Discussie opvoeden

[chrico]

Ik heb geloof ik nog nooit eerder advies gelezen over kinderen en honden waarin een slot op de bench werd genoemd.

Ik denk dat je van te voren eigenlijk bepaalde situaties kan inschatten. Ik neem ook even voor het gemak aan dat dit kind niet voor het eerst daar was dus dat bekend is hoe het luistergedrag of het totaal plaatje qua type kind ook bekend is.
Hier heb ik als er bepaalde kinderen zijn (2 vriendjes zijn autistisch) voor de zekerheid de kennels op slot, gewoon voor je weet het nooit. Niet dat het ooit gebeurd is dat er 1 de kennels open maakte maar wel dat foei dat mag niet niet afdoende is.
Als je je voorzorgsmaatregels dan niet zozeer voor het kind neemt doe het dan voor de honden. 1 van die vriendjes doet op zijn manier lief tegen de honden maar voor de honden is het pesten. Ik wil dat niet hebben dus ik moet er voor zorgen dat dat ook niet gebeurd, ook niet als ik even de was ophang of wat dan ook.

[nana]

Straffen (op deze leeftijd) doe je pas, nadat je een paar x gewaarschuwd hebt, gaan ze door, dan straffen.
Daar komt bij, dat het kind niet fout was, maar de oppasmoeder wel, die had het kind niet in deze situatie moeten brengen.

Het kind was OOK in fout vind ik. Het werd door de oppasmoeder niet verplicht om de hond op te heffen ofzo.

En voor een ernstig feit als dit (althans, ik vind het een ernstig feit) zou ik ook een lichte straf geven. Al is het maar om mijn woorden beter te laten doordringen.

Het kind was alleen met de hond, kind is door TS in die situatie gebracht, dan ga je dus niet straffen.

Dus als je een zakje snoepjes in de kast hebt liggen en je hebt een vierjarige dan breng je dat kindje in die situatie en mag je niet straffen of streng toespreken. Dus moet de snoepkast op slot??

[smoekie]

Dus als je een zakje snoepjes in de kast hebt liggen en je hebt een vierjarige dan breng je dat kindje in die situatie en mag je niet straffen of streng toespreken. Dus moet de snoepkast op slot??

Je "leert" (probeert) het kind ten eerste dat het niet in de snoepkast mag, en als het het dan toch doet leg je uit waarom het niet mag. Als het kind dan niet luistert kan je het kind altijd nog straffen door het op de trap te zetten of wat dan ook. Maar niet direct bij de 1e "overtreding" al direct straffen. En dat is wel wat hier gebeurt is. En aan de manier te lezen kwam nou niet over dat ze het kind op de trap had gezet. Als je zegt ik heb het kind voor straf op de trap gezet komt dat heel anders over dan dat er gezegd wordt


"Ik wordt niet gauw kwaad maar nu ben ik toch echt wel even goed uit mijn slof geschoten. Ik heb hem ook een beste straf gegeven"

Denk dat door de reacties die hier gegeven zijn de "straf" wat "genuanceerd" is om toch niet te hard over te komen, maar dat van ff op de trap zetten geen sprake is geweest.

Persoonlijk vind ik er nogal een verschil inzitten of je een oppaskind hebt die aan de snoeppot/kast zit of aan de bench waar een hond in verblijft. Veiligheid voor beide moet je als oppasmoeder zoveel mogelijk waarborgen. En nogmaals, nu zat de hond in de bench en is ie er door het kind uitgelaten, uit haar eigen tekst mag op te maken zijn dat de hond vaak genoeg met het kind achterblijft zonder dat de hond in de bench gedaan wordt, of zonder dat ze het kind meeneemt omdat het "zichzelf kan verplaatsen"

Alle dingen die gevaarlijke situaties op kan leveren moet je proberen zoveel mogelijk voor te zijn.

Dat houd dus in te zorgen dat je het kind nooit met de hond alleen achter laat, er desnoods voor zorgt als je het kind alleen in een ruimte laat hij/zij de bench niet kan open maken (is dit dus een goede les geweest) en in geval van die snoepjes waar jij het over hebt kun je mijn inziens totaal niet met elkaar vergelijken. Een snoepkast moet je op slot doen als daar gevaarlijke snoepjes in liggen waar het kind in kan stikken (zuurtjes e.d.) Ik heb hier ook een snoepkast en daar kan ze gewoon bij en soms pakt ze daar ook gewoon wat uit, maar alles wat daar in ligt is "veilig" voor haar. Al het andere waarvan ik niet wil dat ze dat al krijgt omdat ik dat gevaarlijk vind (zuurtjes-kauwgum e.d.) ligt toch echt daar waar zij er niet bij kan. Net zo goed als huishoudelijke schoonmaakspullen. Daarvoor zorg je ook dat ze er niet bij kunnen komen.

Ik snap dat moeilijke gedoe echt niet hoor.

Zij heeft een steek laten vallen en had het kind niet mogen straffen. Ze had hem uit moeten leggen waarom hij de hond niet uit de bench mag halen, waarom hij de hond zo niet mag "meeslepen" etc. Doet ie het dan nog ja dan kun je het kind straffen door het op de trap te zetten of wat dan ook. Maar nogmaals dat is dus niet de indruk die ik hier van haar kreeg door bovenstaande gekleurde opmerking.

[manonnetje86]

Zij heeft een steek laten vallen en had het kind niet mogen straffen. Ze had hem uit moeten leggen waarom hij de hond niet uit de bench mag halen, waarom hij de hond zo niet mag "meeslepen" etc. Doet ie het dan nog ja dan kun je het kind straffen door het op de trap te zetten of wat dan ook. Maar nogmaals dat is dus niet de indruk die ik hier van haar kreeg door bovenstaande gekleurde opmerking.

Als je alles gelezen hebt dan heb je ook kunnen lezen wat er nog gebeurt is voor ik het jongetje op de gang zet. Dat ik wel degelijk eerst nog gepraat heb.

Daarbij als je kinderen ik weet niet hoe vaak moet zeggen dat ze elke keer niet aan de snoeppot mogen zitten dan ga ik echt wel een keer straf uitdelen.
Wanneer hij er 3 dagen achter elkaar bij zit en ik 3 dagem moet waarschuwen dan is het de 4de dag wel raak en waarschuw ik niet meer.
Maar dit is mijn mening over opvoeden. En iedereen doet het verschillend. En elkaars gedachten over opvoeden kun je echt niet veranderen

[Felix]

Blijf me er over verbazen dat als het erop aankomt qua opvoedings discussie's, dat er altijd de vergelijking tussen de hond en de mens gemaakt dient te worden

[estelle]

Blijf me er over verbazen dat als het erop aankomt qua opvoedings discussie's, dat er altijd de vergelijking tussen de hond en de mens gemaakt dient te worden

nou zoveel verschilt dat namelijk niet. Maar ja dat mag je nooit zeggen.

[smoekie]

Zij heeft een steek laten vallen en had het kind niet mogen straffen. Ze had hem uit moeten leggen waarom hij de hond niet uit de bench mag halen, waarom hij de hond zo niet mag "meeslepen" etc. Doet ie het dan nog ja dan kun je het kind straffen door het op de trap te zetten of wat dan ook. Maar nogmaals dat is dus niet de indruk die ik hier van haar kreeg door bovenstaande gekleurde opmerking.

Als je alles gelezen hebt dan heb je ook kunnen lezen wat er nog gebeurt is voor ik het jongetje op de gang zet. Dat ik wel degelijk eerst nog gepraat heb.

Daarbij als je kinderen ik weet niet hoe vaak moet zeggen dat ze elke keer niet aan de snoeppot mogen zitten dan ga ik echt wel een keer straf uitdelen.
Wanneer hij er 3 dagen achter elkaar bij zit en ik 3 dagem moet waarschuwen dan is het de 4de dag wel raak en waarschuw ik niet meer.
Maar dit is mijn mening over opvoeden. En iedereen doet het verschillend. En elkaars gedachten over opvoeden kun je echt niet veranderen

Ik geloof je op je woord als je zegt dat je meerdere malen hebt gezegd dat hij de bench niet open mag maken, en als je het meerdere malen hebt gezegd ga ik er van uit dat je “weet” dat hij de bench op maakt. Juist als je dat dan al weet tref je toch al voorzorgsmaatregelen of ben ik nou gek???? Vanaf het moment dat Zoë de bench zelf kon openen en Nell in de bench ligt met een bot en ze dan niet in de buurt moet komen (de andere ook niet) is er een “slot” op gegaan in de vorm van een dichtbinder die zij niet open krijgt.

Nu ben je weggegaan en heeft hij zijn kans schoon gezien, en dat niet alleen hij heeft de hond ook nog eens bij zijn pootje opgepakt. Behalve dat het voor de hond verkeerd had af kunnen lopen en de hond hierdoor voor de rest van zijn leven een afkeer zou kunnen krijgen voor kleine kinderen had hij het kind ook nog eens in het gezicht of wat dan ook kunnen bijten.

Jij blijft het normaal vinden, ik blijf zeggen dat juist als je al weet (en dat blijkt wel) dat het kind de bench op maakt je dus al eerder een lampie boven je hoofd had moeten hebben.

Nu is het kind gestraft omdat jij schrok dat hij met de hond liep terwijl jij dit had moeten voorkomen. Hij is gestraft omdat hij volgens jou geen antwoord wilde geven. (zie onderstaande)

Als het kind niet tegen mij wil zeggen wat het fout heeft gedaan en alleen maar zegt nou en op de vraag waarom hij dit doet dan krijgt het straf en komt het maar zodra het kan zeggen waarom hij straf heeft gekregen, want dat weet hij heeeeel goed. Als ze mij niet willen antwoorden dan krijgen ze straf.

Nogmaals, ik ben echt niet tegen het straffen van een kind hoor, laat dat voorop staat want ik straf die van mij ook als ze iets doen wat niet mag of wat gevaarlijk is. Maar zoals het hier nu bij jou gegaan is ben ik het er persoonlijk gewoon niet mee eens. Hier heb jij gewoon je steken laten vallen en die kun je niet afschuiven op dat 3 jarig kind. Jullie hebben het steeds over een 4 jarig kind maar tis nog steeds een 3 jarig kind wat over 4 mnd 4 wordt en het verschil tussen nu en over 4 mnd is toch echt wel heel erg groot hoor. Dus nog steeds heb je het over een 3 jarige die mijn inziens wel “fout” is geweest, maar jij daarentegen net zo goed, zo niet nog meer. En daar gaat het mij om, dat jij je eigen fout hierin niet zo goed lijkt te zien.

[smoekie]

Blijf me er over verbazen dat als het erop aankomt qua opvoedings discussie's, dat er altijd de vergelijking tussen de hond en de mens gemaakt dient te worden

nou zoveel verschilt dat namelijk niet. Maar ja dat mag je nooit zeggen.

Nou een kind mag je straffen en als je zegt je hond gestraft te hebben berg je dan maar :N:

Dan ligt de fout altijd bij de eigenaar en nooit bij de hond. Goh wat moet het toch ook fijn zijn een hond te zijn

[manonnetje86]

Nogmaals, ik ben echt niet tegen het straffen van een kind hoor, laat dat voorop staat want ik straf die van mij ook als ze iets doen wat niet mag of wat gevaarlijk is. Maar zoals het hier nu bij jou gegaan is ben ik het er persoonlijk gewoon niet mee eens. Hier heb jij gewoon je steken laten vallen en die kun je niet afschuiven op dat 3 jarig kind. Jullie hebben het steeds over een 4 jarig kind maar tis nog steeds een 3 jarig kind wat over 4 mnd 4 wordt en het verschil tussen nu en over 4 mnd is toch echt wel heel erg groot hoor. Dus nog steeds heb je het over een 3 jarige die mijn inziens wel “fout” is geweest, maar jij daarentegen net zo goed, zo niet nog meer. En daar gaat het mij om, dat jij je eigen fout hierin niet zo goed lijkt te zien.

Het gaat om een kind wat over 1 maand of laat ik het zeggen 3 weken 4 wordt dus voor het gemak al gewoon 4 is. Ik heb niet meerdere malen gewaarschuwd dat hij de bench niet mag open maken. Dat heeft hij nog nooit gedaan. Hij weet wel dat hij niet aan de hondjes mag komen zonder mijn toestemming en altijd als ik er bij zit. Het jongetje komt hier al 4 jaar

[smoekie]

Nogmaals, ik ben echt niet tegen het straffen van een kind hoor, laat dat voorop staat want ik straf die van mij ook als ze iets doen wat niet mag of wat gevaarlijk is. Maar zoals het hier nu bij jou gegaan is ben ik het er persoonlijk gewoon niet mee eens. Hier heb jij gewoon je steken laten vallen en die kun je niet afschuiven op dat 3 jarig kind. Jullie hebben het steeds over een 4 jarig kind maar tis nog steeds een 3 jarig kind wat over 4 mnd 4 wordt en het verschil tussen nu en over 4 mnd is toch echt wel heel erg groot hoor. Dus nog steeds heb je het over een 3 jarige die mijn inziens wel “fout” is geweest, maar jij daarentegen net zo goed, zo niet nog meer. En daar gaat het mij om, dat jij je eigen fout hierin niet zo goed lijkt te zien.

Het gaat om een kind wat over 1 maand of laat ik het zeggen 3 weken 4 wordt dus voor het gemak al gewoon 4 is. Ik heb niet meerdere malen gewaarschuwd dat hij de bench niet mag open maken. Dat heeft hij nog nooit gedaan. Hij weet wel dat hij niet aan de hondjes mag komen zonder mijn toestemming en altijd als ik er bij zit. Het jongetje komt hier al 4 jaar

Mijn fout, ik dacht dat ik gelezen had dat ie over 4 mnd 4 werd. 4 mnd is in een kinderleven heel erg veel en in 4 mnd veranderen ze gruwelijk veel vandaar

Anyway. Ik maakte uit jouw verhaal op dat je hem meerdere malen gewaarschuwd had de bench te open, maar je bedoelde dat hij de hondjes niet mag aanraken zonder jouw toestemming. Dan nog. Hij maakte voor het eerst de bench open. Als ie deuren kan openen is een bench peanuts en tilde voor het eerst de hond op. Nogmaals ik zou het jong dan gewoon in kindertaal proberen uit te leggen dat dat echt not done is ipv hem direct te straffen voor iets wat jij eigenlijk had moeten voorkomen daar jij de verantwoording over hem hebt.

Hij komt dus al vanaf zijn geboorte van jou dan kun je toch lezen en schrijven met dat kind? Waarmee ik bedoel te zeggen dat je weet wat je zo ongeveer "kunt verwachten" van hem

Never mind. Ik ben dus niet tegen straffen, wel als het niet terecht is zoals hier in mijn ogen. Maar ja, iedereen is daar nou eenmaal anders in. En dat kan en mag gelukkig.

[Renee1966]

Het kind was alleen met de hond, kind is door TS in die situatie gebracht, dan ga je dus niet straffen.

Dus als je een zakje snoepjes in de kast hebt liggen en je hebt een vierjarige dan breng je dat kindje in die situatie en mag je niet straffen of streng toespreken. Dus moet de snoepkast op slot??

Ik probeer het nog 1x dan stop ik ermee.
Een kind van (bijna 4) en een hond laat je NIET ALLEEN zonder toezicht, ivm met de mogelijke gevolgen (kind doet hond pijn, gevolg, hond bijt kind).
Het kind doet namelijk wat kleine kinderen doen, impulsief-onnadenkend-zonder inlevingsvermogen-handelen.
Laat je ze toch alleen en doet dat kind iets met de hond wat jou niet bevalt, vind ik het oneerlijk om dat kind te straffen, ja.
Je ben nl als volwassene fout geweest door geen toezicht te houden, het kind heeft zich "gewoon" als een kind gedragen.
Neemt niet weg, dat je het wel moet bespreken met zo'n kind.

Ik zeg niet dat je nooit mag straffen, alleen in dit geval vind ik het onterecht naar het kind toe.
Straffen, vind ik, doe je op deze leeftijd pas als je een aantal keer gewaarschuwd hebt en er wordt dan nog niet geluisterd.

[manonnetje86]

Nou nog even wat anders. Het is een vraag en ik vraag hiermee jullie advies.
Het gaat over datzelfde jongetje.

Hij weet dus dat hij hier heel rustig aan moet doen met de honden en ik begeleid hem hier zoveel mogelijk mee met wat hij wel en niet mag. De laatste tijd is het een echte rebel geworden en overdag gedraagd hij zich dus prima ook wat betreft de honden, maar zodra zijn vader of moeder komt
Hij gaat dan de honden zitten opjagen, er over heen vallen, optillen (wat hij dus niet kan) hoofd vast pakken. Nu zeg ik elke keer op een hele nette rustige manier dat dat niet mag en dat hij voorzichtig moet doen, maar die moeder zegt er nooit wat van. Laat hem gewoon zijn gang gaan. Ik ben van mening dat zodra de moeder er weer is de verantwoordelijkheid over gaat naar de moeder of vader (die reageert ook niet). Ik kan het dan ook niet maken om te streng te zijn en ik houd me dan altijd heel erg in.Nu moet ik toch op de een of andere manier hierover eens met die moeder praten, want dit kan echt niet. Maar hoe??

Hij begint echt een duiveltje te worden wanneer zijn moeder komt. Hij duwde van laatst al eens bijna de televisie van de kast af (moeder ziet het zogenaamd niet) Pakt maar zo papieren van tafel op en gaat ze verscheuren en verkreukelen. Hij zal maar eens een heel belangrijk papier te pakken krijgen
Zijn moeder zegt hier nooit wat van (ja op het einde nou leg maar terug )
Van laatst heeft hij mij eens geslagen (moeder zag het niet) toen heb ik zeker wel opgetreedt alleen ik vind het meer de taak van de moeder dan.

Wie weet hoe ik het op een normale manier bij de moeder over kan brengen??

Ik heb nu wel via internet plaatjes met een verhaaltje uitgeprint en daarop is te zien hoe kinderen met een hond om moeten gaan. Zoals niet bij ze komen wanneer ze aan het eten zijn, niet over de hond heen hangen, waar ze de hond mogen aaien enz.

[S@ndr@]

Zolang het in jou huis is, gewoon ingrijpen, en er wat van zeggen,
moeder wil jou misschien niet in de wielen rijden, dus ik zou het gewoon even bespreken

[Heidi T]

Zolang het in jou huis is, gewoon ingrijpen, en er wat van zeggen,
moeder wil jou misschien niet in de wielen rijden, dus ik zou het gewoon even bespreken

Ja sluit me hier bij aan

[fenneke]

jou huis jou regels

en je honden beschermen!!

ik zou t kind bij de voordeur aan de ouders overhandigen --je weet toch hoe laat ze komen en niet meer naar binnen

[Renee1966]

Wat betreft de omgang met honden:
Met die informatie van internet een goed gesprek voeren met moeder, over hoe kind en hond met elkaar om moeten leren gaan.
Ik heb daar ooit een hele goede site over gezien idd, met plaatjes en tekst, zal nog zoeken, misschien heb je daar ook wat aan.

Over het "kattekwaad" zodra moeder in beeld komt:
Zo kan het niet natuurlijk, het moet niet zo zijn dat die kleine gaat klieren, en dat jij het maar moet laten gebeuren omdat moeder niets doet.
Ik zou daar een afspraak over maken, of zij grijpt in vanaf dat ze binnenkomt, of jij doet het totdat ze weer vertrokken zijn.

Misschien denkt ze wel dat jij het regelt tot ze vertrokken zijn en doet ze daarom nu niets

[iones]

nou gelukkig zijn mijn kinderen groot geworden zonder dat ik enge dingen met ze moest experimenteren


en zonder bijt incidenten omdat ik wel de verantwoording nam voor mijn kinderen en dieren

Dat denk je maar. Mogelijk kennen ze nu geen eigen verantwoordelijkheid, of zijn/waren het draken in de ogen van andere mensen.

[fenneke]

nou gelukkig zijn mijn kinderen groot geworden zonder dat ik enge dingen met ze moest experimenteren


en zonder bijt incidenten omdat ik wel de verantwoording nam voor mijn kinderen en dieren

Dat denk je maar. Mogelijk kennen ze nu geen eigen verantwoordelijkheid, of zijn/waren het draken in de ogen van andere mensen.

hoe kom je daar nu dan weer bij

ze zijn zeer verantwoordelijk --dat hebben ze er wel aan overgehouden--en hebben alle 3 een sociale studie achter de rug of mee bezig

dus een opmerking die kant nog wal raakt

[iones]

Straffen (op deze leeftijd) doe je pas, nadat je een paar x gewaarschuwd hebt, gaan ze door, dan straffen.
Daar komt bij, dat het kind niet fout was, maar de oppasmoeder wel, die had het kind niet in deze situatie moeten brengen.

ten eerste is een paar x waarschuwen een paar x te veel, dan ben je niet consequent meer. 1 waarschuwing moet genoeg zijn. Maar ouders zijn vaak daar te slap in en gaan maar door met zeuren en een kind weet dan verdomde goed dat er geen consequenties aan verbonden zijn en gaat doodleuk verder zijn gang. Of ze doen de ene keer 3x waarschuwen en de andere keer 2x. Kind weet dan ook niet waar het aan toe is.

Ten tweede weet het kind niet dat de oppasmoeder een fout heeft gemaakt. Voor het kind is dat verder ook niet relevant. Het heeft iets gedaan wat niet mag en dat moet hij leren. Met uitleg en straf.

Verder hou ik mijn hart vast over de toekomstige maatschappij.
Ik zie hier moeders zoals Fenneke en Rene uk die zich zelf op de borst kloppen wat een geweldige moeder ze zelf wel niet zijn en maar aan de kop zeiken van een andere moeder die een keer een fout heeft gemaakt en een beetje gaan zeggen hoe ze het vooral wel moet doen en niet.
Zouden hun kinderen later ook van die akelige onhebbelijke volwassenen worden???

[

Het kind was alleen met de hond, kind is door TS in die situatie gebracht, dan ga je dus niet straffen.

Maar dan leert het kind dat het met zijn slechte gedrag weg komt en zal het weer een keer doen als hij nog eens een kans krijgt.

[Ragyo]

sluit me aan bij de anderen wat betreft het ophalen, of zelf je eigen regels handhaven of met moeder overleggen dat zij dat doet. het kind heeft nu door dat er niks gebeurt en maakt daar gebruik van!
of probeer een soort ritueel te verzinnen, dat je hem iets laat doen als hij opgehaald wordt... iets dat hij leuk vindt en dan elke keer mag doen. afleidingstactiek zeg maar. kan best zijn dat als jij met moeder de dag doorspreekt dat ie ook aandacht wil, misschien kan je hem erbij betrekken, zelf laten zien/vertellen wat hij gedaan heeft, alvast zijn spulletjes laten pakken/schoenen aandoen of wat er dan ook moet gebeuren en dan flink complimenteren als hij dat zelf kan. dan buig je het op een positieve manier om.
geeft moeder aandacht aan de honden als zij binnenkomt? dan kan het ook zijn dat hij daarom vervelend doet met de honden, omdat hij die aandacht wil. dan zou je de honden wel even weg kunnen zetten voor zij binnenkomt. zijn ze in ieder geval veilig en kan hij er niet mee klieren.

[nana]

Nou nog even wat anders. Het is een vraag en ik vraag hiermee jullie advies.
Het gaat over datzelfde jongetje.

Hij weet dus dat hij hier heel rustig aan moet doen met de honden en ik begeleid hem hier zoveel mogelijk mee met wat hij wel en niet mag. De laatste tijd is het een echte rebel geworden en overdag gedraagd hij zich dus prima ook wat betreft de honden, maar zodra zijn vader of moeder komt
Hij gaat dan de honden zitten opjagen, er over heen vallen, optillen (wat hij dus niet kan) hoofd vast pakken. Nu zeg ik elke keer op een hele nette rustige manier dat dat niet mag en dat hij voorzichtig moet doen, maar die moeder zegt er nooit wat van. Laat hem gewoon zijn gang gaan. Ik ben van mening dat zodra de moeder er weer is de verantwoordelijkheid over gaat naar de moeder of vader (die reageert ook niet). Ik kan het dan ook niet maken om te streng te zijn en ik houd me dan altijd heel erg in.Nu moet ik toch op de een of andere manier hierover eens met die moeder praten, want dit kan echt niet. Maar hoe??

Hij begint echt een duiveltje te worden wanneer zijn moeder komt. Hij duwde van laatst al eens bijna de televisie van de kast af (moeder ziet het zogenaamd niet) Pakt maar zo papieren van tafel op en gaat ze verscheuren en verkreukelen. Hij zal maar eens een heel belangrijk papier te pakken krijgen
Zijn moeder zegt hier nooit wat van (ja op het einde nou leg maar terug )
Van laatst heeft hij mij eens geslagen (moeder zag het niet) toen heb ik zeker wel opgetreedt alleen ik vind het meer de taak van de moeder dan.

Wie weet hoe ik het op een normale manier bij de moeder over kan brengen??

Ik heb nu wel via internet plaatjes met een verhaaltje uitgeprint en daarop is te zien hoe kinderen met een hond om moeten gaan. Zoals niet bij ze komen wanneer ze aan het eten zijn, niet over de hond heen hangen, waar ze de hond mogen aaien enz.

Ik ging niet te veel de aandacht op de honden richten want hij doet ook andere dingen als zijn moeder er is, als de moeder er is en niet optreed dan moet je zelfd optreden en als ze dat niet wil dan zegt ze het wel. want hij weet dus heel goed dat dit niet mag als hij alleen bij je is maar hij weet dat je niets doet als zijn moeder is.

[fenneke]

Verder hou ik mijn hart vast over de toekomstige maatschappij.
Ik zie hier moeders zoals Fenneke en Rene uk die zich zelf op de borst kloppen wat een geweldige moeder ze zelf wel niet zijn en maar aan de kop zeiken van een andere moeder die een keer een fout heeft gemaakt en een beetje gaan zeggen hoe ze het vooral wel moet doen en niet.
Zouden hun kinderen later ook van die akelige onhebbelijke volwassenen worden???

geweldig wat weet jij goed hoe ik ben





het zijn allang volwassen mensen

[Pablo]

Mijn vriend heeft een nichtje en een neefje, broer en zus, die krijgen nergens straf voor, zijn 2 verwende krengen die denken dat ze alles kunnen maken.
Kan me nog goed herinneren hoe ze Pablo aan het terroriseren waren
Toen was het nog een pupje van een maand of 6, kindjes waren toen 4 en 6, ze bleven hem maar achterna lopen, proberen op te pakken, een aantal keren hebben mijn vriend en ik ze netjes uitgelegd dat Pablo hier niet van gediend was en of ze hem met rust wilde laten, moeder zag het allemaal met lede ogen toe en zei niks!
Op een gegeven moment was de maat vol en pakte ik Pablo bij me, probeerde dat meisje, het kreng, hem uit mijn handen te trekken :M:
Toen ben ik dus gewoon boos geworden, echt uit m'n vel gesprongen en toen was het ook meteen klaar.
Toen ie een maand of 11 was en de kleine net was geboren kwamen ze op visite, toen was dat ventje zo irritant bezig dat Pablo meteen een flinke snauw gaf, moeder zei niks, ja dat het zijn eigen schuld was, en dat was het ook zeker!

Vriendin van mij daarintegen, waar ik weer contact mee had, we zaten samen altijd op school, heeft een zoontje, hij was toen 3 jaar oud.
Hij begon Pablo ook een beetje hardhandig te benaderen, vriendin van mij waarschuwde hem 1 keer en vertelde hem dat het hondje het niet fijn vond, daarna ging ie vrolijk door, toen moest ie van zijn moeder in de hoek gaan staan, dat deed ie ook, kwam na 10 minuten uit de hoek en zei netjes sorry en heeft Pablo vanaf toen altijd zachtjes en vriendelijk benaderd
Zij legt hem altijd netjes uit waarom sommige dingen niet mogen, gaat hij dan toch door dan moet hij in de hoek gaan staan, en komt daarna altijd uit zichzelf netjes sorry zeggen, ik zie daar het probleem niet zo van in, als ik het verschil bekijk met haar zoontje en het neefje en het nichtje van mijn vriend zie ik een wereld van verschil.
Dat kleine manneke was met zijn 3 jaar oud al beleefder als het nichtje van mijn vriend met 6 jaar.

Ik vind ook dat kinderen vaak te flauw worden aangepakt
Beetje discipline kan echt geen kwaad, en ik ben ook niet van plan die kleine hier als zo'n halfzacht ei op te gaan voeden.

En als moeder het er niet mee eens is dat je dat ventje straf hebt gegeven moet ze hem lekker zelf opvoeden

[nana]

Ik heb dezelfde ervaringen als Pablo, je ziet erg veel verschil in opvoeding.
Vrienden van ons hebben een meisje die net zo oud is als ons nichtje en het is een wereld van verschil.
Het kindje van onze vrienden is erg ondeugend en ondernemend ze heeft dagen dat het continue strijd is maar ook dagen dat alles wat makkelijker gaat. Als deze vrienden bij ons zijn met het kindje hoef ik nooit iets te zeggen maar zijn de ouders mij altijd voor, als ze met de schoentje op de bank gaat, zegt haar moeder gelijk niet met de schoenen op de bank doe je schoenen maar uit. Als ze aan de honden trekt 1blik van mij is genoeg en de moeder zegt iets of doet iets, ik irriteer me nooit als ze er zijn terwijl dit meisje echt een druktemaker is. Als er wel iets is wat ik niet wil en ik zeg het en het kindje luisterd niet zegt haar moeder altijd...luisteren naar lydia . Als ze door ons gesprek heen praat wordt er altijd gezegd even wachten jij mag zo wat zeggen. Als we samen eten moet ze aan tafel blijven zitten.

Nu mijn nichtje, heb in dit topic al eerder voorbeelden gegeven het is een ramp!
Een gesprek met haar ouders is niet mogelijk want er wordt continue doorheen gepraat en de ouders horen ook niet meer wat je zegt niet interessant want het prinsesje praat. Loopt met de schoenen over de bank, trekt aan de gordijnen, zit niet aan tafel tijdens eten maar loopt met het eten het hele huis door..als we er iets van zeggen krijgen we van de ouders te horen dat we toch een schoonmaakster hebben Kindje van onze vrienden gaat om 20 uur naar bed en kunnen wij verder kletsen maar ons nichtje kan opblijven tot zo lang ze wil...
Ons nichtje was van het weekend haar baby zusje (van 4 weken) aan het kussen op de mond op de ogen terwijl de baby sliep maakte ze haar continue wakker en de ouders stonden erbij en zeiden niets

Ik weet dat het de schuld is van de ouders maar ik betrap me erop dat ik het echt een gluipertje vind, ze heeft ook steeds meer in de gaten dat ze toch kan doen wat ze wil omdat de ouders er niets van zeggen.

[smoekie]

Nou nog even wat anders. Het is een vraag en ik vraag hiermee jullie advies.
Het gaat over datzelfde jongetje.

Hij weet dus dat hij hier heel rustig aan moet doen met de honden en ik begeleid hem hier zoveel mogelijk mee met wat hij wel en niet mag. De laatste tijd is het een echte rebel geworden en overdag gedraagd hij zich dus prima ook wat betreft de honden, maar zodra zijn vader of moeder komt
Hij gaat dan de honden zitten opjagen, er over heen vallen, optillen (wat hij dus niet kan) hoofd vast pakken. Nu zeg ik elke keer op een hele nette rustige manier dat dat niet mag en dat hij voorzichtig moet doen, maar die moeder zegt er nooit wat van. Laat hem gewoon zijn gang gaan. Ik ben van mening dat zodra de moeder er weer is de verantwoordelijkheid over gaat naar de moeder of vader (die reageert ook niet). Ik kan het dan ook niet maken om te streng te zijn en ik houd me dan altijd heel erg in.Nu moet ik toch op de een of andere manier hierover eens met die moeder praten, want dit kan echt niet. Maar hoe??

Hij begint echt een duiveltje te worden wanneer zijn moeder komt. Hij duwde van laatst al eens bijna de televisie van de kast af (moeder ziet het zogenaamd niet) Pakt maar zo papieren van tafel op en gaat ze verscheuren en verkreukelen. Hij zal maar eens een heel belangrijk papier te pakken krijgen
Zijn moeder zegt hier nooit wat van (ja op het einde nou leg maar terug )
Van laatst heeft hij mij eens geslagen (moeder zag het niet) toen heb ik zeker wel opgetreedt alleen ik vind het meer de taak van de moeder dan.

Wie weet hoe ik het op een normale manier bij de moeder over kan brengen??

Ik heb nu wel via internet plaatjes met een verhaaltje uitgeprint en daarop is te zien hoe kinderen met een hond om moeten gaan. Zoals niet bij ze komen wanneer ze aan het eten zijn, niet over de hond heen hangen, waar ze de hond mogen aaien enz.

Ik neem aan dat ze niet nog een half uur blijven plakken. Weet ff niet hoe uit te leggen, maar dat zie je vaak terug bij kinderen hoor. Ze zijn lief tot de vader en of moeder erbij is. Dat zie ik ook wel eens terug bij mijn moeder. Ben ik er niet is er niets aan de hand, en ben ik er wel dan beginnen ze ineens te etteren.

Ja wat moet je tegen zo’n moeder zeggen? Ik zou het niet weten. Als ik bij mijn moeder kom en ze beginnen te etteren pak ik ze altijd direct aan. Heb daar zelf gewoon een gruwelijke hekel aan dus ja

Ik zou zeggen werk ze zo snel mogelijk de deur uit. Geef misschien aan dat je het gedrag van het kind vervelend vind en niet “snap” dat ie dat doet als zijn ouders er zijn en dat je liever hebt dat ze het kind gewoon ophalen en “wegwezen”

Dat zou ik doen tenminste. Ik zou er denk ik voor zorgen dat het kind ingepakt en wel klaar staat om te vertekken

[Pablo]

Ik heb dezelfde ervaringen als Pablo, je ziet erg veel verschil in opvoeding.
Vrienden van ons hebben een meisje die net zo oud is als ons nichtje en het is een wereld van verschil.
Het kindje van onze vrienden is erg ondeugend en ondernemend ze heeft dagen dat het continue strijd is maar ook dagen dat alles wat makkelijker gaat. Als deze vrienden bij ons zijn met het kindje hoef ik nooit iets te zeggen maar zijn de ouders mij altijd voor, als ze met de schoentje op de bank gaat, zegt haar moeder gelijk niet met de schoenen op de bank doe je schoenen maar uit. Als ze aan de honden trekt 1blik van mij is genoeg en de moeder zegt iets of doet iets, ik irriteer me nooit als ze er zijn terwijl dit meisje echt een druktemaker is. Als er wel iets is wat ik niet wil en ik zeg het en het kindje luisterd niet zegt haar moeder altijd...luisteren naar lydia . Als ze door ons gesprek heen praat wordt er altijd gezegd even wachten jij mag zo wat zeggen. Als we samen eten moet ze aan tafel blijven zitten.

Nu mijn nichtje, heb in dit topic al eerder voorbeelden gegeven het is een ramp!
Een gesprek met haar ouders is niet mogelijk want er wordt continue doorheen gepraat en de ouders horen ook niet meer wat je zegt niet interessant want het prinsesje praat. Loopt met de schoenen over de bank, trekt aan de gordijnen, zit niet aan tafel tijdens eten maar loopt met het eten het hele huis door..als we er iets van zeggen krijgen we van de ouders te horen dat we toch een schoonmaakster hebben Kindje van onze vrienden gaat om 20 uur naar bed en kunnen wij verder kletsen maar ons nichtje kan opblijven tot zo lang ze wil...
Ons nichtje was van het weekend haar baby zusje (van 4 weken) aan het kussen op de mond op de ogen terwijl de baby sliep maakte ze haar continue wakker en de ouders stonden erbij en zeiden niets

Ik weet dat het de schuld is van de ouders maar ik betrap me erop dat ik het echt een gluipertje vind, ze heeft ook steeds meer in de gaten dat ze toch kan doen wat ze wil omdat de ouders er niets van zeggen.

Verschrikkelijk dat nichtje van je :N:
Ik vind vooral het nichtje van mijn vriend een vieze gluiperd, dat kind is zo stiekem
Ik weet ook dat het kind er niks aan kan doen, maar zulke kinderen halen echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Ik kan me overigens nog goed herinneren dat ik bij mijn schoonouders op de bank zat, was 7 maanden zwanger, en ze gewoon via de leuning bijna vol op mijn buik jumpt Ouders zeggen die wat? Neuh, laat maar gaan, het zijn toch kinderen
Of dat mijn vriend met onze dochter, toen een week of 6, rondliep omdat ze een beetje onrustig was, dat ze gewoon aan de rug van mijn vriend ging hangen, hij was toen echt kwaad geworden, en logisch, voor het zelfde geld had ie de kleine laten vallen..
Datzelfde meisje had bij een andere baby waarbij ze op kraamvisite waren lego-blokjes lopen gooien terwijl ie in de box aan het slapen was

Achja, sinds een tijdje is het contact verbroken, mede dankzij al deze dingen.

[smoekie]

Verschrikkelijk dat nichtje van je :N:
Ik vind vooral het nichtje van mijn vriend een vieze gluiperd, dat kind is zo stiekem
Ik weet ook dat het kind er niks aan kan doen, maar zulke kinderen halen echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Ik kan me overigens nog goed herinneren dat ik bij mijn schoonouders op de bank zat, was 7 maanden zwanger, en ze gewoon via de leuning bijna vol op mijn buik jumpt Ouders zeggen die wat? Neuh, laat maar gaan, het zijn toch kinderen
Of dat mijn vriend met onze dochter, toen een week of 6, rondliep omdat ze een beetje onrustig was, dat ze gewoon aan de rug van mijn vriend ging hangen, hij was toen echt kwaad geworden, en logisch, voor het zelfde geld had ie de kleine laten vallen..
Datzelfde meisje had bij een andere baby waarbij ze op kraamvisite waren lego-blokjes lopen gooien terwijl ie in de box aan het slapen was

Achja, sinds een tijdje is het contact verbroken, mede dankzij al deze dingen.

Ja, je hebt er echt van die gemene gluiperds bij hoor. Wat ik wel frappant vindt. Vaak zijn dat wel kinderen wiens ouders nagenoeg alles zo ongeveer wel "best" vinden. Ouders die zeggen "oh maar dat doet mijn kind niet hoor"

[iones]

geweldig wat weet jij goed hoe ik ben





het zijn allang volwassen mensen

En dus de onhebbelijke draken zoals jij?

[Pablo]

Verschrikkelijk dat nichtje van je :N:
Ik vind vooral het nichtje van mijn vriend een vieze gluiperd, dat kind is zo stiekem
Ik weet ook dat het kind er niks aan kan doen, maar zulke kinderen halen echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Ik kan me overigens nog goed herinneren dat ik bij mijn schoonouders op de bank zat, was 7 maanden zwanger, en ze gewoon via de leuning bijna vol op mijn buik jumpt Ouders zeggen die wat? Neuh, laat maar gaan, het zijn toch kinderen
Of dat mijn vriend met onze dochter, toen een week of 6, rondliep omdat ze een beetje onrustig was, dat ze gewoon aan de rug van mijn vriend ging hangen, hij was toen echt kwaad geworden, en logisch, voor het zelfde geld had ie de kleine laten vallen..
Datzelfde meisje had bij een andere baby waarbij ze op kraamvisite waren lego-blokjes lopen gooien terwijl ie in de box aan het slapen was

Achja, sinds een tijdje is het contact verbroken, mede dankzij al deze dingen.

Ja, je hebt er echt van die gemene gluiperds bij hoor. Wat ik wel frappant vindt. Vaak zijn dat wel kinderen wiens ouders nagenoeg alles zo ongeveer wel "best" vinden. Ouders die zeggen "oh maar dat doet mijn kind niet hoor"

Precies ja, zo zijn die ouders dus ook, en schoonmoeder ontkent het ook glashard, die ziet het zogenaamd niet, of zegt dat het wel meevalt.
Terwijl heel de schoonfamilie spreekt dat die kinderen zo vervelend en lastig zijn
Wij hebben er in ieder geval geen last meer van
Hun zijn onbereikbaar voor elke vorm van kritiek op hun prinsje en prinsesje, en als je je onder onze dak niet kunt gedragen tegenover onze honden, en ons kind, dan maar niet!

[smoekie]

Ja, je hebt er echt van die gemene gluiperds bij hoor. Wat ik wel frappant vindt. Vaak zijn dat wel kinderen wiens ouders nagenoeg alles zo ongeveer wel "best" vinden. Ouders die zeggen "oh maar dat doet mijn kind niet hoor"

Precies ja, zo zijn die ouders dus ook, en schoonmoeder ontkent het ook glashard, die ziet het zogenaamd niet, of zegt dat het wel meevalt.
Terwijl heel de schoonfamilie spreekt dat die kinderen zo vervelend en lastig zijn
Wij hebben er in ieder geval geen last meer van
Hun zijn onbereikbaar voor elke vorm van kritiek op hun prinsje en prinsesje, en als je je onder onze dak niet kunt gedragen tegenover onze honden, en ons kind, dan maar niet!

Buiten andere ervaringen om hebben we er zelf 1 in de familie :N: (eigenlijk wel meer maar daar laat ik me uit "veiligheidsoverwegingen" maar niet over uit )

Daar moest je ogen van voor-achter-zijwaarts bij hebben en zelfs dat was nog niet genoeg. Die was zo in en in gemeen. Liep mijn oudste (toen nog heel klein) voorbij stak ie zijn been uit zodat die van mij viel. Zat ie in de box hoorde we em ineens huilen zagen we toen ie zijn vinger omhoog hield gewoon de tandafdrukken erin zitten Op vakantie gebeurd er in het zwembad wat wij op het balkon kijken terwijl die van mij op de bank zat en hij er naast, nog geen 2 sec. hadden we ons omgedraaid en bom hoorde we janken tot en met had ie em ff van de bank afgeflikkerd. En zo kan ik nog wel ff doorgaan hoor

Kreeg hij van de 1e op zijn sodemieter haalde de ander (ouder) hem weer aan jaren geleden al gezegd laat dat jong nakijken die is niet goed. Wat blijkt nu hij uiteindelijk 15 is. ODD Ouders onderkennen zo vaak de (soms heel duidelijke) signalen van hun kinderen dat ze niet beseffen dat ze hen er totaal niet mee helpen door ze altijd maar de handen boven het hoofd te houden. brrr eng gewoon af en toe.

blij dat die van mij het tot nog toe beperken tot "standaard" kattekwaad zeg