Ik was net met Hades balletjes aan het gooien in 't losloopgebied, en terwijl hij vlak bij me was om het balletje weer los te laten zie ik ineens zijn ogen fixeren op íets achter mij. Die blik betekent 'hondje!' en meneer de pubert vindt het nog wel eens lastig die te negeren. Ik zie 'm in de 'klaar voor de start: af!' houding komen en jawel, daar ging hij. Had hij mooi even buiten mijn reflexen gerekend! Ik sprong voor 'm en blokte hem werkelijk waar op fabuleuze gestrekte wijze (denk van der Sar in hoogtijdagen), alleen kwam ik er daarbij wel achter dat mijn linkerknie best een graad of 30/40 kan doorbuigen naar de verkeerde kant

.
Het íets bleek een aangelijnde patserige Jack te zijn die nét de bocht om kwam, erg leuk in het losloopgebied... Mevrouw vroeg nog wel of alles goed ging, wel vriendelijk. Volgens mij dacht ze dat ik een levensgevaarlijk monster bij me had, wegens de gracieuze wijze waarop ik hem blokte

, maar ik had gewoon écht even geen zin in spontaan erupterende bananenplantages.
M'n knie is nog loopbaar maar voelt erg dof aan, kan het niet zo goed beschrijven, hij kraakt ook weer meer. Niet prettig in elk geval

. Maar goed, de boodschap was duidelijk, op de gehele terugweg heeft hij nog nooit zó keurig naast me gelopen. Hades heeft trouwens nergens last van, maar hij was wel even flink onder de indruk van mijn actie, dat had hij duidelijk niet verwacht

.