Van welke hond heb je wat geleerd?

[Tamara.]

Iedere hond die je hebt of hebt gehad is weer anders. Elke hond heeft wel een gebruiksaanwijzing en leert je weer iets nieuws over het wezen hond. Ook al denk je dat je alles al hebt gehad of weet Karakter, gedrag, opvoeding en/of training. Op welk gebied heb je wat geleerd van welke hond? Welke kennis op hondengebied heb je opgedaan door een bepaalde hond?

Bowie vertoonde angstig gedrag. Door haar heb ik geleerd wat angst is en wat het doet met een hond en hoe daarmee om te gaan. Hierdoor heb ik ook geleerd dat ik, v.w.b. de honden, héél veel geduld heb. Angst is niet op 1 hoop te vegen en uiteraard is iedere hond met angst anders maar door haar heb ik wel een redelijke basis kunnen leggen qua kennis over angst.
Ook heb ik geleerd hoe om te gaan met een gevoelige hond.

Fien... Waar zal ik beginnen wat ik door haar allemaal al geleerd heb Door de ervaring met een hond en veel lezen hier op het forum denk je toch al aardig wat te weten. Toen kwam fien en zag de hondenwereld er opeens weer heel anders uit
Ik ben nog steeds in een leerfase maar wat ik tot nu toe al geleerd heb is hoe om te gaan met een redelijk zelfstandige, niet baasgerichte hond. De creativiteit hiervoor moet soms uit je tenen komen Ook het in goede banen leiden van echt waaks zijn en territoriumdrift is iets waar ik niet mee bekend was.
Een hond naar je leren luisteren is ook zoiets wat makkelijker gezegd is dan gedaan en is iets wat ik door fien leer te leren

Zo zullen er vast nog wel een aantal dingen zijn maar dit is wat me het als eerste te binnen schiet.

[Jacksel]

Met Jamey heb ik geleerd om te trainen met een hond, doordat ze zo makkelijk trainbaar is op nieuwe dingen. Ook heb ik geleerd dat er een verschil is tussen will to please en wat ik will to work noem (en wat Jamey in mijn ogen heeft). Ook heb ik geleerd dat niet elk advies van de dierenarts goed is.

Van Yore heb ik geleerd dat een extreem gevoelige hond niet een goede combinatie is met mij, en ik heb geleerd dat bij een gebrek aan een goede combinatie, sommige 'standaard' dingen, ineens een stuk minder standaard zijn (leren alleen zijn).

[ranetje]

Mijn eerste teckel, jaren geleden, heeft mij het meeste geleerd over hondengedrag.
Een zeer zelfzeker hondje dat na een half jaar perfect wist hoe het hele huishouden onder de duim te houden was
Ik kreeg de indruk dat dat niet helemaal de bedoeling kon zijn en kon terecht op een KC waar toen de "gewone" gehoorzaamheidscursussen van de grond kwamen.
Na een nogal mislukte beginnerscursus ben ik toen met die apekop terecht gekomen in een groepje "moeilijke honden".
Daar stond ik met mijn teckel tussen een Kuvaz, een Dobermann, een Bouvier en een Duitse Herder.
Voor de groep stonden twee zeer ervaren trainsters, die ook gedragsdeskundige waren.

Ik kan niet eens opnoemen wat ik daar allemaal heb geleerd, helemaal fantastisch
Die training was voor mij (en dus ook voor mijn hond) de basis voor alles wat ik later heb bijgeleerd.
Die eerste teckel is een buitengewoon fijne kameraad geworden en zeer gehoorzaam

Daarna hoefde ik "alleen nog maar" te leren dat niet elke hond van een ras hetzelfde is
En dat elke hond van welk ras dan ook weer zijn eigen karakter mee brengt en hoe je daarop kunt inspelen

[renee-uk]

Het allermeeste heb ik geleerd van Luca, mijn witte reu toen hij de opvoeding van Jan ter hand nam.
Ik heb echt uren en uren zitten kijken hoe hij daarmee bezig was en al mijn boekenwijsheid viel daarmee op zn plek.
Er is voor mij toch een groot verschil tussen dingen weten omdat je ze gelezen hebt en dingen werkelijk zien gebeuren.

Van Gina heb ik geleerd dat het niet verstandig is je gevoel teveel mee te laten spelen als je een hond gaat opvoeden.
Ik had meelij met haar, ze had het niet fijn gehad, ze had pijn en een extreme verlatingsangst en daardoor was ik naar haar toe veel minder strikt en konsekwent dan ik altijd naar mijn andere honden toe geweest ben.
Dat uitte zich in een hond die eigenlijk niet goed wist waar ze aan toe was en zich daar ook naar gedroeg.
Pas toen ik mijn houding drastisch veranderde (daarop gewezen door mensen die ik vertrouwde als het op opvoeden aankwam) veranderde ook haar minder leuke gedrag.
Maar toch vermoed ik -zeker weten doe ik het natuurlijk niet- dat ik haar asociale gedrag naar kleine hondjes en katten toe er wel uitgekregen had als ik vanaf het begin 'nomaal' met haar was omgegaan.

Van al mijn andere honden voor deze heb ik uiteraard ook van alles geleerd.
Zij hebben mij gemaakt tot hoe ik nu honden zie en met ze omga o.a door te accepteren dat geen enkele hond gelijk is, maar dat je toch voor alle honden wel een bepaalde manier van opvoeden kunt aanhouden, wel aangepast aan de hond maar in grote lijnen toch hetzelfde.
Maar die wetenschap is geleidelijk gekomen en ik kan me daar op dit moment geen speciale voorvallen van herinneren.

[maart]

van Ds: heb ik bijna alles geleerd, is mij eerste hond.

van Biek had ik geleerd dat zelfs een pup te veel kan zijn voor iemand, tot welke dominantie en zelfstandigheid een hond in staat kan zijn Zelfs maar die paar weken dat ik hem gehad heb, hij heeft me toen duidelijk geleerd dat ik voor zo een hond absoluut niet klaar was :N:

Fax leert me nu omgaan met een hond van kaliber Biek, nu ben ik daar wel klaar voor en kan ik dat opvangen en begeleiden. Hoewel fax niet zo dominant en zelfstandig als Biek, dat wel. Fax leert me omgaan met de echte werkhonden (sporthonden )

[blondie]

Wat een leuke vraag. Finn is mijn eerste hond, en die was vier toen ik hem kreeg. Van hem heb ik geleerd wat de africhting een beetje inhoud, hij leerde mij speuren, hij leerde mij hem te motiveren in appel... en met manwerk.. pffff... liet hij mij zien dat hij veel meer wist als ik , boven alles heeft hij mij geleerd wat samenwerken is en onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaar, soms met vallen en opstaan.

Eerdere honden als Tarzan, de mechel leerden mij dat ik echt gek was op honden, en dat ze mij ook wel leuk vonden.. Iwan de kruising labrador/pitbull die ik mocht uitlaten omdat zijn bazinnetje door reuma niet ver kon lopen daarvan heb ik geleerd dat het fijn is om met een gehoorzame hond te wandelen ik was toen dertien of zo.. en de hond had nooit echt geleerd te luisteren.. die heb ik een beetje leren gehoorzamen zo jong als ik was heerlijke wandelingen maakten we over strand en door duin..
Ook van de poedel van een oudtante, Loekie, toen ik nog jonger was heb ik van geleerd.. dat beestje wist precies wanneer ik belde of weer langs zou komen daar, echt liefde en blijdschap ontving je van dat dier..

Amber van de camping de Drecht in Leimuiden.. een duitse herder.. liefde op het eerste gezicht, en wederzijds..deze kon absoluut niet met andere honden.. en het is 1x misgegaan met een stel teckels omdat hij los was gebroken omdat hij bij mij wilde zijn en net toevallig kwamen er twee teckels al blaffend voorbij.. en Amber was dus los bij mij..gelukkig met een sisser afgelopen, maar van hem heb ik op jonge leeftijd dus al geleerd dat niet alle honden even leuk met elkaar omgaan.. voor mij was het een kameraad op de camping waar ik samen mee zwom en die me naar de kant trok, en waar ik bij in de mand in slaap viel.. heb me altijd nog afgevraagd hoe het hem vergaan is toen zijn vrouwtje stierf..

En toen kwam ook Bluf nog haha, van haar leer ik ook veel, geduldig zijn... en in omgang en gehoorzaamheid weer een totale andere hond als Finn, juiste manieren zoeken om dingen aan te leren, en ik leer wederom dat vertrouwen en liefde een belangrijk iets is in de omgang tussen hond en baas.. Bluf kwam ook hier als een volwassen hond, 2 1/2 was ze, en dolblij als ze haar "mama"ziet, maar net zo blij om fijn met mij en finn weer mee naar huis te gaan, van haar leer ik overigens ook weer dat er ook honden zijn die niet het gevecht verkiezen, maar simpelweg accepteren als honden niet van haar gediend zijn.. als het een mens zou zijn zou ze haar schouders ophalen

Van alle honden, heb ik wel geleerd wat affectie is, een band die je samen hebt, niet te omschrijven en ook met iedere hond anders maar die band is er wel.

[Ellepel]

Eigenlijk van mijn allereerste eigen Boef...best netjes gefokt, maar te weinig mensen gezien, dus wat mensenschuw.Tja wist ik veel....onder leiding van een zeer gedreven mevrouw op de KC het hele gehoorzaamheidsprogramma afgewerkt, niet omdat ze niet luisterde maar gewoon om te leren om te gaan met mensen om haar heen,zich eens laten kriebelen...door Eljaatje veel geleerd over lichaamstaal van de hond,het leerproces...

Door de Duitse Herder die mijn huidige man meebracht geleerd dat ik niet van erg baasgerichte honden hou, die de hele dag om je heen lopen te vragen of ze nog iets voor je kunnen doen,overgevoelig zijn voor een streng FOEI...

en van mijn allereerste Tibetaantje heb ik geleerd om toch iets gedaan te krijgen wat ze eigenlijk niet willen, ondanks flinke portie eigenwijsheid haar altijd een stapje voor te zijn,leren denken hoe ene hond denkt....
eigenlijk leer je van iedere hond weer wat anders.

[Marion.]

Al waren de eerste 2 te kort bij ons, toch heb ik enorm veel van ze geleerd.

Van Sam met name om de gevoeligheid bij een hond te herkennen, en vooral de hond daarin niet te overvragen. Dat als je ziet dat een cursus "te hard" is voor je gevoelige hond om dan bijtijds daarmee te stoppen of je eigen weg te gaan. Destijds wist ik te weinig van honden, dacht dat de hondenschool daarin heel veel beter was dan ik, en ik ben er bijna van overtuigd dat dat de voornaamste reden was dat hij maar 10 maanden mocht worden. Ik heb nog een filmpje van 3 dagen voor zijn dood, ik heb hem een paar jaar geleden voor het eerst durven kijken en ik werd misselijk en verdrietig van het hondje dat ik daar op dat trainingsveld zag.

Boy heeft me vooral geleerd ogen en oren voor en achter te hebben, hoe om te gaan met een niet baasgerichte hond. Sneller dan hij een kind te spotten op het strand. Gekker dan gek doen om zijn aandacht af te leiden. Voor het eerst maakte ik kennis met een slopershondje, maar toen we uit ons vorige huis trokken heb ik met liefde het kozijn waar hij altijd in lag dichtgeplamuurd en weer geverfd. En de gaten in de gangwanden dichtgestreken.

Saar heeft me (ons) eerst en vooral het vertrouwen in het wezen hond teruggegeven. Dat wij wel degelijk een hond waard waren. Stond ik toen ze 7 weken was nog bijna jankend en 7 kleuren stront schijtend middenin het bos om haar los te laten, echt een paar weken later had ze ons vertrouwen dat ze heel goed "hier" kwam. Dat is eigenlijk ook het enige commando waar we van het begin af aan mee bezig zijn geweest, en niet zoals bij de vorige 2 honden het "zit", "lig", "af" (wat overigens voornamelijk door de buurvrouw aangeleerd werd). Daarom kostte het af en blijf voor 2 minuten ons zo lang. Saar wilde steeds maar naar me toe komen, dus wij hebben het andersom moeten leren dan de andere cursisten (ik steeds een stapje verder weg van haar). En ook al hoorde dat niet zo, ik was er vreselijk blij mee. Pas bij de laatste les waren wij zover dat ik haar die 25 meter naar mij toe kon roepen, en bij het examen was zij de meest steady "blijver" en moest ze zelfs een tweede keer als voorbeeld dienen voor de honden die een tweede poging mochten wagen.
En van Saar heb ik heel veel over (honden)voeding geleerd. Ik weet precies welke kruiden waar goed voor zijn, wat voor vitamienen er in welke groente zitten, waar de gezondste stoffen van een vis zitten.

En wat ik van Miep heb geleerd? Ehmmmmm, even denken. Kan niets verzinnen

[loony]

Loony was een heel angstig hondje en haar betuttelde ik teveel, het was men eerste eigen hond. Was heel moeilijk met de gehoorzaamheid en kreeg geregeld dikke middenvingers. Het was achteraf gezien geen hondje voor een beginner, want wat ik dacht juist te doen is achteaf gezien allemaal knetterend fout geweest.

troyca leerde me dat erniet getut moest worden en stond haar mannetje. Liet merken dat niet alle honden iets even graag doen en heeft me geleerd niks te forceren. Zij doet niet graag agility en is stapel van flyball dus daar blijft het bij.

Zirka is de makkelijkste van allemaal, leert razendsnel en is altijd in voor spelen en werken. Het is zowat de ideale hond.

[jacq1970]

Ik leer van al mijn honden omdat ze alle 3 zo anders zijn, alle 3 andere dingen nodig hebben...

[Maylala]

Van Sjon heb ik geleerd consequent te zijn, vertrouwen te hebben. Hoe diep de liefde voor
je hond kan gaan, dat hij je beste vriend kan zijn. Dat weet ik dankzij mijn Sjonneman.

Van Roos leer ik nog elke dag, vooral hoe zij de wereld ziet en hoe ik haar kan
helpen zo vrolijk en onbezorgd mogelijk door die wereld te huppelen.

[Renske]

Leuke vraag. Alleen heb ik zó veel van mijn honden geleerd (en leer nog steeds!) dat ik dan zeker een uur bezig ben om alles op papier te zetten! Dus ik sla over met mijn inhoudelijke reactie .

[JML]

Van Smookz (dalmaat x pit, herplaatser met 10 mnd) heb ik geleerd om altijd concequent te zijn.
Het was een hond waar ik altijd bovenop moest zitten, duidelijke taal spreken.
Uiteindelijk heb ik hem ook moeten herplaatsen.

Van Zwarte (greyhound, herplaatser met 10 jaar) heb ik geleerd dat het ontzettend dankbaar is om een hond op te vangen.
Hij was geweldig, super lief, maar kon absoluut niet met andere dieren. Het was heerlijk om met hem te luieren in het zonnetje.

Van Maddox (x foxachtig, herplaatser met 2,5 jaar) heb ik vooral geleerd dat het allemaal niet zo makkelijk is. 'liefde en aandacht alleen' is echt niet genoeg. Het belangrijkste wat ik heb geleerd is dat je elk succes moet vieren, nooit teveel mag verwachten en heel goed moet kijken naar de signalen van je hond. oh... en nooit opgeven, dus ik ga nog steeds elke dag de uitdagingen aan met hem met een boel creativiteit.

Van Cheeky (bc x golden, als pup hier gekomen) heb ik geleerd hoe heerlijk het is om een ongecompliceerd hondje te hebben.
Toch blijf ik een zwak houden voor herplaatsers, maar Cheeks is wel heel bijzonder! Een heerlijk beest, bijzonder om een hond op te zien groeien.

[Paddle]

Angel is mijn eerste hond.

Ze heeft me in de eerste plaats verantwoordelijkheid geleerd. Dat je altijd er moet zijn als een dier (of iemand anders) afhankelijk is van jou, dat zij eerst komen en dan pas het baasje. En als 14jarige, toen ik haar kreeg, was dat voor mij niet altijd evident.

Ik heb geleerd om altijd een klein waarschuwnglampje is mijn achterhoofd te hebben voor haar HD. Om een evenwicht te vinden tussen een leven met kwaliteit en een leven met bepaalde beperkingen.


En vooral, ze heeft me de liefde voor honden bijgebracht.

[SannePP]

Wat een leuke vraag...

Cena is onze eerste eigen hond en ik heb heel heel veel geleerd. Bijvoorbeeld welke manier van opvoeden bij haar past. Thuis een herder gehad die alles als vanzelf oppikte, bij Cena is dat toch wel harder werken. Ik leer nog steeds, iedere keer weer!

Ik heb Cena ook leren lezen. haha dat klinkt stom. Ik kan precies aan haar zien wat ze voelt in bepaalde situaties. Dat vind ik zo ontzettend fijn!!!

Ik heb inmiddels ook 10 opvanghondjes gehad en heb ook daar heel veel van geleerd. Ik kan nu goed 'lezen' bij een hond of ik die wel of niet los kan laten lopen bijvoorbeeld. Ook de manieren om het alleen zijn op te bouwen heb ik ondervonden.

Wat ik bovenal geleerd heb is dat iedere hond anders is. Er is niet 1 manier van opvoeden en handelen. Het is elke keer weer een zoektocht naar waar de hond goed op reageert!

[Moos]

Moos heeft mij geleerd hoe onzettend waardevol een hondenleven kan zijn; als in 'het leven van de hond' en 'het samenleven met een hond'. Ik wist niet dat ik daar zo ontzettend van kon genieten, had ook niet verwacht dat het zo leuk zou zijn. Altijd blije, super stabiele, knuffel Moos was een perfect hondje om dat besef te krijgen.

Van Saar heb ik geleerd dat de ene hond absoluut niet de andere is, en dat de manier van omgaan met heel anders kan zijn. Was Moos nogal van het 'lang leve de lol, en eens even zien of de baas nog wel op mij let', Saar is van het 'serieuze leven' en 'wel goed de baas in de smiezen houden'. En dat vergde een hele andere aanpak dan Moos.

Van Vera heb ik geleerd dat na het overlijden van een hondje, een nieuwe hond ook weer die speciale plek in je hart in kan nemen. En ze heeft me ook wel weer met beide benen op de grond gezet dat het allemaal niet meteen perfect hoeft, en dat het dan ook meer dan goed is.

[MJ]

Ik heb ontzettend veel van Liam geleerd.
Liampie was een ontzettend bijzonder hondje...een hondje die me geleerd heeft inventief te zijn. Niks is zwart-wit...hondenboeken zijn leuk en erg leerzaam maar soms werkt het niet voor een hond ( met bijv een verleden , zoals Liam) en dan moet je een compleet andere weg in slaan. Dingen gaan bedenken, andere manieren gaan zoeken. Iets wat wel werkt.
Liam, een hondje wat vele gezichtjes gehad. Bijzonder veel steun nodig had. Een totaal andere benadering nodig had en wat veel werkte bij andere honden werkte bijv bij Liampie niet, daar moest ik dan een weg in vinden om er anders mee om te gaan .
Dat heeft ons in die korte tijd dat Liam hier mocht zijn , 14 maandjes maar , een ongelooflijk hechte band gegeven . Ja,mijn kleine hartedief Liam....hij heeft me zoveel geleerd.

[saffie]

Van Saffie heb ik zo ongeveer alles geleerd wat ik nu weet, en tegelijkertijd wordt ik er met haar steeds weer aan herinnert dat ik nog zoveel te leren heb
Het belangrijkste wat ik van Saffie geleerd heb is om wat meer naar mijn gevoel te luisteren als het om gedrag en opvoeding gaat. Ik heb in het begin teveel alles willen doen volgens de 'regeltjes', en achteraf kijk ik daar heel anders tegenaan.

Van Boy heb ik vooral heel veel geleerd over hondentaal, van honden onderling. Ik vind Saffie soms nog steeds lastig te lezen, en zij wil ook wel gemixte signalen laten zien. Boy is daarentegen heel duidelijk in zijn signalen en voor mij makkelijk te lezen. Er ging een hele nieuwe wereld van hondentaal voor mij open toen ik hem kreeg, en daar heb ik heel veel aan gehad.

[Maylala]

Vandaag in het bos dacht ik hier nog eens over na, en bedacht me ineens wat
ik vooral geleerd heb van Sjon; compromissen sluiten.

[duitse herder]

Van Nanni heb ik echt het meeste geleerd. Zij is niet sociaal met alle honden en mensen. Zij heeft mensen gehapt helaas in verleden en meerdere vechtpartijen op haar naam staan. Ook heb ik veel over het ras geleerd en alles wat er bij komt kijken. Nanni is ook bang voor de raarste dingen. Als je de vaatwasser uitruimt of er valt wat, dan schiet zij in paniek weg.

Tuana was zo anders als Nanni. Open, vrolijk, speels. Alles wat Nanni niet had had tuana en andersom. Zij is ook niet sociaal met alle honden, mensen en dieren daarintegen wel. Ook is zij heel zelfstandig, iets wat ik ook niet gewend ben

Noah is een mengeling van Tuana en Nanni. Ze is zacht van karakter maar niet angstig of agressief. Van haar heb ik geleerd ontspannen te wandelen. Geen paniek als ik andere honden tegen kom, nooit de angst dat ze niet komt of de angst dat ze gaat vechten. Echt een verademing! Owja samen werken heb ik ook van haar geleerd. Flyball en behendigheid op dit moment, we vinden het superleuk

[Podenji]

ik leer van elke hond weer nieuwe dingen, maar vooral wordt ik bevestigd dat je ze als individu moet behandelen, en vooral naar jezelf te kijken als iets niet gaat zoals je wilt of verwacht had

[Jackira]

Van Beer heb ik geleerd dat je je niet druk hoeft te maken als je pup overal in bijt, ook in jou, want dat gaat vanzelf over. Ook gaan ze ooit een keer luisteren al denk je dat dat moment nooit gaat komen.

Van Balou heb ik geleerd om te gaan met een angstige hond. Ik heb geleerd hoe ik haar wat zelfvertrouwen kan geven en hoe ik haar het beste kan beschermen zonder teveel te betuttelen waardoor ze nog angstiger zou worden.

Dino heeft me geleerd veel geduld en zelfbeheersing te hebben, en zelfs als hij ontzettend vermoeiend lastig is wordt ik niet boos op hem want dat werkt averechts.

Van Buck heb ik geleerd om een hond een stap voor te zijn. Ook heb ik geleerd dat een hond met een wat bewerkelijker karakter vermoeiend kan zijn, maar ook dat ik altijd een hond met zo'n karakter bij mijn roedel wil hebben omdat ik het anders saai vind worden :N:

Van Desi heb ik geleerd dat een hond heel veel vertrouwen in je kan krijgen omdat je haar alles op eigen tempo laat doen en niks forceert.

[Elmo/maureen]

Van Beauty (Yorkshire terrier) mijn 1e hondje, heb ik veel geleerd. Ik kreeg hem toen ik bijna 10 was. Hij heeft mijn leven toen weer op de rails gekregen (heb toen ik 9 was ernstig paardrijdongeluk gehad). Ik hou van dat eigenwijze! Hij was ook erg jaloers, hield er niet van als je te veel aandacht aan een ander besteedde. Voor ons was het een schat . Helaas hebben we hem moeten in laten slapen, omdat hij op een gegeven moment niet meer at en dronk (hij was gewoon op, was bijna 14).

Met Elmo, (dalmatier) leer ik nu nog steeds. (Hij is net 1) Beauty was eigenwijs, maar Elmo is erger Maar ook veel meer een knuffeldoos. Hij is mijn alles! Het verschil tussen Beauty en Elmo is groot, Beauty was een schoothond, maar hield er niet echt van om door alles en iedereen geknuffeld te worden. Elmo kruipt het liefst bij iedereen op schoot, lekker zoenen. Tis een echte (b)

[ladybird]

ik leer van elke hond weer nieuwe dingen, maar vooral wordt ik bevestigd dat je ze als individu moet behandelen, en vooral naar jezelf te kijken als iets niet gaat zoals je wilt of verwacht had

Ja idem hier. Geen hond is hetzelfde, zelfs al lijken ze op elkaar qua gedrag.

Ik leer momenteel vreselijk veel van Mitya. Zij is heel afhankelijk van mij, in mijn ogen een beetje teveel zelfs. Bij bijna alles wat ze doet vraagt ze om bevestiging van mij en mijn partner bekijkt ze niet. (alleen als ze via partner bij mij kan komen, zal ze niet schromen om die weg te bewandelen) We werken beide aan ons gedrag in ieder geval. Ik heb altijd vrij onafhankelijke honden gehad en dit is toch wel heel erg nieuw voor mij, ik heb lang moeten zoeken naar een passende weg welke voor ons beide voldoende werkte. En moet regelmatig nog zoeken.

En bij Pepita leer ik vooral om erg inventief te moeten zijn Die heeft voor alles in de wereld wel een oplossing om haar doel te bereiken.

Van Rufes heb ik geleerd, dat er werkelijk oerdomme honden bestaan.

[Zoek stok!]

Van Bram om een band op te bouwen met een hond die vooral zichzelf heel geweldig vindt. En motivatietraining uiteraard. En Izzie? Nou, dat een band opbouwen ook heel snel kan en een hond ook uit zichzelf bloedfanatiek kan zijn

[snuffel11]

Ik heb geleerd van Snuffel (bassethound) om geduld te hebben

voor de rest leer ik van iedere hond wel wat.. sowieso te genieten van ze

[Gos]

Van Max, m'n eerste eigen hondje, heb ik zoveel geleerd, maar als ik er een paar dingen uit moest halen, dan ten eerste dat een hond zo flexibel kan zijn en ondanks nare ervaringen nog zo'n lange tijd kan veranderen en groeien in z'n gedrag, als hij zich maar op z'n plek voelt bij je. Toen ik hem uit het asiel haalde, had ik al wel dat onvoorwaardelijke gevoel t.o.v. hem, dat ik hem zou nemen zoals hij was en dat hij niets "hoefde" te zijn, maar desondanks heb ik in de loop van de tijd gezien dat als je de rare gedragingen en angsten op zich accepteert, maar wel blijft zoeken naar manieren om hem daarin verder te helpen of er over heen te komen, sommige honden echt heel erg kunnen veranderen en zich lekkerder in hun leven kunnen voelen. Het is echt het proberen waard.

Van Noeska heb ik geleerd hoe heerlijk het is om te "werken" met je hond, echt samen een team te vormen. Hoe moeilijk het soms is om als beginner bij een relatief gevoelige hond het juiste evenwicht te vinden zodat je haar niet tegenwerkt door je eigen invloed (onzekerheid of zenuwen). Hoe je kunt spelen met eisen stellen aan je hond en hoe je daardoor haar drift zo kunt kanaliseren dat je beide met een YESSSSSS!-gevoel samen een taak uitvoert. En dat een bepaalde gevoeligheid t.o.v. de geleider niet wil zeggen dat de hond in andere opzichten niet hard kan zijn, en dat zo'n hond voor de duvel niet bang kan zijn.

[-Gaby-]

Tsja, van veel honden heb ik veel geleerd, van mijn eerste hond bij mijn ouders heb ik eigenlijk alle basisdingen geleerd, dat was ook een hele fijne hond.

Met Rhodin weet ik niet zo goed waar ik moet beginnen, hij heeft ons echt heel vaak op de proef gesteld. Hij is vreselijk angstig en barslecht gesocialiseerd. Was niets gewend toen hij bij ons kwam. Had last van verschrikkelijke verlatingsangst en als we hem een beetje op de rails hadden, viel hij om overklaarbare redenen weer terug. Uiteindelijk is het gelukkig goed gekomen.
Ook zijn waaksheid was nog best lastig in goede banen te leiden, maar ook dat gaat nu goed. Verder zijn terughoudendheid naar vreemden, daar heb ik veel van geleerd. Dit is de eerste hond waarbij ik moet zeggen "Nee, aai hem maar niet, daar houdt hij niet van." Hij is gewoon niet sociaal en heeft daar geen behoefte aan, ik moest dat wel echt accepteren, vond het best lastig mensen teleur te stellen. En natuurlijk zijn agressie naar andere honden, poeh, daar leer ik nog steeds van. Ook dat heb ik in deze mate nog niet veel meegemaakt. Wat Inge schreef vind ik ook heel treffend:

jammer genoeg heeft ze me ook geleerd dat je met gehoorzaamheid niet alles oplost en dat de aanleg van een hond wat dat betreft nog meer de doorslag kan geven dan de opvoeding. dat was heel hard slikken om zoiets vast te stellen en toe te geven, dat heeft me toch een stuk zekerheid gekost in mijn kijk naar verschillende rassen.

Ik dacht voordat wij Rhodin hadden, dat je vrijwel alle honden met een goede opvoeding precies zo kon krijgen als je wilde, nou, daar ben ik wel van terug gekomen!

[K@ren]

Van Juna heb ik geleerd hoe geweldig het is om een hond in huis te hebben. Ik was 8 jaar toen ze kwam en vond honden eng, vond alleen zo'n klein witje leuk, maar er kwam een Tervueren. Mijn liefde voor herders is nog steeds groot.

Van Reggy heb ik geleerd dat een hond ook heel afstandelijk kan zijn en dat met de harde hand opvoeden een hondje kan opleveren dat je niet vertrouwt. En dat dat later nog goed kan komen. Juna kon dat wel hebben en was een plakkerd.

Van Binkie heb ik geleerd geduld te hebben. Ik ben 1,5 jaar bezig geweest voor hij weer normaal behendigheid liep nadat hij tijdens een les bij een manege tegen stroomdraad had gepiest. Ik moest wel geduld hebben, anders waren we er nooit doorheen gekomen. Stom dat het uberhaupt kon gebeuren, maar ja

Van Myrthe heb ik het meest geleerd. Te veel om op te noemen. Om nog meer geduld te hebben en om me bij dingen neer te leggen, om juist dan iets te kunnen bereiken. Ze heeft me ook geleerd om te gaan met een angstige hond. Maar bovenal dat je een onbeschrijfelijke band kan hebben met een hond. Met die hond had ik iets dat ik misschien nooit weer krijg met een hond.

Van Kenya heb ik geleerd hoe je omgaat met een hondje dat supergevoelig is en absoluut niet tegen de minste druk kan. En tegelijkertijd een groot eigen willetje heeft. Ze lijkt veel op Reggy.

Van Kuno leer ik hoe om te gaan met een hond dat graag wil leren, maar wel snel gefrustreerd raakt als het hem niet meteen duidelijk is. En dat je weer stapel kan worden op een hond, ook al is had hij er niet moeten zijn, omdat je allessie nog had moeten leven.

[S@ndr@]

Van Baco heb ik geleerd dat je een hond gewoon moet nemen zoals hij is, je kunt schaven en je kunt begeleiden , maar de kern van de hond is zoals hij is.
Dat een hond je altijd weer blijft verrassen en dat een hond je zo onwijs veel liefde kan geven en dus ook verdriet als je ze moet missen
Van DuCain heb ik geleerd dat je ook met honden waar je geen echte klik mee hebt een onwijs nauwe band mee kunt hebben,
dat ik mijn eigen emoties, niet moet overbrengen op hem, en dat niet alle bullen gevoel voor humor hebben
en Van Van Gils( die is hier nog maar heel kort)
dat er puppy's bestaan; die jou gewoon uitzoeken , je aankijken en helemaal inpakken
en dat een pup met een heel zacht karakter toch verrekte hard kan bijten