Nadat op 22 dec. longontsteking werd geconstateerd en de inzinking van net voor de kerstdagen leek het heel goed te gaan met het ventje. Zo goed dat ik toch een paar dagen op vakantie ben gegaan vlak voor oud en nieuw. Dante was mee en Mirto ging logeren bij mijn dochter (zijn 'tweede moeder'

). Groot was mijn schrik toen ik op nieuwjaarsdag werd opgebeld door een overstuur zijnde dochter die vertelde bij de dierenarts te zijn met Mirto. Hij had wéér een terugval gehad. Erg benauwd en zo.. Hij was nèt klaar met zijn AB kuur, maar kreeg nu weer opnieuw twee kuren mee

. Hij knapte gelukkig weer heel snel op (maar dat was de vorige keren ook zo

). Gisteren ben ik naar mijn eigen dierenarts gegaan (niet omdat er weer problemen waren, maar voor de zekerheid). Bij de spoedkliniek was een foto gemaakt en deze is vergeleken met een eerdere foto. Gelukkig is er duidelijk verbetering te zien
Mijn dierenarts is er niet zo voor normaal gesproken om dieren 'aan banden te leggen' maar in dit geval drong hij er toch op aan dat ik Mirto de komende 14 dagen zo rustig mogelijk hou. De dierenarts waar mijn dochter geweest is zei dat Mirto niet mocht wandelen, alleen in de tuin plassen e.d. Maar het blijkt dat hij zijn energie dan in huis gaat botvieren; als een waanzinnige rennen, springen, katten achterna enz.

. Dus gecontroleerde wandelingetjes lijken me dan toch beter. Mijn eigen da was het daar mee eens. Wel andere honden ontwijken (ivm zeer weinig weerstand en willen spelen).
Eten is ook nog heel wisselend. Eerst wilde hij zijn vlees helemaal niet meer. Toen brokken, gekookte kip, blikvoer, van alles geprobeerd (hij móest eten van de DA, al at hij leverworst..). Maar sinds vandaag eet hij weer zijn vlees, de ene keer achterelkaar, de andere keer moet ik het met de hand voeren. Maar goed, het gaat weer naar binnen!
Nou ik had me de puppytijd een beetje anders voorgesteld (dit speelt al sinds 11 december toen hij kennelhoest kreeg

). Maar goed, over 14 dagen hoop ik dat we alles achter ons kunnen laten!