Geriatrisch vestibulair ataxie - update : wéér

[ranetje]

Ik ben ook niet zo zeer bang dat ze hier niet van hersteld, maar ben eerder bang dat ze op korte termijn weer een aanval krijgt.

We gaan met jou hopen en duimen dat dat niet gebeurt

[Senta]

Senta heeft drie zeer zware aanvallen in 1 jaar gehad. Daartussen nog een aantal kleine. De laatste was kerst 2007. Na die tijd niets meer. Ze is nu bijna 16 loopt moeilijk, maar dat komt dooe Degeneratieve Myelopathy en artrose. Haar koppie staat nog steeds wat scheef, maar verder.... niets meer.

Dus houdt moed!!

[Senta]

Niet zo pessimistisch
Als ik me goed herinner heeft Max van marian* er ook twee vrij vlot na elkaar gekregen.
Hij loopt nu nog steeds vlot (voor zijn leeftijd dan) en hij is 15 jaar.

Dus wie weet hoe het zal gaan.

Ik weet het, maar ik ben gewoon bang. De DA vertelde me dat ze dit in principe niet 2x kort achter elkaar krijgen en als dat wel het geval is dat er dan meestal iets anders aan de hand is. Ze is de 1e keer ook behandeld voor een mogelijke middenoorontsteking en bij de controle van de oren 2 weken geleden zagen haar oren er prima uit.

Ik heb het verhaal van Max ook gelezen en dat klinkt toch een stuk anders, in ieder geval minder langdurig, dan wat Joy heeft. Wat Jacky beschrijft van Odin komt wel heel erg overeen en ik kan me voorstellen dat Joy gewoon een wat langere herstelperiode nodig heeft gezien haar leeftijd en mindere conditie.

Ik ben ook niet zo zeer bang dat ze hier niet van hersteld, maar ben eerder bang dat ze op korte termijn weer een aanval krijgt.

De hond van mijn vriendin heeft er 4 in betrekkelijk korte tijd gehad(en ook in 1 weekend 3 diagnoses).Ook die is er goed van hersteld maar heeft alleen wat restverschijnselen(scheve kop,een beetje de wereld kwijt) en ook deze hond was toen 13-14 jaar of zo.
Ze loopt nu tegen de 16 aan.....dus echt,ik zou het niet al te zwaar inzien.

Senta de wereld kwijt??????? Nee hoor helemaal niet. Volgens haar dan. Zie mijn verhaal hierboven.

[Bas Rouge]

Ik heb nog niet het hele topic gelezen, dat ga ik nu doen maar ik wilde je alvast de volgende link geven, mijn oude hondje Bolke heeft twee keer een GVS gehad en is er weer prima bovenop gekomen.

http://www.hondenforum.nl/plaza/medisch ... 50387.html" onclick="window.open(this.href);return false;

[Femmel]

Dankjewel voor jullie reakties! Ik ben blij te horen dat andere oude hondjes er, ondanks zelfs 3 aanvallen, weer helemaal bovenop zijn gekomen.

Ik heb het topic van Bas Rouge ook doorgelezen en las dat ook Bolke van die kleine aanvalletjes vantevoren heeft gehad. Joy had dit beide keren ook, maar dat hoeft dus helemaal niets te betekenen.

Gisteren weer een klein stukje met haar gelopen, lekker op het gemakje. Ondanks dat ik voor 99% zeker weet dat het weer een aanval GVA is, gedraagt ze zich toch anders dan de 1e keer? De 1e keer viel ze bv. elke keer om als ze met haar kop schudde, dat heeft ze nu niet of nauwelijks. Maar nu heeft ze tijdens het wandelen echt van die afwezige momenten, die ze de 1e keer niet had. Ook stond de 1e keer haar koppie meteen scheef en nu is dat pas 36 uur na de aanval gekomen.

Maar ja, als dat het ergste is dan is daar, zelfs als het zo blijft, nog goed mee te leven.

Wou dat ik me niet zo op liet fokken door het hele gebeuren. Pffff, ben zo onnoemelijk moe door alles. En had me nog zo voorgenomen om voor de volle 100% van ons meisje te blijven genieten tot er echt een reden voor angst/verdriet zou zijn. Daarna is er nog tijd genoeg om verdrietig te zijn. Helaas laten gevoelens zich niet uitschakelen, maar het gaat zeker weer de goede kant op.

[marian*]

Dankjewel voor jullie reakties! Ik ben blij te horen dat andere oude hondjes er, ondanks zelfs 3 aanvallen, weer helemaal bovenop zijn gekomen.

Ik heb het topic van Bas Rouge ook doorgelezen en las dat ook Bolke van die kleine aanvalletjes vantevoren heeft gehad. Joy had dit beide keren ook, maar dat hoeft dus helemaal niets te betekenen.

Gisteren weer een klein stukje met haar gelopen, lekker op het gemakje. Ondanks dat ik voor 99% zeker weet dat het weer een aanval GVA is, gedraagt ze zich toch anders dan de 1e keer? De 1e keer viel ze bv. elke keer om als ze met haar kop schudde, dat heeft ze nu niet of nauwelijks. Maar nu heeft ze tijdens het wandelen echt van die afwezige momenten, die ze de 1e keer niet had. Ook stond de 1e keer haar koppie meteen scheef en nu is dat pas 36 uur na de aanval gekomen.

Maar ja, als dat het ergste is dan is daar, zelfs als het zo blijft, nog goed mee te leven.

Wou dat ik me niet zo op liet fokken door het hele gebeuren. Pffff, ben zo onnoemelijk moe door alles. En had me nog zo voorgenomen om voor de volle 100% van ons meisje te blijven genieten tot er echt een reden voor angst/verdriet zou zijn. Daarna is er nog tijd genoeg om verdrietig te zijn. Helaas laten gevoelens zich niet uitschakelen, maar het gaat zeker weer de goede kant op.

Eerlijk gezegd denk ik dat de kans dat ze er weer een krijgt even groot is als de kans dat ze er geen meer krijgt.
Men weet er gewoon te weinig vanaf om te zeggen wat het precies is en een passende behandeling te geven;ik kreeg voor Max toendertijd een soort aspirine mee maar ben daar na verloop van tijd mee gestopt.
Nu krijgt hij vanwege de arthrose Carprodyl en dat werkt ook bloedverdunnend,dus is die aspirine onnodig.Hij kan zometeen weer een aanval krijgen,of morgen of nooit meer.
Je weet het niet hiermee.Liam (van MJ) is er niet bovenop gekomen,maar andere honden wel.
Het beroerde is dat je je het heen en weer schrikt als je het ziet gebeuren maar dat je er op dat moment helemaal niks aan kunt doen

[MJ]

Je weet het niet hiermee.Liam (van MJ) is er niet bovenop gekomen,maar andere honden wel.

Hoewel ik ook elke keer weer schrik als ik lees dat een hondje van een van de forummers een VS gehad heeft omdat ik dat zelf meegemaakt heb met mijn liefste Liampie wil ik wel graag benadrukken dat Liampie geen voorbeeld is hoe een VS verloopt.
Mijn manneke was in principe heel goed opgeknapt , het duurde even en zijn koppie was erg scheef maar ala.
Na een paar weken ging het weer mis met vage symptomen die leken op het VS maar waar mijn gevoel alle kanten op schreeuwde dat dit niets met het VS van doen had. We zijn zelfs naar Utrecht geweest.
Liam werd verdacht van of een hersenontsteking of een hersentumor en kreeg daarop medicatie ...Liams zeer onverwachte laatste dag was heel erg dramatisch en zowel de DA als de specialist zeggen nav die dag en de voorgaande symptomen dat het zeer ws een tumor geweest moet zijn .

Hou moed...als ik kijk naar Liam met zijn VS was ik vreselijk wanhopig en voelde me zo machteloos maar na 4 weekjes zag ik verbetering en had meneer daarna ook weer als vanouds lol voor 10. Hij kon goed uit de voeten met zijn scheve hoofdje.
Wij hadden gewoon gruwelijk veel pech (understatement) en Liampies dood en de manier hoe blijft voor mij dramatisch en nog heb ik er nachtmerries van....maar het is (gelukkig !) niet de situatie van een hondje met VS..hou dat voor ogen en hou moed !
Dikke knuffel !

[Jacky]

Kan me je angst levendig voorstellen. Ik was de laatste keer ook redelijk over de toeren, vooral ook omdat het veel langer duurde dan de eerste keer, nu bijna 2 uur terwijl de eerste keer het in 20 minuutjes voorbij was.
ik ben ook bang voor herhaling, eerlijk is eerlijk. Odin heeft woensdag de laatste gehad en als ik nu naar hem kijk, is het net of er niets gebeurd is, wonderbaarlijk vind ik het trouwens. Hij is nog wel erg moe, wandelen kan alleen maar korte stukjes. Net ook, hij beleeft er geen plezier aan, ik loop, hij doet zijn behoefte en eigenlijk wil hij dan naar huis. Ik merk het aan alles. Dus dat doen we ook. Thuis gaat hij snel op zijn kussen liggen, omdat hij moe is. En dat is logisch, het is nog te kort geleden.
We blijven positief en gaan er van uit dat het nooit meer gaat gebeuren.

[Femmel]

Fijn dat Odin nu toch weer zo snel opknapt! Maar het blijven heel angstige uren tijdens het begin van de aanval... Ik hoop ook voor Odin dat deze 2e aanval de laatste is.

Typisch vind ik wel dat ik dacht dat Joy de 2e keer in het begin sneller herstelde dan de vorige keer, maar als ik mijn berichten nalees is dat helemaal niet waar. De 1e keer kon ze na een paar uur weer zelfstandig lopen, de 2e keer pas na 24 uur. Wel is het zo dat we niet weten hoelang de aanval de 1e keer al aan de gang was omdat we haar 's morgens midden in een aanval aantroffen. De 2e keer gebeurde het vlak voor onze ogen.

Vandaag is het precies 2 weken geleden en haar koppie staat nog steeds scheef en ze loopt nog erg wankel. Maar gisteren is ze voor het eerst dit jaar even helemaal uit bol gegaan. Blije kop en (klein stukje, zo'n 30 meter) rennen! Ik moet haar dan wel in het tuig laten "hangen" anders gaat ze genadeloos onderuit, maar ze wil het en op deze manier kan het ook. Op zo'n moment ben ik ook weer even helemaal blij.

Inmiddels heb ik ook het idee dat er voor Joy momenteel 2 dingen aan de hand zijn :

1. restverschijnselen aanval GVA
2. dementie

Ik heb de mogelijke dementieklachten tot nu toe onder de restverschijnselen GVA geschoven, maar denk dat ik het toch echt als 2 heel verschillende dingen moet zien.

[Jacky]

Waarom krijgt hij geen dexamethason, Odin doet het hier echt wonderbaarlijk goed op.

[Femmel]

Joy heeft bij de 1e aanval een spuit dexa gekregen maar dat heeft niet echt geholpen helaas.

Daarnaast krijgt ze inmiddels dagelijks Rimadyl dus mag ze in principe ook geen dexa krijgen (voor zover mij is verteld).