er iets gebeuren bedenk ik dan wel hoe ik dat ga gebruiken

[Veronique & Kyra]

Heb er eigenlijk nog nooit zo over nagedacht. Nu is Kyra "maar" 22kg, normaal kan ik haar niet langer dan een minuutje tillen, maar denk in zo'n situatie dat ik dan toch een eind ga komen.
Daarnaast heb ik eigenlijk bijna altijd mijn telefoon bij, zeker als ik lange stukken alleen ga lopen, dus dan zou ik iemand bellen.

Qua brand hebben we het een keer over gehad met de buurman. Het kwam op de een of andere manier ter sprake. Hij was bang dat er ooit eens brand zou uitbreken en dat zou overslaan naar ons huis, als dat gebeurd is dat natuurlijk vreselijk, maar het huis interesseert me nog wel het minste, als hij Kyra er maar uit haalt. Dan slaat hij maar een ruit in, als ze maar veilig is.

[pammetje]

bente is eens over een wildrooster gevlogen met een razende snelheid. Alleen dit was een wildrooster zonder poortje ernaast, want het was daar verboden voor honden en paarden.
Het rooster was best breed met flinke openingen en ik was maar alleen. En bente durfde niet meer terug. Daar stond ik dan met een hond van 45 kilo die spartelt omdat ze niet wil. Ik heb haar erover heen gedragen en heb de hele weg terug erover gedacht wat ik zou gedaan hebben als ze dr poot had gebroken toen ze erover heen sjeeste