Vorige week is Gollum even meegeweest naar mijn werk. Ik werk op een woongroep voor mensen met autisme en een verstandelijke beperking. De meeste mensen die daar wonen zijn bang voor honden, er zijn er maar 2 die er redelijk mee om kunnen gaan. En met één van die jongens ging ik dus aan de wandel met Gol!
Bij binnenkomst ging Gol eerst even alle collega's begroeten die lonkend op de grond zaten

En al gauw kwam de jongen naar beneden om Gol te begroeten. Ik had al van te voren verteld wat Gollum doet om het wat voorspelbaar te maken, ik heb verteld dat Gol niet springt, bijt of blaft maar dat ze wel erg graag likt over handen en gezichten. De jongen ging al snel op zijn hurken zitten en Gol heeft zijn hele gezicht afgelebbert, liefde op het eerste gezicht
We hebben een heerlijke wandeling gemaakt waarbij ik de jongen zo zichtbaar zag ontspannen en genieten, Gol sloof zich nog even uit met een stok en nam een duik in de sloot wat de jongen echt prachtig vond omdat hijzelf ook een fanatieke zwemmer is. Op het laatst vroeg hij zelfs of hij even de riem vast mocht houden, het laatste stukje hebben we zo gelopen met Gol tussen ons in (die mij eigenlijk volgde

).
Het was heel leuk om te zien wat voor effect natuur en dieren op de jongen had, wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.