Hondje erbij. Update pagina 19.

[Ma-Rianne]

Als Anneke niet eerst 6 pagina´s negatieve reacties had gekregen en iemand haar gewaarschuwd had dat het zou kunnen gebeuren had ze waarschijnlijk veel meer kans gekregen het hoofd koel te houden

Anneke heeft jarenlange ervaring met dit ras, weet je nog?
Of denk je echt dat ze had geluisterd naar een waarschuwing?

Dat weet je bij Anneke nooit Soms blijkt dat ze toch echt wel goede raad heeft aangenomen!
Edit Jij weet, net als ik, dat bij Anneke thuis vroeger blijkbaar Sharpei´s zijn geweest. Ze ixs te jong om jaren ervaring met wat dan ook te hebben en pas een paar jaar de deur uit.

[Hanneke2]

Ik denk dat het voor een gecastreerd reu niet echt leuk is een intacte reu erbij te krijgen. Puur gebaseerd op de ervaring met mij eigen hond.

Als jouw reu het niet leuk vindt wil dat toch niet zeggen dat een andere reu dat ook niet fijn vindt?
Mijn castraat Charles maakt soms nog wel een galopje met de intacte Pulimannen hoor, hij vindt ze wel komisch
Het is in iedere situatie en voor iedere hond weer anders, maar ik zou niet verwachten dat twee reuen mekaar meteen zoenend in de armen vallen. Dat heeft tijd nodig en wat gerommel om de verhoudingen duidelijk te krijgen.

Ik denk dat er best een verschil zit tussen een nieuwe hond in een bestaand roedel van meerdere honden, en een nieuwe hond bij 1 hond. In een (groot) sociaal roedel is onenigheid met die nieuwe als het meezit alleen maar wat gedoe in de marge, voor een hond die tot dusver enige hond was is het allemaal veel ingrijpender. En ik vraag me af hoe het bij jou zou lopen als je er bijvoorbeeld een hele grote volle reu bij gooit. Ik ga er tenminste vanuit dat Charles uiteindelijk wel de directeur van het spul is?

[billy]

Maar wat doen jullie dat als twee van je honden gaan vechten? Mijn honden hebben ook wel eens gevochten. Wel met bloed. Had ik dan iemand van het forum moeten laten komen om NU mijn hond op te laten halen? Misschien is niet alles even handig maar dit topic gaat echt veel te ver in mijn ogen. Zover ik weet was er niet eens 1 druppel bloed en er wordt gesproken over de ene na de andere fout die ze heeft gemaakt. Wat heeft ze dan verkeerd gedaan? Een reu bij een gecastreerde reu gezet? Volgens mij heeft een kwart van het forum twee reuen. En dan van soms heel wat minder milde rassen dan een pei. :N:

Ik vind het vreselijk om te zien hoe mensen massaal tekeer gaan tegen 1 persoon op deze manier. Hoe denken jullie dat dit gaat helpen? De situatie is al rot genoeg. Zal het helpen om dat massaal in te gaan wrijven? De hond gaat al weg hoor......

Mee eens!

Misschien hebben de mensen met 2 reuen van heel wat minder milde rassen , nagedacht over de combinatie, zou zomaar kunnen toch

Wees eerlijk je gaat er toch niet zomaar een reu bijnemen, die ten eerste even oud is en een sharpei dan ook nog, alhoewel ik wel eens een stabij een herder op heb zien knappen, waarvan ik dacht wauhhh, dacht dat ze altijd wel vriendelijk waren.

[mwillow]

Je hebt strubbelingen en je hebt knokpartijen.

Bij een strubbeling is er veel geschreeuw en weinig wol. Bij een goede knokpartij kunnen ze elkaar openscheuren.

Hier hebben we alleen strubbelingen gehad; het bleef bij schaafwondjes of wat korstjes bij de ergste ruzies tussen de heren, in al die jaren.
Maar ik kan wel zeggen; ik maak geen combi tussen twee honden die direct ruzieen. Het begin moet goed zijn. Een ruzietje op de eerste dag is één, maar een hond die duidelijk laat merken een nieuwkomer in huis niet te zien zitten en er dan op te vliegen, dat vind ik geen goed idee. Wat mij betreft is die combi dan geen ''match made in heaven'' en is het beter gewoon in te zien dat het geen succes is en dat de eerste hond geen trek heeft in een ''maatje''.

Voor zover ik het lees, vond Beike het uberhaupt niet prettig een nieuwe hond in ''zijn'' huis te hebben. Zelfs de kennismaking liep al niet van een leien dakje, toch?
Dan moet je niet gaan modderen en aankijken, vind ik. Ik had het na de kennismaking al direct afgekapt; als het begin niet goed is, begin ik er niet aan.

Zo zie ik het ook. Wij hebben Stanley laten kiezen en niet besloten omdat wij Whooper persé wilden. De hond waar we voor Whooper naar toe zijn geweest, was een teef, matchte dan ook totaal niet en dat gaf hij heel duidelijk aan. Het was met Whooper ook redelijk dikke mik in het begin......op neutraal terrein kennis gemaakt en daarna op ons vakantieadres, waarna thuis dan echt zou blijken hoe en wat. Pas na een paar weken, toen Whooper echt zijn ware ik kon laten zien, hebben ze flink wat situaties bepaald. Af en toe met bloed, zweet en tranen afgekeken, maar gelukkig nooit bloed gevloeid. Het zijn al jaren twee handen op 1 buik en nog wordt er wel eens wat gerommeld, maar ik heb ook wel eens ruzie met mijn vent.

[Reneey]

Maar het is ook normale hondentaal als twee pittige teven elkaar naar het leven staan. Dat het hondentaal is maakt het nog niet goed.[/quote]

Nee dat bepalen wij mensen wel .. wij bepalen of het wel of niet goed is voor de hond ... wij spreken hun taal niet maar weten als de beste wat het beste voor ze is

[Hanneke2]

Maar wat doen jullie dat als twee van je honden gaan vechten? Mijn honden hebben ook wel eens gevochten. Wel met bloed. Had ik dan iemand van het forum moeten laten komen om NU mijn hond op te laten halen? Misschien is niet alles even handig maar dit topic gaat echt veel te ver in mijn ogen. Zover ik weet was er niet eens 1 druppel bloed en er wordt gesproken over de ene na de andere fout die ze heeft gemaakt. Wat heeft ze dan verkeerd gedaan? Een reu bij een gecastreerde reu gezet? Volgens mij heeft een kwart van het forum twee reuen. En dan van soms heel wat minder milde rassen dan een pei. :N:

Ik vind het vreselijk om te zien hoe mensen massaal tekeer gaan tegen 1 persoon op deze manier. Hoe denken jullie dat dit gaat helpen? De situatie is al rot genoeg. Zal het helpen om dat massaal in te gaan wrijven? De hond gaat al weg hoor......

Waar het mij vooral om gaat is het impulsieve. Ze begint ergens aan, en haakt zeer snel af. ik heb daar mijn bedenkingen bij. Ze zit in de ww, hoe wil ze dat straks doen als ze weer gaat werken? Ze gaat nog verhuizen ook, waarom niet wachten tot dat rond is? Ik heb bij haar het idee dat ze vandaag iets bedenkt, dat het morgen ook in huis moet zijn.

Ja, maar ze heeft nou weer ervaren dat die manier van doen niet verstandig is, ze heeft een hoop stront over haar heen gekregen, en het is toch wel goed zo, lijkt mij. Haar verder de shit indouwen is compleet zinloos, ik zie liever dat ze hier uit komt met een goed geleerde les en gewoon weer lekker verder kan forummen en over Beike kan vertellen en haar leven lekker op orde krijgt.

[DebbieZ]

Nee dat bepalen wij mensen wel .. wij bepalen of het wel of niet goed is voor de hond ... wij spreken hun taal niet maar weten als de beste wat het beste voor ze is

Twee honden die elkaar niet moeten in de vrije natuur kunnen knokken en elkaar uit de weg gaan uiteindelijk. Wij stoppen ze samen in een huis. Dus wij zijn dan al erg bezig met bepalen hoe het moet.

[Nakisha]

Je hebt strubbelingen en je hebt knokpartijen.

Bij een strubbeling is er veel geschreeuw en weinig wol. Bij een goede knokpartij kunnen ze elkaar openscheuren.

Hier hebben we alleen strubbelingen gehad; het bleef bij schaafwondjes of wat korstjes bij de ergste ruzies tussen de heren, in al die jaren.
Maar ik kan wel zeggen; ik maak geen combi tussen twee honden die direct ruzieen. Het begin moet goed zijn. Een ruzietje op de eerste dag is één, maar een hond die duidelijk laat merken een nieuwkomer in huis niet te zien zitten en er dan op te vliegen, dat vind ik geen goed idee. Wat mij betreft is die combi dan geen ''match made in heaven'' en is het beter gewoon in te zien dat het geen succes is en dat de eerste hond geen trek heeft in een ''maatje''.

Voor zover ik het lees, vond Beike het uberhaupt niet prettig een nieuwe hond in ''zijn'' huis te hebben. Zelfs de kennismaking liep al niet van een leien dakje, toch?
Dan moet je niet gaan modderen en aankijken, vind ik. Ik had het na de kennismaking al direct afgekapt; als het begin niet goed is, begin ik er niet aan.

Zo zie ik het ook. Wij hebben Stanley laten kiezen en niet besloten omdat wij Whooper persé wilden. De hond waar we voor Whooper naar toe zijn geweest, matchte dan ook totaal niet en dat gaf hij heel duidelijk aan. Het was met Whooper ook redelijk dikke mik in het begin......op neutraal terrein kennis gemaakt en daarna op ons vakantieadres, waarna thuis dan echt zou blijken hoe en wat. Pas na een paar weken, toen Whooper echt zijn ware ik kon laten zien, hebben ze flink wat situaties bepaald. Af en toe met bloed, zweet en tranen afgekeken, maar gelukkig nooit bloed gevloeid. Het zijn al jaren twee handen op 1 buik en nog wordt er wel eens wat gerommeld, maar ik heb ook wel eens ruzie met mijn vent.

Hier dus net zo, op alle manieren.
Ook hier zijn pas later strubbelingen geweest, toen Branco ''thuis'' was en zijn dominantere kant liet zien.

Áls hier geknokt word, kan me niet schelen wie het begint (al is dat in 99,9% van de gevallen Branco); als het me niet aanstaat, maak IK het af.
En hoe ik dat doe, is afhankelijk. Als Branco Rhodi heeft lopen kloten en Rhodi pakt eindelijk es aan, tja, dan laat ik het gaan. Dat duurt seconden en dan is het weer klaar voor een tijd en is het weer duidelijk dat Branco dat dus niet kon maken. Prima dan. Rhodi is hier de ranghoogste van de twee, Branco heeft alleen een dominant karaktertje en wil wel eens wat proberen. Dat botst wel eens.

Gaat het me te ver of duurt het me te lang, dan bemoei ik me ermee. Een goede brul is hier in principe genoeg; Rhodi wil uberhaupt niet graag vechten. Hij is nogal zachtaardig. Als Branco dan es een keer denkt dat hij met zijn bolle harses niet hoeft te luisteren en wel even door kan gaan (komt wel es voor) dan knal ik er een been tussen, en hij PEINST er niet over mij te bijten. Hij zou letterlijk niet durven en da's maar goed ook. Ik kan je verzekeren dat de snode plannen dan vergeten zijn. En daarna word er uiteráárd uitgebreid bij mij geslijmd, meestal eerst door Rhodi en daarna door Branco, precies weer op de juiste volgorde dus.

Komt misschien ook omdat ik hier twee gecastreerde reuen heb en dat dan gemakkelijker is.. zou kunnen. Maar er heerst hier geen twijfel over hoe de kaarten liggen. Wat dat betreft is er hier maar één de baas.


(Ik vind het trouwens ook heel fijn om altijd weer te merken dat ze elkaar niet kunnen en willen missen. Dat voelt dan toch goed; ze zien elkaar dus wel degelijk graag. )

[Nakisha]

En ik vraag me af hoe het bij jou zou lopen als je er bijvoorbeeld een hele grote volle reu bij gooit. Ik ga er tenminste vanuit dat Charles uiteindelijk wel de directeur van het spul is?

Charles is de directeur. En het hangt van de grote reu af. Als dat een brave Newfoundlanderreu is zal er ws geen vuiltje aan de lucht zijn. Een Fila die over hem wil heersen zal ws niet goedkomen

Maar het gaat om Beike en Beauty.
Ik was het ook niet met Anneke's keuze eens hoor, laat dat vooropstaan. In haar plaats had ik er een leuke sociale stabijteef bijgezet, oid. Maar goed, die hond is er nu eenmaal.
En iedereen weet dat de Shar Pei in het geheel mijn ras niet is (understatement ) maar daarom ga ik er niet blind van uit dat het een genadeloze killer is. Wie weet is ie best heel aardig, hij heeft tenslotte Beike's hap ook gepikt.
Ik had het, als ik Anneke was, nog een paar dagen onder zware supervisie aangekeken.
Nu moet dat beest weer wieberen en wie weet waar ie dán weer terechtkomt (ik voel aan mijn water dat dat MP gaat worden)

Ik krijg het idee dat Anneke het gewoon niet aankan om het aan te gaan kijken, en misschien is dat ook maar beter. De sharpei-kenners hier zeiden toch dat ze een hoge tolerantiedrempel hebben, maar dat áls het misgaat, het goed misgaat?
Dan zou ik daar liever niet op wachten... Straks heb je toch het bloed op de muren, daar is niemand mee gebaat.

Opnieuw; de start was al niet goed...

[Hanneke2]

Maar het is ook normale hondentaal als twee pittige teven elkaar naar het leven staan. Dat het hondentaal is maakt het nog niet goed.

Nee dat bepalen wij mensen wel .. wij bepalen of het wel of niet goed is voor de hond ... wij spreken hun taal niet maar weten als de beste wat het beste voor ze is

Sorry als ik niet duidelijk was, maar je snapt niet wat ik bedoel. Ik heb kennissen wiens teven elkaar in de haren vlogen en echt voor de kill gingen. Hele normale hondentaal, maar het bloed zat tot aan het plafond en de kinders hadden er nachtmerries van. Dus: Dat het hondentaal is maakt het nog niet goed. (Ze hebben teef 2 overigens via de fokker herplaatst.)

[Panna]

...Uiteindelijk pikt een andere reu van dat kaliber dat niet, worden het toestanden met een gillende Jack en wellicht bloed en gaten, en daarna zou het wel gesetteld zijn en staat er opeens een wildvreemde reu in rang boven Jack. Hij zou het accepteren hoor, want hij is niet levensmoe, maar dat moet je toch niet willen voor je hond.

Waarom denk je dat honden het zo vervelend vinden dat een ander hoger in rang staat?


Ja het lijkt een impulsieve beslissing en nee twee reuen van dezelfde leeftijd, zeker als één daarvan een pei is, is niet het meest ideale scenario, daarnaast is het leven van doggy schijnbaar niet zo stabiel. Vanochtend toen ik het las zat ik ook zo Maar ik ben het wel met Marc eens, een beetje minder heftige ganging-up mag wel.

Hopelijk lukt het doggy de honden uit elkaar te houden en krijgt Beauty een stabiel huis.

[Ma-Rianne]

Komt misschien ook omdat ik hier twee gecastreerde reuen heb en dat dan gemakkelijker is.. zou kunnen. Maar er heerst hier geen twijfel over hoe de kaarten liggen. Wat dat betreft is er hier maar één de baas.

Ik heb ongecastreerde reuen En heb in de loop der jaren Jack Russel reu, Golden Retriever reu , Kuvasz reu en Hollandse Herder reu te logeren gehad. Allemaal ongecastreerd! Liep altijd zoals ik hier boven beschreef.

[Inge]

Maar wat doen jullie dat als twee van je honden gaan vechten? Mijn honden hebben ook wel eens gevochten. Wel met bloed. Had ik dan iemand van het forum moeten laten komen om NU mijn hond op te laten halen? Misschien is niet alles even handig maar dit topic gaat echt veel te ver in mijn ogen. Zover ik weet was er niet eens 1 druppel bloed en er wordt gesproken over de ene na de andere fout die ze heeft gemaakt. Wat heeft ze dan verkeerd gedaan? Een reu bij een gecastreerde reu gezet? Volgens mij heeft een kwart van het forum twee reuen. En dan van soms heel wat minder milde rassen dan een pei. :N:

Ik vind het vreselijk om te zien hoe mensen massaal tekeer gaan tegen 1 persoon op deze manier. Hoe denken jullie dat dit gaat helpen? De situatie is al rot genoeg. Zal het helpen om dat massaal in te gaan wrijven? De hond gaat al weg hoor......

Als mijn honden vechten grijp ik in.
Ik heb ook een risicovolle combinatie, maar er zit een behoorlijk leeftijdsverschil tussen en Biène is er als pup bijgekomen. Bovendien had ik alle risico's vantevoren al zoveel mogelijk verkleind. Ik had de mogelijkheid Biène terug te brengen, ze zaten vanaf het begin gescheiden als ik er niet bij was en ik heb de mogelijkheid ze helemaal gescheiden te houden als het nodig zou zijn (gelukkig niet).
Een volwassen teef er nu bijzetten kan ik vergeten, dat wordt een bloedbad.
Ik neem aan dat jij ook geen volwassen teef in jouw roedeltje erbij zou zetten?

[Nakisha]

Komt misschien ook omdat ik hier twee gecastreerde reuen heb en dat dan gemakkelijker is.. zou kunnen. Maar er heerst hier geen twijfel over hoe de kaarten liggen. Wat dat betreft is er hier maar één de baas.

Ik heb ongecastreerde reuen En heb in de loop der jaren Jack Russel reu, Golden Retriever reu , Kuvasz reu en Hollandse Herder reu te logeren gehad. Allemaal ongecastreerd! Liep altijd zoals ik hier boven beschreef.

Kennelijk verschilt het dan dus toch niet zóveel.
Waarschijnlijk is de juiste match maken dan toch gewoon het halve werk. Doe dat met verstand, en bepaal als roedelleider de grenzen... het werkte voor jou in ieder geval, en het werkt hier ook.

PSje - Je kan uiteraard niet alles voor zijn en iedereen kan voor verrassingen komen te staan... dat bedoelde ik er niet mee.

[Reneey]

Maar het is ook normale hondentaal als twee pittige teven elkaar naar het leven staan. Dat het hondentaal is maakt het nog niet goed.

Nee dat bepalen wij mensen wel .. wij bepalen of het wel of niet goed is voor de hond ... wij spreken hun taal niet maar weten als de beste wat het beste voor ze is

Sorry als ik niet duidelijk was, maar je snapt niet wat ik bedoel. Ik heb kennissen wiens teven elkaar in de haren vlogen en echt voor de kill gingen. Hele normale hondentaal, maar het bloed zat tot aan het plafond en de kinders hadden er nachtmerries van. Dus: Dat het hondentaal is maakt het nog niet goed. (Ze hebben teef 2 overigens via de fokker herplaatst.)

Oke sorry ... mijn reactie als niet gelezen beschouwen

[Ma-Rianne]

Komt misschien ook omdat ik hier twee gecastreerde reuen heb en dat dan gemakkelijker is.. zou kunnen. Maar er heerst hier geen twijfel over hoe de kaarten liggen. Wat dat betreft is er hier maar één de baas.

Ik heb ongecastreerde reuen En heb in de loop der jaren Jack Russel reu, Golden Retriever reu , Kuvasz reu en Hollandse Herder reu te logeren gehad. Allemaal ongecastreerd! Liep altijd zoals ik hier boven beschreef.

Kennelijk verschilt het dan dus toch niet zóveel.
Waarschijnlijk is de juiste match maken dan toch gewoon het halve werk. Doe dat met verstand, en bepaal als roedelleider de grenzen... het werkte voor jou in ieder geval, en het werkt hier ook.

Ik noemde met name de rassen even omdat een stabijhoun en wetterhou als nogal makkelijk en verdraagzaam naar andre honden benoemd werden. Een Hollandse herder ,Kuvasz en JR zijn dat niet. Maar juist daarom ging de combinatie hier wel goed, een wat scherpere hond met een wat meer tolerante hond.

[Marjoleine]

Zolang er geen bloedvergoten wordt is het wel de beste manier bij reutjes, ze het laten uitvechten...
MAAR ALLEEN de eerst dagen, na drie dagen eis ik rust. Gaat er bij mij dan nog eentje opnieuw uitdagen trek ik als baas mijn strot open en brul ze allebei even tegen de muur (bij wijze van spreke).

Maar jij kunt dat. Ik zie dat Anneke niet doen.

Edit Jij weet, net als ik, dat bij Anneke thuis vroeger blijkbaar Sharpei´s zijn geweest. Ze ixs te jong om jaren ervaring met wat dan ook te hebben en pas een paar jaar de deur uit.

Het was ook cynisch bedoeld
Maar helaas, ze vindt zelf dat ze voldoende ervaring heeft met dit ras.
Beike is een leuke hond, maar geen watje. En ik ken de stabij al even. Dat is echt geen makkelijk ras, integendeel! Als dat fout zit heb je echt een groot probleem!
Stabijs zijn ontzettend koppig en volhardend. Als die een hond weg willen hebben, gaat ie weg. Al moeten ze zelf in dertig stukken voorop.
Helaas wil Anneke dat niet zien, maar ook haar hond kan zover gaan als hij dat nodig vindt.
Je moet goed stabiel zijn als baas van een stabij. Anders krijg je gedonder.

Ik denk dat Anneke (momenteel?) helemaal niet in een voldoende stabiele positie zit om een hond erbij te nemen.
Laat ze haar leven op orde krijgen, dat is al hard genoeg werken voor haar.
Echt, ik gun het haar best. Maar ken je mogelijkheden, zeg ik altijd maar.

[Hanneke2]

En ik vraag me af hoe het bij jou zou lopen als je er bijvoorbeeld een hele grote volle reu bij gooit. Ik ga er tenminste vanuit dat Charles uiteindelijk wel de directeur van het spul is?

Charles is de directeur. En het hangt van de grote reu af. Als dat een brave Newfoundlanderreu is zal er ws geen vuiltje aan de lucht zijn. Een Fila die over hem wil heersen zal ws niet goedkomen

Maar het gaat om Beike en Beauty.

Nee, grapjas, jij beweert dat het allemaal niet zo ernstig is als een castraat en een volle reu een partijtje knokken over de rangorde. Maar in een roedel zoals van jou waar er een levensgrote relaxte roedelleider rondloopt zullen twee reuen zich veel eerder schikken in hun derde of vierde positie dan wanneer je een Charles of Beike of Jack een stoere volle reu van hun eigen formaat als huisgenoot door hun strot douwt. Charles trekt waarschijnlijk een keer een wenkbrauw op als die rasta's van jou een beetje lopen te motten, Beike had geen probleem met Nicky, en wat Jack betreft mogen hier best twee kleine volle reutjes door het huis lopen en ze mogen nog bij hem in bed ook. Maar als je directeur bent, met of zonder ballen, krijg je geheid toestanden als er zo'n knul binnenkomt die qua karakter en formaat wellicht directeur-ambities heeft. Dat was mijn punt.

Ik was het ook niet met Anneke's keuze eens hoor, laat dat vooropstaan. In haar plaats had ik er een leuke sociale stabijteef bijgezet, oid. Maar goed, die hond is er nu eenmaal.
En iedereen weet dat de Shar Pei in het geheel mijn ras niet is (understatement ) maar daarom ga ik er niet blind van uit dat het een genadeloze killer is. Wie weet is ie best heel aardig, hij heeft tenslotte Beike's hap ook gepikt.

Van wat ik lees is het inderdaad een hele vriendelijke hond, die het geweldig zou doen bij mensen met een leuke stoere teef.

Ik had het, als ik Anneke was, nog een paar dagen onder zware supervisie aangekeken.
Nu moet dat beest weer wieberen en wie weet waar ie dán weer terechtkomt (ik voel aan mijn water dat dat MP gaat worden)

Ik vind het ook doodtriest dat er weer gehannest gaat worden met die hond, maar mijn hart gaat eerder uit naar Beike, en ik denk dat hij dolblij zal zijn als die 'logee' weer naar huis is.

[yuki]

De sharpei-kenners hier zeiden toch dat ze een hoge tolerantiedrempel hebben, maar dat áls het misgaat, het goed misgaat?
Dan zou ik daar liever niet op wachten... Straks heb je toch het bloed op de muren, daar is niemand mee gebaat.

Ik denk dat die tolerantiedrempel en als het misgaat gaat het ook goed mis voor bijna ieder ras geldt
Ik heb ook lieve brave teckels op leven en dood zien vechten.

Was dat een shar-pei kenner die dat schreef? Zal gerust wel, ik denk dat dit hondje vrij tolerant was. Maar of ie dat gebleven had wil ik niet eens achterkomen.
Maar de reutjes zijn ieder geval gemoedelijker als de teven. Als ze onderling vechten, gaat dat niet totdat er eentje er dood bij neervalt.
Hoe dan ook, denk dat in welk geval dan ook, het geen situatie is die Anneke aan had gekund. Even los van het belang van Beike.

[Hanneke2]

...Uiteindelijk pikt een andere reu van dat kaliber dat niet, worden het toestanden met een gillende Jack en wellicht bloed en gaten, en daarna zou het wel gesetteld zijn en staat er opeens een wildvreemde reu in rang boven Jack. Hij zou het accepteren hoor, want hij is niet levensmoe, maar dat moet je toch niet willen voor je hond.

Waarom denk je dat honden het zo vervelend vinden dat een ander hoger in rang staat?

Dat zeg ik niet. Ik denk dat veel honden het wel lekker veilig vinden om een ondergeschikte plaats te hebben onder een goeie roedelleider. Maar andere honden zitten juist prima in die leiderrol, en Jack zou verpieteren als hij niet meer koning van de wereld was.

Ja het lijkt een impulsieve beslissing en nee twee reuen van dezelfde leeftijd, zeker als één daarvan een pei is, is niet het meest ideale scenario, daarnaast is het leven van doggy schijnbaar niet zo stabiel. Vanochtend toen ik het las zat ik ook zo Maar ik ben het wel met Marc eens, een beetje minder heftige ganging-up mag wel.

Hopelijk lukt het doggy de honden uit elkaar te houden en krijgt Beauty een stabiel huis.

Ja wb dat laatste, en over ganging-up, ik heb daar niet aan meegedaan, dacht ik.

[*Evie*]

Gos, ik lees dit nu pas!

Ik woon een paar straten verderop en had de hond zo op kunnen halen en terug kunnen brengen vanmiddag/vanavond
als je echt zo omhoog zat ermee.
Mochten de mensen niet thuis zijn geweest en het echt niet eerder kan dan maardag,
heb ik ook wel een grote bench van 1.20 die ik zo langs had kunnen brengen.

Ik heb je nummer niet anders had ik hem nu nog kunnen brengen..

Morgen gaan we tegen de middag weg, ik kijk dan nog wel even of ik een pm heb of je de bench nodig hebt,
zo ja brengen we die even bij je langs!

iig komende uren heel veel succes, hoop dat je de nacht door komt.

[Ma-Rianne]

Zolang er geen bloedvergoten wordt is het wel de beste manier bij reutjes, ze het laten uitvechten...
MAAR ALLEEN de eerst dagen, na drie dagen eis ik rust. Gaat er bij mij dan nog eentje opnieuw uitdagen trek ik als baas mijn strot open en brul ze allebei even tegen de muur (bij wijze van spreke).

Maar jij kunt dat. Ik zie dat Anneke niet doen.

Edit Jij weet, net als ik, dat bij Anneke thuis vroeger blijkbaar Sharpei´s zijn geweest. Ze ixs te jong om jaren ervaring met wat dan ook te hebben en pas een paar jaar de deur uit.

Het was ook cynisch bedoeld
Maar helaas, ze vindt zelf dat ze voldoende ervaring heeft met dit ras.
Beike is een leuke hond, maar geen watje. En ik ken de stabij al even. Dat is echt geen makkelijk ras, integendeel! Als dat fout zit heb je echt een groot probleem!
Stabijs zijn ontzettend koppig en volhardend. Als die een hond weg willen hebben, gaat ie weg. Al moeten ze zelf in dertig stukken voorop.
Helaas wil Anneke dat niet zien, maar ook haar hond kan zover gaan als hij dat nodig vindt.
Je moet goed stabiel zijn als baas van een stabij. Anders krijg je gedonder.

Ik denk dat Anneke (momenteel?) helemaal niet in een voldoende stabiele positie zit om een hond erbij te nemen.
Laat ze haar leven op orde krijgen, dat is al hard genoeg werken voor haar.
Echt, ik gun het haar best. Maar ken je mogelijkheden, zeg ik altijd maar.

Ik ben sommige dingen die je hier stelt niet met je eens, maar prima, uitgaande van jouw gelijk: Hoe hebben de reacties hier dan bijgedragen aan een groter begrip en inzicht van Anneke aan waar ze aan begonnen was? Iedereen voorspelde de meest gruwelijke problemen. Dus op het moment dat er iets gebeurde dacht Anneke (juist Anneke) dat de twee honden elkaar minimaal ter plekke zouden verscheuren.Ben ik toch zo naief om te denken dat als ze niet van te voren met zoveel negatieve voorspellingen bestookt was, ze misschien wat relaxter had kunnen reageren.
Daarnaast heb ik dan dus het gevoel dat een deel van de posters gewoon niet weten waar ze het over hebben en denken dat meerdere reuen houden volkomen onmogelijk is.

[mwillow]

Hier dus net zo, op alle manieren.
Ook hier zijn pas later strubbelingen geweest, toen Branco ''thuis'' was en zijn dominantere kant liet zien.

Áls hier geknokt word, kan me niet schelen wie het begint (al is dat in 99,9% van de gevallen Branco); als het me niet aanstaat, maak IK het af.
En hoe ik dat doe, is afhankelijk. Als Branco Rhodi heeft lopen kloten en Rhodi pakt eindelijk es aan, tja, dan laat ik het gaan. Dat duurt seconden en dan is het weer klaar voor een tijd en is het weer duidelijk dat Branco dat dus niet kon maken. Prima dan. Rhodi is hier de ranghoogste van de twee, Branco heeft alleen een dominant karaktertje en wil wel eens wat proberen. Dat botst wel eens.

Herkenbaar.
Ik heb heel weinig ingegrepen, gewoonweg omdat Stanley de kaas van zijn brood echt niet op laat eten. En laten we eerlijk zijn, zo af en toe vond hij het wel prettig om situaties uit te lokken en in die gevallen greep ik wel in.

Gaat het me te ver of duurt het me te lang, dan bemoei ik me ermee. Een goede brul is hier in principe genoeg; Rhodi wil uberhaupt niet graag vechten. Hij is nogal zachtaardig. Als Branco dan es een keer denkt dat hij met zijn bolle harses niet hoeft te luisteren en wel even door kan gaan (komt wel es voor) dan knal ik er een been tussen, en hij PEINST er niet over mij te bijten. Hij zou letterlijk niet durven en da's maar goed ook. Ik kan je verzekeren dat de snode plannen dan vergeten zijn. En daarna word er uiteráárd uitgebreid bij mij geslijmd, meestal eerst door Rhodi en daarna door Branco, precies weer op de juiste volgorde dus.

Hier ook zo. Uiteindelijk bepaal ik hoe de zaken liggen en niet de honden. Maar het hond/hond laten oplossen van veel situaties heeft wel mijn voorkeur, omdat zij dat in hun eigen taal gewoon beter kunnen dan ik en die betreffende situatie dan gewoon blijvend 'klaar' is.
Zo is het hier een gouden regel dat Whooper het niet in zijn dikke kop moet halen dat hij het zwart/witte voetballetje van Stanley in zijn bek neemt. (Whoop speelt niet en zal nooit balletjes en andere apportjes in huis en in de tuin spontaan in zijn bek nemen.) Dan gaat die witte echt door het lint. Zo'n situatie zoekt Whooper op dat moment gewoon op om te neten en reactie daarop uit te lokken, om dan het eerste half uur maar achterin de tuin te verdwijnen waar niemand hem ziet. Schijnbaar is dat dan voor hem lollig op zo'n moment en hoef ik alleen maar 'klaar' tegen Stan te zeggen, zodat hij weet dat hij er niet op in moet gaan. Honden kunnen niet 'denken' en je moet honden niet 'vermenselijken'......ik vind sommige honden zo af en toe bijzonder uitgekookt en op het menselijke af...

Komt misschien ook omdat ik hier twee gecastreerde reuen heb en dat dan gemakkelijker is.. zou kunnen. Maar er heerst hier geen twijfel over hoe de kaarten liggen. Wat dat betreft is er hier maar één de baas.

Stanley was toen overigens een gecastreerde reu van 3, enorm zelfverzekerd en Whooper een intacte reu van een jaar en totaal niet opgevoed, iets minder zelfverzekerd maar hij mag er zijn. Dat er onderscheid wordt gemaakt tussen reuen en castratengedrag, vind ik in deze niet altijd aan de orde....en in meerdere situaties niet, maar dat is een andere discussie.

(Ik vind het trouwens ook heel fijn om altijd weer te merken dat ze elkaar niet kunnen en willen missen. Dat voelt dan toch goed; ze zien elkaar dus wel degelijk graag. )

Heerlijk is dat, he......

[Hanneke2]

Oke sorry ... mijn reactie als niet gelezen beschouwen

Nee mens, ik ben soms tamelijk onduidelijk.

Ik ga nog effe een wijntje inschenken en een zak popcorn opentrekken. Toch wel lekker als dit soort discussies op de zaterdagavond ontstaat.

[Ma-Rianne]

Oke sorry ... mijn reactie als niet gelezen beschouwen

Nee mens, ik ben soms tamelijk onduidelijk.

Ik ga nog effe een wijntje inschenken en een zak popcorn opentrekken. Toch wel lekker als dit soort discussies op de zaterdagavond ontstaat.

Ik ga naar Bed Morgen om 9.00 uur training, dus de wekker begint om 7.00 uur te bleren

[EstherK]

Ik ben sommige dingen die je hier stelt niet met je eens, maar prima, uitgaande van jouw gelijk: Hoe hebben de reacties hier dan bijgedragen aan een groter begrip en inzicht van Anneke aan waar ze aan begonnen was? Iedereen voorspelde de meest gruwelijke problemen. Dus op het moment dat er iets gebeurde dacht Anneke (juist Anneke) dat de twee honden elkaar minimaal ter plekke zouden verscheuren.Ben ik toch zo naief om te denken dat als ze niet van te voren met zoveel negatieve voorspellingen bestookt was, ze misschien wat relaxter had kunnen reageren.
Daarnaast heb ik dan dus het gevoel dat een deel van de posters gewoon niet weten waar ze het over hebben en denken dat meerdere reuen houden volkomen onmogelijk is.

Wij hebben twee intacte dominante reuen lopen (die overigens dol op elkaar zijn) en toch vond ik de actie van Anneke niet zo'n goed plan om onderstaande redenen:
1. de eerste ontmoeting (op neutraal terrein?) resulteerde in grommen
2. Beike reageerde "jaloers"
3. Anneke zit momenteel midden in verhuizingen

Het leek een impulsief besluit net zoals het zo snel teruggeven van de hond impulsief lijkt.

[Marjoleine]

Ik ben sommige dingen die je hier stelt niet met je eens, maar prima, uitgaande van jouw gelijk: Hoe hebben de reacties hier dan bijgedragen aan een groter begrip en inzicht van Anneke aan waar ze aan begonnen was? Iedereen voorspelde de meest gruwelijke problemen. Dus op het moment dat er iets gebeurde dacht Anneke (juist Anneke) dat de twee honden elkaar minimaal ter plekke zouden verscheuren.Ben ik toch zo naief om te denken dat als ze niet van te voren met zoveel negatieve voorspellingen bestookt was, ze misschien wat relaxter had kunnen reageren.

Dat denk ik niet.
Ik denk niet dat ze dat hoe dan ook kan, omdat ze daar nooit eerder blijk van heeft gegeven.

Daarnaast: als Anneke iets wil gaat ze dat doen. Dat heeft ze vaak genoeg bewezen in het verleden. Dat is natuurlijk prima, maar ook grond om aan te nemen dat ze niet nu advies gaat aannemen als ze dat nooit eerder heeft gedaan.

Daarnaast heb ik dan dus het gevoel dat een deel van de posters gewoon niet weten waar ze het over hebben en denken dat meerdere reuen houden volkomen onmogelijk is.

Dat heb ik niet zo gelezen, hoor.
Ik denk het in elk geval zeker niet en ik denk ook niet dat er zoveel mensen zijn die dat denken.
Ik denk wel dat het al dan niet goed gaan van dit soort dingen veel te maken heeft met de eigenaar. Als die niet stabiel is gaan honden de zaken zelf regelen en dat pakt niet altijd zo goed uit.

[Hanneke2]

Gos, ik lees dit nu pas!

Ik woon een paar straten verderop en had de hond zo op kunnen halen en terug kunnen brengen vanmiddag/vanavond
als je echt zo omhoog zat ermee.
Mochten de mensen niet thuis zijn geweest en het echt niet eerder kan dan maardag,
heb ik ook wel een grote bench van 1.20 die ik zo langs had kunnen brengen.

Ik heb je nummer niet anders had ik hem nu nog kunnen brengen..

Morgen gaan we tegen de middag weg, ik kijk dan nog wel even of ik een pm heb of je de bench nodig hebt,
zo ja brengen we die even bij je langs!

iig komende uren heel veel succes, hoop dat je de nacht door komt.

Oh, ik hoop dat je morgenochtend even contact kan hebben en dingen kan regelen!

[Eline*]

Het is vind ik jammer geweest dat ze niet van te voren advies had ingewonnen, mogelijk had ze dan anders besloten na het gegrom bij de eerste ontmoeting.
Verder vind ik wel dat er erg hard wordt geoordeeld. Ik verbaas me ook over sommige uitspraken. Alsof de pei de rekening maar moet betalen en je die dus maar even aan de deurknop vastbindt of naar het asiel brengt.
Verder snap ik niet helemaal waarom de bazen van de pei ineens oud zijn, want ze krijgen als ik het allemaal nog snap wel een kind en ze werken?
Ik mag dus hopen dat het geen bejaarden zijn.

[Hanneke2]

Oke sorry ... mijn reactie als niet gelezen beschouwen

Nee mens, ik ben soms tamelijk onduidelijk.

Ik ga nog effe een wijntje inschenken en een zak popcorn opentrekken. Toch wel lekker als dit soort discussies op de zaterdagavond ontstaat.

Ik ga naar Bed Morgen om 9.00 uur training, dus de wekker begint om 7.00 uur te bleren

Soms ben ik zo blij dat ik van die hele mooie excusen heb waarom ik niet allerlei sporten en trainingen doe met mijn honden en op zondagochtend pas om een uur of half tien half aangekleed en ongedoucht het eerste korte rondje loop.