Zowie ooit nog los?

[malinois]

Ik zou veel moeite doen om iets te vinden waar ze veilig los kan. Een omheind terrein van een boer ofzo. Is vast wel te vinden tegen betaling.

yep zoiets zou ik dan ook zoeken.

[malinois]

FF off topic, ik zag laatst op internet heel wat filmpjes van mensne die een stroomband/anti blafband bij zich zelf gingen testen. Toen had ik zoiets van, als iemand zijn hond een stroomband om wil doen, laat ze het dan eerst ff bij zichzelf om doen en voelen wat de hond voelt. Hetzelfde met electronische omheining, ik lag slap van die debielen die dat gingen testen en hoe ze erop reageerden, puur omdat hun wel zelf ervoor kiezen, een hond doet dat niet.

Zo'n debiel ben ik dan ook, ik voel ook eerst welke stand wat is, hier op het forum zijn dan ook 'debielen' die dit op de Doedag hebben mogen voelen... dat een stroomband dus meerdere standjes heeft en het niet zo dramatisch is zoals iedereen maar denkt.

Heb je er ooit een gevoeld?

[malinois]

voel wat je hond voelt en kijk of je dat dan nog wilt.

Ook voor jou, er zitten standen op een TT....
stand 1 t/m 30 van die van mij voel ik amper iets...
daarna begin ik het te voelen.

[Eline*]

Ik zou er ieder geval voor kiezen haar de eerst komende maande nniet meer los te laten. Ze heeft de vrijheid geproeft en dat is een ervaring die eerst weer in de vergetelheid moet raken voor haar. De zelfstandigheid die ze heeft getoond kan groeien waardoor ze eerder weer wegloopt. Aan de lange lijn, veel oefenen en spelen. Bekijken of je haar ergens in geintereseerd kan krijgen, zoals bv een bal of lekkers.
Op den duur zou ik wel weer oefenen met loslaten, maar gecontroleerd. Dus bv op het strand als het rustig en overzichtelijk is even een poosje los waarbij je veel investeerd in contact houden. Als een hond met jou bezig is, is hij niet bezig met de omgeving. Daarin zit in mijn ogen de truc...
Maar laat dit hele avontuur eerst maar eens zinken.

[Fin]

Langzamerhand begint Zowie weer te herstellen en houden wij ons steeds meer bezig met de vraag hoe nu verder.
De drunense duinen was altijd de enige plek waar ze los kan. Ze heeft daar de ruimte om te rennen. 49 van de 50 keer blijft ze in de buurt en gaat ze in de hei podenco sprongen maken, maar ze is dan steeds in zicht. Soms dan kreeg ze het te pakken en was ze uit het zicht maar na een half uur, hoogstens drie kwartier kwam ze dan blij terug.
Nu gebeurde dit, he twas een fijne wandeling, Zowie speelde mee met de bal en we stonden op het punt haar aan te lijnen. Toen haar neus in de lucht en de volgende dag dus weer terecht.
We willen haar nooit kwijt, maar we willen ook dat ze voldoende kan bewegen.
Haar afstaan is voor ons geen optie.
We hebben zitten denken aan een GPS chip of voor altijd aan de lange lijn en voor de beweging met mij hardlopen en mee fietsen.
Ik ben benieuwd naar jullie mening. Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Of misschien gewoon weer los net als voorheen?

Ook ik ben in dit geval eerder voor een zorgvuldig en onder begeleiding erin getrainde TT. Het is het enige waar ik ooit zo'n ding voor zou gebruiken, omdat de hond in kwestie er dan ook iets aan heeft: nog steeds los mogen lopen.

[Fin]

Ik heb voor dit jaar een 10m lijn die ik aan mijn broekriem ga knopen en dan hier in de buurt ga oefenen, nu wordt dat ding erg vies en sleept het door de natte poep, dus wacht ik daar mee tot het weer droog weer is.

Flex aan de lange lijn vastklikken. Werkt bij mij perfect.

[Eline*]

Persoonlijk vind ik dat je een podenco geweld aan doet als je met een tt aan de slag gaat. Het zijn uitermate gevoelige honden en hun jachtdrift zit diep. Ik vind dat je de basis van de hond geweld aan doet als je met een tt gaat werken. Ik snap de insteek wel, maar ik zou er niet voor kiezen. Voor het werken met een TT vind ik persoonlijk dat je een hond moet hebben die in de basis een goede correctie kan hanteren en ik vind dat niet van een podenco.
Het werken met een TT bij een hond die sowieso al veel ruimte neemt is in mijn ogen veel te riskant. Als je een hond de kick wilt ontnemen van de jacht moet je een flinke tik uitdelen met de TT. Als de hond dus vertrekt met het vizier op wild deel je een flinke poeier uit om zo de hond min of meer te traumatiseren zodat de lust om te jagen verdwijnt.
Andere optie is dat je met de tt gaan trainen op hierkomen, maar als ze dan iets in het vizier krijgt loopt ze door je correctie heen en zul je toch hard moeten corrigeren.
Ik vind een podenco daarvoor gewoon niet geschikt.
Ik denk dat je de basis van de hond aantast als je een podenco bang maakt om vrij te rennen.

[Moyodo]

FF off topic, ik zag laatst op internet heel wat filmpjes van mensne die een stroomband/anti blafband bij zich zelf gingen testen. Toen had ik zoiets van, als iemand zijn hond een stroomband om wil doen, laat ze het dan eerst ff bij zichzelf om doen en voelen wat de hond voelt. Hetzelfde met electronische omheining, ik lag slap van die debielen die dat gingen testen en hoe ze erop reageerden, puur omdat hun wel zelf ervoor kiezen, een hond doet dat niet.

Zo'n debiel ben ik dan ook, ik voel ook eerst welke stand wat is, hier op het forum zijn dan ook 'debielen' die dit op de Doedag hebben mogen voelen... dat een stroomband dus meerdere standjes heeft en het niet zo dramatisch is zoals iedereen maar denkt.

Heb je er ooit een gevoeld?

Ik heb ooit een buikspierapperaat op stroom om mijnbuik gehad en de stand was aardig hoog, wist niet hoe snel ik hem eraf moest trekken. Mijn ex lachte mij uit en toen heeft hij hem ook omgedaan, hoogste stand en hij gilde het uit en vloekte. Ik bedoel er maar mee te zeggen, wat je bij je hond wilt doen moet je dan eerst bij jezelf testen. En met debielen bedoel ik dat ze dat voor de gein gingen doen niet om te kijken hoe het voor de hond zal zijn.

[Rami]

Ik zou er ieder geval voor kiezen haar de eerst komende maande nniet meer los te laten. Ze heeft de vrijheid geproeft en dat is een ervaring die eerst weer in de vergetelheid moet raken voor haar. De zelfstandigheid die ze heeft getoond kan groeien waardoor ze eerder weer wegloopt. Aan de lange lijn, veel oefenen en spelen. Bekijken of je haar ergens in geintereseerd kan krijgen, zoals bv een bal of lekkers.
Op den duur zou ik wel weer oefenen met loslaten, maar gecontroleerd. Dus bv op het strand als het rustig en overzichtelijk is even een poosje los waarbij je veel investeerd in contact houden. Als een hond met jou bezig is, is hij niet bezig met de omgeving. Daarin zit in mijn ogen de truc...
Maar laat dit hele avontuur eerst maar eens zinken.

Zo zou ik het ook doen. Precies zo! Sterker nog: zo heb het ook zo gedaan met Silka, onze (waarschijnlijke) malamute kruising, ex-zwerver, dol op hetzen.
Ik had een lijn van een meter of 25/30 aan haar tuigje, waardoor ze toch lekker kon struinen en rennen (ik rende dan mee ) maar ik wel altijd controle had. Ondertussen idd veel oefenen, spelen. Zorgen dat het altijd wat opleverde als ze naar me toe kwam.
En ook goed timen! Zag ik aan haar lichaamshouding dat ze er wel eens vandoor kon gaan, achter een spoortje aan bijv., dan riep en beloonde ik haar.
Uiteindelijk heeft ze nog een tijd met de lijn achter haar aan slepend gelopen. Mocht ze dan toch in de fout dreigen te gaan, kon ik altijd nog de lijn grijpen of er op gaan staan.
Inmiddels is dat al weer heel lang geleden en loopt ze - overal waar het veilig is - lekker los. Het hetzen is uit haar systeem (domweg door het altijd te voorkomen) en ze snapt dat komen altijd wat oplevert (een brokje, een blije baas, even gek doen etc.) en lijkt het veel leuker te vinden om met mij (ons) bezig te zijn dan met de omgeving.

[Eline*]

Mijn vorige hond kon niet los en ik heb voor haar twee longeerlijnen van 15 meter aan elkaar genaaid en zodoende had ze 30 meter lijn, dus 60 meter rennen de ruimte. Het vergt wat oefening in het bos, maar op een open veld was dat prima te doen. Wel met tuig en je bent ongeveer de hele weg aan het vieren en inhalen, alsof je aan het vissen bent, maar de hond deed het er fijn op.
Je zou ook kunnen gaan fietsen met haar zodat ze lekker kan rennen.

[bouvierpoedel]

Ik snap ook niet wat het probleem is eigenlijk.?
Als je voor een bepaald soort hond/ ras kiest dan neem je toch ook de minder leuke dingen voor lief en pas jezelf daarop aan.

[Eline*]

Het hetzen is uit haar systeem (domweg door het altijd te voorkomen) en ze snapt dat komen altijd wat oplevert (een brokje, een blije baas, even gek doen etc.) en lijkt het veel leuker te vinden om met mij (ons) bezig te zijn dan met de omgeving.

Precies, het moet uit het systeem. En dat gebeurt enkel door voorkomen en niet door af en toe een beloning halen door wel te kunnen jagen.

Ik ging overigens met mijn vorige hond af en toe wel naar een konijnenveld vol holen waar ze lekker zich te buiten kon gaan aan snuffelen. Ze genoot dan zo enorm.
Maar goed, dat was een andere situatie aangezien zij door haar verdere gedrag (een vreselijke onsociale hond naar andere honden en mensen) uberhaupt niet los kon.
Ik streefde met haar dus niet toe naar een situatie waarin ze ooit weer los zou kunnen.

[Moyodo]

Mijn vorige hond kon niet los en ik heb voor haar twee longeerlijnen van 15 meter aan elkaar genaaid en zodoende had ze 30 meter lijn, dus 60 meter rennen de ruimte. Het vergt wat oefening in het bos, maar op een open veld was dat prima te doen. Wel met tuig en je bent ongeveer de hele weg aan het vieren en inhalen, alsof je aan het vissen bent, maar de hond deed het er fijn op.
Je zou ook kunnen gaan fietsen met haar zodat ze lekker kan rennen.

Dat zijn goede opties vind ik dan, ik heb dan nu maar 10 m en moet nog kijken waar ik het best emet Kyra kan lopen zonder allemaal mensen te vloeren met de lijn of honden te laten struikelen. En misschien werkt dat wel zo goed dat ik ook een nog langer touw kan kopen. Kyra gaat trouwens soms aan de flexlijn rondjes om mij heen rennen, echt keihard en ik maar mee draaien om ijn as of het handvat over mij heen zwaaien, daarna is ze echt uitgeput. Jammer genoeg snapt Eyes dat rondjes rennen niet, maar ik denk dat ik ook nog een flexlijn van 10 meter ga kopen dan is de cirkel veel groter voor Kyra en daarnaast fietsen, moet dit jaar nog een springer kopen, omdat zij mij anders omver trekt en ik te weinig controle heb met een hand aan het stuur.

[Rami]

Precies, het moet uit het systeem. En dat gebeurt enkel door voorkomen en niet door af en toe een beloning halen door wel te kunnen jagen.

Ik ging overigens met mijn vorige hond af en toe wel naar een konijnenveld vol holen waar ze lekker zich te buiten kon gaan aan snuffelen. Ze genoot dan zo enorm.
Maar goed, dat was een andere situatie aangezien zij door haar verdere gedrag (een vreselijke onsociale hond naar andere honden en mensen) uberhaupt niet los kon.
Ik streefde met haar dus niet toe naar een situatie waarin ze ooit weer los zou kunnen.

Ja, dat is zeker een andere situatie. Maar toch doe ik ook zoiets met Silka. Er is hier een stukje grasland waar het stikt van de muizenholen en daar leeft ze zich dan ook helemaal op uit.

Ik denk dat je met een Podenco-achtige lekker zou kunnen fietsen. Als substituut voor het wegrennen/lopen.

[Eline*]

Met 2 honden lopen waarvan 1 aan de lange lijn is haast ondoenlijk en eigenlijk ook gevaarlijk. De kracht die op een lange lijn kan staan is enorm en daar moet niet een poot of iets van een andere hond tussenkomen.
Ik liep altijd samen waarvan ik Laika vasthad en bv mijn vader of moeder Nelson.
Ik koos ook altijd bos uit waar ik verder niemand tegenkwam, dus je vloert dan ook niet gauw mensen. Wel bomen, maar het commando "andere kant" leren ze snel

[Rami]

Mijn vorige hond kon niet los en ik heb voor haar twee longeerlijnen van 15 meter aan elkaar genaaid en zodoende had ze 30 meter lijn, dus 60 meter rennen de ruimte. Het vergt wat oefening in het bos, maar op een open veld was dat prima te doen. Wel met tuig en je bent ongeveer de hele weg aan het vieren en inhalen, alsof je aan het vissen bent, maar de hond deed het er fijn op.
Je zou ook kunnen gaan fietsen met haar zodat ze lekker kan rennen.

Dat zijn goede opties vind ik dan, ik heb dan nu maar 10 m en moet nog kijken waar ik het best emet Kyra kan lopen zonder allemaal mensen te vloeren met de lijn of honden te laten struikelen. En misschien werkt dat wel zo goed dat ik ook een nog langer touw kan kopen. Kyra gaat trouwens soms aan de flexlijn rondjes om mij heen rennen, echt keihard en ik maar mee draaien om ijn as of het handvat over mij heen zwaaien, daarna is ze echt uitgeput. Jammer genoeg snapt Eyes dat rondjes rennen niet, maar ik denk dat ik ook nog een flexlijn van 10 meter ga kopen dan is de cirkel veel groter voor Kyra en daarnaast fietsen, moet dit jaar nog een springer kopen, omdat zij mij anders omver trekt en ik te weinig controle heb met een hand aan het stuur.

Ik vond een losse lange lijn veel handiger dan een flex, voor dit doel dan. Het vergt - zoals Eline ook zegt - wat handigheid (en je krijgt er vuile handen van ) maar mijn aangelijnde hond kon precies hetzelfde doen als mijn loslopende hond. Ze was niet of nauwelijks belemmerd maar toch had ik contrôle.

[Moyodo]

Kyra kent het commando BOOM en dat geldt dan ook voor palen en afvalbakken en andere opstakels. Ik denk dat ik mooi met haar ergens in Soesterduinen kan lopen op een grote open vlakte en dan heel vroeg in de ochtend. Ik weet hier in de buurt niets waar ze ongestoord met 20m lijn kan lopen. Ik loop altijd met hun apart dus zij kan Eyes niet vloeren. Trouwens met twee flexlijnen kan ook heel komisch zijn, als de lijnen elkaar kruisen voor je en ze dan ineens achter je gaan lopen, ik probeerde toen de handvaten over mijn hoofd te zwaaien maar toen waren de 5 m op en trokken de lijnen strak met gevolg dat ik twee handvaten keihard tegen mijn voorhoofd kreeg en knock out in de modder lag.Ze kwamen toen wel heel lief kijken wat ik op de grond deed..

[Eline*]

Ik vond een losse lange lijn veel handiger dan een flex, voor dit doel dan. Het vergt - zoals Eline ook zegt - wat handigheid (en je krijgt er vuile handen van ) maar mijn aangelijnde hond kon precies hetzelfde doen als mijn loslopende hond. Ze was niet of nauwelijks belemmerd maar toch had ik contrôle.

Mee eens. Persoonlijk vind ik een flex niks voor dit soort dingen. Je ziet zelf ook niet goed waar het einde van je lijn zit en je kan dus moeilijker anticiperen en krijgt meer rukken aan je armen en de hond aan zijn tuig.
Als je een losse lijn hebt en je ziet dat het einde nadert kun je je hond even inseinen en als die op volle snelheid is kun je even meerennen om zo langzaam af te remmen. Met een flex wordt je gelanceerd.

[Moyodo]

Ik heb ook meer het idee dat de hond bij een flex niet echt het gevoel krijgt dat ie los is omdat er toch constant spanning op de flex staat, ja of je moet hem losjes laten hangen maar dan wordt de flexlijn vies en rolt niet meer goed op. Dus met een lange lijn van 10-20 m lijkt mij dan ook leuker voor een hond. Ik bind hem aan een leren riem vast zodat hij nooit uit mijn hand getrokken kan worden en ik ook het gevoel heb dat zij echt los loopt.

[Sandor]

Met Itoewa hebben we in zeker zin ook zo'n probleem.
Als ze wild geroken of gehoord heeft is ze weg.
Ze blijft ook nooit dichtbij als ik ze loslaat.
Als ik ze roep komt ze meestall wel, maar niet dicht genoeg om ze aan te lijnen.

Het positieve is dat ze een heel goed gevoel voor richting heeft en dus ook terugkomt als ze het beu is.
Ze heeft zo eens eerst 3 uur int bos en dan nog enkele uren hier int dorp rondgelopen en is dan uiteindelijk onze tuin ingelopen.

Voor jouw hond vind ik een lange lijn slechts een tijdelijke oplossing.
Tselfde met een afgesloten weide, dat doen wij ook vaak, maar dat is echt niet genoeg. In een weide gaat ze al gauw elk grasspreitje kennen. Itoewa loopt meer in onze eigen tuin dan in zo'n weide.

Wat voor eten geef je ze?
Je kan ze bijvoorbeeld om de 2 dagen te eten geven, en ze om de 2 dagen vrij laten lopen.
Om ze terug te krijgen lok je ze telkens met een halve rauwe kip ofzo, die ze dan in haar muil meeneemt naar huis, of ze kan ze ter plaatse opeten.
Dat lukt hier heel goed.

[Rami]

Voor jouw hond vind ik een lange lijn slechts een tijdelijke oplossing.

Hoe bedoel je dat?
Zoals ik en Eline onder andere beschreven hebben gaat het om training wat betreft hierkomen + je hond niet meer in de 'fout' laten gaan. Het lopen me de lange lijn is inderdaad tijdelijk. Maar de oplossing is dat niet.
Na een maand of zes op deze manier getraind/gelopen te hebben loopt mijn kruising poolhond al weer jaren overal los.

[Sandor]

Zoals ik en Eline onder andere beschreven hebben gaat het om training wat betreft hierkomen + je hond niet meer in de 'fout' laten gaan

Dat is ieder z'n mening, volgens mij is dat niet mogelijk en wenselijk bij elk ras. Hoe het bij een podecomix (hoe noemt het ras eigenlijk? Pondengo?) zit weet ik niet.
Ik vind dat jij je moet aanpassen aan het ras, je moet het ras niet omvormen zoidat het bij je past.
Ik ga hier ni verder over discutieren, want dan krijg ik weer heel de site over me heen:)

anyhow, ik zou het toch eens proberen door ze terug te lokken met een stuk kip of fazant ofzo, dat moet lukken

[-Gaby-]

Langzamerhand begint Zowie weer te herstellen en houden wij ons steeds meer bezig met de vraag hoe nu verder.
De drunense duinen was altijd de enige plek waar ze los kan. Ze heeft daar de ruimte om te rennen. 49 van de 50 keer blijft ze in de buurt en gaat ze in de hei podenco sprongen maken, maar ze is dan steeds in zicht. Soms dan kreeg ze het te pakken en was ze uit het zicht maar na een half uur, hoogstens drie kwartier kwam ze dan blij terug.
Nu gebeurde dit, he twas een fijne wandeling, Zowie speelde mee met de bal en we stonden op het punt haar aan te lijnen. Toen haar neus in de lucht en de volgende dag dus weer terecht.
We willen haar nooit kwijt, maar we willen ook dat ze voldoende kan bewegen.
Haar afstaan is voor ons geen optie.
We hebben zitten denken aan een GPS chip of voor altijd aan de lange lijn en voor de beweging met mij hardlopen en mee fietsen.
Ik ben benieuwd naar jullie mening. Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Of misschien gewoon weer los net als voorheen?

Ook ik ben in dit geval eerder voor een zorgvuldig en onder begeleiding erin getrainde TT. Het is het enige waar ik ooit zo'n ding voor zou gebruiken, omdat de hond in kwestie er dan ook iets aan heeft: nog steeds los mogen lopen.

Ik zou daar denk ik ook voor kiezen. Maar dan wel als ik alle andere methodes langdurig uit heb geprobeerd en niets werkt. Ik had dan ook al een GT ingeschakeld waarmee ik dan samen naar een oplossing zou werken. Uiteindelijk zou ik dan onder begeleiding van een GT met een stroomband aan de slag gaan denk ik. Niet de hond een optater geven als hij er al vandoor wil gaan, maar het hierkomen er goed in trainen m.b.v. de schokband. Ik ken iemand waarvan haar hond achter fietsers aanjaagde en ze kreeg het er niet uit. Zij heeft zo'n band aangeschaft en het is een feit dat de hond zich veel beter voelt, het is nu een hond die overal los kan en ook zag je de stress bij haar baasje zienderogen verdwijnen. Ik vind het echt een rotmethode en het zou het allerlaatste zijn wat ik zou doen, maar een hond kan er best baat bij hebben.

Ik zou alleen daarom geen windhond aanschaffen in de eerste plaats, het loslopen is me te veel waard. Als je zo'n hond neemt kun je er van uit gaan dat ze nooit los kunnen lopen. Ik zou de strijd niet aan gaan met een hond met zo veel jachtpassie en ik zou met mijn windhond naar renbanen gaan en verder aangelijnd houden denk ik.

[wiek]

Persoonlijk vind ik dat je een podenco geweld aan doet als je met een tt aan de slag gaat. Het zijn uitermate gevoelige honden en hun jachtdrift zit diep. Ik vind dat je de basis van de hond geweld aan doet als je met een tt gaat werken. ( ... ) Ik denk dat je de basis van de hond aantast als je een podenco bang maakt om vrij te rennen.

Dat denk ik ook. Zowie is ook een heel gevoelige hond en zou in eerste instantie ws verder vluchten als reactie op een stroomschok. Dus dat werkt niet, en bovendien is het voor mijzelf ook geen optie.

Zowie is gewend om aan de lange lijn te lopen (20 meter) als we ergens anders gaan wandelen dan die ene plek in de duinen. En dat doet ze ook perfect, ze luistert dan vrijwel 100%, ze weet wanneer het einde van de lijn is. Ze rent dan ook rondjes met onze andere honden (die al heel behendig die lijn weten te ontwijken). Dus dat gaat allemaal wel..
Maar ze is gewoon zo ontzettend blij als ze een stuk vrij heeft mogen rennen! En dat lijkt nou voorlopig afgelopen. We willen het inderdaad eerst uit haar systeem hebben, en daarna maar weer eens zien. Denk ik.

@Hanneke,
Wij hebben met Zowie inderdaad ook die "afspraak" van het terugkeren naar de laatste plek. En dat is ook altijd nog gelukt; al duurde de laatste keer dus ruim 20 uur.

Zowie heeft een "ren-modus" en een "podenco-modus" (zo noemen wij dat, dan staan haar oren anders, haar ogen een soort van verwilderd, en dan is ze dus absoluut op geen enkele manier te bereiken). Ze kan een uur lang in de podenco-modus zitten op 15 meter afstand van ons, pas als ze er zelf voor kiest om eruit te komen, komt ze weer heel braaf een koekje halen. Ze kan ook een uur lang in de ren-modus zitten; dan rent ze heel hard en heel ver weg en komt tussendoor steeds weer terug om koekjes te halen. Pas als deze twee samen komen, hebben we een echt probleem.

[Rami]

Zoals ik en Eline onder andere beschreven hebben gaat het om training wat betreft hierkomen + je hond niet meer in de 'fout' laten gaan

Dat is ieder z'n mening, volgens mij is dat niet mogelijk en wenselijk bij elk ras. Hoe het bij een podecomix (hoe noemt het ras eigenlijk? Pondengo?) zit weet ik niet.
Ik vind dat jij je moet aanpassen aan het ras, je moet het ras niet omvormen zoidat het bij je past.
Ik ga hier ni verder over discutieren, want dan krijg ik weer heel de site over me heen:)

Oh nou sorry hoor, ik vroeg het alleen maar.

[wiek]

( ... ) Wat voor eten geef je ze?
Je kan ze bijvoorbeeld om de 2 dagen te eten geven, en ze om de 2 dagen vrij laten lopen.
Om ze terug te krijgen lok je ze telkens met een halve rauwe kip ofzo, die ze dan in haar muil meeneemt naar huis, of ze kan ze ter plaatse opeten.
Dat lukt hier heel goed.

Ze krijgen hier KVV. Jouw oplossing zal niet gaan werken, denk ik, omdat ze dan nog van de honger nog veel meer gericht zou zijn op het vangen een konijn o.i.d.

Hier in de buurt loopt een podencokruising die zo vet is dat dat ze na 100 meter sprint waarschijnlijk dood neer valt. Echt formaat dikke lab, het ziet er niet uit voor een podenco
Maar ja, die waggelt wel los in het parkje hier...

[-Gaby-]

Persoonlijk vind ik dat je een podenco geweld aan doet als je met een tt aan de slag gaat. Het zijn uitermate gevoelige honden en hun jachtdrift zit diep. Ik vind dat je de basis van de hond geweld aan doet als je met een tt gaat werken. ( ... ) Ik denk dat je de basis van de hond aantast als je een podenco bang maakt om vrij te rennen.

Dat denk ik ook. Zowie is ook een heel gevoelige hond en zou in eerste instantie ws verder vluchten als reactie op een stroomschok. Dus dat werkt niet, en bovendien is het voor mijzelf ook geen optie.

Bij een podenco zou ik ook niet gaan voor een stroomband, maar dat is omdat je bewust de keuze hebt gemaakt voor een ras met deze eigenschap. Maar zo maar op de knop gaan drukken en de hond een schok geven is ontzettend gemeen, logisch dat hij dan op vlucht slaat. Ik zou het rustig opbouwen en de hond aan een lange lijn doen om wegvluchten te voorkomen. Tijdens het trainen zou ik de hond roepen en als hij niet komt, bijvoorbeeld na 2 x roepen, dan een schokje toedienen. Hond uitvoerig belonen en zo het 'hierkomen' heilig maken. Zo weet de hond wanneer hij een schok kan verwachten en belangrijker nog, hoe hij zelf de schok kan voorkomen.

[-Gaby-]

Ik zou alleen daarom geen windhond aanschaffen in de eerste plaats, het loslopen is me te veel waard. Als je zo'n hond neemt kun je er van uit gaan dat ze nooit los kunnen lopen.

Nee hoor, dat is lang niet altijd zo. Ik ken zát Whippets en Deerhounds die altijd loslopen, de mijne incluis.
Goed, Topsi mag weleens achter een konijn aanzoeven, maar ze is altijd binnen 10 minuten weer terug.
Dat is het voordeel van 100% zichtjagers: (iets dat de Podenco niet is, die gebruikt ook zijn neus), konijntje uit zicht, dan weer terug naar de baas.

Je hebt gelijk, windhond was in dit geval een overkoepelende term. Maar laat ik dan van windhond Podenco maken. Maar ook wat Topsi doet zou ik al niet willen, ik wil mijn hond altijd in het oog houden, 10 minuten weg is mij al véél te lang.

[Moyodo]

Er zijn ook zat honden die niet los kunnen omdat ze dan waarscheinlijk zouden gaan vechten. Ik denk dat bijna elke gezonde hond graag wil kunnen rennen en snuffelen, maar dat er toch veel zijn die weg lopen ook na training of die niet met elke andere hond kunnen .Het geluk van een hond bestaat niet alleen maar uit los kunnen lopen, al zou dat samen met een goede verzorging door hun baas wel ideaal zijn, maar als ik op de Amivedi site zie hoeveel honden weg lopen of het nu tijdens een wandeling of door ontsnappen is, blijkbaar luisteren veel honden niet altijd en blijft het toch in veel honden zitten om lekker op ontdekkingstocht te willen gaan. Ik ken trouwens veel Galgo's die los lopen en goed luisteren. En als zij nog maar 7 maanden is, dan zit zij nog in de pubertijd en op cursus werd mij jaren geleden al verteld dat ze dan vaak vergeten wat ze eerder geleerd hebben. Dus blijven oefenen aan de lijn en op veilig veldje en langzaam aan kun je het misschien weer proberen. Ik durf dat niet zo gauw, want ik zou dood ziek worden als mijn hond dagen/weken of zelfs maanden weg zou zijn. En zo te zien op internet is dat geen uitzondering.

[-Gaby-]

Ik zou alleen daarom geen windhond aanschaffen in de eerste plaats, het loslopen is me te veel waard. Als je zo'n hond neemt kun je er van uit gaan dat ze nooit los kunnen lopen.

Ze kunnen juist heel goed los lopen.
Er is meer in het leven dan nul risico, hoor.

Natuurlijk hoop je en probeer je dat ze niet onder een auto lopen. Maar die auto houdt er echt geen rekening mee waarom die hond over steekt.
Er zijn er ook zat die naar de andere hondjes gaan of die gewoon maar wat rondkachelen zonder reden of logica.

Dan zijn er nog zat rassen waarbij een hond niet onder een auto hoeft om jong te sterven en andere rassen hebben weer andere problemen.

Alles kan altijd misgaan en als je daar maar genoeg mee bezig bent weet je zeker dat alles ook inderdaad mis gaat.
Een hond van 4 die doodgereden wordt is wat mij betreft niet minder goed gelukt dan een hond van 15 die nooit los gelopen heeft.

Dat ben ik met je eens. Ik haal ook geen plezier uit een hond die altijd aangelijnd is. Mijn hond loopt ontzettend veel los, maar ook ik win het niet van een stapel brood. Dat risico neem ik dan maar, maar ik heb wel voor mijn ras gekozen zodat ik het risico voor ongelukken door niet luisteren tot het minimum kan beperken. Maar hoe dan ook, een hond met zo veel jachtpassie zou toch om die reden niet geschikt voor mij zijn.