door het oog van de naald..

[josefientje]

Ik ging vanmorgen met de hondjes naar het bos en liep met Willem los flink te oefenen met hem. Volgen, aandacht houden, stukje rennen, stukje achteruit, stukje vrijgeven en mij dan verstoppen ( :N: doodeng vind ik dat, maar het moet van de juf ). Ik merkte wel dat er veel interessante luchtjes rondzweefden, maar een beetje uitdaging is niet weg toch? Het ging trouwens wel heel goed. Hij liep weer netjes aan mijn been toen ik ineens het onmiskenbare gejoel van een jachthond op spoor hoorde; in één soepele beweging liet ik Willem zitten, stopte de beloning in zijn murf en haakte hem aan de lijn (lang leve de tuigjes waarbij de ring altijd op het midden van de rug zit) En dat was maar nèt op tijd, hij wilde er (natúúrlijk) achteraan.

Hij heeft de rest van de wandeling lopen stuiteren aan de riem.

De betreffende hond was trouwens de grand basset van de koekjesmeneer, die dat al echt in jaren niet meer gedaan had. Die is (was?) echt heel goed onder appèl.

[JML]

Knap hoor, van jou en Willem!

[josefientje]

Haha, ik was vooral trots op mijn razendsnelle reactie, Willem was er eerder verbaasd van. Die wilde wegsprinten en zat ineens vast dáár had hij niet op gerekend

[corason del perro]

Snelle reactie

[Ingrid48]

Goed gedaan hoor! Soms als je heel goed oplet, kan je je hond net even voor zijn

groetjes, Ingrid

[_Leonie]

Das nog eens een snel reactievermogen!

[Jacintha]

Zo, dat is nog eens wakker wezen!
En meteen wakker zijn ook voor de rest van de dag van al de adrenaline zeker, of viel dat mee?

[josefientje]

Dat viel wel mee, ik ben tegenwoordig zo intensief met Willem bezig als hij los is, ik moet dan altijd heel alert zijn. Ik wil niet dat hij weer zo'n zelfbelonende jacht en renpartij onderneemt, dus loop ik met ogen op steeltjes en in mijn achterhoofd als Willem los is. Hij gaat ook steeds maar kleine stukjes los, waarbij ik dan voortdurend met hem bezig ben. Toen ik het bos weer uit liep (na ongeveer een uurtje) liep de koekjesmeneer nog steeds naar zijn hond te zoeken, ik denk dat zijn adrenalinegehalte hoger lag

Vandaag zijn we weer lekker naar het strand geweest, het was aanlandige wind(geen konijnenluchtjes uit de duinen), dus ik heb Willem even zijn vrijheid gegeven, en daar heeft hij van genoten. Wel steeds terug blijven fluiten voordat hij als een stip aan de horizon verdween , hij deed het geweldig. Toen hij heel opgewonden begon te blaffen en Sil begon uit te dagen, heb ik hem weer aan de lijn gedaan, ik was bang dat hij de bananen weer uit zijn binnenzak wilde trekken Dus ook dat was weer een puntje voor mij