Overigens heb ik helemaal geen problemen met kruisingen, ik heb er zelf tenslotte ook één. Nou ja, bastaard is een betere benaming. Er is gewoon geen enkele rashond die mij zo aanspreekt als mijn eigen vuilnisbakje. Als je weet dat je hond afwijkingen heeft is het natuurlijk stom om ermee te gaan fokken, maar als je een kerngezonde hond hebt die je met een andere gezonde hond wil kruisen, be my guest. Het hele stamboomgebeuren zegt mij niet bijzonder veel, het is geen heilige graadmeter voor een gezonde, blije, sociale hond. Als er nou bij elk ras verplicht getest werd op de meest voorkomende afwijkingen, vooruit. Maar dat gebeurt nu eenmaal niet en veel rassen vervallen (voor mij in elk geval) teveel in (ongezonde) extremen.
Ik vind een franse bulldog bijvoorbeeld echt énig, maar die korte neus vind ik afschuwelijk. Een kruising met iets langerneuzerigs met vergelijkbaar karakter lijkt me dan dus leuker dan een volle franse bull, om maar iets te noemen.
*edit*
Ik kwam gisteren dus zo'n echte Amerikaanse gecastreerde import-labradoodle tegen. Ik vond 'm er een stuk leuker uitzien dan een poedel en z'n vacht was heel apart. Echt ontzéttend zacht, als een hoogpolig zijden kleedje. Minder spitse snuit dan een poedel (dat vind ik persoonlijk zo 'hard' overkomen) en eigenlijk niet zoveel van een labrador qua uiterlijk. Heel erg speels en sociaal ook. Alleen al qua uiterlijk vind ik een labradoodle dus leuker dan een poedel, maar dat is natuurlijk geheel persoonlijk. Maar blijkbaar ben ik niet de enige die er zo over denkt







