Misschien leuk even op te schrijven wat zijn vorderingen zijn!
(Olaf is de kruising Pinscher, hij heeft zijn eerste levensjaar in een bench geleefd, 2 JRT los in huis er omheen, daarna naar het asiel voor 7 maanden
)Ging het in het begin helemaal niet met Luna en Delphi, nu lopen ze ontspannen langs elkaar heen en gaan prima met elkaar om.
Als ik nu bedenk hoe het hier die eerste maanden er aan toe ging, Olaf in de bench, al agressief blaffend als de dames maar in de buurt kwamen.....Gelukkig was Olaf slim en had snel door dat t gewenste gedrag hem wat opleverde.
Al snel kon hij op de bank naast ons, andere honden op hun plaats. Weer later konden we wat bewegen door het huis....
Hij heeft geleerd om te gaan met de lompe Delphi, hij loopt onder tafel door als zij er aankomt.
Olaf is helemaal niet onzindelijk meer
Eerder plaste hij net zo makkelijk even binnen als dat hij dat buiten deed.Sommige dingen ben ik al weer vergeten.....hij markeerde constant als hij buiten liep, hij kon aan niets anders denken.......chemische castratie hielp om de scherpe kantjes eraf te halen, deze is nu uitgewerkt en het markeren is nu over.
Ook duidelijk gemaakt waar hij wel en niet mag plassen, heeft daar ook toe bijgedragen. (hele wijk hier heeft standaard beukenhaagjes, dat is dus "nee"
)De laatste keer was hij zo dom om te zorgen dat t een heterdaadje was. Mijn stem was voldoende om te zorgen dat dit echt de allerlaatste keer was, daar ben ik echt superbij mee. Want je wordt er gek van hoor!
Olaf kende geen commando's, wel kende hij zijn naam. Ik heb nog nooit een hond gezien bij wie het commando "zit" zoveel geduld vroeg. Maar nu kan hij "zit" "wacht" "hier" Veel meer hoeven t niet te worden
Hij speelt! En hoe, als een dolle
Maakte ik me in het begin er nog zorgen over, hij sliep ook ontzettend veel, nu hebben we een hond in huis die zich ook gedraagt als een tweejarige, veel energie, graag spelen en gek doen.
Maar vooral hoe blij hij is met al de aandacht die hij krijgt en zo heerlijk aanhankelijk als hij is (je kunt hem ook een plakker noemen maar ik vind t erg gezellig
)Het enige wat echt nog een punt is, is zijn gedrag buitenshuis. Hij is agressief naar alle honden die hij tegenkomt. Waar hij eerder met een waas voor zijn ogen in zijn wereld bleef, is hij nu te bereiken. Ik kan hem nu uit sommige situaties halen. Duidelijk te maken dat dit t gewenste gedrag niet is, aandacht afleiden en hem te laten zitten. Dit lukt nu als de andere hond op aardige afstand is. Vorig weekend een goede doorbraak, we konden even blijven staan om een praatje te maken met een eigenaar van een jonge hond. Eindelijk ontspande Olaf zich, niet blaffen maar hijgen. Er zit echt vooruitgang in. Inmiddels kennen ze hem in de buurt en als ze maar weten dat t om een asielhondje gaat, hebben ze gelukkig wel wat meer begrip.
En hij heeft t geluk dat hij maar 10 kilo weegt, met een hond van 30 kilo en dit gedrag......dat gaat dus niet......
Een buurvrouw met hond, zag Olaf pas bij ons in huis en was verbaasd dat er achter dat rothondje buiten, binnenshuis zo'n aanhankelijk hondje school........
Hij heeft ook echt 2 gezichten. Maar gelukkig laat hij regelmatig zien dat er nog steeds weer wat verbetering in zit. Want natuurlijk zakt af en toe me de moed wel in de schoenen hoor als we op een wandeling een heel aantal honden tegenkomen en t niet gaat zoals ik wil.
En in het stukje op de asielsite over Olaf stond ook heel duidelijk: we zoeken iemand met heel veel geduld.....en dat zeggen we maar weer tegen elkaar
als hij weer eens zo'n actie heeft.Verder kon hij ook zo angstig zijn als je hem in huis riep, of als je hem zijn tuigje aan wilde doen, dat wordt ook steeds minder.....
Ben eigenlijk wel heel nieuwsgierig naar de vorderingen komend half jaar!!
