Hoe verschillend kunnen honden zijn.

[Moos]

Ik stond net in de keuken een restje brie op te snijden. Honden staan dan bij me, want als ik bezig ben in de keuken krijgen ze weleens iets.
Ik snij dus twee stukjes af voor de hondjes ook, en hou dat eerst bij Vera voor d'r neus. Die ruikt eraan, ruikt nog eens, kijkt me aan van "fijn baas, daar zat ik nou echt op te wachten " en houdt d'r bek stijf dicht.
Ondertussen was Saar, die het allemaal maar lang vond duren, op haar achterpoten rondjes aan het draaien en in de lucht aan het happen in de hoop dat er dan als vanzelf een stukje brie in d'r bek valt Eerst even ruiken? Ben je gek. Eten is eten, en dat kan je maar beter zo snel mogelijk binnen hebben vindt ze

Grappig om dan het verschil tussen de twee zo duidelijk naast elkaar te zien.
In wat voor 'klein dingetje' verschillen jullie honden als dag en nacht? (Saar en Vera verschillen natuurlijk in basis karakter in veel meer dingen, maar dat noem ik dan geen 'klein dingetje' meer zeg maar ).

[Hilde]

Ik heb ook een uitlaathondje, dus die neem ik maar even als tweede hond in gedachten. Het verschil dat ik heel goed merk is de aanhankelijkheid bij mensen. Beau heeft buiten tijdens het loslopen zoiets van: 'Aaien? Waarom? We zijn hier toch niet om geaait te worden?' en Elfi meer 'JAA! Krab me maar even stevig over m'n rug hoor...' Dat is echt heel erg grappig om te zien. En ook als iemand anders ze wil aaien dan loopt Beau heel droog door en Elfi blijft helemaal staan en als je niet lang genoeg aanhaalt gaat ze tegen je benen springen

[Aiske]

Mijn eerste Stabij kon ik alles voorhouden maar aanpakken dat deed ze niet.... Altijd eerst de baas of iemand anders, als die dan niet neer vielen dan wilde ze ook proeven maar deed iemand dat niet (ookal was het kaas of worst) dan beliefde ze het ook niet te eten
De andere honden hebben dat nooit gedaan, hoewel Jelmer het nu ook zo nu en dan doet bij nieuwe smaken.

[Caro.]

Als het om eten gaat, dan is Kaya zoals Vera: eerst eraan ruiken en ik heb haar er weleens van verdacht dat ze echt haar neus kon optrekken Zij eet dus absoluut niet alles.
Puchu gaat er van uit dat het eetbaar is, als ik het voor zijn neus hou: hap slik weg dus

Het grootste verschil is hier spelen. Kaya is spelend geboren, altijd en overal is ze in voor een spelletje. Ik kan haar er bij wijze van spreken wakker voor maken.
Puchu speelt nauwelijks en is ook niet dol te krijgen. Al doe ik nog zo gek, hij kijkt me aan of hij het totaaaaal niet begrijpt en het interesseert hem ook helemaal niets. Wat hij soms nog weleens doet is spelen zonder speeltje, dus echt samen een beetje stoeien, maar daar houd het echt wel bij op.

[Moos]

Als het om eten gaat, dan is Kaya zoals Vera: eerst eraan ruiken en ik heb haar er weleens van verdacht dat ze echt haar neus kon optrekken Zij eet dus absoluut niet alles.
Puchu gaat er van uit dat het eetbaar is, als ik het voor zijn neus hou: hap slik weg dus

Het grootste verschil is hier spelen. Kaya is spelend geboren, altijd en overal is ze in voor een spelletje. Ik kan haar er bij wijze van spreken wakker voor maken.
Puchu speelt nauwelijks en is ook niet dol te krijgen. Al doe ik nog zo gek, hij kijkt me aan of hij het totaaaaal niet begrijpt en het interesseert hem ook helemaal niets. Wat hij soms nog weleens doet is spelen zonder speeltje, dus echt samen een beetje stoeien, maar daar houd het echt wel bij op.

Haha, da's wel grappig, want ook qua spelen is Vera dan Kaya, en Saar Puchu Spelen met Vera doet Saar dan wel weer graag en veel, maar met mij of met speeltjes vindt ze heeeel raar en doet ze dus ook amper.

[Mirri]

haha wat leuk he.
Ik had van de week per ongeluk verkeerde schapenvetjes gekocht en deze was van pens en normaal ik knoflook.
Max is net een klikko dus die geeft er niets om hap slik weg. Noi daar in tegen blieft het niet

[Zoek stok!]

Hetzelfde met eten bij Bram en Izzie. Bram ruikt eerst en eet dan. Izzie eet alles wat je haar voorhoudt, zonder te ruiken.

De bal. Izzie vindt het erg geinig om te ballen. Bram kijkt meestal of je een moordaanslag pleegt als er een bal richting hem gaat

Contact. Bram is meestal erg op zichzelf. Izzie ligt het liefst tegen je aan.

En zo kan ik er nog wel tig opnoemen, ze verschillen nogal

[Sita]

Ik zit mij echt af te vragen of Taro en Sita uberhaupt iets hetzelfde doen

[Moos]

De bal. Izzie vindt het erg geinig om te ballen. Bram kijkt meestal of je een moordaanslag pleegt als er een bal richting hem gaat

Contact. Bram is meestal erg op zichzelf. Izzie ligt het liefst tegen je aan.

En zo kan ik er nog wel tig opnoemen, ze verschillen nogal

Oh ja die twee hebben Saar en Vera ook. Saar is dan Bram en Vera is Izzie Alleen Saar heeft ook nog nooit in d'r leven een bal in haar bek gehad. Bram wil er nog weleens voor de gein mee rondrennen geloof ik he?

[Zoek stok!]

De bal. Izzie vindt het erg geinig om te ballen. Bram kijkt meestal of je een moordaanslag pleegt als er een bal richting hem gaat

Contact. Bram is meestal erg op zichzelf. Izzie ligt het liefst tegen je aan.

En zo kan ik er nog wel tig opnoemen, ze verschillen nogal

Oh ja die twee hebben Saar en Vera ook. Saar is dan Bram en Vera is Izzie Alleen Saar heeft ook nog nooit in d'r leven een bal in haar bek gehad. Bram wil er nog weleens voor de gein mee rondrennen geloof ik he?

Ja als het Bram uitkomt, wil hij soms wel even ballen. Maar je moet er vooral niet op rekenen

[Moos]

Ik zit mij echt af te vragen of Taro en Sita uberhaupt iets hetzelfde doen

Daar zeg je wat

[*Anita*]

Het enige waar beide honden hetzelfde in zijn is dat ze erg baasgericht zijn en de liefde voor de bal.
Maar dan houd het ook op.
Harley is met eten behoorlijk pietluttig. Toya pakt het wel voorzichtig aan maar eet alles.
Harley ligt het liefst op schoot en is een erge stresskip.
Bij Toya staat alles in het teken van aktie en is ook vaak erg zelfverzekerd
kan nog wel effe doorgaan

[estelle]

Woopy mag dolgraag dicht tegen je aan liggen (Bikkel ook). Het liefst half op schoot met zijn kop. En dan maar kroelen.
Hera vind het echt bijna afschuwelijk om te knuffelen. Ze ligt vaak zo lekker languit op de bank en dan moet ik gewoon naast haar zitten om te aaien maar 9 van de 10x staat ze na een halve minuut al zuchtend op en gaat elders liggen met een blik alsof ik haar zojuist iets vreselijks heb aangedaan.

Nou ja en met de bal moet je ook niet bij Woopy wezen. Wat daar nou de lol van is ontgaat hem echt al jaren.
Bikkel en Hera kunnen daar geen genoeg van krijgen.

[Anne&Taar]

Als het op eten aankomt zijn mijn Goldens ernstig aan elkaar gewaagd: Als t in je bek past, moet t opgegeten worden...als t heel veel groter is, loop je ervoor weg. Net twee brul-kikkertjes...

[Tamara.]

Hier verschillen ze als dag en nacht

Als Bowie een snoepje uit de hand krijgt gaat dat niet zachtzinnig, ze vreet bijna letterlijk je vingers op.
Fien pakt een snoepje heeeeel zachtjes en voorzichtig aan.

Bowie is niet zo knuffelig en aanhalerig als fien. Bowie vindt het wel lekker om aangehaald te worden en een knuffel te krijgen maar Fien is een ongelooflijke knuffelhond en zoekt het ook zelf op.

[Frenkie]

Wieke vreet alles zonder eerst te ruiken wat je hebt en als je niet oppast ben je je vingers kwijt. Timo wil altijd eerst even ruiken en dan pakt hij het heel zachtjes uit je hand.

Timo is veel meer op zichzelf terwijl Wieke het liefste in je kruipt.

[Caro.]

Hetzelfde met eten bij Bram en Izzie. Bram ruikt eerst en eet dan. Izzie eet alles wat je haar voorhoudt, zonder te ruiken.

De bal. Izzie vindt het erg geinig om te ballen. Bram kijkt meestal of je een moordaanslag pleegt als er een bal richting hem gaat

Contact. Bram is meestal erg op zichzelf. Izzie ligt het liefst tegen je aan.

En zo kan ik er nog wel tig opnoemen, ze verschillen nogal

Whoehahaha Wat kan je dat treffend omschrijven, ik schoot direct in de lach: exact de kop van Puch 'moordaanslag' :N:

Wat hij trouwens nog weleens leuk vind, zijn dingen die hij buiten vindt: een handschoen, een zakdoek of dat soort zaken. Daar rent en gooit hij een minuut als een dolle mee en even zo snel laat hij het ook volkomen links liggen na een minuut
Zo ook wasgoed: zodra ik met wasgoed aan kom (altijd bij het vuile goed ) dan komt hij aanrennen, pikt er iets uit en gaat daar eventjes gek mee doen.

[Sonnie1983]

Diego is niet springerig, Ivan wel.

Diego leert snel, Ivan niet zo snel.

Diego heeft geen zitkont, Ivan is een rustig hondje

Diego is geen knuffelbeest maar heeeeeeeeeeeeeeel af en toe, ivan is onze knuffel

Diego heeft staande oren en Ivan heeft nog flappers (die af en toe nu recht gaan staan)

Diego onze aanstellerd, Ivan is het relaxte hondje (we weten bijna zeker dat als we over paar maanden weekend weg zijn en de honden een weekend naar pension gaan dat Diego gaat piepen en Ivan zal het wel best vinden).

[Inge]

Hier verschillen ze echt enorm.

Marouck is heeeeeeeeel druk, Biène is meestal heel rustig.
Marouck blaft op alles, Biène blaft alleen als ze aangelijnd wordt en als de pakwerker in zicht komt.
Marouck was tijdens haar loopsheid 19 dagen hitsig (van de 21 ), Biène is maar een dag of 3 bereid te gaan "staan".
Marouck bijt niet door, Biène wel :N:
Marouck lebbert constant als ze de kans krijgt, bij Biène mag ik blij zijn als ik een likje krijg.
Marouck vindt alle mensen leuk, Biène niet.
Marouck vindt alle honden leuk, Biène niet.
Marouck is klein, Biène is aan de grote kant (voor een teef).

Wat ze gemeen hebben is de liefde voor ballen. Ook liggen ze beide graag op schoot (hoewel Biène na een tijdje wel weer weg te sturen is, Marouck vindt wegsturen geen optie).
Beide zijn behoorlijk op mij gericht. En beide zijn het vreetzakken (hoewel Marouck wel even "proeft" als iets per ongeluk op de grond valt tijdens het koken (paprika, champignons), Biène heeft maar 1 missie en dat is alles wat eetbaar is of lijkt zo snel mogelijk naar binnen werken (vandaag weer iets achteruit haar keel proberen te krijgen..zonder succes overigens. Volgens mij was het iets van plastic ).

[Hanneke2]

Ik zit zo te denken, maar mijn stel lijkt in heel veel dingen juist op elkaar. Ja, Lilo is voorzichtiger en trekt eerder haar bek open, maar verder... kweetniet, de intentie is ergens steeds hetzelfde, alleen heeft Jack meestal veel meer zelfvertrouwen. Ze springen allebei tegen me aan, pakken koekies heel voorzichtig aan, moeten altijd wel even goed kijken wat ik ze als eten aanbiedt, willen allebei op schoot of tegen elkaar aan liggen...

Oh, de DA, daar is het een wereld van verschil! Jack loopt stoer naar binnen en verandert dan even in een nerveus wrak als hij onderzocht moet worden, piept hartverscheurend bij een spuitje en verstijft van ellende als er aan zijn zijn oren of poten wordt gezeten. Lilo loopt huppelend naar binnen, laat zich moeiteloos overal bevoelen en bekneden, en verblikt of verbloost niet bij een spuitje.

De eerste keer stond ik ook lichtelijk met mijn bek open, maar Lilo is de ideale patiënt. Jack is alleen de ideale patiënt als hij niet de patiënt is, dan is hij reuzegezellig, kijkt geïnteressseerd mee hoe de poezen of Lilo onderzocht worden en gaat dan stiekum een laatje met medicijnen opentrekken in de hoop dat daar de koekies liggen.

[renee-uk]

Ik stond net in de keuken een restje brie op te snijden. Honden staan dan bij me, want als ik bezig ben in de keuken krijgen ze weleens iets.
Ik snij dus twee stukjes af voor de hondjes ook, en hou dat eerst bij Vera voor d'r neus. Die ruikt eraan, ruikt nog eens, kijkt me aan van "fijn baas, daar zat ik nou echt op te wachten " en houdt d'r bek stijf dicht.
Ondertussen was Saar, die het allemaal maar lang vond duren, op haar achterpoten rondjes aan het draaien en in de lucht aan het happen in de hoop dat er dan als vanzelf een stukje brie in d'r bek valt Eerst even ruiken? Ben je gek. Eten is eten, en dat kan je maar beter zo snel mogelijk binnen hebben vindt ze

Grappig om dan het verschil tussen de twee zo duidelijk naast elkaar te zien.
In wat voor 'klein dingetje' verschillen jullie honden als dag en nacht? (Saar en Vera verschillen natuurlijk in basis karakter in veel meer dingen, maar dat noem ik dan geen 'klein dingetje' meer zeg maar ).

Het is of je het over Jan en Gina hebt, waarbij Gina Saartje speelt en Jan Vera.
Het wil nog wel eens helpen als ik eerst een hapje neem en het Jan dan aanbied, 8 van de 10 keer eet ie het dan wel, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ie dat meer doet om mij te plezieren dan omdat hij het zelf zo nodig vindt