Bijomstigheid is dat hij Lumbo Sacrale Instabiliteit heeft en daardoor een nagenoeg verlamde staart heeft.
Vanmorgen bij de DA geweest en die vond zijn staart amputeren de beste oplossing, mede gezien het feit dat zijn staart nagenoeg verlamt is én hij er van uit ging dat de genezing vertraagd zou worden door slechte doorbloeding en zenuwproblemen.
Dat vond ik wat al te drastisch omdat in mijn optiek de bijtwonden wél goed genezen als Cento er maar afblijft. Dat lukt steeds niet omdat hij A. blijft bijten en B. al het verbandmateriaal er sneller af heeft dan ik het erom.
.Dus pleitte ik voor een mooncollar zodat Cento er zelf niet meer bij kan komen.
Heb Cento dus met mooncollar en mét staart weer meegenomen, maar ben toch gaan denken.
Het is idd zo dat hij zijn staart amper kan gebruiken, deze hangt dus slap naar beneden. De ruggewervels boven het heiligbeen zijn verschoven waardoor de zenuwen klem zitten, waardoor hij slechte controle heeft over zijn achterhand en loopt op routine en bespiering (ongeveer 50 km per week loopt hij nog mee), maar als je hem aanduwt valt hij om.
Het poepen gaat hem niet heel makkelijk af.
Dus zat ik te denken of het in zijn toestand sowieso een voordeel op zou leveren als zijn staart eraf zou zijn ? Omdat er dan minder gewicht aan zijn ruggewervels zou "hangen" en misschien ook met poepen?
Ik weet het niet maar dat vraag ik me nu dus af.
Maar wat zou specifiek voor Cento het nadeel kunnen zijn van het amputeren van zijn staart? En wat zijn uberhaupt de risico's van zo'n amputatie ?
Voorlopig heeft hij nu met mooncollar nog steeds hetzelfde verbandje als vanochtend, dus dat kijken we eerst even aan.
Wie kan mij aan wat antwoorden helpen?
. 
)
).
.
.
