Lekker wandelen en zwemmen, balletjes en flesje mee, zoals we iedere dag doen.
Na zo'n drie kwartier lopen en de nodige zwempauzes te hebben gehouden, kwamen we aan bij het strandje van de rivier.
Er liepen nog twee hondjes, twee reutjes, onherleidbare kruisingen, waarvan het baasje aan de kant een beetje in de zon zat te chillen. Ik had ze nog nooit gezien, terwijl ik normaal altijd een vaste groep hondenbezitters tegenkom.
Maar goed..., de hondjes kwamen kennismaken met mijn honden en ik liep naar het water om voor Donna een balletje te gooien en voor Sandy een flesje te vullen om daarmee water te spetteren en te gooien.
Nou had ik ook meteen alle aandacht van die twee andere hondjes
Op zich rete-irritant, want dan heeft Donna zoiets van "laat maar
Dus hondjes weggestuurd, maar aangezien hun baasje het nog steeds erg druk had met chillen, waren ze binnen no-time weer terug.
De andere hond had het helemaal voorzien op Sandy's watergommelestieken en werd daar flink opgewonden van
Hij stond voordurend een poging te doen om op Sandy te rijden.
Nou heeft een Golden natuurlijk ook grenzen
Ze gaf dit keer een duidelijke waarschuwing waarvan die andere hond dusdanig schrok, dat ie koppie onder ging
Het rijgedrag sloeg spontaan om in een kefconcert.
Het baasje van de hondjes reageerde niet en riep zijn honden ook niet terug.
Na een kwartiertje was ik het zat en besloot verderop naar een ander strandje te gaan.
Ik liep langs dat baasje en zei: "Goh, uw hondjes vinden het wel leuk als een baasje iets onderneemt met de honden".
Antwoord daarop was: "Je moet niet zo raar lullen"
Ik zei: "Misschien is het leuk als u zelf ook eens wat activiteiten met uw honden onderneemt, dat is goed voor de baas-hondrelatie en dan lopen ze wat minder bij een ander te gallen".
Nou ja, toen was ik natuurlijk een kutwijf en aso.
Ik zei nog: "Tja, da's m'n zondagse humeur
Maken jullie zoiets ook wel eens mee?




