Maligne Lymfoom

[kiddo]

*

[LongFields]

Jeetje, wat akelig en onverwacht dit, bij een nog zó jonge hond.
Ik hoop dat je toch nog een poosje kunt genieten van hem.
Is het een Mechelaar of Duitse Staande langhaar die dit heeft? Ik kan dat nergens terugvinden volgens mij.

[ghost]

Wat een afschuwelijk verhaal, heel veel sterkte!!!

En een dikke knuffel voor je hond....

groetjes

[freskin]

Jeetje.....dat is niet mis.... Onze vorige hond is 1 1/2 jaar geleden overleden. Hij was bijna 10 jaar oud. Dus niet zo jong als jullie hond maar ik schrok ook vreselijk toen ik het nieuws hoorde : maligne lymfoom. Toen hij een keer gaapte zag ik dat hij een grote bult in zijn bek had naast zijn tong. De wereld vergaat dan, want je voelt dan gelijk wel dat het mis is.....We zijn nog naar Utrecht geweest en omdat het gezwel rustig leek en hij geen uitzaaiingen had, overwogen wij om hem een chemokuur te geven. Maar twee weken later moesten we hem toch in laten slapen. Hij viel plotseling neer en kon bijna niet meer lopen. Vanaf het moment dat ik het gezwel ontdekte en het inslapen zat drie maanden. Hij is gelukkig tot het einde toe vrolijk geweest en zonder pijn. maar oh, wat doet het pijn!

Bij jullie hond zit het gezwel ook op een nare plaats....Ik hoop dat hij nog een tijdje zonder pijn bij jullie mag zijn. Geniet nog volop van hem. Wat iemand tegen mij zei:" de hond zelf weet van niets, dus probeer zo vrolijk mogelijk te doen". Dat is niet zo makkelijk.... Maar probeer de tijd die jullie hebben zo veel mogelijk van hem te genieten en maak veel foto´s. Geef hem maar een dikke knuffel

Heel veel sterkte!

[kiddo]

*

[kiddo]

*

[freskin]

Dank jullie wel..

Het is trouwens de Duitse staande langhaar die ziek is geworden.

Wel typisch die bult die jouw hond had in zijn bek. Onze hond heeft ook iets in zijn bek, een soort van witte vlek, lijkt op een soort van schimmel maar goed kon de arts het niet zien. Toen er op de rontgen de tumor zichtbaar was, is er ook niet meer naar zijn tong gekeken.
Maar nu ik jou er over hoor.. Misschien is het daar wel begonnen..

Maar ach...heeft het zin om er nog mee bezig te zijn waar het is begonnen?

Wat is het toch ook een rot ziekte he? en het gaat zo ongelooflijk snel..

Nee, het heeft geen zin om bezig te zijn waar het is begonnen.....Het is een vreselijke ziekte. Misschien is het bij onze hond ook wel elders in het lichaam begonnen waar we niets van gemerkt hebben. Je staat zo machteloos En het is helemaal moeilijk te bevatten als een hond nog zo jong is.

Ik was er ook dag en nacht mee bezig. Ik kon het niet van me afzetten......maar als ik dan zijn blije koppie zag en hij graag mee wilde lopen met onze andere hond, dacht ik weer aan wat diegene mij had gezegd. Dat gaf me een heel klein beetje steun.

edit* toevoeging

[Ceseman]

Verschrikkelijk om zo'n bericht te moeten horen, zo jong in de bloei van zijn leven.

Ik wil jullie veel sterkte toewensen.

[kiddo]

*

[rose]

Jee wat een rotverhaal
Heel veel sterkte voor nu en in de toekomst, lijkt mij heel moeilijk dit.

[kiddo]

*

[Ariane]

Afschuwelijk
Probeer ondanks alles nog van hem te genieten deze laatste weken....
Heel veel sterkte

[jip007]

vreselijk verdrietig dit ben al 3 honden kwijt aan die kl.te ziekte.
Heel veel sterkte.

[kiddo]

*

[Da-ki]

jakkes.... héél veel sterkte
dit valt niet mee om een plekje te geven, 3 jaar is veelste jong

[Rea]

Verdomme weer een
Als je 't voor jezelf een klein beetje op een rijtje hebt haal dan uit deze laatste tijd alles wat er te halen is. Geniet van je maatje en laat hem genieten.
Probeer je gevoelens naar hem toe ook in te schatten omdat hun heel duidelijk jou stemmingen lezen.
Heel veel sterkte, hier schrijven lost niets op, maar samen delen hier in vreugde en verdriet is heel bijzonder.

Volg je gevoel en zorg dat je optijd ingrijpt als 't achteruit gaat.

[gemini6]

Dag Allemaal.

Bij het topic voor aanmelden heb ik verteld dat ik op dit forum ben beland toen ik op zoek ging naar herkenning toen onze hond ineens ziek werd 2 en een half week geleden.
Hij had vage klachten maar inmiddels is bekend dat hij een tumor heeft en niet meer te genezen is. We zij echt helemaal aangeslagen door dit verschrikkelijke nieuws.
Ik heb geen woorden voor wat er door me heen gaat maar dat ik het nog moeilijker ga krijgen, is een ding wat zeker is. Ik denk dat ik daar gewoon heel huiverig voor ben en daarom steun zoek bij mensen die me begrijpen.
Op dit moment ligt alles een beetje stil..ik heb gewoon nergens echt zin aan. Ik voel me ongelooflijk verdrietig en soms vliegt het me allemaal ineens heel erg aan. Hij is nog geen 3 jaar! en ik wil nog helemaal niet zonder hem.
Onze hond is -door de medicatie- eigenlijk net als hij altijd was. Hij eet weer goed (is nog wel erg mager),speelt en blaft als hij voor het raam staat en iets ziet wat hem niet aanstaat (of juist wel).
Verwarrend is dat (hoewel ik natuurlijk heel blij ben dat hij zich nu weer zo voelt!). Ik heb niet het idee dat hij pijn heeft en volgens de arts reageert hij erg goed op de medicijnen dus kan hij nog wel een paar weken bij ons zijn. Hij heeft ook geen uitzaaiingen. Vorige week is hij in een speciale kliniek geweest in Duitsland waar ze een biopsie hebben gedaan en hem verder hebben onderzocht. De tumor zit bij zijn hart en longen en is zo groot als een tennisbal. Het drukt -nog- nergens tegen aan.
Ongelooflijk...3 weken geleden was hij zo aan het rennen en spelen door de sneeuw. Ik heb nog zulke mooie foto's gemaakt en dan ineens...
Ik kan het niet bevatten.
Uiteraard staat het voorop dat de hond niet zal lijden..dat is vanzelfsprekend. Zodra we merken en hij aangeeft dat het gewoon niet meer wil dan tja.. maar het is toch afschuwelijk? Ik heb echt geen moment stil gestaan dat hij ons zo vroeg zou kunnen gaan verlaten. Soms werd ik al naar bij de gedachte dat ik hem ooit..als hij oud zou zijn...zou moeten loslaten.

Ik moet gewoon even mijn verhaal kwijt.
Ik heb wel mensen om me heen die me begrijpen maar ik ben niet zo goed in me te uiten. Ik trek me toch wat terug als ik zoiets te verwerken krijg. Maar ik merk dat ik zo vol zit..dat ik het gewoon wil delen.
Op een forum is het natuurlijk ook wel ''veilig''. En jullie zijn allemaal dierenvrienden en herkennen het misschien ook wel. Dat voelt op dit moment fijn

Heb je een chemokuur overwogen? Ik heb begrepen dat honden daar niet zo ziek van zijn. Verder wil ik je heel veel sterkte wensen.

[samantha!]

Wat een verschrikkelijk nieuws zeg
Geniet nog van hem zolang het kan!
Heel veel sterkte!

[kiddo]

*

[kiddo]

*

[Rea]

Weet je misschien heel gek dat ik dit hier neerzet. Maar je hebt de mogelijkheid om ernaar toe te groeien.
De uitslag is in eerste instantie natuurlijk verpletterend. Maar je krijgt nu samen de mogelijkheid om naar een eind te gaan, ook dat is een bijzonder iets.
Ik weet dat die laatste periode zo heel bijzonder kan zijn. Ineens je hond verliezen is iets waar ik gewoon veel en veel slechter mee kan omgaan.
Nu kun je zelf de beslissing nemen om te stoppen op een moment dat voor jou en je maatje de juiste is.
Het afvallen is een teken wat je kunt zien, maar als hij daarnaast ook zoals je schrijft vrolijk is en geen pijn heeft da's toch een geweldig iets.
Geniet hiervan, haal eruit wat erin zit. Wil je nog speciale foto's maken doe 't dan nu, nu is er nog eigenlijk weinig te zien van alle ellende.
En fijn dat je prima contact hebt met je dierenarts, goed samen de vinger aan de pols houden.

[kiddo]

*

[BoNoblesse]

Hoi hoi,
Ik zit met tranen je verhaal te lezen!
Geniet, geniet en geniet van je hond zolang het nog kan.
Ik heb ook mijn schat door deze rot ziekte verlorenen het sloopt je werkelijk.
Dat je je hond ziet rondrennen en weet dat ie zo ziek is , is echt verschrikkelijk.
Ik hoop dat ie nog een mooie tijd bij jullie mag blijven en wens jullie heel veel sterkte.
Groetjes..........

[kiddo]

*

[*Linda*]

Ach, wat vreselijk voor jullie....Rotziekte!

Mijn Sun heeft dezelfde diagnose gehad, nu ruim anderhalf jaar geleden. Geen idee hoe het komt, maar hij is er nog steeds en doet het goed. Zijn tumoren zaten echter wel aan de oppervlakte (neus en poot) en waren dus goed weg te halen. Zit echter ook in zijn lymfeklier maar die is praktisch stabiel.

Wat onzettend jammer en verdrietig dat jullie hond dit op zo'n rotplek heeft en vooral ook nog zo jong is Ik snap ook heel goed de beslissing van jullie om niet te gaan dokteren. Je wint er misschien een paar maanden mee. Ja, die zullen dierbaar zijn en wat zal je ze koesteren, maar het is zo zwaar en ingrijpend voor je hond, dat trekt het niet recht... Heel veel sterkte.

[yamie]

enorm triest, zo'n jonge hond, ik kan me je gevoel heel goed voorstellen, de wetenschap dat...... maar probeer ( en ik zeg probeer, want of dat lukt...) juist met die wetenschap, NU te doen en leven zoals je graag wilt, zoals Rea al schreef, je kunt foto's nemen die je nog wil nemen, naar plekken toe gaan waar je nog samen wilt zijn, hem een lekkere biefstuk geven enz enz.

ik ben mijn meisje binnen een half uur verloren, van gezonde levendige hond, naar niks...
niet dat het 1 erger is dan het ander, het moeten missen is altijd erg, maar het feit van geen afscheid kunnen nemen, bepaalde dingen uitgesteld hebben enz. dat vreet aan me.... maar goed, zo vreet de wetenschap van.... aan jou, dat snap ik wel.
maar toch denk ik, dat afscheid nemen er "naar toe kunnen leven" , voor later beter verteerbaar is...

maar ja... van welke kant dan ook bekeken, het is beide ontzettend moeilijk, ik wens je dan ook veel sterkte

[kiddo]

*

[Hetty2501]

Jeetje wat een verhaal. Heel erg veel sterkte!

[kiddo]

*

[moosje]

Altijd k*t dit soort nieuws.

Heb vorige zomer een hond verloren aan kanker, was een gezwel in zijn buik. Op 14 juni (mijn verjaardag, hij was niet lekker) heeft de DA zijn hele buik op de foto gezet, niets te zien. En 4 weken later zat er een gezwel van anderhalve kilo, past op 2 handen... Het kan zo snel gaan... Heb op maandag de diagnose gekregen dat er 'tumoren' zaten, en op donderdag heeft de DA hem onder narcose gebracht om te kijken hoe ernstig het was. Kwam redelijk onverwacht, maar heb hem niet meer bij laten komen toen we wisten hoe groot het was. Zat helemaal verkleefd aan zijn buikwand en wat organen. Zo'n snel groeiende tumor had mijn DA nog niet gezien.

Geniet van de komende tijd, zo ver dat lukt.
Sterkte!