Maligne Lymfoom

[flatcoat]

Kan je alleen maar veel sterkte wensen en hopen dat je nog een tijdje van je hond kan/mag genieten.
Mijn flatcoat is ook overleden aan kanker ......... alleen ik wist op dat moment niet dat zij kanker had.

[kiddo]

*

[freskin]

Tot twee jaar geleden toen mijn hond kanker kreeg, stond ik er ook niet zo bij stil... Maar je hoort inderdaad heel veel over zieke honden de laatste tijd lijkt het wel. Wat een rotziekte is het toch.

Gelukkig zijn de bloedwaardes nu wat beter van je hond. Ik hoop dat hij nog heel lang goedmag blijven.

Nogmaals sterkte!

[under the red sky]

Bij onze Shady is vorig voorjaar een kwaadaardig bultje van haar lip verwijderd. Het ging goed tot eind vorig jaar, toen zat er plotseling een bult in haar lymfeklier. Wij hebben besloten om niet te gaan behandelen maar zo veel mogelijk van haar te genieten. Tot vorige week donderdag was ze nog superfit en actief; daarna ging ze in een paar dagen heel hard achteruit. Zondag hebben we Shady laten inslapen, ze is 10 jaar geworden.

Het verloop is gewoon moeilijk te voorspellen; het ging bij ons snel maar het kan ook veel langzamer gaan. Probeer die leuke plannen zo veel mogelijk nog uit te voeren nu hij nog fit is. Je zult daar straks met plezier aan terugdenken. Ik wens je heel veel sterkte.

[kiddo]

*

[*Linda*]

Vreselijk... en dat gaat dan ook nog vaak zo verschrikkelijk snel ook. Ja het is echt een rot ziekte!

Zondag laten inslapen..zo kort nog maar..dan kan ik niets anders zeggen dan dat ik je heel veel sterkte wens

Gisteren had mijn hond niet veel gegeten en in de nacht werd hij wat onrustig..op bed..op de grond..dan weer rondlopen. Ik dacht dat hij eruit moest maar hij bleek honger te hebben. Er stond nog genoeg eten, van alles wat, maar hij wilde leverworst..hij heeft een hele op gegeten en is toen lekker gaan slapen.
Vandaag is hij echt heel vrolijk en fit en voelt zelfs een stuk warmer aan dan hij deed de laatste tijd.
Soms hoop ik heel stiekem op een wonder..de wens is de vader van de gedachte..
maar ik weet natuurlijk wel beter

[gemini6]

Vreselijk... en dat gaat dan ook nog vaak zo verschrikkelijk snel ook. Ja het is echt een rot ziekte!

Zondag laten inslapen..zo kort nog maar..dan kan ik niets anders zeggen dan dat ik je heel veel sterkte wens

Gisteren had mijn hond niet veel gegeten en in de nacht werd hij wat onrustig..op bed..op de grond..dan weer rondlopen. Ik dacht dat hij eruit moest maar hij bleek honger te hebben. Er stond nog genoeg eten, van alles wat, maar hij wilde leverworst..hij heeft een hele op gegeten en is toen lekker gaan slapen.
Vandaag is hij echt heel vrolijk en fit en voelt zelfs een stuk warmer aan dan hij deed de laatste tijd.
Soms hoop ik heel stiekem op een wonder..de wens is de vader van de gedachte..
maar ik weet natuurlijk wel beter

Ik hoop dat je hem nog lang bij je mag houden. Zo'n jonge hond nog, het is niet eerlijk.

[flatcoat]

Jeetje, wanneer en hoe kwam je erachter?

Ik schrik toch wel een beetje van de vele verhalen (en reacties) die ik hier lees over mensen die hun honden verloren zijn aan kanker. Wist niet dat het aantal zo hoog lag.
Verschrikkelijk zeg.

Wij zijn op het "verkeerde been" gezet doordat zij een - half jaar eerder ontdekte - schildklieraandoening had. Ondanks de medicatie knapte ze niet op en dat was "vreemd". Toen op een dag in december was het gewoon op .... ze kon niet meer en wilde niet meer. Omdat ook de d.a. voor een raadsel stond heb ik toestemming gegeven voor (beperkte) autopsie en daags erna kwam daaruit dat ze een tumor aan de milt had en een tumor bij het hart. Haar "niet opknappen" had dus helemaal niets met de schildklier(medicatie) te maken

[kiddo]

Wat verschrikkelijk...!! Blijf je dan niet met enorme gemengde gevoelens zitten?

[flatcoat]

Nee, geen gemengde gevoelens ..... wel het gevoel van dat als ik het geweten had, ik haar niet door had laten sukkelen ...... Nu gingen we er vanuit dat het door de schildklier kwam en dat is normaal gesproken goed te behandelen. Ze heeft nu voor mijn gevoel te lang "geleden" .... ondanks dat ze aangaf "ik wil wel maar ik kan niet". Tot de dag in december, toen was het "ik kan niet maar ik wil ook niet meer".

[kiddo]

*

[flatcoat]

Tja wanneer weet je zoiets? Bij mijn hond was het erg duidelijk .... en haar zo te zien vond ik veel erger dan dat ik afscheid moest nemen. Dit gunde ik haar niet. Natuurlijk is het afscheid zwaar, je wilt ze immers niet kwijt maar je hond te zien lijden wil je ook niet.
Ieder zal dat op zijn/haar eigen manier beleven/inschatten ..... denk dat niemand je daar raad over kan geven. Zolang je maar in je achterhoofd houdt dat je hond een hondwaardig bestaan heeft en geen pijn mag lijden .....
En ja, als je hond er dan niet meer is dringt pas tot je door hoe definitief het is ..... daar ontkomt niemand aan.
Wens je veel sterkte en wijsheid toe!!

[yuki]

Is het inderdaad zo dat de hond aangeeft ''ik wil niet meer?''.
Dat lees ik wel vaker.. ik probeer te begrijpen wat jullie daar mee bedoelen.
Dat is dus juist mijn dilemma nu..wanneer grijp je in?
Toevallig is mijn hond vandaag slecht te pas..hij is rillerig en loop langzaam. Gisteren was hij fit..
Hoe lang moet je zoiets aankijken? Of komt er echt een moment dat je het gewoon weet..
Tot hier en niet verder..
Ik wil echt niet dat hij lijdt..en ik wil ook zeker niet handelen uit mijn eigen angst hem kwijt te raken, begrijp je wat ik bedoel? Dat ik misschien langer door ga omdat ik zo bang ben voor het afscheid. Dat wil ik dus voorkomen..maar wanneer is het goed?

Om gek van te worden dit..

Dat is het allermoeilijkst! Bij mijn hondje werd in aug. ook kanker ontdekt (mastcelkanker) wij hebben uiteindelijk wel voor chemo gekozen. De enige die ik kende die dit had gedaan, heeft een hondje die ruim 3,5 jaar verder is na therapie en uiteraard hoopte ik ook op resultaat.

Al die tijd ging hij misschien ietsje achteruit, maar niet dramatisch. Alleen de laatste week (afgelopen december) zagen wij de levensvreugde zeker afnemen. Pijn toonde hij niet, dat doen veel honden niet, dat maakt het moeilijk. Preventief hebben wij hem de laatste dagen pijnmedicatie gegeven en samen toegeleefd naar het einde. Moeilijk, maar ook waardevol, dat wij het zo konden doen. Als ik perse had gewild hadden we best een paar dagen kunnen wachten, maar het maakte niets meer uit en het zou voor de verwerking ook niets hebben uitgemaakt, achteraf. Onze dierenarts legde het bij ons neer, hij zei dat het genoeg was, als wij vonden dat het genoeg was...........

Welke medicatie krijgt je hondje nu?
Wil je heel veel sterkte toewensen! Het is een rotziekte.

[kiddo]

*

[yuki]

Hij krijgt prednisolon 50 mg 1 tablet per dag
en dimazon 40 mg half tablet per dag.

Ik zal ten alle tijden uiteraard het welzijn van mijn hond voorop stellen. Absoluut..
Maar wat je ook zegt, ze tonen niet altijd pijn.
Ik moet er maar op vertrouwen dat we wel zien als het niet meer gaat en hij aangeeft dat hij niet meer wil (en kan).

Heb je met de d.a. overwogen pijnmedicatie te geven eventueel?
Ik zou er niet te zeker van uit gaan dat je hondje het aangeeft, dat maakt deze situaties ook zo moeilijk en verdrietig, het feit dat wij moeten bepalen, dat wij moeten aangeven dat het genoeg is.......

[kiddo]

*

[Sas]

Wat een ontzettend verdrietige periode is dit voor jullie, ik weet niets te zeggen maar wil je wel veel sterkte wensen Ik zou ook, net als jij, niet goed weten hoe je hiermee om moet gaan.

[kiddo]

*

[yuki]

Nee Dimazon (furesemid) is volgens mij een vochtafdrijver, het andere middel is een cortico.
Bij deze laatste geneesmiddelengroep mag je idd geen pijnstillers geven in de vorm van nsaid's (zoals rymadil) maar wel Tramadol. Deze laatste hebben wij in de laatste dagen aan onze hond gegeven, meer preventief, omdat we hem eventuele (voor ons niet zichtbare) pijn wilden besparen.
Ik weet niet in welke fase jullie zitten, maar missschien eens met je d.a. bespreken?

Heel veel sterkte!

[kiddo]

*

[yuki]

Denk je korter of langer?? Onze arts deed daar geen uitspraken over. Vooral omdat onze hond niets liet zien op consulten en zijn bloeduitslagen ronduit prachtig bleven tot het laatst......
Je kunt het zo moeilijk voorspellen, het kan op het laatst gewoon snel gaan. Niet leuk om te horen, maar realistisch en helaas waar.

[kiddo]

*

[BoNoblesse]

Hoi hoi, ik leef met je mee......
Het is moeilijk , heel moeilijk.
Wij hebben ook gedokterd, zoek mijn verhaal maar eens op, als je dat wilt hoor!
Maar wij hebben altijd gezegd; we doen alles voor haar, maar als ze pijn krijgt , dan houdt t op. En het klinkt misschien gek, maar als je zo begaan bent met je hond(lees zoveel van hem houdt) dan weet je wanneeer dat moment er is.
Dat gedokter heb ik geen spijt van gehad, ik heb haar toen alle kansen willen geven. En dat gaf mij toen ook een goed gevoel. Ik wilde ook steeds of zoveel mogelijk bij haar zijn en dat gaf mij ook een goed gevoel.
En mijn hond was natuurlijk ziek, maar had ook hele blijde dagen, ze mocht alles, kreeg alles en geloof me, al die aandacht van het hele gezin deed haar goed!
Sterkte, ik duim voor jullie en je mag altijd in een wonder geloven.

Groetjes.......

[yuki]

Ik denk korter..
Ook al is hij vrolijk en soms ook fit..hij is zo mager en die blik in zijn ogen..
Ik weet het niet.. ik geloof gewoon nooit dat hij dit weken zal volhouden zo.
Hij heeft totaal geen weerstand, als hij even buiten is geweest dan rilt hij als een gek. Ook al heeft hij een soort van jas aan.

Ik herken het , de blik in zijn ogen wat je schrijft. Mijn hondje sliep heel weinig, zelfs met de tramadol bleef hij heel alert. Dat was ook ongeveer het enige verontrustende, hij bleef eten, drinken, begroeten, snuffelen enz. Hij werd ook niet mager, integendeel hij kwam aan van alle verwennerij. Toch zul je het zien als het genoeg is. Echt waar....

[kiddo]

*

[kiddo]

*

[BoNoblesse]

Hoi,

Ja je gaat er werkelijk kapot aan.
Wat kan je van zo'n hond houden he?
Mijn hond was ook graat mager, (whippets zijn al niet zo dik), maar de DA maakte daar niet eens zoveel van.
Als ze ziek zijn, is de eetlust ' gewoon' minder.
Maar je bent ook zo allert, dat je eigenlijk niet meer gewoon naar ze kijkt. Je gaat overal iets achter zoeken.
Ja t valt niet mee, ik voel je verdriet hoor.

Groetjes.......

[kiddo]

*

[yuki]

Je kunt het volhouden hoor, je moet wel voor je hondje! Daarna kun je je laten gaan. Ik ben altijd bang geweest als ik zou gaan wanhopen, dat het weerslag zou hebben op mijn hond. De avond dat wij hoorden dat we beter met de chemo konden stoppen, omdat het niet aansloeg, gaf ik op de rit terug voor mijn gevoel de moed op. Dezelfde nacht werd hij heel beroerd.....

Probeer a.u.b. ook nog van elkaar te genieten! Deze laatste tijd is zo ontzettend kostbaar en zo belangrijk voor later......
Laat je verdriet van nu niet de vreugde van het nog samenzijn verdringen!

[kiddo]

*