Zoals ik al verwacht had vond Saar een aanstormende Berner helemaal niet gezellig, dus die trok de staart uit de krul en rende in allerlei bochtjes naar mij toe om die hond die ondertussen met poten aan het slaan was te ontwijken "baahaas, til me op!". Ik til Saar op, maar dat was natuurlijk helemaal lollig, dus ik had opeens ook een Berner in mijn nek
Gelukkig werd vrij snel Vera aan de andere kant van het veld gespot, dus hop, hond op Vera af. Duikt al meppend met de poten even op Vera's rug, die daar niet op reageerde, want ze was bezig met de bal
Na een rondje over het veld met Berner achter zich aan ging Vera weer in haar hoekje liggen, met bal. Hopende dat er weer met de baas geapporteerd kon worden. De andere baasjes interpreteerden dat echter iets anders, en zeiden teleurgesteld dat mijn hond al zo moe was van het wandelen dat ze ging liggen, en daarom niet wilde spelen. Mwa, bijna goed
Aangezien mijn honden dus niet gezellig deden werd er besloten dan maar door te lopen. Ik werd meteen al gewaarschuwd dat hun hond niet zou komen als ze zouden roepen, en daar hadden ze inderdaad gelijk in
Uiteindelijk de hond bij zich gekregen en aangelijnd, en daar gingen ze weer.Het waren echt hardstikke vriendelijke mensen, vonden het allemaal ook leuk en prima, en hadden geen idee wat er zich nou allemaal echt afspeelde. En opeens dacht ik, volgens mij was ik ook zo met mijn eerste hond :N: :N:
Ik had Moos ook zo dat veld opgegooid bij een vreemde hond, al stuiterend van enthousiasme "ja hoor Moos, ga maar leuk spelen!". En zelfs dat waarschuwen dat hij toch niet komt als er andere honden bij zijn was herkenbaar.Toch grappig dan, hoe je gaandeweg best wat bijleert
En Jonna vliegt ook altijd vol enthousiasme op iedereen af maar ik heb gemerkt dat dat ook niet goed is..