Net een lekker rondje gelopen met Bo en Diva. Op de terugweg moest ik langs een smal fietspad. Er liep een vrouw met twee oeb's . Dus ik wachtte aan de kant tot ze van het smalle stuk af was en voorbij was. Een van de twee begon toen ze dichterbij kwamen te trekken en aan onze kant te lopen, dus recht op Bo af. Op een meter of 5 a 10 bleef hij stil staan en fixeren op Bo. Hondje gaf verder geen tekenen van stress oid.
Mevrouw begon aan hem te trekken en te trekken. Hondje wilde blijven staan en Bo aan blijven kijken. Ik had ondertussen Bo zn ogen afgedekt.
Ze sleurt hem maar half mee, hondje nog altijd naar Bo kijkend, zegt ze tegen haar hond Kom maar, je hoeft niet bang te zijn, hij doet niks.
Uhm bang?

mij komt hij niet bepaald bang/angstig over, Nou ja ik heb maar niks gezegd, weer wat geleerd.
Je kan me nog veel wijsmaken over honden, maar dit hondje was niet bepaald bang.