op de foto, was ze nog praktisch weg hoor, ik kreeg haar vrijwel slapend mee naar huis, ze reageerde erg op de ketamine ( trillen, janken, smakken)
dat was net over zeg maar, maar je ziet het nog wel aan haar koppie.
we zijn de nacht goed doorgekomen, uit eindelijk ben ik wel in slaap gevallen en toen ik een uur daarna wakker werd, was haar kleedje leeg
ze zat op de bank, te muffen naar geluiden buiten.
nu ligt ze samen met Megan op mijn matras.
nu is het afwachten hoe de wond het gaat doen, maar ze is iig weer redelijk op de been. we gaan zo nog maar even samen slapen denk ik...
bedankt voor alle duimen
