Op de plek waar we normaal stoppen om even met de bal te spelen, stond nu een groep mensen die zo te zien jachttraining oid met hun honden aan het doen waren. Allemaal labradors en pointers die driftig dummy's aan het apporteren waren uit het water. Dus wij lopen om het meertje heen om daar wat met de bal te slepen. So far, so good. Tot het moment dat ik verder wil gaan.
Toen dacht Max: "weet je wat, ik heb nu zo'n mooi publiek, ik weet een leuk spelletje".
Stap 1 - Nader de baas alsof je aan het luisteren bent
Stap 2 - Wacht tot de baas bijna je halsband pakt
Stap 3 - Sprint zo snel je kan terug het water in!
Stap 4 - Kijk het baasje even lief kwispelend aan en begin weer bij stap 1
Ik kon wel door de grond zakken en kreeg wat moordneigingen richting Max.
Stond ik daar, recht tegen over allemaal braaf luisterende jachthonden. En het stomme is, dat Max normaal prima luistert en misschien eens in het half jaar zo'n bui heeft. Maar dan moet er ook altijd publiek bij zijn.
Pff, rotbeest. Neem d'r nog eens mee zwemmen.














Allway's in my heart 