Zeeuwse labjes schreef:Voor wat betreft het gedrag van intacte reuen wil ik eens iets aan jullie voorleggen.
Ik heb de indruk dat reuen die in een roedel leven, waar ook teven in zitten veel minder problemen geven als er loopse teven in de buurt zijn dan reuen die alleen leven of samen met reuen. Zelfs als de roedel maar bestaat uit 1 teef en 1 reu.
Alsof de reu door de dagelijkse omgang met een teef veel beter weet hoe er mee om te gaan en dat het inderdaad maar een paar dagen per jaar echt interessant wordt.
De echt oversexte reuen die ik ken zijn bijna zonder uitzondering reuen die niet samenleven met een teef.
Wat is jullie ervaring?
Puchu leeft dus wel samen met een teef, alleen de teef is gesteriliseerd en wordt dus nooit loops.
Overigens, tot nu toe was hij prima te handelen als er loopse teven in de buurt waren. Oké hij kon wat pieperig zijn, in de buurt kon hij dan niet meer los (ik rij sowieso toch minimaal één keer per dag naar de polder), maar verder ging het prima.
Totdat afgelopen vrijdag waarschijnlijk een loopse teef pal bij ons voor de deur geplast heeft en sindsdien is het bijna een nachtmerrie te noemen

In 3 dagen tijd heeft hij misschien 15 uur geslapen, als hij al heeft geslapen die 15 uur. Ik heb die uren in ieder geval wel kunnen slapen, maar Kaya ligt nu ongeveer in coma dus ik vraag het me af.
Eerlijk is eerlijk hoor, ik word er zelf knetter getikt van, kan nog niet eens een normaal telefoongesprek hier voeren al 4 dagen. Maar echt, ik vind het voor Puchu ook dood zielig, die hond is compleet de weg kwijt met hele hysterische verwilderde ogen.
Waarschijnlijk zullen wij hem op basis van één zo'n gebeurtenis niet chemisch laten castreren, maar als dit steeds gebeurt als er een teef loop is in de buurt, dan doe ik het dus wel, hoe vreselijk ik het ook vind.
De reu-agressie, oké die heb ik in mijn zak gestoken en ik doe alles om hem iedere dag 1 á 1,5 uur los te laten rennen, daar kan ik echt wel mee leven, want verder is hij een geweldige schat van een hond.
Maar dit... ik vind het echt geen doen

en ik ken het ook niet hoor. Nu heb ik maar één keer een intacte reu gehad, in mijn jeugd, overigens wel 17 jaar lang, maar dit had ik hem nog nooit zien en horen doen.
Ik denk dat het dus tussen reuen onderling enorm kan verschillen die reacties en ervaar nu dus hoe enorm hevig het kan zijn.
We hopen maar dat het éénmalig is op deze manier.
Ik ben zo streng als ik kan zijn, geen gelazer hoppa op je plek en blijvennnn

en dat doet hij braaf.... al jankend en dat gaat maar door en door en door.
Hij lijkt nu sinds eind van de middag wat rustiger, hopelijk niet omdat hij zelf bekaf is, maar omdat het wat afneemt.
Het is maar even afwachten.