Hartfalen hond, na de dood van zijn maatje

[maji]

Goedemiddag allen,

Het volgende is hier gaande met onze hond van bijna 10 jaar.
9 weken geleden hebben wij 1 van onze honden in moeten laten slapen, deze had al ruim een jaar last van zijn (bij)nieren (Cushing) en hiervoor een duur medicijn voor gekregen. (Vetoryl 30)
Helaas stak alle bijverschijnselen weer de kop op en ook een hartruis had hij erbij, al met al...de medicatie moest flink omhoog en ook nog hart medicatie erbij, hij was bijna 12 jaar...het beestje was diep ongelukkig en zag er qua huid vreselijk uit...we hebben daarom afscheidt genomen van hem.
De hond die we nu nog hebben is met hem grootgebracht en heeft enorm veel verdriet hiervan.
Hij was mee bij het inslapen, dit zou beter zijn volgens diverse adviezen.
Hijzelf heeft schildklierproblemen en heeft ook medicijnen hiervoor (Forthyron 200)...na de dood van zijn maatje ging het met hem niet zo goed...hij zocht hem en kreeg vreemde bijverschijnselen....zomaar viel hij op straat neer.
Het gebeurde iedere dag 1 tot 2 keer.
De dierenarts constateerde hartruis, (ook al?) en vocht achter zijn longen... (rontgenfoto is gemaakt) ook heb ik hem meteen op zijn nieren laten onderzoeken, er moest toch al bloed afgenomen worden.
Gelukkig was dat goed, behalve zijn hartruis en vocht.
De medicatie voor zijn schildklier moest ik verlagen, van 2 tabletten naar 1 tablet per dag.
Voor zijn hartfalen krijgt hij benakor 5 mg en vocht afdrijvers (furosoral 40 mg)... dit mocht ik na 14 dagen al stoppen.
Helaas na 4 weken benakor zie ik geen verbetering...hij gaat nog steeds op de grond liggen op straat, maar nu laat hij ook zijn plas lopen.
Vandaag weer terug gegaan, nu weer een prik gekregen voor het vocht en ook tabletten mee (furosoral 40 mg), de medicijnen voor hart gaan ook door...en omdat hij zich niet druk mag maken, ook nog een kalmeringsmiddel (imipramine 10 mg)...'t kan niet op.
Hij plast zich nu al suf, alleen al van de prik...morgen beginnen weer met de tabletten 3 keer daags een 1/2 tablet...het is wel zielig hoor, verder voelt ie zich nog vrolijk denk ik, maar hij mist zijn maatje en kan ook niet zonder ons...hij blaft de boel bij elkaar als we er niet zijn (roedel gedrag) De buren vertellen ons dit regelmatig.
Het is een verlatingsangst die hij er nu ook nog eens bij heeft.

Lang verhaal, maar wie herkend dit? komt dit nog goed?

Alvast bedankt!

[S@ndr@]

Heel kort, Ik gok zomaar met grote stelligheid van niet, en ik denk dat je het zelf heel goed aanvoel sorry
en heel veel sterkte

[maji]

Het plassen terwijl hij ligt, gebeurt dus alleen als ie die aanval krijgt hoor, dus niet in huis of zo.
Hij hijgt ook tijdens het lopen, het vergt gewoon veel energie, vandaar dat hij dan plots gaat liggen...zijn tong en lippen zijn dan grauw van kleur.
En om hem dus wat rustiger te houden, krijgt hij ook nog eens die kalmerings pillen, hopelijk slaat het allemaal aan, anders weet ik het ook niet meer.
Ik ben hier vandaag pas mee begonnen, heb voor 1 week meegekregen.
Denken jullie dat het dan beter is om hem ook in te moeten laten slapen als ie niks verbeterd? ik vind dat zo drastisch..hij toont geen andere ernstige dingen, geen huidprobleem of zo...stinkt niet...ik vind het zo moeilijk.

[jores]

Wij hebben een jonge hond gehad met ernstig hartfalen, maar geen haar op ons hoofd die er aan dacht om hem pillen te geven om rustig te houden! Beter 1 dag korter leven maar goed geleefd dan 10 langer verdoofd door de medicijnen!

Verder zou ik een afspraak maken bij een cardioloog, die kan bepalen welke medicijnen werkelijk nodig zijn, en of ze misschien een mix van medicijnen nodig heeft

sterkte

[gemini6]

Het klinkt echt als hartproblemen. Zou inderdaad naar een specialist gaan.

[maji]

Ik heb niet het idee dat die imipramine pilletjes werken, hij blijft nog steeds last houden van aanvallen op straat.
Gisteren zelfs tot 3 keer toe, vanavond 1 keer.
Hij gaat op straat liggen en zijn tong en lippen zijn grauw van kleur.
Hij hijgt dan als een gek terwijl we amper op weg zijn.
De harttabletten slikt ie nu een week of 4.
En veel drinken doet ie ook, maar hij had het niet aan zijn nieren.
Ik kijk het aan tot zaterdag, dan toch maar weer terug naar de dierenarts.

[jores]

waarom ga je niet naar een specialist?

[maji]

Waarom zou ik niet het advies van mijn dierenarts kunnen volgen? hij is toch ook arts? ik zal het met hem kunnen bespreken, kijken wat hij zegt.

[jores]

Waarom zou ik niet het advies van mijn dierenarts kunnen volgen? hij is toch ook arts? ik zal het met hem kunnen bespreken, kijken wat hij zegt.

als je zelf hartklachten hebt blijf je dan ook bij de huisarts of wil je dan door gestuurd worden naar de cardioloog? Een cardioloog heeft wat langer doorgestuurd en zich gespecialiseerd!

[Renske]

Waarom zou ik niet het advies van mijn dierenarts kunnen volgen? hij is toch ook arts? ik zal het met hem kunnen bespreken, kijken wat hij zegt.

Als je wilt dat het nog goed komt, dan zou ik hiermee niet nog een keer naar je eigen dierenarts gaan, maar naar een specialist! En dan niet wachten tot zaterdag wat je eigen dierenarts zegt, maar zo snel mogelijk een afspraak maken. Verder denken helaas veel dierenartsen alleen aan hun eigen portemonnee dus ik weet niet hoe deze over een specialist denkt.

Waarom zou ik niet het advies van mijn dierenarts kunnen volgen? hij is toch ook arts? ik zal het met hem kunnen bespreken, kijken wat hij zegt.

als je zelf hartklachten hebt blijf je dan ook bij de huisarts of wil je dan door gestuurd worden naar de cardioloog? Een cardioloog heeft wat langer doorgestuurd en zich gespecialiseerd!

Heel mooi gezegd!

[Tank]

Ik kan alleen maar zeggen dat jouw verhaal mij enorm bekend voorkomt. Afgelopen november moesten we onze maltezer van 12 laten inslapen ivm blaaskanker. Onze bulldog van 9 die vanaf pup met hem opgegroeid is veranderde vanaf dat moment in 1 hoopje ellende. Wilde niks meer, sjokte langzaam achter ons aan, kreeg de raarste uitvalverschijnselen, epileptische aanvallen en na 2 weken is ook hij overleden. In 2 weken tijd waren we dus twee honden kwijt, de meeste verschrikkelijke tijd van ons leven. Wij zijn ervan overtuigd dat dit komt omdat hij niet zonder zijn maatje kon en we hopen dat ze nu bij elkaar zijn in de hondenhemel.. In ieder geval veel sterkte en ik hoop dat jouw hond er wel bovenop komt.

[gemini6]

Ik kan alleen maar zeggen dat jouw verhaal mij enorm bekend voorkomt. Afgelopen november moesten we onze maltezer van 12 laten inslapen ivm blaaskanker. Onze bulldog van 9 die vanaf pup met hem opgegroeid is veranderde vanaf dat moment in 1 hoopje ellende. Wilde niks meer, sjokte langzaam achter ons aan, kreeg de raarste uitvalverschijnselen, epileptische aanvallen en na 2 weken is ook hij overleden. In 2 weken tijd waren we dus twee honden kwijt, de meeste verschrikkelijke tijd van ons leven. Wij zijn ervan overtuigd dat dit komt omdat hij niet zonder zijn maatje kon en we hopen dat ze nu bij elkaar zijn in de hondenhemel.. In ieder geval veel sterkte en ik hoop dat jouw hond er wel bovenop komt.

Wat afschuwelijk voor jullie.

[Brindlecardi]

Ik ken het verhaal, alleen hier een hond die niet zulke duidelijke symptomen daarvan had, qua uiterlijk vertoon, en er nog een jaar of 4 mee heeft geleefd. ( wel ook plaspillen en medicatie )

Sterkte!

[smoekie]

Ik zou idd toch ook naar een specialist gaan. En dan gewoon om de simpele reden dat als ik/wijzelf wat hebben we ook niet bij de HA blijven lopen omdat deze toch ook "arts" is Uiteraard is hij arts. Maar je hebt niet voor niets "artsen" die zich op een bepaald iets "gespecialiseerd" hebben. Vandaar ook de naam specialist

Sterkte en hopelijk komt je hond er toch nog bovenop

[jores]

TS heeft al bijna een maand niet gereageerd

[Marina]

Jammer dat ze al een maand niet heeft gereageerd.

Ik ben benieuwd hoe het met het hondje gaat

[maji]

Helaas hebben wij hem gisteravond ook in moeten laten slapen.
Er was geen verbetering, het werd jammer genoeg alleen maar erger.
Hij viel soms 3 keer per dag om, liet dan zijn urine lopen.
Alleen blijven wilde hij al niet meer, zijn hart ruis is erger geworden en ook had hij bloedarmoede.
De stress heeft hem genekt...zo erg miste hij zijn maatje.
Nu zijn ze weer samen, precies 13 weken na elkaar.

We zullen ze allebei vreselijk missen.

Allen bedankt voor jullie reacties...

[Marina]

Ohhh wat triest.

Heel veel sterkte.

Wat erg en zo kort na elkaar.

ik denk aan jullie