Toen ik hier kwam had ik denk ik alleen Chello en Ghaya.
Toen kwamen er 2 opvangers van PAWS bij ons en daarna hebben wij Woopy erbij genomen.
Na Woopy hebben we 2 duitseherder teven in huis gehad van een fokker op fokkersvoorwaarden. Aqua (het ene teefje) kregen wij niet afgericht en dus haalde de fokker haar terug. Terrie kwam daarna, beestje had heel veel meegemaakt waaronder veel geweld. Ze kroop bijv. helemaal in haar autokooi weg als je haar eruit wilde halen. Vreselijk bange hond was het. Zij moest ook afgericht worden maar dat werd hem niet vanwege haar angst. We hebben haar geestelijk weer op de rit gekregen waarna we van de fokker maar een goed thuis voor haar moesten zoeken. Dat is gebeurd en Terrie vond een lieve alleenstaande vrouw waar ze nu nog steeds zit. Gaat super met haar.
Daarna kwam Hera.
Toen is het een tijd rustig geweest.
Tot mijn buuf en ik een oproep zagen op internet voor de opvang van 2 xgalgo's. Verwaarloosd en al.
Die hebben wij opgehaald, reu en teef. Teefje is helaas overleden aan de gevolgen van de verwaarlozing. Met het reutje ging het stukken beter, Milo. Milo werd herplaatst bij mensen door de stichting. Tijd later werd ik opgebeld door deze eigenaar, of ik Milo in lelystad die avond op kon halen. Nou ja, dan stap je in de auto en haal je hem. Je treft dan een compleet andere hond aan dan toen hij bij je weg ging. Hij was vreselijk angstig geworden, kroop in elkaar als je je hand omhoog deed. Dat soort gein. Nou ja, zijn eigenaren vertelden ook dat ze hem voor straf uren op het balkon deden en zout in zn bek strooide als hij iets van straat vrat.
Toen konden we Milo dus weer opnieuw oplappen. Daarna is hij naar mensen gegaan die in Portugal wonen. Milo had verlatingsangst. Deze mensen wonen vrijstaand op een enorm lap grond.
Op een gegeven moment zaten wij met Hera bij een kringgroep voor een examen.
Daar zat een fokker die tegen wat mensen aan het vertellen was dat hij een doorgedraaide pup had zitten in de kennel en dat hij die die week in zou laten slapen. Ze zou 24/7 achter haar staart aanjagen. Dr poten waren kapot, dr staart was kapot. etc.
Ik heb gevraagd of ik haar een kans mocht geven. Prima, maar dan moest ik haar die middag op komen halen. Zo gezegd zo gedaan. En dan tref je echt een compleet doorgedraaide pup aan. Nu ik dit schrijf, staan de tranen weer in mijn ogen. Je kunt je niet voorstellen wat je dan aantreft.
Mee naar huis genomen en na heel veel bloed, zweet en heel heel heeeeeel veel tranen konden we het gedrag heel langzaaman doorbreken. Het was in het begin een vreselijke tijd en ik heb vaak staan janken waarom ik hier in godsnaam aan begonnen was.
uiteindelijk, na maanden, draaide ze alleen nog achter haar staart aan als het te spannend werd voor haar.
We hebben toen een goed huisje voor haar gezocht, deze mensen zijn doorgegaan op onze manier en uiteindelijk draaide ze vrijwel nooit meer.
Deze hond heeft echt heel veel indruk op mij achtergelaten en ik kan niet zonder emotioneel te worden over haar schrijven.
We hadden in die tijd Kimba en Sam ook uit het asiel gehaald. We woonden vrijstaand met onze buren. Flink lap grond.
Kimba was al oud. Sam was kapot in zijn heupen en zou mens agressief zijn. We hebben ze zo mee mogen nemen uit het asiel. Sam is helemaal opgeknapt. Na een paar weken was er geen agressie meer te bekennen bij hem. Het werd een enorme goedsul voor alles en iedereen.
Kimba was ook een enorme lieve ouwe taart. Ook geen greintje kwaad. Vreselijk stabiele hond.
Uiteindelijk zijn wij verhuisd. Sam bleef bij onze buren, Kimba namen wij mee.
Daarna werd Ghaya heel erg ziek. Doodziek. Uiteindelijk is ze overleden. Een jaar later overleed Chello.
Vorig jaar is Bikkel hier erbij gekomen. En is Cash er ook bij gekomen.
Suusje. Gelukkig alleen maar hondjes erbij!
) en zij zal ook blijven tot haar dood.
. Ik heb zelfs dit weekend nee gezegd tegen twee hartstikke leuke silvertabby-kittens van 13 weken. Kruising main coon x noorse boskat waar een pension mee in de maag zat. Ik heb een vriendin zo gek gekregen dat zij ze nam 