Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Skotti moet er binnenkort aan geloven, hij wordt gecastreerd.
Dit omdat ik niet wil dat hij op een onbewaakt ogenblik Sóley (of een andere teef) zou kunnen bezwangeren.
Noem het gemakszucht, dat is het in feite ook, maar het is ook voor m'n eigen gemoedsrust.
Ik wil het niet op m'n geweten hebben, hondjes op de wereld te zetten waar ik de achtergrond niet van ken.
Dus.
Als het je puur om bezwangeren gaat, is castratie niet nodig hoor. Gewoon de zaadleider laten doorknippen en de reu is onvruchtbaar. Dan blijft verder alles hetzelfde, behalve die vruchtbaarheid. Hetzelfde wat mensenmannen vaak laten doen als ze uitgekinderd zijn.
Ja steriliseren inderdaad. Ze knippen niet alleen, maar ze nemen ook een stuk van de zaadleider weg. Dat heeft de arts tenminste bij Bram gedaan. Als dat weer aangroeit, valt Pasen samen met Pinksteren
Ik zou ook steriliseren. Hebben wij dus ook gedaan en daar heeft de hond tenminste niet zo'n nadelen door. Castratie zal hier nooit gebeuren en ik raad het ook iedereen af als het om dit soort problemen gaat, zeker als je een roedel hebt. En als je alleen bang bent voor onbewaakte ogenblikken voldoet dit sowieso prima. Bij Dapper werd inderdaad ook gewoon een stuk zadleider weggehaald. Aangroeien is dan wel heel erg lastig
Ineke schreef:Haha oké.
Ik had al een afspraak staan voor castratie, zal de da eens bellen of sterilisatie ook mogelijk is.
Bedankt voor de reacties!
Waarschijnlijk niet, want niet elke arts doet dit. Je krijgt vast een verhaal dat castreren veel beter is. Even zoeken naar een arts die het wel doet dus.
Inderdaad, je kan er gif op innemen dat je DA die moeite niet wil doen. Dus ik zou die afspraak afzeggen. Zonde om een mooie hond zonder problemen naar zijn grootje te helpen.
Ben het met de rest eens. Ik heb het pas ook bij 1 van mijn honden laten doen: http://www.hondenforum.nl/plaza/medisch ... 79488.html" onclick="window.open(this.href);return false;
en geen spijt van!
Zeker bij zo'n vachthond zou ik er niet over twijfelen!
Nounou, naar zijn grootje te helpen... In een aantal gevallen kan castreren de juiste weg zijn. Maar als het alleen om de kinders gaat zou ik ook kiezen voor steriliseren hoor!
Hij gaat dan nog wel 'mannetjesgedrag' vertonen als je teefje loops is.
Met andere woorden: hij kan nog wel schieten, maar alleen met losse flodders.
linda1985 schreef:Even ene beetje offtopic, bv spanielvachten veranderen ontzetten door castratie, is dit niet het geval met een sterilisatie (reu)??
nope, er verandert namelijk niks anders dan de vruchtbaarheid. Meteen de reden waarom 'men' meestal voor castratie kiest. Het gedrag van een reu staat ze niet aan en maar niet te spreken over die groene kledders. Allebei dingen die dus gewoon blijven zoals ze waren.
Melle schreef:Nounou, naar zijn grootje te helpen... In een aantal gevallen kan castreren de juiste weg zijn.
Ieder zijn mening en ik vind het naar zijn grootje helpen.
Ik heb Boy een paar maanden geleden moeten castreren om medische redenen, en nee dat vond ik niet leuk. En ja sommige dingen zijn veranderd en niet al die veranderingen zijn leuk.
Maar naar zijn grootje geholpen? Nee dat zie ik echt niet.
Tuurlijk heeft iedereen recht op zijn eigen mening, maar een beetje relativeren mag dan hoop ik ook. Het is niet zo dat hij nu minder gelukkig is dan voor zijn castratie. Of dat ik minder gelukkig ben met hem. Het is nog steeds Boy en hij is nog steeds mooi, lief en vrolijk.
saffie schreef:
Ik heb Boy een paar maanden geleden moeten castreren om medische redenen, en nee dat vond ik niet leuk. En ja sommige dingen zijn veranderd en niet al die veranderingen zijn leuk.
Maar naar zijn grootje geholpen? Nee dat zie ik echt niet.
Tuurlijk heeft iedereen recht op zijn eigen mening, maar een beetje relativeren mag dan hoop ik ook. Het is niet zo dat hij nu minder gelukkig is dan voor zijn castratie. Of dat ik minder gelukkig ben met hem. Het is nog steeds Boy en hij is nog steeds mooi, lief en vrolijk.
In het geval van TS zou ik ook niet castreren.
Lief en leuk en vrolijk heeft voor mij niks met naar z'n grootje helpen te maken. Als je Piropo van Cloris gaat castreren help je die hengst ook naar z'n grootje. Zo help je een reu ook naar z'n grootje want hij wordt er niet beter op en al helemaal niet gezonder of mooier. Ik vind zelf gecastreerde reuen helemaal niet meer mooi. Dat is dus naar z'n grootje helpen wat mij betreft. Dat jij dat om medische redenen moest doen heeft daar niks mee te maken. Als wij dat bij Dapper hadden moeten doen was hij ook naar z'n grootje gegaan. Jammer dan, want het moet. Maar een os is geen stier, een ruin is geen hengst en een castraat is geen reu. Ik hou van reuen en teven en niet van wat daar ergens tussenin zweeft. Ik zou ook nooit vinden dat een ruin een hengst is maar dan net anders. Het is voor mij iets totaal anders. Ik hou gewoon niet van gecastreerde reuen en al helemaal niet meer sinds eerst Cleo en nu Eva meermaals gebeten is door zo'n hond. Eva denkt leuk, kan ik wel een potje bij breken. RANG, weer 2 flinke gaten door zo'n beest. Ik hou er gewoon niet van en Cleo en Eva mogen er niet meer mee spelen. Nu bleek nl dat de laatste hond die Eva in haar rug beet ook weer een gecastreerde hond was. Die doen niet meer zoals het hoort met teefjes.
Als jij je hond moet castreren om medische redenen vindt je dat zelf toch ook niet tof? Waarom mag ik er dan niks meer van zeggen nadat je het moest doen? Ik ken zoveel mensen met gecastreerde reuen. Ik vind er niks meer aan maar ik vind ook niks aan een dog en dat nemen mensen met doggen mij toch ook niet kwalijk? Misschien vinden die niks aan een herder en jij niks aan een poedel.
saffie schreef:
Ik heb Boy een paar maanden geleden moeten castreren om medische redenen, en nee dat vond ik niet leuk. En ja sommige dingen zijn veranderd en niet al die veranderingen zijn leuk.
Maar naar zijn grootje geholpen? Nee dat zie ik echt niet.
Tuurlijk heeft iedereen recht op zijn eigen mening, maar een beetje relativeren mag dan hoop ik ook. Het is niet zo dat hij nu minder gelukkig is dan voor zijn castratie. Of dat ik minder gelukkig ben met hem. Het is nog steeds Boy en hij is nog steeds mooi, lief en vrolijk.
In het geval van TS zou ik ook niet castreren.
Lief en leuk en vrolijk heeft voor mij niks met naar z'n grootje helpen te maken. Als je Piropo van Cloris gaat castreren help je die hengst ook naar z'n grootje. Zo help je een reu ook naar z'n grootje want hij wordt er niet beter op en al helemaal niet gezonder of mooier. Ik vind zelf gecastreerde reuen helemaal niet meer mooi. Dat is dus naar z'n grootje helpen wat mij betreft. Dat jij dat om medische redenen moest doen heeft daar niks mee te maken. Als wij dat bij Dapper hadden moeten doen was hij ook naar z'n grootje gegaan. Jammer dan, want het moet. Maar een os is geen stier, een ruin is geen hengst en een castraat is geen reu. Ik hou van reuen en teven en niet van wat daar ergens tussenin zweeft. Ik zou ook nooit vinden dat een ruin een hengst is maar dan net anders. Het is voor mij iets totaal anders. Ik hou gewoon niet van gecastreerde reuen en al helemaal niet meer sinds eerst Cleo en nu Eva meermaals gebeten is door zo'n hond. Eva denkt leuk, kan ik wel een potje bij breken. RANG, weer 2 flinke gaten door zo'n beest. Ik hou er gewoon niet van en Cleo en Eva mogen er niet meer mee spelen. Nu bleek nl dat de laatste hond die Eva in haar rug beet ook weer een gecastreerde hond was. Die doen niet meer zoals het hoort met teefjes.
Als jij je hond moet castreren om medische redenen vindt je dat zelf toch ook niet tof? Waarom mag ik er dan niks meer van zeggen nadat je het moest doen? Ik ken zoveel mensen met gecastreerde reuen. Ik vind er niks meer aan maar ik vind ook niks aan een dog en dat nemen mensen met doggen mij toch ook niet kwalijk? Misschien vinden die niks aan een herder en jij niks aan een poedel.
Misschien omdat het pijnlijk is om telezen dat je hond naar zijn grootje is geholpen. En jij dat niet zo ziet omdat je allang blijk bent dat hij er nog is?
blacky schreef:
Misschien omdat het pijnlijk is om telezen dat je hond naar zijn grootje is geholpen. En jij dat niet zo ziet omdat je allang blijk bent dat hij er nog is?
Ja? Dat mag toch? Ik zou het ook pijnlijk vinden om mijn reu te moeten castreren. Niet om te horen dat hij daarna "anders" wordt (wat in mijn ogen dus naar z'n grootje is). Hij is geen reu meer en hij gaat er dus anders uitzien en zich anders gedragen. Wat is er dan nog hetzelfde? De kleur en het ras?
Ik zeg dit overigens ook tegen mensen die van plan zijn hun reu te castreren en niet tegen mensen die dat al gedaan hebben. Helaas verzand dit altijd in discussies met mensen die hun hond al hebben laten castreren want die verdragen blijkbaar niet dat daar gevolgen aan kleven. Dan kan je dus nooit meer iets zeggen en moet je alleen maar laten weten dat alles hetzelfde blijft en dat is domweg niet zo hoewel een deel van de mensen in dit soort discussies dat wel altijd beweert. Er is niks maar dan ook niks veranderd, hij is alleen onvruchtbaar
Ik begrijp ook niet goed waarom iemand die zelf aangeeft veranderingen op te merken binnen korte tijd en die om medische redenen de hond moest castreren aanstoot neemt aan mijn uitspraak?
Marjoleine schreef:Omdat ze "anders" niet hetzelfde vinden als "naar z'n grootje".
Ik snap je prima hoor, daar niet van.
Ik ben ook bepaald geen fan.
Ik vind het wel naar z'n grootje maar ik kijk denk ik anders naar honden. Ik hou echt niet van honden met een piemel die geen mannetje zijn. Ik hou van teven en reuen en van mijn eigen honden. Dus als ik Dapper had moeten laten castreren vanwege zijn prostaat had ik hem even lief gevonden. Wel had ik het verschrikkelijk zonde gevonden. Ik vind het spijtig dat sommige mensen daar aanstoot aan nemen terwijl er geen aanstoot wordt genomen aan mensen die zeggen ik hou niet van herders of ik hou niet van staffords. Ik vind dat wel hetzelfde eigenlijk.
En eigenlijk begrijp ik ook niet dat het vreemd is om te zeggen dat je een reu naar z'n grootje helpt als je hem reu-af maakt. Dat is toch ook de reu zijn mannelijkheid ontnemen en er een soort hormoonloos tussenvormpje van te maken wat ergens zweeft tussen de twee geslachten? Castreer eens een Calvin Klein model en ga dan beweren dat je die man niet naar z'n grootje hebt geholpen als je hem 2 jaar later dezelfde foto-shoot laat doen
blacky schreef:
Misschien omdat het pijnlijk is om telezen dat je hond naar zijn grootje is geholpen. En jij dat niet zo ziet omdat je allang blijk bent dat hij er nog is?
Ja? Dat mag toch? Ik zou het ook pijnlijk vinden om mijn reu te moeten castreren. Niet om te horen dat hij daarna "anders" wordt (wat in mijn ogen dus naar z'n grootje is). Hij is geen reu meer en hij gaat er dus anders uitzien en zich anders gedragen. Wat is er dan nog hetzelfde? De kleur en het ras?
Ik zeg dit overigens ook tegen mensen die van plan zijn hun reu te castreren en niet tegen mensen die dat al gedaan hebben. Helaas verzand dit altijd in discussies met mensen die hun hond al hebben laten castreren want die verdragen blijkbaar niet dat daar gevolgen aan kleven. Dan kan je dus nooit meer iets zeggen en moet je alleen maar laten weten dat alles hetzelfde blijft en dat is domweg niet zo hoewel een deel van de mensen in dit soort discussies dat wel altijd beweert. Er is niks maar dan ook niks veranderd, hij is alleen onvruchtbaar
Ik begrijp ook niet goed waarom iemand die zelf aangeeft veranderingen op te merken binnen korte tijd en die om medische redenen de hond moest castreren aanstoot neemt aan mijn uitspraak?
Het gaat me er niet om dat je er niets over mag zeggen. Maar ik mag dan hoop ik ook zeggen wat ik ervan vind.
Nee ik vond het niet tof dat hij gecastreerd moest worden, maar zo erg als het hier soms gesteld wordt vind het nou ook weer niet. Vandaar dat ik even de behoefte voel om te relativeren.
Ja hoor er zijn dingen veranderd, dat ontken ik niet. Maar tussen 'veranderingen' en een 'compleet andere hond' zit nog genoeg. Hij is door castratie niet opeens anders gaan denken over spelen, trainen of over bezoek, om maar wat te noemen. Wat wel is veranderd is dat hij minder kan eten, dat hij geen tevenpies meer oplikt en dat hij interessant ruikt voor andere reuen. Dat laatste vind ik vooral minder, maar ik kan er nou ook weer niet wakker van liggen.
Misschien zijn mannen op dit punt wat overgevoelig [/quote]
[quote="MARC_S"]
... Ik hou gewoon niet van gecastreerde reuen en al helemaal niet meer sinds eerst Cleo en nu Eva meermaals gebeten is door zo'n hond. Eva denkt leuk, kan ik wel een potje bij breken. RANG, weer 2 flinke gaten door zo'n beest. Ik hou er gewoon niet van en Cleo en Eva mogen er niet meer mee spelen. Nu bleek nl dat de laatste hond die Eva in haar rug beet ook weer een gecastreerde hond was. Die doen niet meer zoals het hoort met teefjes.
De voor de hand liggende vraag is hier: Goh Marc, waarom waren die reuen gecastreerd?
Ben wel benieuwd naar dat antwoord eigenlijk Melle.
Als je meerdere honden in huis neemt, ook nog van verschillend geslacht, weet je dat er tijdens loopsheid een zware tijd aanbreekt Waarom moet daar nou een hond voor "boeten"? Dat begrijp ik niet. je weet het toch van tevoren?
Melle schreef:
De voor de hand liggende vraag is hier: Goh Marc, waarom waren die reuen gecastreerd?
Ik denk dat ik het antwoord wel weet...
Ik denk omdat de baas er niet op wilde letten? Beide honden rennen gewoon wat in de rondte en luisteren voor geen meter. De flatcaot was lekker alleen aan de wandel en de baas heeft niet eens meegekregen dat hij Eva zo gebeten heeft. Die stond als een spikkeltje aan de andere kant van de Berendonck. Die hond was honderden meters achter Eva aan blijven lopen die daar op een gegeven moment van schrok omdat hij ineens achter haar stond en WOEF zei. RANG, toen greep hij haar. De herder liep op dat moment wel bij zijn baas en hij was gecastreerd omdat hij met reuen vocht. Leuk, nu bijt hij ook teven Grappig is dat ik ook die hond regelmatig tegenkom zonder dat de baas zichtbaar is. Dan moet ik dus erg uitkijken want nu weet ik dat Cleo en Eva zomaar een gat in hun kop kunnen verwachten als die hond het niet eens is met hun gedrag. Dat heb ik dus nog nooit meegemaakt met een reu die niet gecastreerd is en zelfs Dapper zou zoiets nooit doen. Ik vind het maar irritant.
Nanna schreef:Tulijk verandert een castraatreu. Ik zie het aan Charles. Hij is uitgezakter en meer op vreten gericht.
Het hengstige is eraf. Vind ik dan dat hij naar z'n grootje is? Hm, nee.
Als zijn hele wezen en zijn opgehangen zou moeten worden aan een paar ballen zou het toch wel triest gesteld zijn
Ik vind een ongecastreerde reu mooier, maar kan net zo genieten van een gecastreerde hoor.
Bovendien is hier in huis en op de hei aan rangorde niets veranderd. Charles is nog steeds op zijn eigen kalme wijze de baas.
Maar ik zou niet een reu castreren als dat niet werkelijk noodzakelijk is.
Maar ondertussen zou je ook nooit een gecastreerde reu in huis nemen. Als dat moet gebeuren is dat toch iets anders dan gewoon die keuze maken omdat je een teef hebt of omdat je iets aan het gedrag irritant vindt of gewoon een gecastreerde reu nemen.
MARC_S schreef:
Ik denk omdat de baas er niet op wilde letten? Beide honden rennen gewoon wat in de rondte en luisteren voor geen meter. De flatcaot was lekker alleen aan de wandel en de baas heeft niet eens meegekregen dat hij Eva zo gebeten heeft. Die stond als een spikkeltje aan de andere kant van de Berendonck. Die hond was honderden meters achter Eva aan blijven lopen die daar op een gegeven moment van schrok omdat hij ineens achter haar stond en WOEF zei. RANG, toen greep hij haar. De herder liep op dat moment wel bij zijn baas en hij was gecastreerd omdat hij met reuen vocht. Leuk, nu bijt hij ook teven Grappig is dat ik ook die hond regelmatig tegenkom zonder dat de baas zichtbaar is. Dan moet ik dus erg uitkijken want nu weet ik dat Cleo en Eva zomaar een gat in hun kop kunnen verwachten als die hond het niet eens is met hun gedrag. Dat heb ik dus nog nooit meegemaakt met een reu die niet gecastreerd is en zelfs Dapper zou zoiets nooit doen. Ik vind het maar irritant.
Met andere woorden: de honden moeten bloeden omdat de baas tekortschiet.
Uit jouw woorden lees ik dat het hele verhaal helemaal niets met wel of niet castreren te maken heeft, maar alles met opvoeden.
Van de baas welteverstaan.
Melle schreef:
Met andere woorden: de honden moeten bloeden omdat de baas tekortschiet.
Uit jouw woorden lees ik dat het hele verhaal helemaal niets met wel of niet castreren te maken heeft, maar alles met opvoeden.
Van de baas welteverstaan.
Helaas klopt je conclusie niet. Vrijwel geen enkele ongecastreerde reu zal bij een teef gaten maken. Zelfs niet als ze hem bijt. Gecastreerde reuen staan er om bekend dat ze hun galantie naar teven verliezen en ze zonder bijtrem aanpakken. Teven zullen al snel snauwen als reuen zich opdringen. Een ongecastreerde reu reageert door wat afstand te nemen en het opnieuw te proberen. Hormonaal zijn die geremd om het andere geslacht gewelddadig aan te pakken. Een castraat hakt dan vaak wel terug wat dus nu ook blijkt. Dat is allemaal ook wel logisch want een reu wil normaal gesproken bevriend raken met een teef en niet haar perforeren. Een castraat heeft geen hormonale doelen met teven en reageert dus heel anders.
De honden moesten wel bloeden voor hun eigenaar maar dat is bijna altijd zo met castreren. Het gaat zelden om de hond zelf. Medische redenen uiteraard niet meegeteld. Want elke probleem met een reu is terug te voeren op opvoeden en inzet op een enkel dingetje na. Reuen die met reuen vechten kan een reden zijn. Echter zou dat ook betekenen dat je elke stafford moet castreren want die vechten allemaal. Hele rassen moeten dan onder het mes.
Lees je wel goed?
Mijn conclusie is dat de honden gecastreerd moesten worden omdat de baas ze niet goed had opgevoed.
Als jij er iets anders uit haalt ben je mss een beetje bevooroordeeld ten aanzien van mijn tekst.
En gelukkig ken ik veel gecastreerde, superaardige reuen.
Gesteriliseerde reuen (her)ken ik eigenlijk niet... 't is aan de buitenkant niet te zien hè...
Wat ik ronduit vervelend vind, is dat ik, als ik met mijn logeerreutje langs een tuin loop waar 2 ongecastreerde reuen zitten maar moet hopen en bidden dat het hek goed dicht zit, anders kan ik mijn vriendin opbellen om haar te melden dat haar hond helaas het slachtoffer is geworden van zijn èn hun testosteron.
En wat ik ook best naar vind is dat hij de eerste dagen in mijn huis tegen iedere deurpost en tafelpoot zijn poot optilt om zijn territorium af te bakenen
Laatst gewijzigd door Melle op 02 apr 2010 10:23, 1 keer totaal gewijzigd.
Melle schreef:Lees je wel goed?
Mijn conclusie is dat de honden gecastreerd moesten worden omdat de baas ze niet goed had opgevoed.
Als jij er iets anders uit haalt ben je mss een beetje bevooroordeeld ten aanzien van mijn tekst.
En gelukkig ken ik veel gecastreerde, superaardige reuen.
Gesteriliseerde reuen (her)ken ik eigenlijk niet... 't is aan de buitenkant niet te zien hè...
Wat ik ronduit vervelend vind, is dat ik, als ik met mijn logeerreutje langs een tuin loop waar 2 ongecastreerde reuen zitten maar moet hopen en bidden dat het hek goed dicht zit, anders kan ik mijn vriendin opbellen om haar te melden dat haar hond helaas het slachtoffer is geworden van zijn èn hun testosteron.
En wat ik ook best naar vind is dat hij de eerste dagen in mijn huis tegen iedere deurpost en tafelpoot zijn poot optilt om zijn territorium af te bakenen
Tja....dat doen reuen.
Maar mag geen reden zijn tot castratie.
Nu bleek nl dat de laatste hond die Eva in haar rug beet ook weer een gecastreerde hond was. Die doen niet meer zoals het hoort met teefjes.
Die hond was honderden meters achter Eva aan blijven lopen die daar op een gegeven moment van schrok omdat hij ineens achter haar stond en WOEF zei. 
Hele rassen moeten dan onder het mes.
