Contact houden met de stichting

[Maylala]

Vraagje voor de mensen die een buitenlandertje hebben; in hoeverre, en hoe lang, houden jullie
contact met de stichting waar je hondje vandaan komt?

Roos komt van Stichting AAI, en ik hou nog regelmatig contact. Elke paar maanden stuur ik even een mailtje
hoe het gaat, met een paar fotootjes erbij. Zij stuurt dat dan weer door aan de mensen die Roos naar NL gehaald
hebben en het opvanggezin. Die vinden het erg leuk om te kunnen zien hoe Roos opbloeit, dat het goed gaat met haar
en dat ze in haar perfecte mandje is beland.
Ikzelf vind het ook leuk om dat contact te behouden.

Het verschilt natuurlijk ook per stichting hoe betrokken ze zijn en blijven, maar de mensen die zich
met de plaatsing van Roos hebben bemoeid waren daar erg mee bezig en vinden het fijn om af en toe
nog even een kattenbelletje te krijgen namens dat Griekje dat hun harten gestolen heeft.

Ik ben benieuwd, hoe zit dat bij jullie?
Willen jullie het juist afsluiten, of ook af en toe nog even een teken van leven?

[jacq1970]

Met de stichting van Samara heb ik heel af en toe nog contact, 1x per jaar ofzo, met haar pleeggezin mail ik nog regelmatig en probeer 1x per jaar met Samara haar tebezieken, of dit nu bij haar thuis is, tijdens een wandeling of tijdens de podencodag maakt niet uit.
Met de stichting van Bowie heb ik dezelfde contact als met Samara dr pleegmama aangezien zij ( pleegmam) nu daar zit zij wees mij toen ook op Bowie en haar broertjes en zusjes,
Ik voel mij tot niks verplicht heb gewoon goed contact ....
Ik heb ook foto's gestuurd naar Spanje, Samara werd daar opgevangen door galgosinfrontera en degene die Samara toen opgevangen heeft was daar zeer blij mee, kreeg een zeer emotioneel mailtje van haar terug en dat vind ik wel heel erg fijn, na 1,5 jaar wist ze nog wie Samara was.

[Paxi]

Nooit, ik houd geen contact met de stichting. Toen Pax een tijdje bij me was en het wat beter met haar ging (ze was een hysterische angsthaas in het begin), heb ik foto's en een verhaaltje gestuurd naar de contactpersoon van de stichting. Dat mailtje kwam weer terug, de vrijwilliger werkte er niet meer. Tja, dat kan voorkomen, ik stuur het door naar een andere vrijwilliger waar ik contact mee had gehad, Werkte er ook niet meer.
Stuurde het toen door naar Spanje, La Linea. Daar kreeg ik een heel vriendelijk berichtje van terug: "men was blij dat het goed met het hondje ging, ze zag er goed uit op de foto's, maar om eerlijk te zijn kon (door veelvuldig wisselen van personeel) niemand zich haar herinneren..."
Ik besloot ter plekke dat Pax dan ook helemaal niks meer met de stichting te maken had. Begreep ook ineens waarom ik nooit een voor- of nabezoek had gehad. Ze was gewoon tussen wal en schip gevallen, een 'kwijtgeraakt' hondje. Heb me altijd afgevraagd hoeveel van hun hondjes eigenlijk 'kwijt' zijn.....

[laeken]

Wij hebben al 9 jaar een hond van een stichting en ze weten gewoon dat het goed gaat met Cleo. Ze bellen eens in de zoveel jaar een keer en vragen dan of ze wel ingeënt wordt. Dan zeg ik ja hoor, en ze doet het prima. Mooi, bedankt!
Maar het is ook wel logisch aangezien die hond al 9 jaar bij ons woont. Waar ga je dan nog aan twijfelen verder? In het begin natuurlijk wel laten weten dat we haar inderdaad hebben gecastreerd (was verplicht) en dat het goed ging. Maar dat is verwaterd na zoveel jaar.

[Kaiou]

Ik heb dan weliswaar geen hond via een stichting maar uit het asiel, maar ook ik houd ze
regelmatig op de hoogte van de avonturen van Kaiou. Idd met een paar foto's erbij.
En regelmatig was in het begin ongeveer 1x per maand of zo en nu ongeveer elk half jaar.
Krijg altijd een leuke reactie terug dus ik heb het idee dat ze wel op prijs stellen.

[cloris]

Ik stuur wel updates over Napoleon en af en toe met fotos, de personen waar ik contact mee had zijn niet meer 'werkzaam' daar vanwege drukte maar die houd ik ook op de hoogte met zo af en toe een mailtje

[Maylala]

Leuk om te lezen dat er meer mensen zijn die toch nog even laten weten dat het goed gaat.
Net als Kaiou deed ik het in het begin vaker, nu wordt het steeds minder. Omdat Roos deze week
een jaar in NL is vond ik het weer een mooie gelegenheid. Of ik dat over 9 jaar nog steeds
doe weet ik niet, de tijd zal het uitwijzen. Maar als er iets groots gebeurt in Roos' leven, als ze bijvoorbeeld
ziek is of geopereerd zou moeten worden of wat dan ook, laat ik dat absoluut weten aan de stichting, of ze
er nou wat mee kunnen of niet. Gewoon uit principe.
Het lijkt mij ook vervelend om een stichting te hebben die dat helemaal niet positief beantwoordt, of die je hond
niet eens herkennen. Zou dan waarschijnlijk niet snel nog een dier daar weghalen denk ik.

Als ik zelf hondjes zou plaatsen voor een stichting zou ik het overigens ook fijn vinden om op de
hoogte te worden gehouden zo af en toe. Denk ik tenminste. Je bouwt toch een soort gevoel op
dat je bij zo'n dier hebt, en het lijkt me ook prettig om te weten dat je plaatsing een goede match is gebleken.

[Rataplan]

Ik had het wel beloofd bij Socrates maar eigenlijk is het er niet van gekomen nog. Sinds wij hem hebben (1 aug.) heb ik wel telefonisch contact gehad en ik heb zijn eigen hyves gemaakt. Het gezin die hem mee heeft genomen van Corfu heb ik ook hyvescontact mee. Heel leuk gezin en ze hebben mij ook erg blij gemaakt door Socks mee te nemen.
Ik zal gauw weer eens mailen

[Maylala]

[Job]

ik werk voor verschillende stichtingen als vrijwilliger,
bovendien plaats ik hier en op het bhf regelmatig berichten hoe het met mijn smurfen gaat.
Wat ik erg leuk vind is dat veel adoptanten van opvangers die hier
geweest zijn me regelmatig mailen met verhaaltjes en foto's.
Een enkeling komt zelfs af en toe op bezoek, dat is feest!

[Puma]

De stichting waar ik Evi vandaan heb heeft 1x gebeld, denk een week nadat ze was gekomen. Verder niets meer gehoord. Maar ook nooit een voor- of nabezoek gehad, het ging eigenlijk allemaal vrij makkelijk...
Denk ook eerlijk gezegd dat zij niet weten wie of wat Evi is, want die was nog zo jong en zat daar in een opvanggezin, dus zoveel zullen ze niet van haar hebben meegekregen, zou anders zijn met een volwassen hond denk ik.

[gizmo]

Mijn hond komt niet van een stichting maar via via
Deze mensen waren zo enthousiast dat het zo goed klikte tussen ons
Ik kwam binnen komt er een pup aanwaggelen en gaat op mijn schoenen liggen dus zo lief
Maar ja er waren vier pups
Van te voren kreeg ik te horen dat er nog maar 1 pup beschikbaar was
Dus ligt daar zo'n pup heerlijk aan je voeten en was meteen verliefd
Dan stel ik de vraag welke pup is nog over
Zegt ze van harte die nu op jouw voeten ligt
Vind het nog steeds zo bijzonder
Ik blijf dus ook volhouden dat Gizmo mij heeft uitgekozen en andersom
De andere pups zijn niet eens bij mij wezen komen snuffen
Ik heb niets met voorbestemming
Maar toch met Gizmo komt het wel telkens naar voren
Wat mij wel stoort ik vroeg aan de fokker dat ik haar op de hoogte zou houden
Tig foto's gestuurd en verhaaltjes gemaild
Nooit 1 reactie terug gehad
Had het wel leuk gevonden om met de fokker contact te houden en over Gizmo te vertellen
Maar helaas