Nora (13 jaar) is sinds gister hard achteruit gegaan qua gezondheid. Sochtend, vlak nadat ze was uitgelaten eigenlijk, gaf ze aan nodig te moeten plassen. Ik vond haar voor de tuindeuren waar ze lag te hijgen. Ik heb de tuindeuren open gedaan en ze liep gelijk naar achter in de tuin waar ze heeft gepoept en geplast. Dit doet ze normaal nooit in de tuin, ze zou nog liever ontploffen dus ik schrok er wel van. Ondertussen merkte ik dat ze ook al in huis had geplast, best veel ook. Maar ze bleef onrustig en heeft een half uur lang heen en weer gelopen van haar waterbak om te drinken naar een bosje achter in de tuin, waar ze achter ging liggen. Op dat moment kon ik echt amper contact maken met haar. Ik heb haar mee naar buiten genomen waar ze nog 4 keer heeft geplast. Dat terwijl ze normaal gesproken strikt 3 keer per dag plast, niet vaker dan dat. Daarna werd ze rustig en is gaan slapen. Toen ze wakker werd leek ze weer zichzelf, niet meer zo onrustig.
Vanochtend heeft ze echter weer in huis geplast en ze plast nog steeds heel veel en ook veel kleine beetjes. We zijn hier dus eens gaan nadenken wat dit kan zijn en komen tot deze symptomen:
Veel plassen (meer drinken merk ik niet echt meer), kleine beetjes plassen, onrust, slechte vacht (plotseling) en vanavond merkte ik dat haar adem ruikt naar ammoniak. Een soort urinelucht lijkt het wel.
Heb even gegoogled en ik kom uit bij nierproblemen. Een resportiestoornis ofzo, waarbij die ammoniaklucht uit haar bek kenmerkend is. Ik wil dus een afspraak bij de dierenarts maken voor deze week. Maar ik vind het behoorlijk eng






