Wat vinden jullie? Geboren zonder voorpootjes.

[smoekie]

Ik vergelijk niet zo zeer een mens met een hond.
Maar meer de emotie die nogal uiteen kan lopen aangaande hetzelfde in hond en mens.

Stel dat.:
Ik heb een pup zonder voorpoten en die laat ik inslapen.
We weten allemaal de redenen/emotie waarom.
Wat ben ik dan.??
Iemand die denkt het beste met de hond voor te hebben.

Ik heb net een baby gekregen zonder armen en die laat ik inslapen.
Zelfde redenen/emotie als bij de pup.
Wat ben ik dan.??
Een moordenaar.

Stel dat.:
Ik heb een hond zonder voorpoten en daar zorg ik goed voor.
Wat ben ik dan.??
Iemand die denkt het beste met de hond voor te heben en zo goed en zo kwaad als het kan voor de hond zorgt.

Ik heb een kind zonder armen en daar zorg ik goed voor.
Wat ben ik dan.??
Een ouder die het beste met het kind voor heeft en het kind zo goed en zo kwaad als het kan probeert een zo goed mogelijk leven voor het kind te creëren.

[Jonas_BE]

@Smoekie:

Soms is het beste met iemand voorhebben ook beseffen dat een mens/dierwaardig leven onmogelijk is en daar dan ook naar handelen.

[smoekie]

Klopt. Daar heb je ook 100% gelijk in.

Maar in geval van een dier kun je daar idd toe besluiten en in geval van een kind kan dat niet. Ja tot een bepaalde zwangerschapsduur. Maar eenmaal in de land der levenden(baby) heb je daarin geen keuze meer en moet je dus zo goed en kwaad als het kan je best doen je kind een zo goed mogelijk leven te bieden.

En kun je daar niet toe besluiten zoals in het andere voorbeeld van Kees dan maakt dat je in mijn ogen ook niet per definitie een slecht mens/ouder/fokker.

[bouvierpoedel]

nee gaat niet over de wet en wat niet of wel mag.
Maar puur om de emotie die je neemt in je besluit.

[schelsey]

Heb aflevering vanmorgen gezien, het hondje trekt zijn plan wel goed en is vrolijk, maar toch zou ik liever zo'n pup bij de geboorte laten inslapen

[Abby]

Ik had t beestje ook meteen laten inslapen.

@bouvierpoedel: Ik vind dat het niets met de emotie te maken heeft, maar puur met de beslissing om het dier/de baby een dier-/mensonterend leven te besparen.

Met dieren mag je die keuze maken, met mensen (over het algemeen) niet. Klaar.

[bouvierpoedel]

Je spreekt jezelf tegen Abby.

[Marie-Josée]

Een mens is een hogere levensvorm.Over het leven van een mens mag je dus niet zomaar beschikken en dat is maar goed ook.Veel gehandicapten, ook die zonder armen, zijn blij met het leven.Ik vind het te ver gaan om te veronderstellen dat ze een mensonwaardig bestaan leiden.Een mens kan zijn leven invullen naar zijn mogelijkheden, een dier kan dat eigenlijk niet omdat het dat vermogen mist.Het kan zich hooguit aanpassen.
En dan heb je de mogelijkheid , en de plicht, want je zorgt er immers voor,een dier uit zijn eventuele lijden te verlossen.
Ik vind de vergelijking met het in laten slapen van een mens hoe dan ook krom, we slachten ook dieren dus dat geeft al aan dat we daar anders over beschikken.

[wendy71]

Gisteren op Ng Cesar milan gekeken, hij kwam bij een hondje kijken met 2 achterpoten.
Dat beestje kon redelijk goed uit de voeten, hopste wat rond.
Beestje kwam op mij bepaald niet ongelukkig over.
Ik denk dat wij mensen er een groter probleem van maken dan de hond in kwestie zelf, Cesar zei dat de hond zelf zich niet gehandicapt voelt/het als een gehandicapte ervaart.

Hij was daar om het hondje te laten wennen aan een soort van voertuigje wat z'n baasje voor hem had gemaakt om het wandelen wat te vergemakkelijken.
Hij had nogal wat schaafplekjes aan zijn borst.

[Neeltje]

Ik denk dat inslapen bij geboorte beter zou zijn geweest, maar ik vond dit hondje niet zielig. Het weet niet beter en zag er gezond en vrolijk uit. Het hondje weet niet dat het 'gehandicapt' is. Hij is gewoon zo.

[Frederiek]

Ik zou zelf ook inslapen zeggen. Voor mensen vind ik het toch anders, die hebben nu eenmaal meer 'vaardigheden' die ze kunnen leren om het leven aangenaam te maken/houden dan honden.

http://www.lifewithoutlimbs.org" onclick="window.open(this.href);return false;

Even een linkje, deze jongen is geboren zonder armen en benen, maar toch echt wel gelukkig. En hij probeert het leven voor anderen ook nog eens prettiger te maken. Het kan dus prima. Als mens. Een hond kan geen hoger doel zoeken in 't leven, ik zie daar toch wel verschillen in hoor. q

[noekie]

Ik heb de aflevering ook gezien.Ik zelf zou als fokker zo'n hondje denk ik ook laten inslapen.
Het hondje was idd erg vrolijk en hobbelde vrolijk rond.
Ceasr zei ook dat het hondje zich niet anders voelt dan een andere hond omdat ze niet anders weet.
Deze mensen wilde een karretje voor het dier zodat ze zich niet zou bezeren op het beton, wat nu af en toe gebeurde.
Deze mensen waren niet de fokker, ze waren op zoek naar een vriendje voor hun andere hond en hadden via via gehoord dat dit hondje een nieuw thuis zocht en waren er naar gaan kijken en verliefd geworden.

[Lellibel]

Misschien ben ik een vreselijk mens, maar ik zou hem niet in laten slapen. Als de pup pas geboren is wel, maar als hij al een week oud is zou ik het niet doen. Ik kan dat gewoon niet. Maar, een hond zonder voorpoten kan ook een normaal leven hebben! http://www.youtube.com/watch?v=4_u5I2CNjuE ..

[Chicoahua]

het gaat niet om IK, het gaat om de hond zelf..kan die een normaal leven leiden of heeft hij altijd pijn.
Ik zou het ook erg sneu vinden maar misschien voor de hond beter...
ik vind wel dat het daar nu te laat voor is, idd de hond ziet er gelukkig uit en lijkt geen pijn te hebben.

[Sandor]

Waarom vergelijken jullie nu honden met kinderen?
Mismaakte baby's werden vroeger ook gewoon afgemaakt.

ook die zonder armen, zijn blij met het leven.Ik vind het te ver gaan om te veronderstellen dat ze een mensonwaardig bestaan leiden.Een mens kan zijn leven invullen naar zijn mogelijkheden,

Het klopt, daar niet van, maar dat wordt vroeg of laat de ondergang van de mens.

[Marie-Josée]

Waarom vergelijken jullie nu honden met kinderen?
Mismaakte baby's werden vroeger ook gewoon afgemaakt.

ook die zonder armen, zijn blij met het leven.Ik vind het te ver gaan om te veronderstellen dat ze een mensonwaardig bestaan leiden.Een mens kan zijn leven invullen naar zijn mogelijkheden,

Het klopt, daar niet van, maar dat wordt vroeg of laat de ondergang van de mens.

Je bent nu wel erg kort door de bocht.Mismaakte baby's werden zeker niet altijd afgemaaakt.
Vroeger legde men zelfs ernstig gehandicapten aan een ketting.
En ik zie werkelijk niet in hoe het in leven houden van mensen met een handicap onze ondergang zal worden.Dat vind ik zelfs een hele enge gedachtengang.

[Bons]

Geen appels met peren.
Als je die emotie hebt als zijnde geen kwaliteit van leven en daardoor zo zielig voor dat beest en dieronwaardig.
Dan zou je dat ook voor je eigen soort moeten hebben.
Zielig is zielig .

Ik ben het helemaal met je eens, maar tenzij het nog niet geboren is heb je als mens die keuze niet.

Die pup zou ik in elk geval in laten slapen.

[-Mieke-]

Waarom vergelijken jullie nu honden met kinderen?
Mismaakte baby's werden vroeger ook gewoon afgemaakt.

ook die zonder armen, zijn blij met het leven.Ik vind het te ver gaan om te veronderstellen dat ze een mensonwaardig bestaan leiden.Een mens kan zijn leven invullen naar zijn mogelijkheden,

Het klopt, daar niet van, maar dat wordt vroeg of laat de ondergang van de mens.

oops , ik hoop dat ik die laatste zin verkeerd begrijp? We gaan toch niet terug naar de man met het snorretje?

Knap toch?
" onclick="window.open(this.href);return false;

een pasgeboren pup zou ik laten inslapen, een kind met zeer zware afwijkingen zachtjes laten gaan (ik vrees dat ik het zelf nooit zou kunnen). Een hond zonder voorpoten zal één van de meest belangrijke dingen moeten missen, lekker rennen.
Een kind zonder armen, zal veel erg veel moeten missen, maar heeft nog veel meer mogelijkheden in petto.
Verschil tussen mens en hond, natuurlijk... en niet een klein beetje.

[Hanneke2]

Maar als het dan zo zielig is voor zo'n hond om hem te laten leven.
Waarom laten we zielige baby's met zware afwijkingen dan wel in leven.??
Want dat is weer zielig om ze in te laten slapen.

Omdat het je als ouder zou verscheuren van binnen om je kind te verliezen. Al is het zwaar gehandicapt, heeft het nul ledematen en nog tachtig afwijkingen, het is je kind en alles in je wil dat kind beschermen.

Je kan dat dus niet goed vergelijken. Dat hondje, afmaken.

[Hanneke2]

Ik vergelijk niet zo zeer een mens met een hond.
Maar meer de emotie die nogal uiteen kan lopen aangaande hetzelfde in hond en mens.

Stel dat.:
Ik heb een pup zonder voorpoten en die laat ik inslapen.
We weten allemaal de redenen/emotie waarom.
Wat ben ik dan.??

Ik heb net een baby gekregen zonder armen en die laat ik inslapen.
Zelfde redenen/emotie als bij de pup.
Wat ben ik dan.??

Stel dat.:
Ik heb een hond zonder voorpoten en daar zorg ik goed voor.
Wat ben ik dan.??

Ik heb een kind zonder armen en daar zorg ik goed voor.
Wat ben ik dan.??

Volgens mij ben je iemand die zelf geen kinderen heeft? Anders zou je dit soort vragen niet stellen, denk ik zo maar.

[Marie-Josée]

Volgens mij ben je iemand die zelf geen kinderen heeft? Anders zou je dit soort vragen niet stellen, denk ik zo maar.

Dat heeft er hier weinig mee te maken; ik ga ervan uit dat BP deze hypothetische vragen stelt om een soms wat vastzittend denkpatroon los te weken.Dat is af en toe niet verkeerd, daar word je kritisch van op jezelf.
Dan nog kun je terugkomen op je eigen zienswijze maar dan weet je weer waarom je zo denkt en handelt.

[bouvierpoedel]

Juist.
Soms de dubbelheid in je sociale/emotie .
Ik vind het triest/zielig/walgelijk/dieronwaardig om een hond zonder voorpoten rond te trekken in een karretje.
Als dat hier geboren word dan zou ik het ook in laten slapen.
Maar als ik dan sommige zwaargehandicapte kinderen/mensen zie die alleen maar kunnen vegeteren en hun luier bevuilen.
Dan moet je daar eigenlijk ook je zelfde gevoelens op loslaten en misschien wel zwaarder moeten wegen als bij een hond.
Want het is toch je eigen soort .
Maar dan gelden er weer andere emotie's en gevoelens.
Dus is onze emotie en gevoel wel zo concequent en eerlijk als wij denken. .

[Marie-Josée]

.
Dus is onze emotie en gevoel wel zo concequent en eerlijk als wij denken. .

Natuurlijk niet, daarom zijn het ook emoties en gevoelens
Alles wordt bovendien gekleurd door je eigen belevingswereld, die vaak weer voortkomt uit wat je zelf ooit ervaren hebt, opvoeding, noem maar op.

[Sandor]

Het steunt allemaal op egoisme.

[mwillow]

Juist.
Soms de dubbelheid in je sociale/emotie .
Ik vind het triest/zielig/walgelijk/dieronwaardig om een hond zonder voorpoten rond te trekken in een karretje.
Als dat hier geboren word dan zou ik het ook in laten slapen.
Maar als ik dan sommige zwaargehandicapte kinderen/mensen zie die alleen maar kunnen vegeteren en hun luier bevuilen.
Dan moet je daar eigenlijk ook je zelfde gevoelens op loslaten en misschien wel zwaarder moeten wegen als bij een hond.
Want het is toch je eigen soort .
Maar dan gelden er weer andere emotie's en gevoelens.
Dus is onze emotie en gevoel wel zo concequent en eerlijk als wij denken. .

Voor mijn eigen soort heb ik alleen maar diep medelijden, eerlijk gezegd. Er zijn gezinsvervangende tehuizen waar de zorg niet bepaald de zorg is, die een gehandicapte eigen soort mag verwachten..........
Dan hoop ik altijd maar dat ze veel en lang familie om hun heen hebben, die nog een beetje vreugde en afleiding kunnen geven. Of zoals bepaalde mensen het vrijwilligerswerk doen op diverse vlakken. Ik vind zo'n leven bij de honden af en hoop nooit in zo'n situatie terecht te komen.

[LittleBoy]

Juist.
Soms de dubbelheid in je sociale/emotie .
Ik vind het triest/zielig/walgelijk/dieronwaardig om een hond zonder voorpoten rond te trekken in een karretje.
Als dat hier geboren word dan zou ik het ook in laten slapen.
Maar als ik dan sommige zwaargehandicapte kinderen/mensen zie die alleen maar kunnen vegeteren en hun luier bevuilen.
Dan moet je daar eigenlijk ook je zelfde gevoelens op loslaten en misschien wel zwaarder moeten wegen als bij een hond.
Want het is toch je eigen soort .
Maar dan gelden er weer andere emotie's en gevoelens.
Dus is onze emotie en gevoel wel zo concequent en eerlijk als wij denken. .

Eerst en vooral hebben we wetten die er voor zorgen dat bepaalde emoties niet in vraag gesteld hoeven te worden. Niemand zal zo rationeel met geboren leven kunnen omspringen en zeggen 'geen armen, jou laten we inslapen'. En gelukkig maar, denk ik dan. Het verleden heeft ons al geleerd wat er gebeurt als we te functioneel ingesteld zijn. (inderdaad, de man met het snorretje)
Goed, er zijn natuurlijk altijd gevallen waarvan je denkt 'Maar die heeft er nu toch echt niets meer aan.', zoals bijvoorbeeld iemand die in een vegetatieve staat verkeert. Maar waar leg je de grens, hé? Wil jij oordelen over de levenskwaliteit van een ander? 1 arm kwijt... kan nog, 2 benen.. sorry, pech gehad meneer. (weer dat functioneel denken dat primeert).
Als tweede punt wil ik maar even aanhalen dat je onmogelijk honden en mensen kan gelijk stellen. Doordat we van dezelfde soort zijn, wordt het juist moeilijker. We zien deels onszelf in die personen, het blijft een wezen dat lijkt op ons. En sowieso, hoe vegetatief ze ook zijn... het blijft altijd de zoon/dochter van iemand. Het blijft evengoed een kind dat 9 maanden in de moeder zat.. en dat smeedt blijkbaar een band. Dus het lijkt me gewoon logischer dat men een stuk rationeler kan handelen bij dieren, dan bij mensen.

[Ma-Rianne]

Overigens is het in Nederland wel toegestaan om baby's die zwaar (dubbel)gehandicapt zijn en die geen overlevingskans hebben te laten sterven. Onder zeer strikte voorwaarden en dat is maar goed ook, want ik hou niet van mannetjes met snorretjes
Meerder artsen, overeenstemming met de ouders enz enz. En dan zijn er twee mogelijkheden waarvan de actieve euthanasie bij baby's eigenlijk zelden toegepast wordt. Wel de passieve euthanasie: loskoppelen van eventuele apparaten en niet meer medisch ingrijpen.
Er rust een enorm taboe op deze mogelijkheid, maar misschien is het wel de ultieme liefde voor je kind om het los te laten en te laten sterven als er geen enkele kans is op overleven of pijnloos leven....
edit: typo

[Lellibel]

Tja, als je moet sterven voor je kind, doe je dat? Want een kind zonder moeder is ook hartstikke zielig, maar je redt zijn leven. Ik vind dat wel te vergelijken.

[It's Me!]

Je kunt mensen en honden nu eenmaal niet vergelijken. Zelf ooit een pupje gehad met een misvormde achterhand. Het leek wel of de pootjes er achterstevoren aanstonden. Het kwam met de keizersnede ter wereld en in overleg met onze dierenarts hebben we het diertje meteen in laten slapen. Hard en ik was er ook ff beroerd van maar ik ga als fokker toch ook geen mensen bewust met een sukkeltje opzadelen?