Nou rent die hond elke keer dat ik 'm tegenkom onmiddellijk op Hades af en dat baasje let totaal niet op 'm. Hades vindt hem echt NIET leuk inmiddels, wat ik me kan voorstellen want het is nogal een patsertje, dus ik probeer ze zoveel mogelijk te ontwijken en draai onmiddellijk om als ik ze aan zie komen. Nu liep ik net het laatste rondje met Hades en ja hoor, we gaan een bocht en en BAM, dat beest staat recht voor onze neus, geen baasje te bekennen. Gelijk een dikke borstel omhoog, rondjes om Hades draaien en voor ik het wist zaten ze lekker tegen elkaar op te grommen en begon de herder echt fysiek contact te zoeken. Hades is gelukkig (nog) niet zo heel dapper dus ik kon 'm goed meekrijgen en de herder werd inmiddels geroepen, maar allejezus wat irritant zeg. Toen ik een stukje verder was gelopen zag ik bazin nog net aan de overkant van een straat lopen (ze was dus al overgestoken terwijl haar hond nog bij ons stond en ze 'm helemaal niet kon zien), dus ik brulde uit alle macht 'ANDERS HOUD JE 'M VAST OFZO!' want iets gevatters kwam helaas niet in me op op dat moment
Ik heb nog een keer teruggebruld 'DAT ZAG IK JA...
Nou goed, ik moest het even kwijt, ik schrok namelijk best wel een beetje omdat het zo onverwachts en snel ging. En het was ook helemaal niet heel heftig ofzo, maar ik erger me echt kapot aan dat mens en dat gebeurt niet vaak. Blijven ontwijken maar, want ik heb altijd Hades bij me als ik ze zie, dus een goed gesprek wil dan niet echt vrees ik. Jammer.
Iets heel anders vandaag wat wel heel erg leuk was, op de terugweg van weekendje Amsterdam naar Groningen waren we (vriendin, schoonmoeder, Hades en ik) even gestopt in Heerenveen om een kopje koffie bij m'n beppe (oma, voor de niet-Friezen, 80 jaar) te doen. Hades mocht 'natuuuurlijk, anders moet hij alleen blijven in de auto, dat kan toch niet!' ook mee, wat ik wel heel lief vond want m'n beppe is stiekem heel erg bang voor honden en had Hades nog nooit gezien. Haar eerste reactie 'Dus dat is het pupje
Hij was de eerste vijf minuten nogal hyper van 1.5 uur in de auto zitten dus hielden we 'm maar even vast, maar toen hij wat rustiger werd ging hij heel kalm lekker een beetje uit het raam kijken, wat voorzichtig snuffelen en zelfs lekker liggen. En beppe vond 'm helemaal niet eng meer! Ze heeft 'm niet geaaid (we waren er een half uurtje), maar ze vond het niet eng als hij even langsliep en aan haar snuffelde ofzo, ze vond 'm wel heel mooi en 'toch ook wel een lieverd he, maar hij is wel wat groter dan ik had gedacht :N: '. Het ging echt veel beter dan ik had verwacht, vooral omdat m'n beppe een volstrekt non-hond-proof huis heeft met overal dingen (kerstballen, ornamentjes, stenen ballen, (nep)planten, ijzeren ballen, boeken, mandjes, heel veel balachtige/knaagbare objecten in elk geval :N: ) op de grond en neushoogte. Hij heeft niets aangeraakt, alleen maar heel voorzichtig gesnuffeld


