Castreren Skotti

[Zoek stok!]

Misschien zijn mannen op dit punt wat overgevoelig

Ik ben een vrouw en zou het verschrikkelijk vinden als ik Bram zou moeten castreren om medische redenen. Natuurlijk zou ik het doen en ik zou Bram nog steeds geweldig vinden. Maar het is zo ontzettend jammer van dat hondje. Die trotse gespierde koning van de wereld

[Muis..]

Gecastreerde reuen staan er om bekend dat ze hun galantie naar teven verliezen en ze zonder bijtrem aanpakken.

Dat kan. Maar in verreweg de meeste gevallen is dat toch niet zo hoor. De castraatreuen die hier op de hei strietsen (en dat zijn er nogal wat) vechten helemaal niet. Niet met reuen en niet met teven.

Ik denk dat er met een hond die al RANG aanpakt als er een hond alleen maar WOEF zegt heel wat meer loos is dan alleen het verliezen der ballen.

Hoe andere castraten zijn, kan ik geen mening over geven, maar de castraten die hier in huis (hebben)gelopen hebben geen van allen zomaar gehapt.

Timo gecastreerd vanwege een tumor is zelfs de makkelijkste hond die ik ooit heb gehad. Sociaal naar alles en iedereen. Hij krijgt het zelfs voor elkaar om de grootste "rotzak"hier in de wijk kalm te krijgen.
Dalí (geen idee waarom hij gecastreerd is, waarschijnlijk omdat zijn vorige eigenaar een mega roedel heeft rondlopen) is de beste maatjes met Myra. Hij heeft haar zelfs willen dekken toen ze aan het eind van haar loopsheid "klaar"stond voor hem. Nu spelen ze tig keer per dag en de enige die (zo nu en)dan loopt te snauwen is Myra.

Ik ben niet voor zomaar castreren, begrijp me niet verkeerd, maar om nu te stellen dat al de castraten zomaar in het rondprikkende honden zijn, gaat mij wat te ver.

[Danoontje powerrr]

Met andere woorden: de honden moeten bloeden omdat de baas tekortschiet.
Uit jouw woorden lees ik dat het hele verhaal helemaal niets met wel of niet castreren te maken heeft, maar alles met opvoeden.
Van de baas welteverstaan.

Helaas klopt je conclusie niet. Vrijwel geen enkele ongecastreerde reu zal bij een teef gaten maken. Zelfs niet als ze hem bijt. Gecastreerde reuen staan er om bekend dat ze hun galantie naar teven verliezen en ze zonder bijtrem aanpakken. Teven zullen al snel snauwen als reuen zich opdringen. Een ongecastreerde reu reageert door wat afstand te nemen en het opnieuw te proberen. Hormonaal zijn die geremd om het andere geslacht gewelddadig aan te pakken. .

Ik merk dit ook aan Nando. Hij pikt alles van een teef, tot botjes afpakken aan toe.
Ik heb er nu een gecastreerde reu bij en die is gewoon übersociaal naar alles en iedereen.
Maar het echte reu-achtige? Nee, dat zie ik niet aan hem.

Ik krijg heel vaak de vraag waarom Nando niet gecasteerd is. Gewoon uit interesse vragen ze het.
Alsof het abnormaal is dat je überhaupt een intacte reu hebt rondlopen

[mariaa]

Ik kan het zelf niet zo zwart/wit zien.
Er zitten waarschijnlijk veel verschillen tussen intacte reuen en castraten maar het een is voor mij niet beter dan het ander.

Net als mensen heb je erg mannelijke mannen en erg vrouwelijke mannen en alles wat er tussen zit Het ligt aan het totale pakket ( gedrag/karakter/uitstraling) of ik iemand aantrekkelijk/leuk of interessant vind.

Zo werkt dan mij ook bij honden
Met de ene hond heb ik een klik en met de ander niet. Het is het hele pakket van een hond wat mij boeit.
Voor mij is Buck perfect omdat het Buck is: blij, soms onzeker, grappig, gecastreerd, baasgericht en slim Zo heb ik hem leren kennen en ik zou hem niet anders wensen....
Ik kan ook vallen op een hele ander type hond, als er een klik is dan vind een hond altijd mooi, bijzonder en uniek zoals hij is.

[wendy71]

Gecastreerde reuen staan er om bekend dat ze hun galantie naar teven verliezen en ze zonder bijtrem aanpakken.

Dat kan. Maar in verreweg de meeste gevallen is dat toch niet zo hoor. De castraatreuen die hier op de hei strietsen (en dat zijn er nogal wat) vechten helemaal niet. Niet met reuen en niet met teven.

Ik denk dat er met een hond die al RANG aanpakt als er een hond alleen maar WOEF zegt heel wat meer loos is dan alleen het verliezen der ballen.

Precies Nanna.
Jakko is gecastreerd maar zou het echt niet in zijn hoofd halen om een teef te bijten.
Op dat gebied is hij nog steeds een echte heer.
Je kan niet zwart/ wit stellen dat elke gecastreerde reu teven in hun flikker bijt.
Ik ben het vaak eens met Marc wat castratie betreft maar hij zegt het mij iets te stellig, alsof alle gecastreerde reuen zo reageren.
Daar wil ik even een nuance in aanbrengen.

[pilugor]

Ik heb hier ook een gecastreerde reu en hij heeft het hoogst respect voor andere honden, ook teven.
Zou niet in zijn kop opkomen om een teef te bijten.
Mijn afghaan reu wordt niet gecastreerd, grotendeels omdat ik gehoord heb dat dan de vacht naar de kl*ten gaat.
Hij is wel wat patserig ten opzichte van andere honden maar alleen als ik de andere honden ook mee heb.
Is hij alleen dan heeft ie niet zo'n grote waffel.
Mijn gecastreerde teef was voor de castratie erg fel op andere honden, erna wat minder.
Oke, sommige honden moet ze nog steeds niet en ze is wat beschermender tegenover haar reu (de castraat).
De makkelijkste hond die ik er dus tussen heb zitten is mijn gecastreerde reu.

[laeken]

Ik zeg niet alle. Ik zeg dat ze het verliezen, de galantie. Maar dat betekent niet dat ze gaan bijten. Dat kan dan wel sneller gebeuren. Dat is ook gewoon een feit en daar kan je mij niet op afrekenen. Dat is wetenschap en niet mijn mening. Kijk, een leuke gecastreerde jachthond blijft zacht. Een gecastreerde stafford wil je echt niet altijd bij je teef hebben hoor. Mijn dierenarts raadde zelfs castratie af bij Dapper en begreep prima waarom wij een reu agressief terriertje liever wilden laten steriliseren. Stel dat die hond ook teven vast zou gaan grijpen met Cleo en Eva in huis? De paar keer dat Cleo of Eva ruzie kreeg met Dapper gilde hij het uit en vloog hij door de kamer om de teef te ontwijken. Dat terwijl hij buiten zo een akita-ambull in de kop greep en echt niet meer los wilde laten. Tegen reuen was hij een wilde tijger en teefjes konden hem een oor afbijten zonder dat hij iets terug zou doen.

Niet alles is zwart of wit maar het is wel een feit dat de gemiddelde castraat gewoon terugvecht tegen een teef. Het is niet voor niets dat de keren dat Cleo verbaal wat poespas kreeg met een hond het altijd een teef of een castraat was. Wuilus kon helemaal niet met castraten want dat werd altijd vechten.

Dat dat niet altijd opgaat zegt niks. Als je een pointer castreert blijft het natuurlijk een lieve ziel. Castreer je een rottweiler dan mag je toch gaan oppassen met rangordekwesties in je roedel. Daar waar een reu makkelijk met een teef kan zal je als je hier een poll opent lezen dat de gecastreerde reuen vaak door middel van geweld wel degelijk boven de teven in hun roedel staan. In die poll zal je ook lezen dat een reu soms de baas is maar dan zonder geweld naar de teven of dat de teven de baas zijn. De laatste twee zaken bij een intacte reu dan. Wie me niet gelooft moet de poll maar starten

[pilugor]

Mijn gecastreerde teef is de baas in huis, daarna komt de intakte reu en daarna pas mijn gecastreerde reu.
Maar nu moet ik er wel bij zeggen dat mijn gecastreerde reu altijd al een watje was.
De reden waarom hij gecastreerd is omdat dat in het contract stond (hij komt uit griekenland).

[laeken]

Niet alles is zwart of wit maar het is wel een feit dat de gemiddelde castraat gewoon terugvecht tegen een teef.

Ik vind wel dat er een verschil zit in terugvechten (wat indiceert dat de teef het gevecht gestart is)of gewoon RANG uit het niks aanvallen.
Mijn intacte reuen zijn galant naar teven, maar ik weet zeker dat ze een ongefundeerde aanval van een teef niet zullen pikken.
En gelijk hebben ze.

Ik heb het niet over Eva want die doet niks meer dan wat blaten. De laatste keer had ze uitgebreid gesnuffeld met die hond en liep ze door. Na een rondje Berendonck (plas) dook die reu ineens op bij haar gat en zonder eigenaar. Eva zag hem niet aankomen en schrikt zich rot van die hond dus Eva draaide zich om en sloeg met de poten op de grond en zei WOEF! Je kent dat wel, zo'n imponerend sprongetje zonder dat ze de andere hond aanraakt. Ze wil teruglopen en hij klapt er ineens op en grijpt haar in haar rug en billen. Dus echt gaten hoektand-diep die we helaas niet direct zagen door de vacht. Martij dacht dat het een overdreven correctie was. Hij zei nog, fijn, misschien doet ze nu niet zomaar ineens WOEF meer en gaat ze eerst kijken wie dat is. Ze begon ook te gillen dus het kwam goed aan wat ik achteraf wel begrijp natuurlijk. Het was ook geen ongeluk want in haar schouder, kop, oor en dijbeen zaten dus gaten. De hond heeft meerdere keren goed doorgebeten en niet 1 keer geschampt oid. Dat terwijl Eva gillend onder hem lag want die had daar dus even totaal niet op gerekend. Ze deed ook niks terug. (helaas)
Nu moet ik zeggen dat de flatcoat van mijn nichtje ook geen lievertje was na zijn castratie. Ik kreeg bij die hond het gevoel dat er angst en agressie samen speelden in zo'n geval. Zo van ik schrik dus ik grijp. Onzekerheid kan zeker een gevolg van castratie zijn. Ook bekend en niet mijn verzinsel btw.

Ik denk overigens wel dat jouw reuen zich door een kafferend JR teefje over de grond laten rollen. Tenminste, als ze weten dat zij een teefje is. Dapper deed echt niks terug bij teven hoor. Die weerde wat af maar zou nooit bijten. Ik denk dat Hoppa en Bakkie ook niet gaan bijten maar gaan grauwelen en de teef proberen weg te duwen. Ze zullen totaal anders op een reu JR reageren die hetzelfde doet. Denk je niet?

[dagmar88]

Mijn vorige hond is andere honden pas op een positieve manier interessant gaan vinden na zijn castratie.