). Pleintje met een hek eromheen en als we erlangs lopen staat daar ineens aan de andere kant van het hek een chihuahuateefje kwispelend te snuffelen naar Otto en hij snuffelt en kwispelt terug. Ik denk nog: eindelijk een chihuahua die leuk is... de enige andere in de buurt is een reutje-Napoleonnetje dat (op zijn manier) woest blaffend onze kant op komt lopen, de enige hond in de buurt waar Otto niet naar taalt.
Komt daar een meisje van een jaar of 7, 8, en verrek, met een piepjong pupje onder de arm. 'Moeder en kind?', gooi ik nog een open deur in, maar meisje geeft geen krimp en roept chi terug. Ot en ik lopen door. Chi komt erachteraan. Ik hou in, laat ze maar even snuffelen, chi deed heel vriendelijk. Komt dat meisje met de pup onder d'r arm er weer aan. Geeft de chi een pets in het gezicht en ik zeg: Nou ja, dat hoeft nou ook weer niet.
Jamaar anders bijt ze die hond, zegt het meisje, wijzend op Ot.
Mwoah, zeg ik, zal wel meevallen.
Ik loop verder met Ot, komt er een knul op een scooter langs, zwarte labrador aan de lijn, spreekt het meisje aan en zegt: zal ik die van mij even laten bijten?
Sjesus, wat een volk loopt er rond zeg.
Mag hopen dat t meisje toen iig nee zei?
en uitlaten met alle gevolgen van dien.
