En nu gedraagt Spyker zich als een debielige, dominate, overdreven achterlijke rottweiler.... je weet-wel-zo'n blaffend, borstelende dikke reu. Tot zover mijn frustratie.....
Willen jullie even meedenken hoe ik weer de aandacht krijg.... de bal is niet meer leuk, de koekjes zijn niet meer leuk, de pakwerker die, al trainend met zijn eigen hond voorbij komt is wel leuk....., de andere rottweilers op het veld zijn overigens ook niet leuk, maar wel interessante dan de baas.
Overigens hebben we afgelopen woensdag ook even uitgeprobeerd of hij meer aandacht zou hebben voor vriendlief en ja wel....... ja, het is echt wel een mannenhond. Conclusie: hij ziet mij niet écht als baas......en hij heeft redelijk schijt aan mij.......
Iemand tips?






