Wie heeft zijn reu laten castreren (ervaring)

[laura23]

Ik ben al een tijdje voor mezelf zoveel mogelijk info aan het verzamelen over het laten castreren van een reu of juist evt niet.

Ik ben dus ook erg benieuwd naar mensen die hun reu hebben laten helpen(casteren) en hoop van deze mensen een paar vragen beantwoord te krijgen:

-welk ras of kruising is je hond?epagneul breton
-waarom is besloten om hem te laten castreren?vergrote prostaat en kans op prostaatkanker daardoor en heftige reactie op loopse teven
-op welke leeftijd is hij geholpen?8,5 jaar
-is er eerst chemische castratie toegepast?ja, al eerder zonder enig effect, hij ging nog net zo hard achter de loopse teven aan
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? ja absoluut, geen enkele interesse meer in loopse teven enzijn prostaat is niet meer vergroot

overige info is ook welkom.
Alvast bedankt.

wat bij quireste nu wel lastig is is dat ie een stuk dikker is geworden ondanks minder eten en normale/ veel beweging. hij heeft ook altijd honger, is ook echt op zoek naar eten gegaan.
zijn vacht is uit gaan staan en is af en toe net ontploft. hij is wel aanhankelijker geworden en soms wat minder tollerant naar andere honden, hij snauwt nu makkelijker van zich af.

gr laura

[sjef]

Al onze reuen waren/zijn gecastreerd. Rassen, bouvier en herderkruisingen. Reden geen puppies. Heeft het geholpen, ja zeker. Veranderingen in gedrag nee. De mannelijke plichten werden evengoed gewoon verricht.

[pilugor]

-welk ras of kruising is je hond? herdermix
-waarom is besloten om hem te laten castreren? extreem nerveus rondom loopse teven
-op welke leeftijd is hij geholpen? 1,5 jaar (hij is nu ruim 2)
-is er eerst chemische castratie toegepast? nee
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? voor de helft, hij is minder nerveus en schrikkerig als er een loopse teef in de buurt is.

[monky555]

Ik ben al een tijdje voor mezelf zoveel mogelijk info aan het verzamelen over het laten castreren van een reu of juist evt niet.

Ik ben dus ook erg benieuwd naar mensen die hun reu hebben laten helpen(casteren) en hoop van deze mensen een paar vragen beantwoord te krijgen:

-welk ras of kruising is je hond?
Amerikaanse stafford
-waarom is besloten om hem te laten castreren?
vanwege zijn explosieve karakter & gezondheid
-op welke leeftijd is hij geholpen?
6 jaar, hij is nu 9,5 jaar
-is er eerst chemische castratie toegepast?
nee
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag?
ja echt perfect, het zal nooit een engel worden
maar jeetje zeg hij is er zo veel beter van geworden en ik dus ook
zijn mensagressie is zeker voor 80% verdwenen, hij is er veel openner van geworden

edit: voor zijn gezondheid, is het ook veel beter geweest
zijn bottengestel is nou niet echt goed te noemen (artrose, hernia, iets misterieus aan zijn r.achterpoot)
omdat hij nu veel minder explosief, nerveus & druk is
kan hij ook beter met zijn problemen omgaan (denk ik, het voelt zo iig)

overige info is ook welkom.
Alvast bedankt.

[blacky]

Ik ben al een tijdje voor mezelf zoveel mogelijk info aan het verzamelen over het laten castreren van een reu of juist evt niet.

Ik ben dus ook erg benieuwd naar mensen die hun reu hebben laten helpen(casteren) en hoop van deze mensen een paar vragen beantwoord te krijgen:

-welk ras of kruising is je hond? Coton de Tulear
-waarom is besloten om hem te laten castreren?Hij bleef maar rijden op ons teefje wilde niet meer met haar spelen maar haar alleen nog maar dekken. Dit zorgde er voor dat het altijd eindigde in vechten.-op welke leeftijd is hij geholpen?Hij heeft een hormoonimplantaat gekregen dat bij hem een jaar zal werken.-is er eerst chemische castratie toegepast? Zo zou je het ook kunnen noemen.
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? Ja hij speelt weer met ons teefje. Is van een wat angstige hond wat zelf verzekerder geworden. En bij het uitlaten heeft hij minder intresse (hangt niet meer gillend in de lijn) in andere honden.
Hij is dus niet gecastreerd maar dit heeft bijna het zelfde effect. Zijn ballen zijn gereduceerd tot bijna nul. Alleen is dit niet blijvend. Zoals het er nu naaruit ziet zal hij nog een keer zo'n implantaat krijgen en daarna gecastreerd worden.

overige info is ook welkom.
Alvast bedankt.

[Odi]

-welk ras of kruising is je hond? Border collie

-waarom is besloten om hem te laten castreren? Uitslag van zijn heupen door de Raad van beheer: C en zijn agressieve gedrag naar andere reuen. Ook reed hij op alles wat los en vastzat (behalve op ons 5). Verder had hij zeer veel interesse in teefjes. Alleen maar aan de billen willen ruiken en het haantje willen spelen. Hij had gewoon niet eens tijd om lekker te snuffelen, want teven waren veel interessanter. Ook had hij al als pup constant volle anaalklieren, tot aan zijn castratie. Toen was dat over.

-op welke leeftijd is hij geholpen? 1 jaar en 9 maanden

-is er eerst chemische castratie toegepast? Ja, 2 keer en ik had het idee dat zijn agressie naar andere honden erger werd

-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? Gedeeltelijk.
Ik ben zelf al jaren met hem aan de slag voor zijn gedrag, al heel veel gedaan en ik begin door alle uren die ik erin stop nu wel resultaat te zien. Maar hij zal nooit echt sociaal naar andere reuen worden.
Zijn gedrag naar teven is veel beter geworden.
Na de castratie had hij geen last meer van zijn anaalklieren.

[Rea]

-welk ras of kruising is je hond?
Amerikaanse cocker spaniel

-waarom is besloten om hem te laten castreren?
ivm een intacte teefjes hier in huis en hij epilepsie bleek te hebben.

-op welke leeftijd is hij geholpen?
2 1/2 jaar

-is er eerst chemische castratie toegepast?
nee

-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag?
Teun had geen problemen met z'n gedrag is ook niet veranderd
wel z'n vacht die is volledig naar de kl**te.
is ook niet dikker geworden

[Carma]

Onze reu ( sint bernard) is wel gecastereerd maar niet operatief. Hij heeft een hormoonchip.

Gr,Zonta

is dat dan weer anders als chemische castratie?

Ja. Dit is suprelorin en heeft minder bijwerkingen dan de chemische castratie.
Meer info: http://diergeneesmiddelen.info/bestande ... lorin.html

[Mit]

-welk ras of kruising is je hond? - Dogo Argentino
-waarom is besloten om hem te laten castreren? - Stress
-op welke leeftijd is hij geholpen? - Op 3 jarige leeftijd
-is er eerst chemische castratie toegepast? - Ja
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? - Ja

.

[Ceseman]

-welk ras of kruising is je hond?
Witte herder

-waarom is besloten om hem te laten castreren?
Vanwege diverse voorhuidontstekingen die ontaarden in een waar bloedblad

-op welke leeftijd is hij geholpen?
Op de leeftijd van 13 maanden

-is er eerst chemische castratie toegepast?
Nee

-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag?
Ja. maar met de kennis die ik nu heb, had ik hem nu niet hebben laten castreren.

Het aankomen in gewicht is bij César niet van toepassing, juist andersom hij krijgt relatief meer eten om op gewicht te blijven.

[wenche]

welk ras of kruising is je hond? Kruising mechelse herder
-waarom is besloten om hem te laten castreren? Te dominant gedrag al op 6 maanden leeftijd
-op welke leeftijd is hij geholpen? met ongeveer 8 maanden
-is er eerst chemische castratie toegepast? nee
-heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag? Ja, hij is in zo verre minder dominant geworden, dat hij trainbaar werd

[lieke]

Het valt me op dat alle postings van een positieve verandering of tenminste geen verslechtering melding maken (nou ja, op vachtverandering na).
Kennelijk is castratie zo slecht nog niet .

[monky555]

verandering die negatief zijn, zijn er wel hoor hier
alleen die wegen niet op tegen de positieve veranderingen in onze situatie

monky is zo'n 10 kilo kwijt aan spieren (had hij misschien wel goed kunnen gebruiken),
hij heeft altijd honger, maar komt niet aan gelukkig
het is meer een gratenpak, maar ja hoe minder gewicht hoe beter voor zijn botjes

verder dus alleen maar positieve verandering ,
hij kan nu mensen negeren, heeft sindsdien niet zomaar meer iemand gebeten
hij kreeg eindelijk rust in zijn koppie
hij is veel vrolijker, hij kan dingen makkelijker handelen
en hij kan sommige mensen nu wel accepteren,
het is leuk dat na 6 jaar eindelijk mijn zus weer eens rustig & "veilig" op visitte kan komen,
die hebben nu trouwens wel een hele bijzondere band, kijk het blijft altijd een etter
maar het is zo leuk als je dan hoort ach het is toch ook wel een lieverd, een beetje apart
maar hij heeft toch wel wat

[laeken]

Het valt me op dat alle postings van een positieve verandering of tenminste geen verslechtering melding maken (nou ja, op vachtverandering na).
Kennelijk is castratie zo slecht nog niet .

Ik denk dat veel eigenaren lichtelijk blind zijn voor de lichamelijke gevolgen. Ik heb zelden een reu gezien die er nog echt tof uit zag na castratie. Als het uiterlijk van je hond je ook iets waard is dan is die castratie meestal niet meteen positief. Ik hou bv helemaal niet van reuen met kleine tevenkoppies waar de vellen los hangen omdat het ooit mooie opgevulde gezichten waren. Grote lodderogen is bv een direct gevolg van castratie. Daar waar je hond eerder een mooi vol gezicht had rondom de oogkassen en jukbeenderen krijgt een gecastreerde reu vaak hangerige grote ogen met een ingevallen bekkie. Ze zijn mij even lief maar ik vind het wel echt heel erg jammer van het uiterlijk En dat uiterlijk hangt ook weer samen met de rest van de fysiek.

Ik denk dat als je een rustige brave hond nastreeft de verandering al snel positief is. Als je liever een krachtige mooie sportieve werkende hond wil zijn de gevolgen negatief. Vandaar dat je nooit een gecastreerde hond in de hondensport ziet. Je bent nogal gek als je je IPOIII wedstrijdhond gaat castreren. Of je behendigheidshond met veel talent en drive. Als dat allemaal niet boeit en je wil gewoon een brave rustige hond dan maakt het weer niks uit.

Kijk alleen al hoeveel redenen er zijn waartegen het allemaal zou helpen. Als ik dus een reu had die maar 1 probleem heeft, bv rijden op mijn teef die loops is en dan helemaal gek worden en ik castreer hem dan, dan krijgt hij netto alle veranderingen die als reden aangevoerd worden om je hond te castreren. De meeste van die veranderingen staan mij persoonlijk helemaal niet aan en wens ik helemaal niet voor mijn hond. Krijg ik er wel allemaal bij Het is nl niet zo dat de castratie alleen helpt tegen/voor hetgeen jij hem doorvoert. Alle effecten van castratie zullen optreden en omdat dat er nogal veel zijn hoeft het van mij niet. Ik vind het zonde.

Als je hond ziek is of er zijn medische redenen dan is het niet anders. Shit happens. Maar persoonlijk voor mijzelf geldt dat dat dan wel de enige reden is om het te doen. Begrijp ook dat een ander meer last van bepaald gedrag heeft dan ik en dat iemand anders zijn/haar hond om minder castreert. Dat moeten mensen zelf weten. Dat het alleen positief is of vooral positief is echter een enorm persoonlijk iets. Ik vind weinig positiefs aan de veranderingen die optreden in een gecastreerde hond. Persoonlijk dan he.

[lieke]

Marc, Cody's lichaam is inderdaad wat minder 'imposant' geworden, maar echt veel spierverlies heeft hij niet gekregen. Sterker nog: colliefokkers die hem hebben gezien waren verbaasd dat hij was gecastreerd. Wel heeft hij iets meer vacht gekregen, maar gelukkig niet die 'ontplofte' vacht die bijv. mijn Lyndie wel heeft gekregen. Lodderogen en losse vellen kan ik ook niet bij hem ontdekken.
Dit is een foto van hem, 2 jaar na zijn castratie:


Ik heb hem laten castreren omdat hij zo'n last had van de loopse teven thuis dat het volledig onhoudbaar werd. In een rijtjeshuis kun je nu eenmaal niet met een drie weken gillende reu zitten. Bovendien had ik geen goede mogelijkheid om hem te scheiden. In ieder geval brak hij door elke afscheiding heen en beet als een dolle om zich heen als hij obstakels op zijn pad vond. Ik heb nóg een litteken op m'n arm van een dergelijke uitbraak.
3 weken pension was geen oplossing en niemand wilde Cody voor 3 weken in huis hebben (kon ik goed begrijpen, want IK zou hem ook niet moeten als ik geen eigenaar ben ).
Ik had overigens totaal geen illusies over een makkelijker hanteerbare hond ná castratie maar toen dit wel het geval was, was ik in de zevende hemel. Geen spastisch gedoe meer als vriendjes van zoonlief langskwamen, wegsluiten bij bezoek, op godsonmogelijke tijdstippen uitlaten, etc.
En nee, ik had er nooit voor gekozen om een reu te nemen en 'die maar te laten castreren want dat is zo makkelijk', maar het liep nu eenmaal zo. En als ik nu terugkijk op de eerste 2 jaar zeg ik uit de grond van mijn hart: had ik het maar een jaar eerder gedaan.
Dat had heel wat bloed, zweet en tranen gescheeld. Van beide kanten. Want ik vond het helemaal geen leuke hond. Moest me zelfs dwingen om hem te knuffelen. En nu heb ik een hartstikke leuke hond waar ik oprecht dol op ben en die verknocht is aan mij. Tuurlijk heeft-ie nog steeds een gebruiksaanwijzing en moet ik hem nog steeds in de gaten houden.
't Is en blijft een bijzonder geval maar nu kan ik vol overtuiging zeggen dat hij tot zijn dood (hopelijk op zijn 20e!) toe bij mij blijft.

[marian*]

Ik ben al een tijdje voor mezelf zoveel mogelijk info aan het verzamelen over het laten castreren van een reu of juist evt niet.

Ik ben dus ook erg benieuwd naar mensen die hun reu hebben laten helpen(casteren) en hoop van deze mensen een paar vragen beantwoord te krijgen:

-welk ras of kruising is je hond?>>>>>>>>Kruising Cocker x Labrador.-waarom is besloten om hem te laten castreren?>>>>>maar één ding acherna lopen en dat was niet de bazin.-op welke leeftijd is hij geholpen?>>>>>>ruim anderhalf.-is er eerst chemische castratie toegepast?>>>>>Nee. -heeft de castratie geholpen tegen zijn kwaal en/ of gedrag?>>>>>Ja.In combinatie met homeopathie en wat gedragstherapie.
overige info is ook welkom.
Alvast bedankt.

[Tamara/Bayko]

Mijn border collie reu is afgelopen augustus gecastreerd op 7,5 jarige leeftijd. Het zat absoluut niet in de planning, maar op een dag bleek opeens een van zijn ballen ontzettend te zijn gekrompen. Dit duidt meestal op een ontsteking of een tumor. Aangezien Bayko geen koorts of andere symptomen van een ontsteking had en er geen uitsluitsel kon worden gegeven betreffende een tumor heb ik uiteindelijk besloten voor de 'veilige' optie te gaan en is hij dus gecastreerd. Ik zag er enorm tegenop, maar het is me 100 % meegevallen. Na de operatie was Bayko 's middags nog erg suf van de narcose, maar 's avonds was ie alweer de oude. Ik had een langere herstelperiode verwacht maar hij heeft echt nergens meer last van gehad. Wat z'n vacht betreft: die was toch al niet helemaal zoals het bij een border collie hoort te zijn, dus voor mij maakt het qua 'onderhoud' niet veel uit. Z'n haren staan nu nog iets meer naar buiten met slag erin dan vantevoren al het geval was. Qua gedrag was ik wel bang dat ie zou veranderen en dan bijvoorbeeld niet meer overweg zou kunnen met m'n teefje, maar dat is gelukkig niet zo. Naar andere patserige volwassen reuen is ie nog altijd geen watje. Dat gedrag zit er gewoon ingesleten en daar kan ik prima mee leven. Pups, halfwasreutjes tot ongeveer een jaar en teven vind ie nog steeds super. Na de castratie was ik er wel heel alert op of ie niet slomer zou worden. Even dacht ik een dipje te bemerken, maar dat kan ook mijn verbeelding zijn geweest omdat ik daar bang voor was. Inmiddels is wel duidelijk dat meneer nog net zo actief is als voorheen. Ik heb niet het idee dat ik erg veel moeite hoef te doen hem op een gezond gewicht te houden, maar dat zal ook te maken hebben met het feit dat ie nog net zo veel of misschien wel meer beweging krijgt als voor de operatie.

[laeken]

Marc, Cody's lichaam is inderdaad wat minder 'imposant' geworden, maar echt veel spierverlies heeft hij niet gekregen. Sterker nog: colliefokkers die hem hebben gezien waren verbaasd dat hij was gecastreerd. Wel heeft hij iets meer vacht gekregen, maar gelukkig niet die 'ontplofte' vacht die bijv. mijn Lyndie wel heeft gekregen. Lodderogen en losse vellen kan ik ook niet bij hem ontdekken.
Dit is een foto van hem, 2 jaar na zijn castratie:

Collies hebben de meest strakke gezichten in hondenland en ik ken geen ras dat zijn lichaam beter verbergt dan een collie. Ik vind het wel logisch dat mensen het dus niet zien. Castreer maar eens een Ambull en maak dan een foto van voor en na met 2 jaar ertussen. Dat is soms bijna eng.

Ik heb hem laten castreren omdat hij zo'n last had van de loopse teven thuis dat het volledig onhoudbaar werd. In een rijtjeshuis kun je nu eenmaal niet met een drie weken gillende reu zitten. Bovendien had ik geen goede mogelijkheid om hem te scheiden. In ieder geval brak hij door elke afscheiding heen en beet als een dolle om zich heen als hij obstakels op zijn pad vond. Ik heb nóg een litteken op m'n arm van een dergelijke uitbraak.
3 weken pension was geen oplossing en niemand wilde Cody voor 3 weken in huis hebben (kon ik goed begrijpen, want IK zou hem ook niet moeten als ik geen eigenaar ben ).

Groot gelijk hoor. De redenen zijn voor iedereen anders en als je niet meer met je hond door 1 deur kan moet je iets doen natuurlijk.

I

k had overigens totaal geen illusies over een makkelijker hanteerbare hond ná castratie maar toen dit wel het geval was, was ik in de zevende hemel. Geen spastisch gedoe meer als vriendjes van zoonlief langskwamen, wegsluiten bij bezoek, op godsonmogelijke tijdstippen uitlaten, etc.

Zoals ik dus al steeds zeg, je krijgt er een totaal andere hond voor terug. Niet alleen reageert hij niet meer op loopse teven op die manier, hij is gewoon totaal anders. Dat is wat ik dus zelf niet wil. Als ik een hond heb die mij perfect bevalt maar die 3 weken dol wordt als Eva loops is dan vind ik het verschrikkelijk dat hij in alle opzichten zo ontzettend gaat veranderen na castratie. Als je hond een lopend gedragsprobleem is ben je misschien blij met alle veranderingen. Als je hond een extreem stabiele waanzinnig mooie brave reu is moet je er wat mij betreft toch niet aan denken dat je daar zo ingrijpend mee gaat lopen rommelen omdat hij 2 keer per jaar door het lint gaat?

Dit laat wat mij betreft alleen maar meer zien dat het niet alleen om even rustig maken of evt het vechten wegsnijden gaat. Alles wordt anders. Soms is iemand daar blij mee, ik moest er bij Dapper dus niet aan denken. Hij vocht met reuen, daar stond echter tegenover dat hij vreselijk lief met alle mensen en al onze dieren was, extreem rustig in huis en lief voor Eva en Cleo. Dat hij dolgraag wilde werken, goed te motiveren was en bij wildvreemden op schoot kon gaan liggen slapen. Dat hij goed alleen kon zijn, fysiek helemaal in orde was voor hij ziek werd en geestelijk stabiel en betrouwbaar was. Ja, als Eva loops was was het even lastiger. Maar geen haar op mijn hoofd die er aan dacht die hond te veranderen. Als hij al zou stoppen met vechten dan nog zou ik niets veranderd willen zien aan zijn basisgedrag en karakter. Als dat wel zou gebeuren en hij ineens grimmig ging doen tegen de teefjes of sloom werd dan zou ik dat dus vreselijk gevonden hebben. En omdat het overal invloed op heeft en niet alleen de doelen van de baas nastreeft vind ik dat mensen er soms wel iets langer over na mogen denken.

[Fin]

Zoals ik dus al steeds zeg, je krijgt er een totaal andere hond voor terug. Niet alleen reageert hij niet meer op loopse teven op die manier, hij is gewoon totaal anders. Dat is wat ik dus zelf niet wil. Als ik een hond heb die mij perfect bevalt maar die 3 weken dol wordt als Eva loops is dan vind ik het verschrikkelijk dat hij in alle opzichten zo ontzettend gaat veranderen na castratie.
-knip-
Maar geen haar op mijn hoofd die er aan dacht die hond te veranderen. Als hij al zou stoppen met vechten dan nog zou ik niets veranderd willen zien aan zijn basisgedrag en karakter. Als dat wel zou gebeuren en hij ineens grimmig ging doen tegen de teefjes of sloom werd dan zou ik dat dus vreselijk gevonden hebben. En omdat het overal invloed op heeft en niet alleen de doelen van de baas nastreeft vind ik dat mensen er soms wel iets langer over na mogen denken.

Met het laatste wat jij zegt ben ik het eens. Er loopt hier ook een mevrouw met een jack russeltje en die had het over castreren, ik wees haar op Christo's vacht en vertelde haar van de fysieke veranderingen waar ik niet zo blij mee was. Maar: veel van wat jij hier zegt over 'je krijgt er een totaal andere hond voor terug' klopt naar mijn ervaring niet. Christo is nog steeds Chris, alleen naar mij toe ietsje makkelijker, maar dat kan ook het ouder worden zijn geweest. Aidan is nog steeds Aidan, maar ietsje makkelijker naar andere reuen toe, ook niet heel veel. En iets minder hoffelijk naar Durga toe, maar toen ze loops was, was ze nog steeds wel héél leuk. Voor de rest vliegen Chris en Aidan elkaar niet meer in de haren want de eerste in rang worden om te mogen dekken, dat hoeft niet meer zo. Prima, want zo kon ik ze allebei houden.

Aandringen op er goed over nadenken, ja, daar ben ik op voor. Maar je hoeft een ander er ook geen angst voor aan te jagen of hen aan te praten dat ze ontrouw plegen aan hun hond door hem 'in een totaal andere hond te willen veranderen'.

[lieke]

Zoals ik dus al steeds zeg, je krijgt er een totaal andere hond voor terug. Niet alleen reageert hij niet meer op loopse teven op die manier, hij is gewoon totaal anders. Dat is wat ik dus zelf niet wil. Als ik een hond heb die mij perfect bevalt maar die 3 weken dol wordt als Eva loops is dan vind ik het verschrikkelijk dat hij in alle opzichten zo ontzettend gaat veranderen na castratie.
-knip-
Maar geen haar op mijn hoofd die er aan dacht die hond te veranderen. Als hij al zou stoppen met vechten dan nog zou ik niets veranderd willen zien aan zijn basisgedrag en karakter. Als dat wel zou gebeuren en hij ineens grimmig ging doen tegen de teefjes of sloom werd dan zou ik dat dus vreselijk gevonden hebben. En omdat het overal invloed op heeft en niet alleen de doelen van de baas nastreeft vind ik dat mensen er soms wel iets langer over na mogen denken.

Met het laatste wat jij zegt ben ik het eens. Er loopt hier ook een mevrouw met een jack russeltje en die had het over castreren, ik wees haar op Christo's vacht en vertelde haar van de fysieke veranderingen waar ik niet zo blij mee was. Maar: veel van wat jij hier zegt over 'je krijgt er een totaal andere hond voor terug' klopt naar mijn ervaring niet. Christo is nog steeds Chris, alleen naar mij toe ietsje makkelijker, maar dat kan ook het ouder worden zijn geweest. Aidan is nog steeds Aidan, maar ietsje makkelijker naar andere reuen toe, ook niet heel veel. En iets minder hoffelijk naar Durga toe, maar toen ze loops was, was ze nog steeds wel héél leuk. Voor de rest vliegen Chris en Aidan elkaar niet meer in de haren want de eerste in rang worden om te mogen dekken, dat hoeft niet meer zo. Prima, want zo kon ik ze allebei houden.

Aandringen op er goed over nadenken, ja, daar ben ik op voor. Maar je hoeft een ander er ook geen angst voor aan te jagen of hen aan te praten dat ze ontrouw plegen aan hun hond door hem 'in een totaal andere hond te willen veranderen'.

Mijn Cody is ook niet veranderd in een brave borst, hoor
't Is en blijft een raar beest die nog steeds niet helemaal betrouwbaar is. Nog steeds kan happen zodra meneer iets niet zint, heel chagrijnig kan zijn.
Maar hij was niet alleen hondagressief, maar ook mensagressief. Da's minder leuk in een drukke woonwijk en zelf een drukke 8-jarige in huis, zachtjes uitgedrukt. En dat is er godzijdank helemaal van af. Hij wil gelukkig nu geen reuen meer vermoorden en kinderen bijten (en ja, dat wilde hij echt!) en zodra iemand in een straal van een meter in zijn buurt kwam in de aanval ging.
De enige reden waarom ik hem NIET herplaatste was dat niemand hem wilde hebben. Mensen die voor een collie kiezen, willen nu eenmaal niet een bijtgrage, slecht gehumeurde en onvoorspelbare collie. (Effe terzijde: ik ben in de loop der jaren diverse andere collies uit zijn lijn tegengekomen die exact hetzelfde karakter hadden ).
En een asiel kwam niet in m'n hoofd op. Ik ging er echt van uit: nu ja, ik heb voor hem gekozen en daar moet ik het dan maar mee doen. Tenslotte doe je je kind ook niet weg als het effe tegenzit.

[~Tine~]

Lelijker, bespiering weg, helemaal anders van uiterlijk? Ik zie het niet. Maar misschien ben ik er wel blind voor... Buiten dat hij nu wat dikker staat omdat het wedstrijdseizoen (flyball en agility) afgelopen is en de trainingen stil liggen.

Zijn spiermassa aan zijn achterpoten was deze maand nog precies hetzelfde als voor zijn castratie (sportcontrole bij fysiotherapeute).










En even fel en pittig doet hij ook nog steeds...

[blacky]

Ik ben van mening dat de bespiering afneemt omdat de mensen anders met de hond omgaan. Helaas worden veel reuen gecastreerd om ze rustiger te laten zijn. Blijf je actief met je hond omdat je de castratie om een andere rede hebt gedaan dan zal de bespiering er ook wel blijven. Maar ja de hondjes die nu eindelijk de heledag in hun mandje blijven liggen en niet meer als een zenuwpees door huis rennen. Ja die zullen wel wat bespiering verliezen denk ik.

[laeken]

Lelijker, bespiering weg, helemaal anders van uiterlijk? Ik zie het niet. Maar misschien ben ik er wel blind voor... Buiten dat hij nu wat dikker staat omdat het wedstrijdseizoen (flyball en agility) afgelopen is en de trainingen stil liggen.

Zijn spiermassa aan zijn achterpoten was deze maand nog precies hetzelfde als voor zijn castratie (sportcontrole bij fysiotherapeute).



En even fel en pittig doet hij ook nog steeds...

Een hond die niet reageert op steroïden vind ik heel bijzonder.

[S@ndr@]

Ik ben van mening dat de bespiering afneemt omdat de mensen anders met de hond omgaan. Helaas worden veel reuen gecastreerd om ze rustiger te laten zijn. Blijf je actief met je hond omdat je de castratie om een andere rede hebt gedaan dan zal de bespiering er ook wel blijven. Maar ja de hondjes die nu eindelijk de heledag in hun mandje blijven liggen en niet meer als een zenuwpees door huis rennen. Ja die zullen wel wat bespiering verliezen denk ik.

Ow natuurlijk testosteron heeft geen invloed op bespiering
tja ben ik even fout voorgelicht dan

[saffie]

Boy wordt morgenvroeg gecastreerd vanwege een vergrote prostaat en blaasproblemen die daar wellicht (en dus hopelijk) mee te maken hebben. Ik vind het jammer want anders had ik het nooit gedaan. Niet dat ik heel erg anti-castratie ben maar bij Boy was het voor zijn gedrag gewoon nooit nodig geweest. Maar het is nu niet anders.

Ik denk dat zijn vacht een ramp zal worden maar dat is dan ook maar niet anders.
Dat hij een hele andere hond zal worden ben ik dan weer niet bang voor. Hij is al tien jaar en men zegt altijd dat je een reu vroeg moet laten castreren wil je echt een grote verandering zien. We moeten het maar afwachten, als ik iets leer uit dit topic is het wel dat het per hond heel verschillend uit kan pakken.

[~Tine~]

Lelijker, bespiering weg, helemaal anders van uiterlijk? Ik zie het niet. Maar misschien ben ik er wel blind voor... Buiten dat hij nu wat dikker staat omdat het wedstrijdseizoen (flyball en agility) afgelopen is en de trainingen stil liggen.

Zijn spiermassa aan zijn achterpoten was deze maand nog precies hetzelfde als voor zijn castratie (sportcontrole bij fysiotherapeute).



En even fel en pittig doet hij ook nog steeds...

Een hond die niet reageert op steroïden vind ik heel bijzonder.

En wat wil je nu eigenlijk zeggen?

[CKS]

En ik vind het dan weer extreem bijzonder dat de enige persoon die hier gereageerd heeft die géén eerste hands ervaring heeft met een gecastreerde reu, het zoveel beter weet dan ál die mensen die om heel uiteenlopende redenen wél die ervaring hebben en die hier ook posten. Waar ik trouwens over het algemeen vrij gebalanceerde meningen van lees.

ook vind ik het bijzonder dat iemand die naar zeggen biologie gestudeerd heeft, blijkbaar niet op de hoogte is dat er ook steroïden geproduceerd worden buiten de testikels. Zodat na castratie de hoeveelheid hormonen wel afneemt maar absoluut niet tot nul gereduceerd wordt.

Logisch is dan weer wel dat de énige persoon die heilig overtuigd is dat honden na castratie in suffe, vormeloze, sexeloze non-wezens met ingevallen bekkies veranderen, dezelfde persoon is die en geen ervaring ermee heeft, en geen basiskennis biologie blijkt te hebben.

Kees

[laeken]

En ik vind het dan weer extreem bijzonder dat de enige persoon die hier gereageerd heeft die géén eerste hands ervaring heeft met een gecastreerde reu, het zoveel beter weet dan ál die mensen die om heel uiteenlopende redenen wél die ervaring hebben en die hier ook posten. Waar ik trouwens over het algemeen vrij gebalanceerde meningen van lees.

ook vind ik het bijzonder dat iemand die naar zeggen biologie gestudeerd heeft, blijkbaar niet op de hoogte is dat er ook steroïden geproduceerd worden buiten de testikels. Zodat na castratie de hoeveelheid hormonen wel afneemt maar absoluut niet tot nul gereduceerd wordt.

Logisch is dan weer wel dat de énige persoon die heilig overtuigd is dat honden na castratie in suffe, vormeloze, sexeloze non-wezens met ingevallen bekkies veranderen, dezelfde persoon is die en geen ervaring ermee heeft, en geen basiskennis biologie blijkt te hebben.

Kees

Daar hebben we Kees weer. Jij werd toch dierenarts? Dan weet je vast ook dat die steroïden geproduceerd in de bijnieren oa. een fractie zijn van wat er geproduceerd wordt met testikels. Teefjes produceren ook steroïden maar dat maakt ze dus geen reu. Daar hebben ze wel degelijk testikels voor nodig.

Verder ga ik niet zo graag meer met jou in discussie na al dat gescheld de vorige keer. Wat kan mij het schelen wat jij daar in Mexico van mijn mening vind . Wel weerleg ik graag even de argumenten die je aanvoert. Op je opmerkingen als "naar eigen zeggen biologie gestudeerd" ga ik maar helemaal niet in. Je moet zelf weten wat je gelooft. Vorige maand was ik nog een of ander verkoop-zaken-mannetje dat mensen op moest lichten om zijn villa aan het water te betalen en zijn dikke volvo. Waar jij je wijsheden vandaan haalt mag Joost weten maar ik woon in een huurhuisje aan het water en rij een Suzuki Swift van 1985

[CKS]

Daar hebben we Kees weer. Jij werd toch dierenarts? Dan weet je vast ook dat die steroïden geproduceerd in de bijnieren oa. een fractie zijn van wat er geproduceerd wordt met testikels. Teefjes produceren ook steroïden maar dat maakt ze dus geen reu. Daar hebben ze wel degelijk testikels voor nodig.

Hou toch op met dat eeuwige zwart-wit denken van je. Natuurlijk wordt er meer testosteron geproduceerd in de testikels dan in de bijnieren maar reu zijn is meer dan twee ballen hebben. Wat ik de afgelopen week weer heb mogen aanschouwen want mijn twee gecastreerde reuen hebben wederom gekoppeld gestaan met mijn loopse teef. Castratie maakt van een reu geen teef, van een teef geen reu en ze veranderen allebei ook niet in 'niets'.

Verder ga ik niet zo graag meer met jou in discussie na al dat gescheld de vorige keer. Wat kan mij het schelen wat jij daar in Mexico van mijn mening vind . Wel weerleg ik graag even de argumenten die je aanvoert. Op je opmerkingen als "naar eigen zeggen biologie gestudeerd" ga ik maar helemaal niet in. Je moet zelf weten wat je gelooft.

Ach ik geloof best dat je ergens een papiertje hebt liggen waarop staat dat je Drs. in de biologie bent. Maar ja dat zegt allemaal niet zoveel. Ikzelf ben geograaf, althans volgens de papieren. Maar om nou te zeggen dat de geografie in mijn bloed zit? Nee hoor. Vandaar dat ik ook iets anders ben gaan doen. Jij probeert tegenwoordig toch ook kunstenaar te worden? Zeg eens zelf, is dat omdat je een geboren bioloog bent of boeit de biologie je uiteindelijk toch niet voldoende om je daar voltijd mee bezig te houden? Flink blijven oefenen hoor. Je kunt vast een beter kunstenaar worden dan dat je bioloog bent.

Vorige maand was ik nog een of ander verkoop-zaken-mannetje dat mensen op moest lichten om zijn villa aan het water te betalen en zijn dikke volvo. Waar jij je wijsheden vandaan haalt mag Joost weten maar ik woon in een huurhuisje aan het water en rij een Suzuki Swift van 1985

Ach die volvo daar kwam je zelf mee aanzetten, weet je nog? dat je het zo naar vond dat er dierenartsen zijn die blijkbaar in een volvo rijden? Dat oplichten daar kwam je ook zelf mee: jij was degene die zwart op wit toegaf mensen voor te liegen als je daar later voordeel mee kon behalen. Ik scheld jou dus ook helemaal niet uit. Voor iemand die zichzelf zó laag kwalificeert kan ik niet eens een belediging verzinnen.
Ik probeer ook helemaal niet met je te discussieren overigens. Dat is ook zo goed als onmogelijk want niemand weet wat je echt denkt. Al die onzin die je in dit topic neerpent bijvoorbeeld, geloof je die écht, of schrijf je dat alleen omdat je denkt er later op de één of andere vreemde manier voordeel mee te behalen? Geen idee. Alleen als je weer met je gloeiende kolder aan komt zetten zal ik dat weer even weerleggen. Mensen zouden je eens gaan geloven.

Kees

[laeken]

Jeetje Kees, ben je gefrustreerd ofzo? Ik vat je fascinatie voor mij niet zo. Jij je mening, ik de mijne, maar ga niet lopen kletsen over mij als persoon want je kent me niet en weet niks van mij blijkbaar.