Casey schreef:Marjoleine: heb jij je eigen link wel gelezen???? Daar staat namelijk in dat lijders uitsluiten wel degelijk zin heeft, sterker nog, dat dat juist bijzonder belangrijk is!
Natuurlijk. Voor het gepubliceerd werd zelfs

Maar je komt er niet af, dat bedoelde ik te zeggen.
Het is volgens het artikel inderdaad zoals jij aangeeft een autosomale enkelvoudig recessieve aandoening. Zolang je geen DNA test hebt om het foute gen (allel) op te sporen kun je dat maar op 1 manier terugdringen: lijders uitsluiten van de fok. Het lastige hier is dat je maar de helft van de lijders uit kunt sluiten: want aan de homozygoot recessieve teefjes merk je niets. Verder schijnt er een klein genetisch voordeel te zijn voor nesten van drager x drager: die nesten blijken iets groter te zijn. Dat zorgt dat als je niét selecteert, het probleem steeds groter wordt.
Niet speciaal; de lijders nemen natuurlijk evenredig toe maar de rest ook.
Of het wel of niet toch polygeen is, is trouwens niet bekend.
"De conclusie lijkt gerechtvaardigd..." Jazeker, maar 100% zekerheid is dat dus niet.
Ik ga er ook van uit hoor, daar niet van, maar zonder DNA-bewijs moet je toch een reserve in acht nemen.
Voor de duidelijkheid: lijders uitsluiten zorgt niet dat je opeens geen chryptorchide reuen meer hebt. Maar wél dat bij iedere generatie de genfrequentie een héél klein beetje teruggebracht wordt, zodat het probleem in ieder geval niet groeit, en met een beetje geluk, wel langzaamhand steeds kleiner wordt.
Nee, je komt er dus niet af, zoals ik dus zei.
Met een beetje geluk neemt het af door selectie, je zegt het zelf al.
Maar voor hetzelfde geld dus niet, voor hetzelfde geld blijft het gelijk.
Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat je dan niet moet selecteren, hoor, dat moet je natuurlijk wel.
Maar denk dan niet dat je het zo kunt uitbannen, want dat lukt dus niet.
Als iets recessief is en je kunt niet testen, kom je er niet af, domweg omdat je niet kunt uitsluiten wat je niet ziet.
Ik vind het trouwens werkelijk een uitstekend artikel dat door iedere potentiele hondenfokker gelezen zou moeten worden. De conclusies mogen dan toegepast worden op íedere afwijking, niet alleen chryptorchidie! En wie het artikel niet tot in de puntjes begrijpt zou aan fokken liefst maar niet moeten beginnen
Dat ben ik zeker met je eens.