bouvierpoedel schreef:Maar wie is nu niet soms onverschillig en haald zijn schouders op .???????
Kom op zeg .
Mensen kunnen in een staat van onverschillig zijn raken door problemen.
Waardoor al het andere ondergeschikt raakt aan hun eigen problemen.
De maatschappij staat of valt niet bij een paar gevalletjes van onverschilligheid.
Ik trek mijn schouders ook wel eens op bij bepaalde dingen en soms dan raakt mij ook wel eens iets niet.
Of althans je probeert het van je af te zetten omdat je het anders niet trekt.
Zelf kun je ook op een punt komen dat het niet meer gaat ondanks dat je het hard probeert en je best doet.
En de gebeurtenissen een beslissing voor je nemen.
Wij hebben als mens allemaal emotie en gevoel .
Maar dat wil er ook voor zorgen dat dat niet altijd even goed in balans is.
Oordeel nooit te hard over een ander anders kan het wel eens gebeuren dat je ook heel hard over jezelf moet oordelen.
Er is verschil tussen onverschilligheid en onverschilligheid.
Soms moet je eelt op je ziel kweken en kun je niet alles van de wereld aantrekken want dan hou je het niet vol. Maar vergeet niet dat alles wat mensen elkaar aan doen en wat ze dieren aandoen, gebaseerd is op onverschilligheid naar de ander toe.
MAar goed, praat jij alles maar recht wat krom is! Jij zal proberen de raarste dingen nog goed te praten.
Inge O schreef:bouvierpoedel schreef:
Vind ik veel persoonlijk veel enger dan iemand die zijn hond afstaat.
die iemand stond zijn/haar hond niet af, die gooide hem weg, als een nutteloos geworden voorwerp. maar die nuance lijk jij niet te vatten (en ja, relativeer dit nu ook maar weer weg, daar lijk je echt in uit te munten

).
Relativeren? Ik noem dat bagatelliseren. Want bagatelliseren is de valkuil bij relativeren. Je kunt daar namelijk te ver in gaan he. En dat is wat bouvierpoedel doet. Zou ze ook zo goed kunnen relativeren als haar zelf onrecht aangedaan wordt?
nana schreef:Het lijkt me best makkelijk om te kunnen denken als bouvierpoedel

.
Ik wou dat ik zo kon denken echt waar, het zou het leven zo veel makkelijker maken maar het lukt niet.
Jezelf verbijten en druk maken over zaken die je niet kunt veranderen is schadelijk voor jezelf, maar anderzijds je gevoelens en emotie's uitspreken en delen met anderen kan opluchten zodat je erna je schouders eronder kunt zetten en aan de slag gaan.
Moet wel zeggen dat ik altijd harder in mijn oordeel ben betreft mensen en dat ik milder ben wat dieren/kinderen betreft. Denk niet dat het altijd eerlijk is, maar voor mijn gevoel kunnen kinderen en dieren niet kiezen en zijn weerloos in wat wij beslissen.
Tuurlijk zijn er allerlei situatie's waarin mensen kunnen komen waarin ze beslissingen maken wat ik me niet kan voorstellen. Voor sommigen is een plasje in huis genoeg voor een exit en ja het kan nog erger dan laten weglopen of naar het asiel brengen. Er worden nog genoeg honden en katten verdronken. Wat mij het meest verbaasd is hoe mensen met zichzelf kunnen leven en of er ergens diep van binnen geen stemmetje is

is dit wel eerlijk

.
Hier idem!
Ik ben nu eenmaal niet onverschillig maar wel gevoelig voor ellende die met name kinderen en dieren wordt aangericht. Meer dan de gemiddelde persoon. Misschien niet eerlijk maar inderdaad wat je zegt, deze groep kan moeilijker voor zichzelf opkomen en is veel meer overgeleverd aan de gezindheid van het lot.
Ik had wel wat harder willen zijn en ik heb al wat meer eelt op mijn ziel dan vroeger. Maar voor sommige dingen kan ik geen eelt ontwikkelen en dan moet ik me helemaal afwenden omdat ik anders vol van woede en frustratie kom te zitten en verdriet, wat me uit mijn slaap houdt. Maar ik denk niet dat dit herkenbaar is voor bouvierpoedel.
Maar ik weet wel een mooi boek om te lezen:
http://evolutie.blog.com/2010/01/22/fra ... -empathie/" onclick="window.open(this.href);return false;
Ik vind de recensies en de reacties van die mensen ook reuze interessant om te lezen.
'Het lot van de dieren is bezegeld door de onverschilligheid van velen, in combinatie met de daadwerkelijke haat van weinigen