Inge O schreef:Madelief schreef:
Maar ik ben zo met ze vergroeid, snap je?!
nee, daar kunnen wij echt totaal niet bij

.
stom is dat hè, zelfs als je weet dat ze het ergens goed hebben kunnen we ze nog niet loslaten

.
nu heb ik die luxesituatie niet dat ze ergens naar een leuke plek kunnen, dus in noodgevallen komt hier een oppas 'aan huis', 's ochtends en 's avonds. maar bah, bahh, wat vind ik dat ellendig en wat voel ik me dan schuldig

.
nu, wat jouw zorgen over yanthe's lompe akties betreft : die zijn natuurlijk onterecht, want een knieband scheuren kan ze natuurlijk ook best als jij erbij bent

.
Niemand begrijpt mij
Bonha kreeg soms ook wel eens oppas vroeger als ik echt lang weg was. Nouja, oppas, iemand die een lange wandeling met haar ging maken. Maar dat deed ze niet

. Nee. Ze bleef thuis

, t baasje komt HIER weer terug, dus HIER blijf ik. Toen zijn we er maar mee gestopt. Tenzij inderdaad in noodgevallen, als er echt persé een plas gedaan moest worden. Ze loopt ook linea recta naar huis als je haar loslaat.
Met Yanthe is ze niet vaak lang alleen. De ene keer dat ik iemand vroeg ze uit te laten bleek Yanthe van hetzelfde laken een pak. Loslaten in het park...madam deed een plasje en kwam weer keurig voor zitten voor de lijn. Breng me nu maar weer thuis

.
Maar thuis vindt Yanthe de oppas wel gezellig!!
Het is inderdaad gewoon lúxe dat ze allebei daarheen kunnen. Ik mag gewoon niet klagen.
En ja, haha, kapot gaan kan ze ook heel goed als ik erbij ben. Ik doe tenslotte ook weinig meer dan regelmatig een schietgebedje en mijn adem inhouden...

(deze geruststelling helpt niet hoor

)