Ik heb inderdaad geen fijn gevoel bij deze DA, maar mijn vriend geloofd echt alles en dat is dus best wel vervelend. Voel me echt machteloos terwijl ik probeer van Baloe een fijne huishond te maken, en ik heb vaak het gevoel dat ik word tegengewerkt. Ik zal hem dit topic ook laten lezen strakjes.
Wat me net nog te binnen schoot: toen we het over Baloe zijn gewicht kregen, zei de DA dus: nou, dan ga ik ook geen discussie over aan want dat weet ik nog van de vorige keer. Terwijl het toen alleen maar over de voeding ging, en ze het daar dus ook al niet met me eens was. Nu zag ik dat ook alweer aankomen en heb ik misschien wel wat te fel reageert, maar ik ben het ook zo zat om van iedereen 'advies' te krijgen.
Neem ik bijvoorbeeld in de wachtkamer Baloe op schoot omdat hij heel zenuwachtig was en zat te piepen. Troost hem dan niet, maar hij voelt zich dan gewoon prettiger en veiliger. Zijn eerste ervaring bij de DA was ook niet zo prettig, toen wilde ze perse zijn ogen zalven wat ik ook prima zelf had kunnen doen. Baloe was net een paar dagen bij ons en was daarvan behoorlijk overstuur. Dus begrijpelijk dat hij wat zenuwachtig was.
Maar in ieder geval, hij zit dus op schoot al een stuk kalmer, krijg ik gelijk van iemand naar zijn hoofd geslingerd: ja maar als hij groot is denkt hij dat ie nog steeds op schoot mag
Waar bemoeien (!) mensen zich toch mee. Ik heb maar geantwoord dat hij als hij groot is nog steeds op schoot mag.
Of gisteren met uitlaten, ik liep langs een voordeur en die voordeur ging toevallig net open. Ik probeerde Baloe mee te lokken zodat hij door bleef lopen, maar nee hoor. Vrouwtje kwam naar buiten en die ging Baloe roepen. Nu in het kader van de socialisatie heb ik het maar toegelaten, zovaak zal het dan ook niet voorkomen. Baloe er naar toe, en die vrouw direct zeggen van: ja...dat socialiseren is zo belangrijk, dat moet je echt goed dooroefenen nog een hele lange tijd. Terwijl het net zo super gaat met Baloe en hij vreemde mensen juist leuk begint te vinden. Nu is dat advies ook wel weer goed bedoeld maar het is zo vermoeiend
Vind het maar lastig om allemaal naast me neer te leggen en vriendelijk te blijven lachen. Ik doe meer dan mijn best, het werpt ook zijn vruchten af, maar soms kan ik die mensen wel wat doen, serieus
Sorry voor het lange verhaal weer, moet het echt ff kwijt
Zit ook met grote verbazing de antwoorden hier in het topic te lezen, wat een rare mensen en DA'en zijn er toch. hebben die hun papiertje bij een pakje boter gekregen?