Sinds een paar maanden is Bo ziek-ze bleef aanvankelijk plat liggen in de mand en trillen als een blad.Onze toenmalige DA nam naar onze mening geen goede stappen en had ons vertrouwen niet meer.Met mede hondenwandelaars erover gehad en overgestapt naar een andere da.Deze schreef een behandeling met Predisonole voor omdat er een anti-immuunprobleem zou zijn.Het ging daarop veel beter,maar de spontaniteit was af en toe weg-het leek alsof ze afwezig(gestoned)was.
Nu heeft het ziektebeeld afgelopen week een nare wending genomen na een poging van Bo om op de bank te springen,ze viel hard op de grond en verging daarop van de pijn.
Daarna op avondconsult en de dienstdoende arts was een andere mening toebedeeld en vind dat we de Predisonole moeten afbouwen.Ze zou een hernia hebben en krijgt nu spierverslappers en pijnstillers(tegelijkertijd bouwen we dus de Pred.af)Gisteravond ging het haar zo slecht dat we dachten dat ze de ochtend niet meer zou halen.Toch was het zo
en vanmorgen naar de da geweest en foto's gemaakt waarop te zien was dat er nekwervels dicht op elkaar zitten en dit zou de nekkramp-achtige symptomen verklaren.Nadat we thuisgekomen waren hebben we de spierverslappers en pijnstillers toegediend en ze ging weer als een raket en was heel allert.Maar de Predisonole moest nog toegediend worden-dit moeten we immers afbouwen-en daarna begon ze weer met steunen(moeilijk ademen)en krampachtig lopen.Is het afwezige en moeilijk ademen normaal met Predisonole?
Heeft iemand een dergelijk geval meegemaakt en hoe is dat afgelopen?
Voor elke reactie zijn we dankbaar!
