Koko dus. We waren donderdagmiddag aan het springen. Hoogtesprong: van 1.02 m naar 1.07 meter gegaan: perfect. Schutting: gewoon lekker op 2 m gehouden: perfect. Breedtesprong: al weken 3,5 meter en dat is voorlopig genoeg, dus gewoon daar op gehouden. Tikt ze verdorie toch de plaat aan het eind van de sprong aan. Dus ik stuur haar nog een keer: perfect. Pas toen ik met gehoorzaamheid wilde beginnen zag ik opeens dat ze als een rund aan het bloeden was. Shit, teennagel weg! Dus training gestopt en hup naar de kliniek, de boel schoongemaakt, verbonden en pijnstiller gegeven.
Maar ze begon toch steeds meer last ervan te krijgen (ondanks de pijnstillers) dus het zat me totaal niet lekker. Vanochtend dus maar weer naar de kliniek, en een röntgenfoto genomen. En ja hoor, niet alleen nagel pleitte maar ook het laatste vingerkootje gebroken...... Dus gespalkt.

gezoomd op het gebroken botje:
Trainen gaat er de komende tijd niet inzitten en tegen de tijd dat zij er weer klaar voor zou moeten zijn gaan wij net op vakantie. Dus Koko mag stilliggen tot half juli..... O wat baal ik daar van!
Koko zelf ziet de humor er gelukkig nog wel van in:
Kees